Ο κόσμος παίζει μπάλα

John, Οσβάλντο Αρντίλες, Λεοπόλδο Λούκε, Ντανιέλ Μπερτόνε και Ντανιέλ Πασσαρέλα ήταν όλα τα λεφτά σε κείνη την Αργεντινή...

Ο Κέμπες ήταν απλά ο μαλλιάς-ποδοσφαιριστο-ηθοποιός της εποχής που έσπρωχνε την μπάλα στο πλεχτό και ξεσήκωνε τον κόσμο μέσα στην έδρα τους στο Mundial του '78 που σήκωσαν με στιαπού του τότε δικτάτορα τους... 👿

Ο Μεσσι λεει σταματαει απο την εθνικη και βρηκα και τον πραγματικο λογο... Θελει να αφιερωσει περισσοτερο χρονο στην μουσικη! 1:41 στο βιντεο (ναι ναι, μολις τωρα θα δω το επεισοδιο)

Η αποχώριση του Μέσι, μόνο καλό θα κάνει στην εθνική του.
Όσοι είδαν εχθές τον αγώνα (παρεπιπτόντως, ήταν γαμάτος, άτεχνος, λίγες φάσεις, πολύ πάθος, ξύλο και ένας κακός διαιτητής που σχεδόν το τίναξε στον αέρα) καταλαβαίνουν.
Μονότερμα τους είχαν οι Χιλιανοί και έμεινα με την απορία του γιατί οι μπουκ έδιναν φαβορί την Αργεντινή.

Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος όλων ήταν ο Ντιέγκο. Ήταν όμως ταυτόχρονα και το πιο τσογλάνι. Η Αργεντινή του 86 και του 90 είχε μόνο αυτόν σαν σοβαρό παίχτη. Ο Μέσι για μένα είναι πολύ κοντά, καλύτερος τεχνικά, αλλά βαραίνει πολύ ότι δεν σήκωσε κούπα με την εθνική. Ο Πελέ ήταν άλλη εποχή, πιο αργός. Καθαρά πιο πίσω Κρόιφ (απίστευτο ταλέντο, αλλά όχι αθλητής), Ζιζού. Για τον παλιό και τον τωρινό Ρονάλντο δεν μπαίνουν στη συζήτηση. Πάντως ο καλύτερος όλων θα μπορούσε να γίνει ο Ρόνι αλλά αποδείχθηκε ότι δεν είχε το μυαλό και την όρεξη.
Μιας και θυμηθήκαμε τα παλιά θα δώσω και μια τριάδα κορυφαίων σεντερ κατ΄εμέ: ο μπυροκοιλιάς Γερμανός, ο αέρινος Μάρκος και ο χαμηλοκώλης Βραζιλιάνος ήταν ότι πιο "φονικό" έχουν δει τα μάτια μου.

Νομιζω υπερβαλλετε με τις συγκρισεις μεσι με τους παλιους κ τη σχετικά ισοπεδωση του..

Εχει αλλαξει δραματικα το ποδοσφαιρο παιδια, οι αντοχές, η αθλητικοτητα κ τα τρεξιματα έχουν εκτοξευθει,
οι αμυντικοι (κ μεσοι) ειναι πολυ πιο ολοκληρωμενοι, τα συστηματα πιο ευφυη κ αμειλικτα απεναντι σε ποδοσφαρικα θαυματα..

Επομενως, για να μπορείς να ανταπεξελθεις,ιδιαιτερα απεναντι σε μια ομαδα με σκυλια του πολεμου, που στο 90% των περιπτωσεων πέφτουν 2-3 να σε σταματησουν κ παλι μονο με φαουλ, θελεις συμπαραστατες κ μια ομαδα με πλάνο οχι συνοθυλευμα οπως η αργεντινη των τελευταιων χρονων..

