stathis73 έγραψε:Περνάνε έξω από το νεκροταφείο καμιά 30αρια άτομα στα μαύρα και ρωτάει ο άλλος ''Κηδεία;
'' Όχι απλά έχουμε ninja reunion...
Ανέκδοτα
-
Μπαρκαρούτσος
- Δημοσιεύσεις: 54544
- Εγγραφή: Κυρ 01 Μαρ 2009, 17:27
- Τοποθεσία: Κάτω Χώρες
Re: Ανέκδοτα
-
Ekatnetworkltd
- Δημοσιεύσεις: 4514
- Εγγραφή: Τρί 03 Δεκ 2013, 22:21
- Τοποθεσία: Ιλίσια
Re: Ανέκδοτα
O Τοτός είναι στο σαλόνι και παίζει με το τρενάκι του, η μαμά στην κουζίνα κάνει δουλειές. Τσαφ τσουφ το τρενάκι, κάνει συνεχώς φασαρία. Σε κάποια στιγμή σταματάει και ακούγεται ο μικρός:
- "Όσοι πα*άρες θέλουν να κατέβουν, να τσακιστούν γιατί αυτή η κωλοστάση είναι η τελευταία. Όσοι μαλ..ες θέλουν να ανέβουν να το κάνουν γρήγορα για να αναχωρήσει καμιά ώρα η γαμ..νη η αμαξοστοιχία."
Τα ακούει αυτά η μαμά του, τρέχει στο σαλόνι, πιάνει τον Τοτό από το αυτί και του λέει:
- "Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιο σου και κάτσε μέσα για δυο ώρες τιμωρία. Μετά θα βγεις και θα παίξεις μόνο αν μιλάς καλά!"
Πηγαίνει ο Τοτός στο δωμάτιο και μετά από κανά δίωρο επιστρέφει. Κάθεται και πάλι, και βάζει μπρος το τρενάκι. Τσαφ τσουφ, τσαφ τσουφ για λίγη ώρα σε κάποια στιγμή σταματάει.
- "Όσοι επιβάτες επιθυμούν να αποβιβαστούν παρακαλούνται να ελέγξουν ότι δεν ξέχασαν καμία από τις αποσκευές τους και ευχόμαστε να είχαν καλό και ξεκούραστο ταξίδι. Οι επιβάτες που επιθυμούν να επιβιβαστούν να τοποθετήσουν και να ασφαλίσουν τις αποσκευές τους πάνω από τη θέση τους. Υπενθυμίζουμε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα και ευχόμαστε ένα καλό ταξίδι."
Η μαμά ακούει περήφανη για τις παιδαγωγικές τις ικανότητες από την κουζίνα και χαμογελάει. Ο Τοτός συνεχίζει:
- "Α, και όσοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν για τη δίωρη καθυστέρηση, να απευθυνθούν στην καρ*όλα στην κουζίνα"
- "Όσοι πα*άρες θέλουν να κατέβουν, να τσακιστούν γιατί αυτή η κωλοστάση είναι η τελευταία. Όσοι μαλ..ες θέλουν να ανέβουν να το κάνουν γρήγορα για να αναχωρήσει καμιά ώρα η γαμ..νη η αμαξοστοιχία."
Τα ακούει αυτά η μαμά του, τρέχει στο σαλόνι, πιάνει τον Τοτό από το αυτί και του λέει:
- "Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιο σου και κάτσε μέσα για δυο ώρες τιμωρία. Μετά θα βγεις και θα παίξεις μόνο αν μιλάς καλά!"
Πηγαίνει ο Τοτός στο δωμάτιο και μετά από κανά δίωρο επιστρέφει. Κάθεται και πάλι, και βάζει μπρος το τρενάκι. Τσαφ τσουφ, τσαφ τσουφ για λίγη ώρα σε κάποια στιγμή σταματάει.
- "Όσοι επιβάτες επιθυμούν να αποβιβαστούν παρακαλούνται να ελέγξουν ότι δεν ξέχασαν καμία από τις αποσκευές τους και ευχόμαστε να είχαν καλό και ξεκούραστο ταξίδι. Οι επιβάτες που επιθυμούν να επιβιβαστούν να τοποθετήσουν και να ασφαλίσουν τις αποσκευές τους πάνω από τη θέση τους. Υπενθυμίζουμε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα και ευχόμαστε ένα καλό ταξίδι."
