Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να τον χαιρετίσω με τη συνέντευξη που έδωσε στην Ολλανδία λίγο πριν τους τελικούς του Πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό.
Έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη μιλώντας για διάφορες καταστάσεις που έγιναν στο πρώτο μισό της προηγούμενης χρονιάς, αλλά και για καταστάσεις στη θητεία του στη Ρουμανία για λογαριασμό της Πλοϊέστι. Παράλληλα μίλησε για το δικό του "Ντε Κάουπ", όταν σε αγώνα με τον Παναθηναϊκό δέχτηκε ένα παγούρι στον ώμο. Τέλος εκθείασε τον κόσμο της ομάδας, ενώ τόνισε το πόσο απαιτητικό είναι το περιβάλλον στην Ελλάδα.
Παρακάτω ορισμένα αποσπάσματα της συνέντευξής του:
"Deze club heeft altijd de verwachting om mee te spelen om de prijzen en in de eerste seizonhelft kwam het er bij ons niet uit. We verloren de Supercup en in de competitie van de grote concurrenten Panathinaikos en Olympiakos"
Het resulteerde in een typisch Griekse tafereel toen de president van de club de kleedkamer binnen stormde en de ploeg sommeerde zich binnen vijf minuten bij hem te melden. Een donderpreek volgde.
"Αυτός ο σύλλογος έχει πάντα την προσδοκία να παίζει για τους τίτλους και στο πρώτο μισό της σεζόν δεν τα καταφέραμε. Χάσαμε το Supercup και στον αγώνα από τους μεγάλους ανταγωνιστές Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό".
Προέκυψε μια τυπικά ελληνική σκηνή όταν ο πρόεδρος του συλλόγου εισέβαλε στα αποδυτήρια και διέταξε την ομάδα να τον συναντήσει μέσα σε πέντε λεπτά. Ακολούθησε βροντερό κήρυγμα."
"Het kwam erop neer dat we weg mochten als we dat wildwn en dat de club op zoek zou gaan naar vervangers. Iedere club mag vier buitenlanders hebben en zijn verhaal was puur aan ons gericht. Er zijn niet zo heel veel goede Grieken, dus die kunnen ze moeilijker vervangen. Die jongens zaten er bij, maar alleen wij werden aangekeken. Niet lang daarna kwam er ook echt een nieuwe middenman."
"Ήταν εκείνη η στιγμή (που ενημερώθηκαν) ότι μπορούσαμε να φύγουμε αν το θέλαμε και ότι ο σύλλογος θα έψαχνε για αντικαταστάτες. Κάθε σύλλογος επιτρέπεται να έχει τέσσερις ξένους και η ιστορία του απευθυνόταν καθαρά σε εμάς. Δεν υπάρχουν πολλοί καλοί Έλληνες, οπότε είναι πιο δύσκολο να αντικατασταθούν. Αυτοί οι τύποι ήταν εκεί, αλλά κοιτάξαμε μόνο εμάς. Λίγο αργότερα, ήρθε ένας νέος κεντρικός."
"De mensen hier zijn heel gepassioneerd over sport. En voor de president van een club is her business, hij moet zijn eigen hachje redden. Als ik jonger was geweest had ik er slapeloze nachten van gehad. Nu niet, in Roemenië maakte ik al eens een soortgelijke situatie mee. Daar werd gedreigd dat we een maans geen salaris zouden krijgen als we de volgende wedstrijd niet zouden winnen. Ik weet inmiddelsdat je er alles aan moet doen, zodat je jezelf niets kumt verwijten als je weg moet. Dat heb ik gedaan. Maar ik hield er vooraf rekening mee dat ik ook in januari al thuis kon zitten."
"Ο κόσμος εδώ είναι πολύ παθιασμένος με τον αθλητισμό. Και για τον πρόεδρο ενός συλλόγου είναι δουλειά, πρέπει να σώσει το δικό του τομάρι. Αν ήμουν νεότερος, θα είχα νύχτες άγρυπνες γι' αυτό. Όχι τώρα. Στη Ρουμανία έχω ήδη ζήσει μια παρόμοια κατάσταση. Απείλησαν ότι δεν θα παίρναμε μισθό για ένα μήνα αν δεν κερδίσουμε τον επόμενο αγώνα. Τώρα ξέρω ότι πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς για να μην μπορείς να κατηγορήσεις τον εαυτό σου αν χρειαστεί να φύγεις. Το έκανα αυτό, αλλά έλαβα υπόψη εκ των προτέρων ότι θα μπορούσα να είμαι και εγώ στο σπίτι τον Ιανουάριο».
"Supporters van de uit spelende ploeg zijn niet welkom. Die kun je niet naast elkaar te lijf. De bekerfinalen tegen Olympiakos was op neutraal terrein. Van beide clubs werden bussen vol supprters aangehouden op de snelweh en terug gestuurd."
"Οι υποστηρικτές της φιλοξενούμενης ομάδας δεν είναι ευπρόσδεκτοι. Δεν μπορείς να τους βάλεις τον έναν δίπλα στον άλλο. Οι τελικοί κυπέλλου με τον Ολυμπιακό ήταν σε ουδέτερο έδαφος. Λεωφορεία γεμάτα οπαδούς και από τους δύο συλλόγους σταμάτησαν στον αυτοκινητόδρομο και στάλθηκαν πίσω".
"Toen ik het veld in zou komen, gooide er iemand vanaf de tribune een plastic fles. Niet zo'n klein colarflesje, maar zo'n fles die je meeneemt naar de gym. Die raakte mij op mijn shouder. Als die op mijn hoofd terecht was gekomen, dan had ik open gelegen. Maar toch geniet ik erwan, hoor, als iederen tegen je is."
"Όταν επρόκειτο να μπω στο γήπεδο, κάποιος πέταξε ένα πλαστικό μπουκάλι από την κερκίδα. Όχι ένα από αυτά τα μικρά μπουκάλια κόκα-κόλα, αλλά ένα από αυτά τα μπουκάλια που έχεις στο γυμναστήριο. Με χτύπησε στον ώμο μου. Αν είχε καταλήξει στο κεφάλι μου, τότε θα είχε ανοίξει. Αλλά εξακολουθώ να το απολαμβάνω όταν όλοι είναι εναντίον σου."
"Na afloop was er een nepfeest omdat er geen supporters van ons waren. Eenmaal terug in Thessaloniki werden we gehuidigd in het voetbalstadion van PAOK. Dat zou in de rust van de wedstrijd gebeuren, maar bij binnenkomst -toen we door de fams heen richting een skybox moesten - ging iedereen al staan en juichen. Mensen zijn PAOK-fan, dus de voetbalsupporters zitten ook bij ons op de tribune. Allemaal wilden ze op de foto, een knuffel geven en riepen ze onze namen. Echt kippenvel. In Nederland is volleybal een vrij kleine sport, dus heel vet on mee te maken. In de rust gingen we het veld op en toen zag je door het hele stadion de emotie. Dat is echt het mooiste van sport; dat je andere mensen er zo intens blij mee kunt maken."
"Μετά έγινε ένα μικρό πάρτι γιατί δεν υπήρχαν υποστηρικτές μας. Μόλις επιστρέψαμε στη Θεσσαλονίκη, μας παρουσίασαν στο γήπεδο ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ. Αυτό υποτίθεται ότι θα γινόταν στο ημίχρονο του αγώνα, αλλά κατά την άφιξη - όταν περάσαμε από το οικογένειες σε ένα διάζωμα - όλοι σηκώθηκαν όρθιοι και ζητωκραύγασαν. Ο κόσμος είναι οπαδοί του ΠΑΟΚ, έτσι και οι οπαδοί του ποδοσφαίρου είναι και αυτοί στις εξέδρες μαζί μας. Όλοι ήθελαν να βγάλουν μια φωτογραφία, να μας πάρουν μια αγκαλιά και φώναξαν τα ονόματά μας. Στην Ολλανδία , το βόλεϊ είναι ένα αρκετά μικρό άθλημα, πολύ ωραίο ως εμπειρία. Στο ημίχρονο πήγαμε στο γήπεδο και μετά είδαμε τη συγκίνηση σε όλο το στάδιο. Αυτή είναι πραγματικά η ωραιότερη στιγμή στον αθλητισμό. Να κάνεις τους άλλους ανθρώπους τόσο έντονα χαρούμενους."
Όταν ρωτήθηκε πως είναι η κατάσταση στο ελληνικό βόλεϊ, είπε την παρακάτω φράση:
"Als je hier wint, ben je een koning, maar gaat het slecht, dan is het ook écht vervelend."
«Όταν κερδίζεις εδώ, είσαι βασιλιάς, αλλά αν τα πράγματα πάνε άσχημα, τότε είναι πραγματικά ενοχλητικό».
Ήσουν άριστος επαγγελματίας. Τίμησες και με το παραπάνω τη φανέλα του ΠΑΟΚ, βοήθησες στην κατάκτηση του Κυπέλλου και τα έδωσες όλα. Κόντρα σε κάθε κραυγή, εμπόδιο και δυσκολία. Και πραγματικά δε θα ξεχάσω τη στιγμή που με βλέπεις στο κλειστό της Χάγης και με χαιρετάς στα ελληνικά και στο τέλος να λες ότι δε θα ξεχάσεις τη χρονιά σου στον ΠΑΟΚ!
Βedankt voor alles, Gijs Jorna!
