Καλημέρα.
Θα ήθελα να πω κάτι γι αυτούς που χάσαν τη ζωή τους για να δουν την ομάδα τους. Αν και κάτι τέτοιες ώρες τα λόγια δεν έχουν καμία απολύτως αξία...........μόνο η βουβή παρουσία και ένα σύνθημα : ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ
Πριν από 9 χρόνια ενώ ήμουνα φαντάρος έβαλα να ακούσω ράδιο. Πένθημη μουσική στο μετρόπολις;;;;κάτι δεν πήγαινε καλά.
Και κάποια στιγμή ακούω το κακό μαντάτο. Πάγωσα........ δεν ήθελα να το πιστέψω......Δεν έβγαινε φωνή......
Πηγαίνοντας στον θάλαμο πολλές σκέψεις με περιτριγυρίζανε......Αδέρφια μου ήτανε........Η TV , τα ράδια , όλοι γύρω μου σχολιάζανε αλλά φωνή δεν έβγαινε και ούτε που ήθελα να βγει.
Μπορεί αυτά τα παιδιά να μην τα γνώρισα ποτέ αλλά όλοι εμείς οι Παοκτσήδες έχουμε έναν και μοναδικό στόχο....μία και μοναδική τρέλα.......Μία και μοναδική αγάπη.....ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΜΑΣ!!!!!
Διαβάζοντας τον ΠΑΟΚΤΣΗ δεν ξέρω αν κάποια δάκρυα θα ήταν αρκετά για να θρηνήσω αυτά τα παιδιά....μόνο ένα θα ήθελα να τραγουδήσω : ΠΑΟΚ Σ' ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΘΕΛΩ ΤΟ ΔΙΚΕΦΑΛΟ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΜΟΥ ΕΠΑΝΩ!!!!!
Η 4η Οκτωβρίου 1999 θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη μας.
Θα μείνει χαραγμένη για να μας πεισμώνει περισσότερο να πετύχουμε τον στόχο μας.
Αυτά τα παιδιά είναι μαζί μας και το ξέρουμε γιατί τα νιώθουμε δίπλα μας.
Είναι μία μαύρη επέτειος που μας δένει περισσότερο.
Από εκεί πάνω που μας βλέπουνε χαίρονται και αυτοί για τα επιτευγματά μας στα οποία είναι και αυτοί συμμέτοχοι.
Υ.Γ. : Θα ήθελα να δώσω κι εγώ τα συγχαρητήρια μου σε όλους όσους γράφουν σε αυτό το τόπικ.............