Η μαμά ακούει περήφανη για τις παιδαγωγικές τις ικανότητες από την κουζίνα και χαμογελάει. Ο Τοτός συνεχίζει:
- "Α, και όσοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν για τη δίωρη καθυστέρηση, να απευθυνθούν στην καρ*όλα στην κουζίνα"
-
Ekatnetworkltd
- Δημοσιεύσεις: 4514
- Εγγραφή: Τρί 03 Δεκ 2013, 22:21
- Τοποθεσία: Ιλίσια
Re: Ανέκδοτα
Μια και μιλάμε για τον τοτό ας μάθουμε και αυτό!
Ξεψύχησε το βράδυ της Κυριακής, σε ηλικία μόλις 58 ετών ο αγαπημένος ήρωας των διάσημων ανεκδότων που λένε κυρίως οι γονείς, Απόστολος Γιαννακόπουλος, γνωστός σε όλους μας ως Τοτός.
Ο αθυρόστομος μικρός πέρασε μια δύσκολη ζωή, ενώ τα τελευταία χρόνια μπαινόβγαινε στο Δρομοκαΐτειο νοσοκομείο, καθώς τα τραύματα από την παιδική του ηλικία φαίνεται πως δεν θεραπεύθηκαν ποτέ. Πρόσφατα λέγεται πως είχε βρει την ψυχική του ηρεμία αλλά ο θάνατος τον βρήκε απροειδοποίητα, καθώς κοιμόταν έτσι όπως συνήθιζε, με το δεξί του χέρι κολλημένο στο σώμα του. Αιτία θανάτου; Η παραίτηση από τη ζωή, η μοναξιά και η υπερβολική χοληστερίνη.
Όπως μας εκμυστηρεύεται ο Γιαννάκης, παιδικός φίλος του Τοτού, «ο Απόστολος στο δημοτικό ήταν πολύ χαρούμενο παιδί. Θα έλεγες πως ήταν ο μάγκας της τάξης, όλα τα κορίτσια τον αγαπούσαν και τον κυνηγούσαν. Όταν όμως ξεκίνησαν να φτάνουν στα αυτιά του τα ανέκδοτα με πρωταγωνιστή τον ίδιο, τα οποία ξεκίνησαν από τις παρέες των δασκάλων του αλλά σύντομα πήραν τεράστιες διαστάσεις με φανταστικά σενάρια που προσέθεταν οι απανταχού ανεκδοτοποιοί, ο Τοτός έγινε άλλος άνθρωπος».
Ο παιδικός φίλος του θρύλου των ανεκδότων συνεχίζει: «Άλλαξε στο γυμνάσιο. Δεν σήκωνε πια το χέρι, προτιμούσε να μην μιλάει καθόλου από το να δέχεται τις επικρίσεις των δασκάλων του. Η μη συμμετοχή του στο μάθημα οδήγησε σε κακούς βαθμούς, οι κακοί βαθμοί σε αποτυχία στη ζωή. Δυστυχώς άλλαξαν και γειτονιά οικογενειακά λίγο αργότερα και χάθηκε. Μερικές φορές τον πετύχαινα στο δρόμο αλλά μου έγνεφε μόνο και έφευγε».
Οικογενειακοί κύκλοι μας μεταφέρουν ότι ο λόγος για τον οποίο νοσηλευόταν συχνά στο Δρομοκαΐτειο ήταν η ψύχωση που είχε αποκτήσει με το δεξί του χέρι. Συχνά το χτυπούσε με το αριστερό, του φώναζε ότι αυτό τον κατέστρεψε, δεν ήθελε να το κοιτάζει καν.
Με λυγμούς τον αποχαιρέτησαν οι λιγοστοί φίλοι και συγγενείς σήμερα το πρωί στο νεκροταφείο Καισαριανής, ανάμεσα στους οποίους και ο Γιωργάκης, συχνός συμπρωταγωνιστής του στα κλασικά ανέκδοτα, ο οποίος ακούστηκε να ψιθυρίζει «δεν είναι το πουλί μου αλμυρό ρε γαμώτο» καθώς άφηνε ένα τριαντάφυλλο στον ανοιχτό τάφο του Τοτού.
