Ρε Κωστή, εκεί πάνω είπαμε να τα κάνεις πουτάνα, όχι εδώ...
Ασυμβύβαστος, ανένταχτος, μια ζωή από την άλλη μερια, πολυτάλαντος, οξυδερκής , δάσκαλος και μαχητής, ό,τι κι αν έκανες, το έκανες με πάθος. Με ένα απίστευτο πείσμα και ανεξάντλητη επιχειρηματολογία ήσουν ικανός να πείσεις και τον πιο δύσπιστο για το πώς θα ξεκινήσει η επανάσταση ή για το ότι πρέπει να παίζει σέντερ φορ ο Μπαλάφας...
Άνθρωπος της τέχνης με ριζωμένο μέσα σου βαθιά το χάρισμα του λόγου και της γραφής, γνώρισες πολλούς διάσημους ηθοποιούς κ συγγραφείς , ταξίδεψες κι επισκέφθηκες τη Μέκκα των τεχνών, αλλά αυτό που πραγματικά σε ελευθέρωνε ήταν η συναναστροφή με μάς, τους φίλους σου, τα μαύρα πουλιά....
Ήσουν περήφανος για μας και μεις για σένα, ρουφούσαμε με ευβλάβεια τη κάθε σου σειρά από τις αναλύσεις σου στο paokmania και ακούγαμε τις μουσικές σου στο paokmania web radio ταξιδεύοντας σε έναν κόσμο μακρινο, πέρα από τον κοντινό νου....Κι όταν περνούσες το κατώφλι της Τούμπας για να δεις τον λατρεμένο σου ΠΑΟΚ, με μιας σβηνόντουσαν κι οι Κάννες και το Χόλλυγουντ και όλος ο καθωσπρεπισμός και γινόσουν ξανά ένα άρρωστο ΠΑΟΚι, ένας έφηβος ονειροπόλος, ένα παιδί που έχει κλείσει για πάντα μέσα του τον δικέφαλο αετό....
Οι καταστάσεις σε ανάγκασαν να ζεις στην Αθήνα μακριά απ΄τον ΠΑΟΚ που τόσο αγαπούσες, αλλά η απόσταση ήταν ένα τίποτα μπροστά δτη σημασία που είχαν για σένα τα τέσσερα γράμματα....
Ατέρμονες συζητήσεις επί συζητήσεων για τον ΠΑΟΚ μας, για εταιρίες λαϊκής βάσης, για τηλεοπτικά κανάλια, για για.....όλες με την ίδια κατάληξη , ένα χαμόγελο ευτυχίας και ικανοποίησης που ήσουν διαφορετικός, που ήσουν ΠΑΟΚτσής...
Ταξίδια αυθημερόν οδικώς Αθήνα -Θεσσαλονίκη και, στην επιστροφή να ακούμε τη γκρίνια σου για το Σάντος και τα συστήματά του , παρείτσα στο μαγαζί του Πλάτωνα ή στη ¨γιάφκα¨σου να βλέπουμε τους αγώνες της ΠΑΟΚάρας και να μας αναλύεις συστήματα και σφάλματα ,καλοκαιρινό ποτάκι στο πρωην πατρικό του Παύλου ( που τόσο σου άρεσε), όλα με έναν κοινο παρονομαστή, τον ΠΑΟΚ. Αυτό σε ελευθέρωνε, αυτό σε ταξίδευε...
Τώρα όμως ρε Κωστή αποφάσισες να ταξιδέψεις για αλλού, δε σου κρατάω κακία, ίσως όμως βιάστηκες ρε γμτ...
Το τελευταίο αντίο στην Αγ. Παρασκευή την Τετάρτη το μεσημέρι στις 4 και ξερω γω, ξέρω γω, εντάξει...όπως θα έλεγες και συ.....ΤΑ ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΛΑΙΜΕ, ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ !
Καλό ταξίδι Oli , καλό ταξίδι alter ego....
...όταν θ΄αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου...