ΠΑΟΚ είμαι χάρε μου, την ψυχή μου πάρε μου

[gpap5]

γίνεται ξεκάθαρο πως στήνεται παιχνίδι από τον Μηχανισμό των ''κάτω'', για να εκμεταλλευτούν το θλιβερό γεγονός και να αποπροσανατολίσουν ομάδα και κόσμο.

Ήδη άρχισαν να εμφανίζονται αναρτήσεις με χυδαίο περιεχόμενο, με φωτογραφίες εκείνου του πανό στο ΟΑΚΑ, με σχόλια και κριτικές χυδαίες που στοχεύουν στο να εξωθήσουν σε ακραίες αντιδράσεις.

Θα εκμεταλλευτούν το θλιβερό γεγονός και όσα νέα στοιχεία θα ακολουθήσουν, ώστε να καταβάλλουν τον οργανισμό, να τον εξουθενώσουν ψυχολογικά, να επηρεάσουν την ομάδα και τον προπονητή, να χρησιμοποιήσουν το ''χαρτί'' των ''σεβαστών άλλων ομάδων που έδειξαν συμπαράσταση'', για να αποπροσανατολίσουν την ομάδα.

Ο ΠΑΟΚ αυτή την στιγμή, έπαιζε την καλύτερη μπάλα στην Ελλάδα - θα προσπαθήσουν να καταστείλουν την δυναμική μας, χτυπώντας μας ψυχολογικά.

Θα χυδαιολογήσουν, θα ειρωνευτούν, θα χλευάσουν, στοχεύοντας σε ακραίες αντιδράσεις του κόσμου, ώστε να επηρεαστεί η ομάδα.

Είναι ξεκάθαρο.
Δείτε το και αναγνωρίστε το.
Μην πέσουμε στην παγίδα που μας στήνουν.

[st4this]

Αδερφια μας, πραγματικα συγγνωμη που στο ονομα σας γραφονται οσα γραφονται. Αυτος ειναι ο Ελληνας και δεν αλλαζει, δεν θα χαρακτηρισω για να μη προσβαλω τις ιδεες οποιουδηποτε, οσοι νιωθετε πως δεν αντεχετε αυτα που γραφονται μην ανοιγετε σοσιαλ γιατι πραγματικα θα θελετε να τους γαμησετε επι τοπου τους μπασταρδους με αυτα που γραφουν.

[gpap5]

προβλέπω μεγαλύτερη οργανωμένη επίθεση από τον Μηχανισμό,
από τότε με τα περί ''πολυϊδιοκτησίας''.

[Parolos]

Νομίζω ήρθε η ώρα να "βγάλουμε σέντρα" όσους "επώνυμους" κάνουν εξύβριση στα χαμένα αδέρφια μας.

Τα σοσιαλ έχουν γεμίσει με εμετούς.

Δε γίνεται να μείνει έτσι αυτό πρέπει να κυνηγηθεί νομικά το θέμα.

[nunies4]

Η σχέση μου με την εκκλησία και τους ανθρώπους της είναι ανύπαρκτη αλλά δεν γινόταν να μην το βάλω αυτό.

π. Λίβυος
«Μην κουνάτε το δάχτυλο στους νεκρούς, γιατί θα σας δικάσει η ζωή…»

Άραγε δεν έφταναν τα νιάτα τους για να μας πονέσουν. Δεν έφτανε η βία του δυστυχήματος, τα διαμελισμένα κορμιά στην άσφαλτο, το αίμα που ακόμη δεν πρόλαβε να στεγνώσει.;
Έπρεπε να τους σκοτώσουμε ξανά, αυτή τη φορά με την "ηθική καθαρότητα" μας, με τα σχόλια, με τα «καλά να πάθουν», με τα δικαστήρια των αναμάρτητων;
Από τη μια οι τέλειοι. Από την άλλη οι αμαρτωλοί. Από εδώ οι σωστοί κι από εκεί όσοι «άξιζαν» το τέλος τους. Λες και γεννήθηκε άνθρωπος χωρίς λάθος. Λες και μεγάλωσε ψυχή χωρίς πτώση. Λες και εσείς ζήσατε μια ζωή που δεν σας σκέπασε ο Θεός αμέτρητες φορές.

Αλήθεια, αν σε κάθε σας αστοχία περνούσε δίπλα ο θάνατος, πόσοι θα ήσασταν σήμερα εδώ να μιλάτε με τόση βεβαιότητα και να δικάζεται τις αστοχίες των άλλων;
Πού τη βρίσκουμε τόση υποκρισία; Πού τη βρίσκουμε τόση κακία μασκαρεμένη με αρετή; Πού τη βρίσκουμε τόση αδικία ντυμένη με το ψέμα της «δικαιοσύνης»; Πού τη βρίσκουμε τόση δήθεν καθαρότητα μέσα στο δικό μας σκοτάδι;

Κανείς δεν δικαιολογεί το λάθος. Κανείς δεν αγιοποιεί την ανευθυνότητα, αν αυτή αποδειχθεί. Η αλήθεια θα φανερωθεί και οι ευθύνες θα αποδοθούν. Αλλά όχι πάνω σε φέρετρα. Όχι την ώρα που οικογένειες θάβουν τα παιδιά τους. Όχι την ώρα που ένας λαός πονά. Τώρα είναι η ώρα του θρήνου. Της σιωπής. Της προσευχής. Τώρα είναι η ώρα να εναποθέσουμε τα σώματα στη γη και τις ψυχές στο έλεος του Θεού, όχι στην οργή των σχολίων.

Μην γινόμαστε απάνθρωποι. Μην χάσουμε αυτό που μας κρατά ανθρώπους: την καρδιά που ξέρει να πονά.
Μην κουνάμε το δάχτυλο στους νεκρούς γιατί θα μας δικάσει η ζωή…. -π. Λίβυος-

[margas]

Είναι πραγματική μου απορία πως γίνεται να νιώθουμε σαν να έφυγε κάποιος δικός μας;

Κάθε μέρα φεύγουν άτομα σε δυστυχήματα αλλά δε νιώθω έτσι παρά μια στιγμιαία στεναχώρια. Τώρα ένιωσα λες και έφυγε κάποιος απ την οικογένεια μου. Οχι μόνο εγώ, αλλά όλοι μας. Πραγματικά δεν μπορώ να το εξηγήσω. Δεν είναι κάτι που νιώθουμε από σεβασμό προς τους νεκρους όπως τους οπαδούς των υπολοίπων ομάδων, είναι κάτι που νιώθουμε όντως

Το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι ο καθένας μας σκέφτεται ότι θα μπορούσαμε να μασταν εμείς στη θέση τους. Οτι όλοι ταξιδεύουμε κάπου με κοινό στόχο και σκοπό. Οτι όπου πάμε νιώθουμε σαν μια οικογένεια.

[pavlos06]

Ολοι ξεκινησαμε με την παρεα μας να παμε εκδρομη σε κάποιο ματς.
Είτε ευρωπαικό είτε ακόμα και εντός ελλάδας. Η επαρχία κανουμε αρκετά χλμ συνεχώς ακομα και για να έρθουμε στην Τούμπα.

Βασικά όλοι ξεκινήσαμε για να παμε εκδρομή με την παρέα μας να κάνουμε κάτι που μας γεμίζει.
Και αυτός είναι ο λόγος που άγγιξε ολοκληρο τον πλανήτη.

Με εξαίρεση κάποιους συμπατριώτες μας που απότι φαίνεται τους αγγιξε τις πρώτες μόνο ώρες που υπήρχε ακόμα αίμα. Θλιβερό αυτό που βλέπω απο χθες.

[gpap5]

Είναι πραγματική μου απορία πως γίνεται να νιώθουμε σαν να έφυγε κάποιος δικός μας;

Κάθε μέρα φεύγουν άτομα σε δυστυχήματα αλλά δε νιώθω έτσι παρά μια στιγμιαία στεναχώρια. Τώρα ένιωσα λες και έφυγε κάποιος απ την οικογένεια μου. Οχι μόνο εγώ, αλλά όλοι μας. Πραγματικά δεν μπορώ να το εξηγήσω. ....

διότι, άγνωστο για τους υπόλοιπους, ο ΠΑΟΚ για εμάς, είναι κάτι περισσότερο από την ομάδα που υποστηρίζουμε.
Για αυτό, οι δεσμοί μας με τους συνοπαδούς μας, είναι κάτι παραπάνω από ''υποστηρίζουμε την ίδια ομάδα''.

Η οδύνη που νιώθουμε, είναι οδύνη απώλειας ομοούσιου, όχι απλά συνοπαδού.

[potamda]

Η σχέση μου με την εκκλησία και τους ανθρώπους της είναι ανύπαρκτη αλλά δεν γινόταν να μην το βάλω αυτό.

π. Λίβυος
«Μην κουνάτε το δάχτυλο στους νεκρούς, γιατί θα σας δικάσει η ζωή…»

Άραγε δεν έφταναν τα νιάτα τους για να μας πονέσουν. Δεν έφτανε η βία του δυστυχήματος, τα διαμελισμένα κορμιά στην άσφαλτο, το αίμα που ακόμη δεν πρόλαβε να στεγνώσει.;
Έπρεπε να τους σκοτώσουμε ξανά, αυτή τη φορά με την "ηθική καθαρότητα" μας, με τα σχόλια, με τα «καλά να πάθουν», με τα δικαστήρια των αναμάρτητων;
Από τη μια οι τέλειοι. Από την άλλη οι αμαρτωλοί. Από εδώ οι σωστοί κι από εκεί όσοι «άξιζαν» το τέλος τους. Λες και γεννήθηκε άνθρωπος χωρίς λάθος. Λες και μεγάλωσε ψυχή χωρίς πτώση. Λες και εσείς ζήσατε μια ζωή που δεν σας σκέπασε ο Θεός αμέτρητες φορές.

Αλήθεια, αν σε κάθε σας αστοχία περνούσε δίπλα ο θάνατος, πόσοι θα ήσασταν σήμερα εδώ να μιλάτε με τόση βεβαιότητα και να δικάζεται τις αστοχίες των άλλων;
Πού τη βρίσκουμε τόση υποκρισία; Πού τη βρίσκουμε τόση κακία μασκαρεμένη με αρετή; Πού τη βρίσκουμε τόση αδικία ντυμένη με το ψέμα της «δικαιοσύνης»; Πού τη βρίσκουμε τόση δήθεν καθαρότητα μέσα στο δικό μας σκοτάδι;

Κανείς δεν δικαιολογεί το λάθος. Κανείς δεν αγιοποιεί την ανευθυνότητα, αν αυτή αποδειχθεί. Η αλήθεια θα φανερωθεί και οι ευθύνες θα αποδοθούν. Αλλά όχι πάνω σε φέρετρα. Όχι την ώρα που οικογένειες θάβουν τα παιδιά τους. Όχι την ώρα που ένας λαός πονά. Τώρα είναι η ώρα του θρήνου. Της σιωπής. Της προσευχής. Τώρα είναι η ώρα να εναποθέσουμε τα σώματα στη γη και τις ψυχές στο έλεος του Θεού, όχι στην οργή των σχολίων.

Μην γινόμαστε απάνθρωποι. Μην χάσουμε αυτό που μας κρατά ανθρώπους: την καρδιά που ξέρει να πονά.
Μην κουνάμε το δάχτυλο στους νεκρούς γιατί θα μας δικάσει η ζωή…. -π. Λίβυος-

Εξαιρετικό κείμενο, από έναν εξαιρετικό ΠΑΟΚΤΣΗ ιερέα στην Κρήτη.