Ο κόσμος παίζει μπάλα

ΑποστόληςΑΤο 1982, μια και το ανέφερε ο συνονόματος, ήταν η πρώτη φορά που υποστήριζα την Ιταλία. Βέβαια στην πρώτη φάση έκανε 3 ισοπαλίες (όπως τώρα η Πορτογαλία) και πέρασε με διαφορά τερμάτων από το Καμερούν (σύνολο γκολ 2-2, ενώ το Καμερούν είχε 1-1, αν θυμάμαι καλά). Μέτριο έως βαρετό ποδόσφαιρο κλπ, κλπ.
Στη β΄φάση μπήκε στον πιο δύσκολο όμιλο με αντιπάλους την Αργεντινή και την Βραζιλία (πάλι βαθμολογία) απ' όπου προκρινόταν για τους 4 μόνον ο πρώτος. Κατενίκησε την Αργεντινή, και ήθελε ισοπαλία με την Βραζιλία την οποία και πήρε πανηγυρικά (προηγήθηκαν δυο φορές οι Βραζιλιάνοι τους ισοφάρισαν οι Ιταλοί).
Ο παίκτης του Μουντιάλ του 1982 άκουγε στο όνομα: Paolo Rossi.

Διόρθωση: Οι Βραζιλιάνοι ήθελαν ισοπαλία, η Ιταλία μόνο με νίκη προκρινόταν και το έκανε με 3 γκολ του Πάολο Ρόσσι.
Και τα 2 γκολ των Βραζιλιάνων ήταν χάρμα ειδέσθαι.
Στο 1ο ο Σόκρατες κατέβηκε από δεξιά και τό΄χωσε στην κλειστή γωνία.
Στο 2ο ο Φαλκάο ήταν από δεξιά στο ύψος της μεγάλης περιοχής, κάνει σπάσιμο μέσης, ανοίγει μικρό κενό στην αμυντική διάταξη και πάρτο στο γάμμα.
Μετά το 3-2 έριξε κι ένα βρωμόσουτο ο Έντερ που πήρε τον Τζοφ ένα μέτρο πίσω με τη μπάλα να σταματά στη γραμμή..

niks...

Για μενα παντως, η μεγαλυτερη καψουρα ειναι η Βραζιλια του 82. Οτι κανανε αυτοι τοτε, ηταν πολυ μπροστα απο την εποχη τους....σημερα τα λεμε οβερλαπ, τρανζισιον κλπ....τοτε τα κανανε χωρις να υπαρχει η ορολογια. Το 78 ξεκινησε αυτες τις αλλαγες ο συγχωρεμενος Κουτινιο, και το τελειοποιησε ο Σαντανα
Το μεγαλο μειον εκινης της ομαδας ηταν πως ειχε μεν 9 δεκαρια στην ομαδα, αλλα και εναν τροχονομο γκολκιπερ και ενα αγγουρι σεντερ φορ....εναε Τζοφ και ενας Ροσσι λειπανε...

Τι πληγές ξύνεις τώρα ρε αδερφέ... Κάθε γκολ εκείνης της ομάδας ήταν poetry in motion. Και μόνον για τον τεράστιο άνθρωπο Socrates άξιζαν έναν παγκόσμιο τίτλο. Από την άλλη βέβαια, ίσως δεν έπρεπε να μνημονεύονται λόγω κάποιου τροπαίου που κατέκτησαν όπως τόσοι και τόσοι άλλοι, αλλά να μπορούν να τους εκτιμήσουν μόνον όσοι μπουν στον κόπο να ανακαλύψουν την ανυπέρβλητη αξία αυτών που δεν τους έγραψε η επίσημη ιστορία.

Καλά, ας μην ήταν εκείνος ο "ανεκδιήγητος" Τζούνιορ (Junior ) που κάλυπτε σε όλα τα γκολ τους Ιταλούς (όλως περιέργως αμέσως μετά την λήξη του Mundial '82 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του -πρώτη φορά στην Ευρώπη - στην ιταλική Τορίνο ) και θα σας έλεγα τι θα έγραφε ακόμα με ολόχρυσα γράμματα η Ιστορία της Σελεσάο!!!!



