Θυμάμαι δεν δούλευα εκείνη τη μέρα....
Με ξυπάει ο μακαρίτης ο πατέρας μου και μου λέει έτοιμος να δακρύσει...
"Ξέρεις σκοτώθηκε ένας παίκτης του ΠΑΟΚ,αλλά δεν ξέρω ποιός είναι..."
Σα να με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα....Σηκώθηκα και ίσα που ντύθηκα κι έφυγα τρέχοντας να πάρω εφημερίδα να μάθω...
Τα υπόλοιπα άστα να πάνε...Πάει ο Παναγιωτάκης μας..Ο δικός μας Παναγιώτης..Ο Χάρος φέρθικε σκληρά γιά μιά φορά ακόμα!
Πήρε μαζί του το αετόπουλο...
ΚΑΤΣΟΥΡΗ ΖΕΙΣ,ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΟΚΤΣΗΣ....
Από εκεί ψηλά μαζί με τ'αλλα αδέρφια μας κάνετε τον δικό σας αγώνα και μαζί μας την Κυριακή θα ενώσετε τις φωνές σας γιά να πάρει η ομάδα την νίκη που θα είναι αφιερωμένη σε σας!!!!!















ΕΥΧΟΜΑΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΗΓΟΡΕΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ. 