Στην κηδεία παρέστη και ο Υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος, ο οποίος πίσω από μαύρα γυαλιά κατάφερε παρά τη συγκίνηση να δηλώσει πως «Το σύστημα τον έφαγε... πρέπει πια να αλλάξει η αντιμετώπιση των ιδιαίτερων παιδιών στα Ελληνικά σχολεία. Η κοινωνία είναι έτοιμη να δεχτεί και παιδιά που βρίζουν συνεχώς και ίσως να είναι λίγο "χαζά'. Από μεριάς μου, υπόσχομαι να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου να σταματήσει το απαίσιο και φθηνό φαινόμενο του "bullying', από όπου και αν προέρχεται».
πηγή: Το Κουλούρι!
Ξεψύχησε το βράδυ της Κυριακής, σε ηλικία μόλις 58 ετών ο αγαπημένος ήρωας των διάσημων ανεκδότων που λένε κυρίως οι γονείς, Απόστολος Γιαννακόπουλος, γνωστός σε όλους μας ως Τοτός.
Ο αθυρόστομος μικρός πέρασε μια δύσκολη ζωή, ενώ τα τελευταία χρόνια μπαινόβγαινε στο Δρομοκαΐτειο νοσοκομείο, καθώς τα τραύματα από την παιδική του ηλικία φαίνεται πως δεν θεραπεύθηκαν ποτέ. Πρόσφατα λέγεται πως είχε βρει την ψυχική του ηρεμία αλλά ο θάνατος τον βρήκε απροειδοποίητα, καθώς κοιμόταν έτσι όπως συνήθιζε, με το δεξί του χέρι κολλημένο στο σώμα του. Αιτία θανάτου; Η παραίτηση από τη ζωή, η μοναξιά και η υπερβολική χοληστερίνη.
Όπως μας εκμυστηρεύεται ο Γιαννάκης, παιδικός φίλος του Τοτού, «ο Απόστολος στο δημοτικό ήταν πολύ χαρούμενο παιδί. Θα έλεγες πως ήταν ο μάγκας της τάξης, όλα τα κορίτσια τον αγαπούσαν και τον κυνηγούσαν. Όταν όμως ξεκίνησαν να φτάνουν στα αυτιά του τα ανέκδοτα με πρωταγωνιστή τον ίδιο, τα οποία ξεκίνησαν από τις παρέες των δασκάλων του αλλά σύντομα πήραν τεράστιες διαστάσεις με φανταστικά σενάρια που προσέθεταν οι απανταχού ανεκδοτοποιοί, ο Τοτός έγινε άλλος άνθρωπος».
Ο παιδικός φίλος του θρύλου των ανεκδότων συνεχίζει: «Άλλαξε στο γυμνάσιο. Δεν σήκωνε πια το χέρι, προτιμούσε να μην μιλάει καθόλου από το να δέχεται τις επικρίσεις των δασκάλων του. Η μη συμμετοχή του στο μάθημα οδήγησε σε κακούς βαθμούς, οι κακοί βαθμοί σε αποτυχία στη ζωή. Δυστυχώς άλλαξαν και γειτονιά οικογενειακά λίγο αργότερα και χάθηκε. Μερικές φορές τον πετύχαινα στο δρόμο αλλά μου έγνεφε μόνο και έφευγε».
Οικογενειακοί κύκλοι μας μεταφέρουν ότι ο λόγος για τον οποίο νοσηλευόταν συχνά στο Δρομοκαΐτειο ήταν η ψύχωση που είχε αποκτήσει με το δεξί του χέρι. Συχνά το χτυπούσε με το αριστερό, του φώναζε ότι αυτό τον κατέστρεψε, δεν ήθελε να το κοιτάζει καν.
Με λυγμούς τον αποχαιρέτησαν οι λιγοστοί φίλοι και συγγενείς σήμερα το πρωί στο νεκροταφείο Καισαριανής, ανάμεσα στους οποίους και ο Γιωργάκης, συχνός συμπρωταγωνιστής του στα κλασικά ανέκδοτα, ο οποίος ακούστηκε να ψιθυρίζει «δεν είναι το πουλί μου αλμυρό ρε γαμώτο» καθώς άφηνε ένα τριαντάφυλλο στον ανοιχτό τάφο του Τοτού.