Ακομα και ο Ζιζου π ανεφερε ο φιλος tolis ειχε συμπαραστατες παικτες-ηγετες..ο μεσι περαν του μασερανο κ λιγοτερο του μπανεγα ποιους ειχε/έχει?

Τωρα αν απο πισω σου εχεις 2 αμπαλους-αμυντικογενεις, αν τα πλαγια μπακ σου ειναι meh, αν διπλα σου δν εχεις καποιον συμπαικτη να τον προσεχει/φοβαται ο αντιπαλος, να μπορεί να αποσυμπιεσει λιγο την πιεση π δεχεσαι, τι μιλαμε για ηγετικες ικανοτητες και guts? Προ ειναι, 1 vs 11?

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Χόλγκερ Τρίμχολντ » Δευτ Ιουν 27, 2016 6:03 pm

Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος όλων ήταν ο Ντιέγκο. Ήταν όμως ταυτόχρονα και το πιο τσογλάνι. Η Αργεντινή του 86 και του 90 είχε μόνο αυτόν σαν σοβαρό παίχτη.
Ναι σε ολα .ΤΟ μεγαλυτερο τσογλανι ΑΛΛΑ ταυτοχρονα και ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ παικτης ever.Στο Μουντιαλ στην Ιταλια το 90 (ειχα την τυχη να το δω μεσα στα γηπεδα) δεν υπηρχε αλλος που να τον ΤΡΕΜΟΥΝΕ.Υπηρχαν οι Ολλανδοι,οι Γερμανοι ,οι Βραζιλιανοι κλπ αλλα υπηρχε και ο Diego.Ποτε δε θα ξεχασω το report της Gazzetta dello Sport(Μιλανο ετσι?)που για πρωτη φορα στη ιστορια της εβαλε το ΑΠΟΛΥΤΟ 10 σε ποδοσφαιριστη γραφοντας ΠΡΙΝ τους αγωνες(κρινοντας πριν το μουντιαλ τους ποδοσφαιριστες ολων των ομαδων,Γκουλιτ,Βανμπαστεν,Ματεους,Ραικαρντ,Μπρεμε + τους Ιταλους τους και τους Λατονοβραζιλιανους κλπ) ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ και Λακωνικο"nassun difetto ,e il migliore di sempre,10 assoluto" δηλ κανενα μειονεκτημα ως παικτης ειναι ο καλυτερος χωρις κανενα αγωνιστικο μειονεκτημα".ΠΟΤΕ δε θα ειχε γραψει Ιταλικη εφημεριδα-και ειδικα η Μιλανεζικη Gazzetta -κατι τετοιο.Ημουνα μεσα ΚΑΙ στον ημιτελικο με την Ιταλια μεσα στη Ναπολι.Θυμαμαι ακομα το πεναλντυ.Εβλεπα διπλα μου φιλους και κολλητους μου οταν πηγε να βαρεσει-Ιταλους και Ναπολετανους -ελεγαν "Θεε μου γιατι μου το κανεις αυτο?Γιατι πρεπει να μου σκισεις την καρδια στα δυο?" Και μετα,η απολυτη σιωπη...Και την αλλη μερα πρωτοσελιδα απ ολους τους υπολοιπους Ιταλους γιατι δεν τον ...γιουχαραν!ΠΟΙΟΝ?ΤΟ ΘΕΟ(τους)!Και εγινε μεχρι και διπλωματικο επεισοδιο....Και θυμαμαι ακομα τον τελικο(και εκει μεσα ημουνα)που ολο το Ολυμπικο τον εβριζε γιατι τους πεταξε εξω αλλα ολοι παραδεχθηκαν οτι το μονο ο ΜΕΓΑΛΟΣ DIEGO αξιζε να το παρει.Γιατι?ΓΙΑΤΙ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ .Γιατι ΝΑΙ ΗΤΑΝ "ΑΛΑΝΙ" και γιατι μαμαγε καπως ετσι την καλυτερη αμυνα του κοσμου εκεινη τη εποχη...........
https://www.youtube.com/watch?v=_YxQP4DgLzo