Μέχρι και τον Πελέ δεν τον "συνέφερε" να πάρει εκείνη η Βραζιλία των μάγων Σόκρατες, Ζίκο και Φαλκάο και των υπόλοιπων τότε παιχταράδων το Mundial του '82, γιατί η αίγλη του θα πήγαινε πάάάάρα πολύ πίσω, με όλα τα τυχόν συνεπακόλουθα που μπορεί να είχε στην μετά από τότε "κυριαρχία" του σαν πρεσβευτής της Unesco, Ο άνθρωπος-ποδοσφαιριστής-σύμβολο με την τεράστια προβολή-εκτίμηση και τις υψηλές θέσεις από την FIFA, κ.τ.λ., κ.τ.λ.!!! 👿

«Βόμβα» στο μεταγραφικό παζάρι από την Κίνα, η οποία για άλλα μια φορά τινάζει την μπάνκα στον αέρα! Η Σανγκάι SIPG συμφώνησε με τη Ζενίτ για την απόκτηση του Χουλκ και οι οικονομικοί όροι του deal προκαλούν ίλιγγο!

Η κινεζική ομάδα θα καταβάλει 55 εκατ. ευρώ στην ομάδα της Αγίας Πετρούπολης για τον 30χρονο Βραζιλιάνο φορ, ο οποίος με τη σειρά του θα έχει ετήσιο συμβόλαιο 20 εκατ. ευρώ!

Ο Χουλκ είχε αποκτηθεί το 2012 από την Πόρτο έναντι συνολικά 60 εκατ. ευρώ και κατέκτησε με τη Ζενίτ ένα πρωτάθλημα, ένα Κύπελλο κι ένα Σούπερ Καπ.

Φέτος ο Χουλκ είχε 39 συμμετοχές, 23 γκολ και 25 ασίστ.

goran 64Καλά, ας μην ήταν εκείνος ο "ανεκδιήγητος" Τζούνιορ (Junior ) που κάλυπτε σε όλα τα γκολ τους Ιταλούς (όλως περιέργως αμέσως μετά την λήξη του Mundial '82 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του -πρώτη φορά στην Ευρώπη - στην ιταλική Τορίνο ) και θα σας έλεγα τι θα έγραφε ακόμα με ολόχρυσα γράμματα η Ιστορία της Σελεσάο!!!!
Μέχρι και τον Πελέ δεν τον "συνέφερε" να πάρει εκείνη η Βραζιλία των μάγων Σόκρατες, Ζίκο και Φαλκάο και των υπόλοιπων τότε παιχταράδων το Mundial του '82, γιατί η αίγλη του θα πήγαινε πάάάάρα πολύ πίσω, με όλα τα τυχόν συνεπακόλουθα που μπορεί να είχε στην μετά από τότε "κυριαρχία" του σαν πρεσβευτής της Unesco, Ο άνθρωπος-ποδοσφαιριστής-σύμβολο με την τεράστια προβολή-εκτίμηση και τις υψηλές θέσεις από την FIFA, κ.τ.λ., κ.τ.λ.!!! 👿

Ωραία τα σενάρια συνωμοσίας και η κατασκευή ηρώων, αλλά η καλύτερη ομάδα είναι αυτή που σηκώνει την κούπα χωρίς εξωαγωνιστικές παρεμβάσεις. Κι αυτή δεν ήταν η υπερτιμημένη Βραζιλία που έχασε πεντακάθαρα.

Ο καθένας με τις απόψεις του Απόστολε (για το αν έχασε "πεντακάθαρα" τότε η Βραζιλία)...

Όσο για το αν εκείνη η Βραζιλία, του '82 ειδικά, ήταν υπερτιμημένη, η άποψη σου απλά με σοκάρει...