Στην κηδεία παρέστη και ο Υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος, ο οποίος πίσω από μαύρα γυαλιά κατάφερε παρά τη συγκίνηση να δηλώσει πως «Το σύστημα τον έφαγε... πρέπει πια να αλλάξει η αντιμετώπιση των ιδιαίτερων παιδιών στα Ελληνικά σχολεία. Η κοινωνία είναι έτοιμη να δεχτεί και παιδιά που βρίζουν συνεχώς και ίσως να είναι λίγο "χαζά'. Από μεριάς μου, υπόσχομαι να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου να σταματήσει το απαίσιο και φθηνό φαινόμενο του "bullying', από όπου και αν προέρχεται».
πηγή: Το Κουλούρι!
-
Μπαρκαρούτσος
- Δημοσιεύσεις: 54544
- Εγγραφή: Κυρ 01 Μαρ 2009, 17:27
- Τοποθεσία: Κάτω Χώρες
-
Ekatnetworkltd
- Δημοσιεύσεις: 4514
- Εγγραφή: Τρί 03 Δεκ 2013, 22:21
- Τοποθεσία: Ιλίσια
Ανέκδοτα
Το έψαξα αδέλφια και ευχαριστώ!
Φυσικά όλο το παραπάνω άρθρο δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ρεπορτάζ φαντασίας. Υπεύθυνη είναι η ομάδα που διαχειρίζεται το tokoulouri.com και ειδικεύεται σε τρολ θέματα που συχνά πείθουν για αληθινά και πολλές φορές (υπερβολικά πολλές) αναδημοσιεύονται ως αληθινά και… καρατσεκαρισμένα από δήθεν έγκυρα ειδησεογραφικά sites, χωρίς καν να αναφέρουν την πηγή.Keep trolling. - See more at: http://paradrasi.gr/2013/12/03/pethane- ... jWdXt.dpuf
Φυσικά όλο το παραπάνω άρθρο δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ρεπορτάζ φαντασίας. Υπεύθυνη είναι η ομάδα που διαχειρίζεται το tokoulouri.com και ειδικεύεται σε τρολ θέματα που συχνά πείθουν για αληθινά και πολλές φορές (υπερβολικά πολλές) αναδημοσιεύονται ως αληθινά και… καρατσεκαρισμένα από δήθεν έγκυρα ειδησεογραφικά sites, χωρίς καν να αναφέρουν την πηγή.Keep trolling. - See more at: http://paradrasi.gr/2013/12/03/pethane- ... jWdXt.dpuf
-
Ekatnetworkltd
- Δημοσιεύσεις: 4514
- Εγγραφή: Τρί 03 Δεκ 2013, 22:21
- Τοποθεσία: Ιλίσια
-
Μπαρκαρούτσος
- Δημοσιεύσεις: 54544
- Εγγραφή: Κυρ 01 Μαρ 2009, 17:27
- Τοποθεσία: Κάτω Χώρες
-
Ekatnetworkltd
- Δημοσιεύσεις: 4514
- Εγγραφή: Τρί 03 Δεκ 2013, 22:21
- Τοποθεσία: Ιλίσια
Re: Ανέκδοτα
Στα χρόνια της μαύρης χούντας λοιπόν, ο μπαρμπα Γιάννης είχε έναν παπαγάλο. Δίπλα στο παράθυρο ήταν το κλουβί του κι αγνάντευε το φουκαριάρικο ζωντανό προς τα κάτι που λίγο θύμιζε ελευθερία.
Ο παπαγάλος μιλούσε. Ήταν απ' αυτούς που έλεγαν ό,τι άκουγαν.
Ετσι λοιπόν, πολύ συχνά μέσα στη μέρα, εκεί δίπλα στο παράθυρο, ο παπαγάλος φώναζε: "Πέθανε ο Πατακός!! Πέθανε ο Πατακός!!"