Υπηρχαν και αλλοι στην Αργεντινη εκεινης της εποχης.Ο εξης ενας. Κανιγκια(η Κανιτζια)ο ξανθομακρυμαλης μπροστινος.Αυτο δειχνει ποσο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ υπηρξε ο Diego

Δεν μπορω να εκφερω γνωμη για το ποιος ηταν ο μεγαλυτερος ολων των εποχων. Γιατι οπως σωστα ειπωθηκε πιο πριν, οι καιροι προχωρουν, τα πραγματα αλλαζουν και το ποδοσφαιρο αλλαζει κι αυτο μαζι τους. Μπορω ομως να πω τι μου αρεσει περισσοτερο. Περισσοτερο απ ολα και ολους στο ποδοσφαιρο, μου αρεσει η Βραζιλια του μουντιαλ στο Μεξικο το 1970, αν και δεν τους προλαβα, ημουν μολις 5 χρονων. Απο αυτα που βλεπω ομως, ετσι λεω. Με δυο λογια πιο πολυ απ οτιδηποτε στο ποδοσφαιρο μου αρεσει ο Πελέ και η Βραζιλια απο 1960 εως 1970. Δεν ειμαι λατρης του δυναμικου, αλλα του καλλιτεχνικου ποδοσφαιρου. Και με βεβαιοτητα λεω πως ουτε ο Μαραντονα, ουτε ο Μεσι, ουτε ο Ροναλντο, ουτε ο Κροιφ, ουτε ο Μπλαχιν, ουτε ο Γκουλιτ, ουτε ο Ραικαρντ, ουτε ο Σωκρατες, ηταν τοσο ζωγραφοι στο χορταρι, οσο ο Πελε και η παρεα του, Τοσταο, Γκαριντσα, Βαβα, Ριβελινο, κλπ... Μπορει οι νεωτεροι που ανεφερα πιο μπροστα να ειναι πιο ολοκληρωμενοι, οχι ομως τοσο ζογκλερ. Ειμαι υπερ του θεαματος, οποτε ψηφιζω Πελε, τον οποιο βεβαια σαν ανθρωπο δεν τον εχω σε καμμια εκτιμηση!! Εκει που δεν διαφωνει κανεις ομως, ειναι στο ποιος ειναι ο μεγαλυτερος τερματας ολων των εποχων και σχεδον ολοι, ειδημονες και μη, ομολογουν οτι ηταν εκεινος ο Σοβιετικος που δεν θυμαμαι το ονομα του, αλλα το παρατσουκλι του, η "μαύρη αράχνη"..

LacedaemonianΥπηρχαν και αλλοι στην Αργεντινη εκεινης της εποχης.Ο εξης ενας. Κανιγκια(η Κανιτζια)ο ξανθομακρυμαλης μπροστινος.Αυτο δειχνει ποσο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ υπηρξε ο Diego

Ο Κανίγια ήταν αλήτης με περικεφαλαία παιχτικά σαν το δικό μας "ντεμοντέ" Φανούρη.

Δεν εχει νόημα να λέμε ποιος ήταν ο greatest, απλά κατ εμέ οι Πελέ, Ζιζού, Ντιεγκο μονο με την παρουσία και την αύρα τους έκαναν καλύτερους και τους συμπαίκτες του.
Δεν υπήρχε περίπτωση μια στο εκατομμύριο ο χψζ Ιγκουαίν με Ντιεγκο αντί για Λίο μέσα να έχανε για την Αργεντινή, ενα Μουντιάλ και 2 Κοπα Αμέρικα.
Αυτο ήθελα να τονίσω και το λήγω.

Λεβ Γιασίν το όνομα της αράχνης.....

ντιεγκο λιο γιοχαν..........γραφετε μερικοι για πελε και δεν τον εχετε δει καν μονο γιουτιουμπε......ο μαστερκαρντ σημερα δεν θα περναγε 2ο παιχτη........α και ο μαριο κεμπες ηταν μεγαλη παιχτουρα και δεν εβαζε μονο ευκολα γκολ παρα το υψος του ειχε εκπληκτικη ντριπλα ο ντιεγκο πρεπει να τον ειχε ινδαλμα

τους παλιους παιχτες δεν τους υπολογιζουμε βασικα γιατι δεν τους εχουμε ζησει
Ομως την ενταση, αγωνια και ανταγωνισμο που εχουν σημερα οι αγωνες ειχαν και τοτε
Και τα περι δυναμης, αντοχης κλπ που λεμε για σημερα....ας υπηρχε ενας Γκαριντσα, Πελε,Ζαιρζινιο να δουλευονταν με τη σημερινη τεχνολογια να δω ποιος θα τους επιανε...
Οποτε, μια η αλλη...
Για μενα ειναι δυο :ο αρτιστας και ηγετης Ντιεγκο, και ο πιο αθλητης και ολοκληρωμενος Πελε
Μετα βαλε Γιοχαν, Ζιζου και Ροναλντο....
Μεσσι νεροβραστος....
Οσο για Πελε, δεν ειναι λιγο στα 17 να γινεται βασικος και να παστελωνει 4-5 τεμαχια σε μουντιαλ , ακομα και στον τελικο...
Ισως να το παιρνανε και χωρις αυτον, οπως το 62, αλλα και παλι δεν ειναι και λιγο...
Για μενα παντως, η μεγαλυτερη καψουρα ειναι η Βραζιλια του 82. Οτι κανανε αυτοι τοτε, ηταν πολυ μπροστα απο την εποχη τους....σημερα τα λεμε οβερλαπ, τρανζισιον κλπ....τοτε τα κανανε χωρις να υπαρχει η ορολογια. Το 78 ξεκινησε αυτες τις αλλαγες ο συγχωρεμενος Κουτινιο, και το τελειοποιησε ο Σαντανα
Το μεγαλο μειον εκινης της ομαδας ηταν πως ειχε μεν 9 δεκαρια στην ομαδα, αλλα και εναν τροχονομο γκολκιπερ και ενα αγγουρι σεντερ φορ....εναε Τζοφ και ενας Ροσσι λειπανε...

niksΓια μενα παντως, η μεγαλυτερη καψουρα ειναι η Βραζιλια του 82. Οτι κανανε αυτοι τοτε, ηταν πολυ μπροστα απο την εποχη τους....σημερα τα λεμε οβερλαπ, τρανζισιον κλπ....τοτε τα κανανε χωρις να υπαρχει η ορολογια. Το 78 ξεκινησε αυτες τις αλλαγες ο συγχωρεμενος Κουτινιο, και το τελειοποιησε ο Σαντανα
Το μεγαλο μειον εκινης της ομαδας ηταν πως ειχε μεν 9 δεκαρια στην ομαδα, αλλα και εναν τροχονομο γκολκιπερ και ενα αγγουρι σεντερ φορ....εναε Τζοφ και ενας Ροσσι λειπανε...

Βραζιλία του 82... τι λες τώρα... Ακόαμ θυμάμαι το κλάμα που έριξα 11χρονος.
Την πρωτοείδα τη σελεσάο σε αυτό το τουρνουά και έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Ήταν άλλο άθλημα.
Και αυτός ο τερματάς ο αχαίρευτος Βαλντίρ Περες είχε στοιχιώσει τις νύχτες μου.
Βασικά λόγω απόδοσης η Βραζιλία έπρεπε να είχε σηκώσει και το 78 και το 82 και το 86..
Αλλά ας όψεται η αργεντίνικη χούντα, ο τροχονόμος και η γκαντεμιά στον προημητελικό με Γαλλία (2 πέναλτυ έχασαν Ζίκο, Σόκρατες)