Ο κόσμος παίζει μπάλα

john4serresΜεσσι ελα στην Ναπολι, αν θες να σωθεις

Δε σώζεται.
Πελέ
Ντιέγκο,
Ζιζού.
και μετά λήξις.

Τώρα μόνο το Νόιερ βλέπω να είναι ηγέτης..

Συμφωνώ μαζί σου Πελέ, Ντιέγκο και Ζιζου που ηγούνται και είναι η αγία τριάδα του ποδοσφαίρου και μετά όλοι οι υπόλοιποι.

Ντιεγκο,Πελε,Κροιφ,Ζιζου

LacedaemonianΝτιεγκο,Πελε,Κρόιφ,Ζιζου

Εύγε Σπαρτιάτη!!!!

Που πάτε δίχως τον τιτανοτεράστιο και αείμνηστο Γιόχαν Κρόιφ ρε παλικάρια???

δεν ξερω τι ήταν πιο συγκλονιστικό χθες. το τελευταίο επεισόδιο του GoT για την 6η σεζόν ή η όλη ιστορία με τον Λίο Μέσσι, τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στην ιστορία του αθλήματος...

Καλύτερος τριπλερ, πασερ και σκόρερ απο όλους όσους έχετε παραπάνω γράψει. Ναι, ηγετικός χαρακτήρας, ίσως όχι τόσο όσο αυτοί που παραπάνω έχετε γράψει.

Αλλά προσοχή, δεν μίλησα για τον καλύτερο "αθλητή", αλλά τον αρτιότερο ποδοσφαιριστή σε θέματα τεχνικής και τακτικής κατάρτισης ever. Το λένε και τα άπιαστα νούμερα του, οι κατακτήσεις του, τα απίστευτα χαϊλαϊτ που έχει προσφέρει.

Βέβαια, και ένας... παλιός αγαπημένος μου που φορούσε και αυτός το 10, είχε μια ίδια ατυχία σε μουντιάλ μάλιστα, έγινε και διαφήμιση ύστερα...

τι να πεις, είναι πόρνη η μπάλα, με αυτό το σλόγκαν μεγαλώσαμε...

Αρτιότερος ποδοσφαιριστης φιλε μου κγεο ειναι ο Ronaldo Nazario de Lima.
Προσωπικά, ο αγαπημένος μου ποδοσφαιριστής.

Εμένα πάλι είναι ο Ροναλντινιο. Νομίζω - ή έτσι μου φαίνεται τώρα - οι ποδοσφαιριστές τότε έιχαν κάτι πιο ιδιαίτερο.

ο Ροναλντο δεν πασαρε τοσο ο Ροναλντινιο δεν σκοραρε τοσο.

Χωρίς να θέλω να μειώσω το Φαινόμενο, το Ρόνι, τον Κρόιφ και άλλους σουπερ αστέρες:

Γιατί βάζω Ζιζού και Μαραντόνα μία κατηγορία πάνω;
Πήραν τις μεγάλες κούπες όντας πραγματικοί αρχηγοί, σηλώνοντας και τους συχνά σκοτωμένους συμπαίκτες τους. Είχαν κύριο focus απο ένα σημείο και μετά να σηκωθεί η κούπα κι όχι να σκοράρουν αυτοί κλπ.
Πχ ο Κρόιφ αν εξαιρέσεις τα Τσαμπιόνια με Άγιαξ σπαταλήθηκε στην 1η καλύτερη γενιά του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Και ειδικά για τον τελικό του 74, γαμώ την πανακόλα μου ξεκίνησαν και με γκολ απο τα αποδυτήρια υπέρ τους και μετά αναλώθηκαν σε ανούσιο τζόγο μπονίτο.

Σε αντιπαράθεση μπ με τον τεράστιο Ζιζού, που ενώ ο ίδιος δεν ήταν ποτέ σκόρερ (δεν τον ένοιαζε κιόλας το πόσα έβαλε), σε 2 τελικούς μουντιάλ έβαλε 3 και παραλίγο να έβαζε και 4ο και να σήκωνε μόνος του και 2η κούπα αν δεν τον σταματούσε ο τεράστριος Μπουφόν.
Ειδικά για το μουντιάλ του 2006 που το έζησα κι από κοντά, είπε μαζί με Τουράμ, Ανρύ και Βιερά στο βλάκα Ντομενέκ να κάνει ό,τι του λένε και πήρε τη Γαλλία από το χεράκι αέρα και οι πολυδιαφημισμένοι τότε Ισπανοί και Βραζιλιάνοι δεν ήξεραν τι τους χτύπησε.

Το ίδιο κι ο Ντιέγκο, που από ένα σημείο και μετά τον ένοιαζε μονάχα η Αργεντινή και με αυτόν τον τρόπο αξιοποιούσε στο έπακρο τους συμπαίκτες του.

Βασικό, πως τα είχαν προφανώς βρει με τον εαυτό τους πως δεν είχαν να αποδείξουν τίποτε απολύτως και απλά ζωγράφιζαν στο χορτάρι όταν η μπάλα έκαιγε.

Έψαχνα λίγο για Αργεντινή. Ο Μάριο Κεμπες πρέπει να ήταν παικταρας.

john4serresΈψαχνα λίγο για Αργεντινή. Ο Μάριο Κεμπες πρέπει να ήταν παικταρας.

Ήταν, αλλά αν δε στηνόταν το Περού το 78, η Βραζιλία θα το έπαιρνε.