Για τους Γαλλους, μην αδικεις τους Ροστο και Σιξ. Επισης παιχταραδες.Σαν ομαδα παντως, δεν ειχαν τη μαγιά του πρωταθλητη...τοτε αρχισαν να ξυπνανε...
Οι Γερμανοι, μονο στο ακουσμα της Βραζιλιας, τα κανανε πανω τους. Δεν φτανει που οι ιδιοι τους θεωρουσαν ενα νουμερο μεγαλυτερους, ειχαν να τους κερδισουν και απο τα τελη της δεκαετιας του 60....Μαλιστα το 81 στο μουντιαλιτο του Μοντεβιδεο ειχαμε Βραζιλια-Γερμανια 4-1....
Οι Βραζιλιανοι υπολογιζαν μονο την Αργεντινη. Μετα το 3-1, σε συνδυασμο με την ισοπαλια που τους εφτανε, υποτιμησαν την Ιταλια., θεωρωντας πως ολα τελειωσανε.Δεν τους αρκουσε η ισοπαλια, που την θεωρουσαν το χειροτερο δυνατο αποτελεσμα . Δεν ειχαν την ηττα σαν ενδεχομενο. Σε συνεντευξη του Λουιζινιο, λεει πως φωναζανε στα φουλ μπακ να γυρνανε πισω....ο Σερτζινιο ελεγε πως δεν τους εφτανε η ισοπαλια. Θελανε μονο νικη.....
''Εμεις την μπαλα και οι αλλοι την τρεχαλα''
''Ενα γκολ παραπανω ποτε δεν βλαπτει''
Το τελος της αθωωτητας....
Αλλαξαν τοσο πολυ οι Βραζιλιανοι , που στον τελικο του 94 μπορουσαν να περιμενουν καρτερικα αλλες δεκα παρατασεις για να κανουν μιση ευκαιρια....η τιμωρια της Ιταλιας για το 82...
Οσο για τα χαφ,
Φαλκαο-Τονινο Σερεζο-Εντερ-Δρ. Σωκρατες-Ζικο δεν ξαναυπηρξε κεντρο και ουτε θα υπαρξει

ΑποστόληςΑΗ Βραζιλία είχε παικταράδες επί Πελέ, όταν σήκωσε 3 φορές στις 4 το τρόπαιο (1958, 1962, 1970). Από κει και μετά ζει με την φήμη εκείνων των παικτών.

Επειδη οπως ειπα πιο νωρις, οταν βλεπω κατι εκτος της ΠΑΟΚάρας μας μ ενδιαφερει ΜΟΝΟ το θεαμα, αυτη η Βραζιλια που αναφερεις Αποστολη, ειναι οτι πιο ωραιο εχουν δει τα ματια μου εντος των τεσσαρων γραμμων. Και συμφωνω απολυτα με το σχολιο σου, οτι δηλαδη η Βραζιλια εκτοτε "εξαργυρωνει την επιταγη" εκεινης της ομαδας.

Τι να πρωτοεξαργυρωσει;
Το κλωτσομπουνιδι το 66, οταν εβγαινε ο Πελε πανω στο φορειο;
Την πο#στια το 78, που ηταν οι μονοι αηττητοι;
Την πλατινιά του 98, με την δηλητηριαση του Ροναλντο;;
Την καρατια στην σπονδυλικη στηλη του Νευμαρ προπερσι; που ο Τιαγκο ηταν ο μονος , μα ο μονος παιχτης που εχασε ματς απο καρτες; και επαιξε στη θεση του αυτος της Μπαγερν;;; (αν και ηταν χαλια ομαδα...)
Αλλοι εχουν παρει πολλα περισσοτερα απο οσα αξιζαν...

Για το 82, ηθελεστα και παθεστα...ετσι κι αλλιως οι μεγαλυτεροι ερωτες ειναι οι ανολοκληρωτοι...και διαρκουν για παντα!

Σωστος ο niks,η Βραζιλια ειναι η μεγαλυτερη ποδοσφαιρικη δυναμη του πλανητη,κυκλος ειναι και γυριζει.
Συντομα θα ξαναβρεθει εκει που της αξιζει.
Τοσους πολλους μεγαλους ποδοσφαιριστες δεν εχει βγαλει καμια χωρα και ουτε προκειται.