ΠΑΟΚ είμαι χάρε μου, την ψυχή μου πάρε μου

Καλό ταξίδι coach, σε ευχαριστούμε για τις χαρές που μας έδωσες στα 90ς και που μας κράτησες όρθιους στα 2010ς

Σκα**, σκα* σκα**... ρε γαμ*** στεναχωρηθηκα σαν να εχασα γνωστο μου...
Απο τι εφυγε, γνωριζει κανεις?

Ο πλέον συμπαθής προπονητής που πέρασε από το σύλλογο. Σε όλη του την καριέρα δεν του αναγνωρίστηκε ποτέ η αξία του όσο θα έπρεπε. Ίσως η τόσο ευγενική του φιγούρα, ίσως η ποιότητα του λόγου του, πάντως ποτέ δεν πήρε σε θέσεις αυτά που άξιζε.
Προφανώς ο Ιβκοβις λόγω του πρωταθλήματος και της υπερομάδας του final 4 του 93 έχει μείνει στο μυαλό μας ως ο κορυφαίος προπονητής της; ιστορίας του συλλόγου. Από άποψη συνολικής προσφοράς όμως ο Σούλης ήταν και θα είναι το Νο1. Το κόρατς με την Στεφανέλ (και ο αδιανόητος ημιτελικός με τον Νιονιο στην Αθήνα), τα πέτρινα χρόνια που με τα ψέματα και με κάτι απίθανους παίκτες έβγαινε κάθε χρόνο τετράδα, το πως έκανε το σκουληκι πελάτη κάθε χρόνο, το πως δεν πήγε στο γαύρο το 14 ενώ στην αρχή η διοίκηση δέχτηκε και μετά το πήρε πίσω με σκοπό να τον αναγκάσει να κάνει προσφυγή. Τι κρίμα.
Συλλυπητήρια στην οικογένεια του, καλό ταξίδι στο φως κοουτς Μαρκοπουλε...

Mαύρη μέρα. Αυτό που άφησε πίσω του o κόουτς σε εμάς τους ΠΑΟΚσήδες είναι κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί με λογική: ένα κομμάτι του πώς σκεφτόμαστε διαμορφώθηκε και από αυτόν τον άνθρωπο. Μεγάλε κόουτς πρόλαβα και σου έκανα ένα high five στην Νέα Σμύρνη. Χάρη κουράγιο.

Do not stand at my grave and weep
I am not there. I do not sleep.
I am a thousand winds that blow.
I am the diamond glints on snow.
I am the sunlight on ripened grain.
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry;
I am not there. I did not die.

Mary Elizabeth Frye (1932)

ΙάσοναςΟ πλέον συμπαθής προπονητής που πέρασε από το σύλλογο. Σε όλη του την καριέρα δεν του αναγνωρίστηκε ποτέ η αξία του όσο θα έπρεπε. Ίσως η τόσο ευγενική του φιγούρα, ίσως η ποιότητα του λόγου του, πάντως ποτέ δεν πήρε σε θέσεις αυτά που άξιζε. Προφανώς ο Ιβκοβις λόγω του πρωταθλήματος και της υπερομάδας του final 4 του 93 έχει μείνει στο μυαλό μας ως ο κορυφαίος προπονητής της; ιστορίας του συλλόγου. Από άποψη συνολικής προσφοράς όμως ο Σούλης ήταν και θα είναι το Νο1. Το κόρατς με την Στεφανέλ (και ο αδιανόητος ημιτελικός με τον Νιονιο στην Αθήνα), τα πέτρινα χρόνια που με τα ψέματα και με κάτ…

Συνυφασμένος με το ήθος και την αξιοπρέπεια. Ακόμα σημαντικότερα από τις αδιαμφισβήτητες προπονητικές του ικανότητες. Θα τον θυμόμαστε πάντα με σεβασμό και πραγματική αγάπη. Κι όντως, δεν του αναγνωρίστηκε εν ζωή η τεράστια προσφορά του στον σύλλογο.

Καλό ταξίδι στο φως Σούλη Μαρκόπουλε!
Υπήρξες κολώνα στα πέτρινα χρόνια, κράτησες το μπάσκετ ζωντανό. Σπάνιος ευγενικός μορφωμένος άνθρωπος με παιδεία.
Για πάντα στην καρδιά μας και στην ιστορία του συλλόγου ως ο κορυφαίος προπονητής όλων των εποχών. Συλλυπητήρια στην αξιοπρεπέστατη οικογένεια του.

Η σημερινή μεγάλη νίκη επί του Παναθηναϊκού μετά από 28 χρόνια σε αθηναϊκό έδαφος αφιερωμένη στο μεγάλο Σούλη που είχε πάει να κάνει το θαύμα τη σεζόν 2015-16 με Χατσερ κ κάτι μέτριους Σέρβους στο ρόστερ έχοντας χάσει για ένα πόντο στο ΟΑΚΑ...

AllySamatta1926 · 27/09/2026, 00:22Η σημερινή μεγάλη νίκη επί του Παναθηναϊκού μετά από 28 χρόνια σε αθηναϊκό έδαφος αφιερωμένη στο μεγάλο Σούλη που είχε πάει να κάνει το θαύμα τη σεζόν 2015-16 με Χατσερ κ κάτι μέτριους Σέρβους στο ρόστερ έχοντας χάσει για ένα πόντο στο ΟΑΚΑ...

Για τον Σούλη!
Καλό ταξίδι στο φως τεράστιε Σούλη Μαρκόπουλε.
Η σημερινή νίκη αφιερωμένη στην ευγενική ψυχή σου.

Αδερφια ζειτε εσεις μας οδηγειτε.

δεν θα ξεχαστειτε ΠΟΤΕ

Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε εδώ, τους άφησε εδώ και συνέχισε παραπέρα...


Μαύρη μέρα.

Αδέρφια ζείτε εσείς μας οδηγήτε !!!
Η Αγαπη μάς για τον Π.Α.Ο.Κ. ειναι το κοινό μας σημείο !!!
Ευχομαί απο εκει ψηλά να χαίρεστε για την προοδό του Συλλόγου και το ανοιγμά σε μια νέα εποχή σε όλα τα Αθλήματα !!!

ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΗΤΕ ΠΟΤΕ !!!

Α ρε ΠΑΟΚ
Όλα για εσένα!
4 Οκτωβρίου 1999!
Για πάντα μαζί μας!