Το θέμα όμως παράγινε. Και κάποια στιγμή τον άκουσε κι ο περαστικός μπάτσος. Και το όργανον έκανε το καθήκον του.
Χτύπησε την πόρτα του μπαρμπα-Γιάννη και απείλησε: "Κοίτα να το μαζέψεις το πουλί γιατί σε βλέπω στην ασφάλεια δι' υπόθεσίν σου..."
"Περάστε από την ασφάλεια δι' υπόθεσίν σας", εκείνα τα χρόνια σήμαινε "διακοπές"!! Τώρα στη Μακρόνησο θάταν, στη Γυάρο θάταν, στον Αη Στράτη θάταν, δεν έχει τόση σημασία, αλλά πάντως διακοπές θα ήταν... Κι ο μπαρμπα Γιάννης δεν άντεχε άλλα τέτοια. Ετσι σκέφτηκε να απομακρύνει το πουλί, μπας και βρει την ησυχία του...
Είχε λοιπόν έναν μπάρμπα, ένα θειό καλόγερο στο 'Ορος και είπε ας το πάω εκεί το ζωντανό. Ό,τι και να φωνάζει, ποιος θα το ακούει;
Και σηκώθηκε και πήγε στο Όρος, βρήκε τον θειό του και του εξήγησε τα καθέκαστα.
"Να τον κρατήσω", είπε ο καλόγερος. "Αλλά για σένα είναι η μόνη συντροφιά. Τι θα κανεις; Σκέφτομαι να σου δώσω έναν άλλο παπαγάλο που έχω εδώ. Κι αυτός μιλάει κι έτσι δεν θα νοιώθεις και πολύ μόνος"...
Πράγμα που έγινε και ο μπαρμπα Γιάννης έφυγε από το Όρος και γυρισε στο σπίτι του με τον καινούριο παπαγάλο. Τον έβαλε στο ίδιο κλουβί, δίπλα στο παράθυρο και ήλπισε ότι θα βρεί την ησυχία του.
Σε λίγες μέρες, κάτω από το παράθυρο, περνάει ο γνωστός μπάτσος. Βλέπει τον παπαγάλο και πλησιάζει και περιμένει...
Μούγκα το πουλί...
"Μίλα ρε", λέει ο μπάτσος.
Ακρα του τάφου σιωπή το πουλί.
"Ρε, γιατί δεν μιλάς ρε;", απορεί το όργανον που πολύ την γουστάρει μια σύλληψη...
Νέκρα το πουλί.
"Α", σκέφτεται (λέμε τώρα...) ο μπάτσος. "Μάλλον έχει καιρό να το ακούσει και το ξέχασε. Κάτσε να του το θυμήσω..."
Και εκεί, στη μέση του δρόμου, κάτω από το παράθυρο του μπαρμπα Γιάννη διαδραματίζεται η ακόλουθη σκηνή απείρου κάλους:
Μπάτσος: "Πέθανε ο Πατακός!"
Τίποτα το πουλί.
Μπάτσος: "Πέθανε ο Πατακός ρεε!!"
Αλαλο το πουλί.
Μπάτσος: "ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΑΤΑΚΟΣ ΡΕΕΕΕΕ!!
Και ο παπαγάλος:
"Δοξασμένος ο Κύριος!"
Ο παπαγάλος μιλούσε. Ήταν απ' αυτούς που έλεγαν ό,τι άκουγαν.
Ετσι λοιπόν, πολύ συχνά μέσα στη μέρα, εκεί δίπλα στο παράθυρο, ο παπαγάλος φώναζε: "Πέθανε ο Πατακός!! Πέθανε ο Πατακός!!"
Το θέμα όμως παράγινε. Και κάποια στιγμή τον άκουσε κι ο περαστικός μπάτσος. Και το όργανον έκανε το καθήκον του.
Χτύπησε την πόρτα του μπαρμπα-Γιάννη και απείλησε: "Κοίτα να το μαζέψεις το πουλί γιατί σε βλέπω στην ασφάλεια δι' υπόθεσίν σου..."
"Περάστε από την ασφάλεια δι' υπόθεσίν σας", εκείνα τα χρόνια σήμαινε "διακοπές"!! Τώρα στη Μακρόνησο θάταν, στη Γυάρο θάταν, στον Αη Στράτη θάταν, δεν έχει τόση σημασία, αλλά πάντως διακοπές θα ήταν... Κι ο μπαρμπα Γιάννης δεν άντεχε άλλα τέτοια. Ετσι σκέφτηκε να απομακρύνει το πουλί, μπας και βρει την ησυχία του...
Είχε λοιπόν έναν μπάρμπα, ένα θειό καλόγερο στο 'Ορος και είπε ας το πάω εκεί το ζωντανό. Ό,τι και να φωνάζει, ποιος θα το ακούει;
Και σηκώθηκε και πήγε στο Όρος, βρήκε τον θειό του και του εξήγησε τα καθέκαστα.
"Να τον κρατήσω", είπε ο καλόγερος. "Αλλά για σένα είναι η μόνη συντροφιά. Τι θα κανεις; Σκέφτομαι να σου δώσω έναν άλλο παπαγάλο που έχω εδώ. Κι αυτός μιλάει κι έτσι δεν θα νοιώθεις και πολύ μόνος"...
Πράγμα που έγινε και ο μπαρμπα Γιάννης έφυγε από το Όρος και γυρισε στο σπίτι του με τον καινούριο παπαγάλο. Τον έβαλε στο ίδιο κλουβί, δίπλα στο παράθυρο και ήλπισε ότι θα βρεί την ησυχία του.
Σε λίγες μέρες, κάτω από το παράθυρο, περνάει ο γνωστός μπάτσος. Βλέπει τον παπαγάλο και πλησιάζει και περιμένει...
Μούγκα το πουλί...
"Μίλα ρε", λέει ο μπάτσος.
Ακρα του τάφου σιωπή το πουλί.
"Ρε, γιατί δεν μιλάς ρε;", απορεί το όργανον που πολύ την γουστάρει μια σύλληψη...
Νέκρα το πουλί.
"Α", σκέφτεται (λέμε τώρα...) ο μπάτσος. "Μάλλον έχει καιρό να το ακούσει και το ξέχασε. Κάτσε να του το θυμήσω..."
Και εκεί, στη μέση του δρόμου, κάτω από το παράθυρο του μπαρμπα Γιάννη διαδραματίζεται η ακόλουθη σκηνή απείρου κάλους:
Μπάτσος: "Πέθανε ο Πατακός!"
Τίποτα το πουλί.
Μπάτσος: "Πέθανε ο Πατακός ρεε!!"
Αλαλο το πουλί.
Μπάτσος: "ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΑΤΑΚΟΣ ΡΕΕΕΕΕ!!
Και ο παπαγάλος:
"Δοξασμένος ο Κύριος!"
-
Μπαρκαρούτσος
- Δημοσιεύσεις: 54544
- Εγγραφή: Κυρ 01 Μαρ 2009, 17:27
- Τοποθεσία: Κάτω Χώρες
-
aisiodoksos
- Δημοσιεύσεις: 1195
- Εγγραφή: Πέμ 05 Δεκ 2013, 23:45
- Τοποθεσία: Θεσσσαλονίκη
Re: Ανέκδοτα
- Όταν βαριέμαι… πηγαίνω σε νοσοκομείο, βάζω άσπρη ποδιά και λέω στους χειρουργημένους «συγχαρητήρια η αλλαγή φύλου ήταν επιτυχής!»
- Όταν βαριέμαι νύχτα σε ταξί, δείχνω του οδηγού μια πολυκατοικία και του λέω: «Εδώ αυτοκτόνησα πριν δύο χρόνια…»
- Όταν βαριέμαι… πάω στον κτηνίατρο δακρυσμένος και τον εκλιπαρώ να αλλάξει λάμπα στην πυγολαμπίδα μου…
- Όταν βαριέμαι παίρνω ένα κατεψυγμένο κοτόπουλο το πάω στον κτηνίατρο και τον ρωτάω….. έχει ελπίδες;
- Όταν βαριέμαι… πάω σε κάποιον που μοιράζει φυλλάδια… τα μαζεύω από πίσω του… και μόλις τελειώσει του λέω: Φίλε σου έπεσαν αυτά…!!!
- Όταν βαριέμαι. στην ουρά του σουπερμάρκετ, ρίχνω προφυλακτικά στο καροτσάκι της μπροστινής γιαγιάς. Μετά περιμένω την αντίδραση της ταμία.
- Όταν βαριέμαι πηγαίνω στο σουπερμάρκετ και ρωτάω σε ποιο διάδρομο είναι το ράφι με τις γεροντοκόρες
- Όταν βαριέμαι… πηγαίνω έξω από τα γυμναστήρια και τρώω αργά αργά δυο πιτόγυρα… ενώ τους κοιτάζω.
- Όταν βαριέμαι πάω έξω από ένα δημοτικό, πιάνω ένα αγοράκι από τον ώμο και του λέω: «Είμαι εσύ και έρχομαι από το μέλλον…»
- Όταν βαριέμαι περνάω από εκκλησίες και μόλις βλέπω γάμο, μπαίνω μέσα, στήνομαι στην ουρά και όταν έρχεται η ώρα να χαιρετήσω το γαμπρό σκύβω και του λέω «τυχερέ… τα καταπίνει κιόλας»!
- Όταν βαριέμαι σε απίστευτο μποτιλιάρισμα κουμπώνω όπισθεν για να ανάψουν τα φώτα της όπισθεν και μαρσάρω για να δω την αντίδραση του πισινού μου.
- Όταν βαριέμαι στέλνω ένα μήνυμα «Σε βλέπω!» …σε ένα τυχαίο κινητό
- Όταν βαριέμαι στο χωριό κολλάω τους παππούδες ρωτώντας «τίνος είσαι ‘συ;»
- Όταν βαριέμαι φοράω κουκούλα, πηγαίνω σε σουβλατζίδικα και φωνάζω: Αφήστε όλοι τα πιτογυρα κάτω, νηστεία.
- Όταν βαριέμαι παίζω τζενγκα με τον παππού μου που έχει Πάρκινσον.
- Όταν βαριέμαι, βάζω χαρτάκια στα παρμπρίζ καινούριων αυτοκίνητων και γράφω «Συγνώμη που στο χτύπησα»
- Όταν βαριέμαι κάνω τον ταχυδρόμο και μοιράζω Ριζοσπάστη στα γραφεία της Χρυσής Αυγής.
- Όταν βαριέμαι, πάω σε κομμωτήρια και αφού μου βάλουν τη μπέρτα κουρέματος βγάζω δυο μαχαιρόπιρουνα και λέω «τι καλό θα φάμε σήμερα;»
- Όταν βαριέμαι χτυπάω άσχετα κουδούνια και τους λέω… «για το πετρέλαιο ήρθαμε»…
- Όταν βαριέμαι, πηγαίνω σε φαλακρούς, τινάζω με το χέρι την πλάτη τους και τους λέω ότι ήταν γεμάτοι τρίχες…
- Όταν βαριέμαι πολύ, παίρνω τηλέφωνο την πυροσβεστική και τους λέω ότι έχω κλειστεί στον εαυτό μου.
- Όταν βαριέμαι πάω στα συνεργεία και γκρινιάζω ότι δεν τραβάει το παπί μου μετά τα 150.. τι λες να φταίει;;;
- Όταν βαριέμαι πάω στις τράπεζες και ζητάω διακοποδάνειο 10.000 ευρώ
- Όταν βαριέμαι πάω στα ΕΛΤΑ και τους ρωτάω «επικίνδυνες αποστολές κάνετε;».
- Όταν βαριέμαι νύχτα σε ταξί, δείχνω του οδηγού μια πολυκατοικία και του λέω: «Εδώ αυτοκτόνησα πριν δύο χρόνια…»
- Όταν βαριέμαι… πάω στον κτηνίατρο δακρυσμένος και τον εκλιπαρώ να αλλάξει λάμπα στην πυγολαμπίδα μου…
- Όταν βαριέμαι παίρνω ένα κατεψυγμένο κοτόπουλο το πάω στον κτηνίατρο και τον ρωτάω….. έχει ελπίδες;
- Όταν βαριέμαι… πάω σε κάποιον που μοιράζει φυλλάδια… τα μαζεύω από πίσω του… και μόλις τελειώσει του λέω: Φίλε σου έπεσαν αυτά…!!!
- Όταν βαριέμαι. στην ουρά του σουπερμάρκετ, ρίχνω προφυλακτικά στο καροτσάκι της μπροστινής γιαγιάς. Μετά περιμένω την αντίδραση της ταμία.
- Όταν βαριέμαι πηγαίνω στο σουπερμάρκετ και ρωτάω σε ποιο διάδρομο είναι το ράφι με τις γεροντοκόρες
- Όταν βαριέμαι… πηγαίνω έξω από τα γυμναστήρια και τρώω αργά αργά δυο πιτόγυρα… ενώ τους κοιτάζω.
- Όταν βαριέμαι πάω έξω από ένα δημοτικό, πιάνω ένα αγοράκι από τον ώμο και του λέω: «Είμαι εσύ και έρχομαι από το μέλλον…»
- Όταν βαριέμαι περνάω από εκκλησίες και μόλις βλέπω γάμο, μπαίνω μέσα, στήνομαι στην ουρά και όταν έρχεται η ώρα να χαιρετήσω το γαμπρό σκύβω και του λέω «τυχερέ… τα καταπίνει κιόλας»!
- Όταν βαριέμαι σε απίστευτο μποτιλιάρισμα κουμπώνω όπισθεν για να ανάψουν τα φώτα της όπισθεν και μαρσάρω για να δω την αντίδραση του πισινού μου.
- Όταν βαριέμαι στέλνω ένα μήνυμα «Σε βλέπω!» …σε ένα τυχαίο κινητό
- Όταν βαριέμαι στο χωριό κολλάω τους παππούδες ρωτώντας «τίνος είσαι ‘συ;»
- Όταν βαριέμαι φοράω κουκούλα, πηγαίνω σε σουβλατζίδικα και φωνάζω: Αφήστε όλοι τα πιτογυρα κάτω, νηστεία.
- Όταν βαριέμαι παίζω τζενγκα με τον παππού μου που έχει Πάρκινσον.
- Όταν βαριέμαι, βάζω χαρτάκια στα παρμπρίζ καινούριων αυτοκίνητων και γράφω «Συγνώμη που στο χτύπησα»
- Όταν βαριέμαι κάνω τον ταχυδρόμο και μοιράζω Ριζοσπάστη στα γραφεία της Χρυσής Αυγής.
- Όταν βαριέμαι, πάω σε κομμωτήρια και αφού μου βάλουν τη μπέρτα κουρέματος βγάζω δυο μαχαιρόπιρουνα και λέω «τι καλό θα φάμε σήμερα;»
- Όταν βαριέμαι χτυπάω άσχετα κουδούνια και τους λέω… «για το πετρέλαιο ήρθαμε»…
- Όταν βαριέμαι, πηγαίνω σε φαλακρούς, τινάζω με το χέρι την πλάτη τους και τους λέω ότι ήταν γεμάτοι τρίχες…
- Όταν βαριέμαι πολύ, παίρνω τηλέφωνο την πυροσβεστική και τους λέω ότι έχω κλειστεί στον εαυτό μου.
- Όταν βαριέμαι πάω στα συνεργεία και γκρινιάζω ότι δεν τραβάει το παπί μου μετά τα 150.. τι λες να φταίει;;;
- Όταν βαριέμαι πάω στις τράπεζες και ζητάω διακοποδάνειο 10.000 ευρώ
- Όταν βαριέμαι πάω στα ΕΛΤΑ και τους ρωτάω «επικίνδυνες αποστολές κάνετε;».
-
Μπαρκαρούτσος
- Δημοσιεύσεις: 54544
- Εγγραφή: Κυρ 01 Μαρ 2009, 17:27
- Τοποθεσία: Κάτω Χώρες
-
aisiodoksos
- Δημοσιεύσεις: 1195
- Εγγραφή: Πέμ 05 Δεκ 2013, 23:45
- Τοποθεσία: Θεσσσαλονίκη
Re: Ανέκδοτα
-βαριεμαι να το ψαξωRoMaN έγραψε:Φίλε αισιόδοξε, βαριέσαι πολύ, ψάξ'το!
Τα "όταν βαριέμαι" κυκλοφορούν τώρα στο Face;
