Προφανώς κι υπάρχουν ελαφρυντικά φέτος, ειδικά δεδομένου ότι η ομάδα όντως είχε κάνει το καλύτερο τρίμηνο επί Λουτσέσκου κι όντως επειδή οι τραυματισμοί από ένα σημείο και μετά μας ξέκαναν. Ωστόσο υπάρχουν κι αρκετά "αλλά":
1) Ναι μεν δεν είναι όλοι οι τραυματισμοί μυϊκοί, αλλά ένα κουρασμένο σώμα θα μπει άσχημα σε μονομαχία, θα πάρει μια κακή απόφαση που μπορεί να το εκθέσει σε άλλο τραυματισμό κλπ κλπ. Οκ, να αφήσουμε έξω ιώσεις και εξωαγωνιστικούς τραυματισμούς, αλλά δεν στέκει το "κούραση = μυϊκός - μη μυϊκός = ατύχημα". Η διαχείριση κάποιων παικτών ήταν τραγική. Κι επίσης αδυνατώ να καταλάβω το γιατί όταν κλείνει το rotation, κλείνει με κριτήρια επετηρίδας. Δεν υπάρχει λόγος να μένει εκτός ο Μπιάνκο, δίνει τακτικά πράγματα που δεν μπορεί να δώσει ο Καμαρά, και αθλητικά πράγματα που δεν μπορεί να δώσει ο Οζντόεφ. Και το ίδιο ισχύει για τον Μύθου, για τον Τέιλορ, για για για. Φτάνουμε να απαξιώνουμε το ρόστερ κρίνοντας από το ότι δεν παίζουν, ενώ σίγουρα μπορούν να βοηθήσουν πολύ.
2) Η ομάδα όταν έχει 13-14 συγκεκριμένους παίκτες όντως παίζει σωστά. Το ότι χτίζεται όμως πάνω σε χαρακτηριστικά συγκεκριμένων παικτών κι όχι πάνω σε πιο καθολικά εφαρμόσιμες ας πούμε αρχές, βαραίνει το τεχνικό τιμ. Θα πει κανείς, ναι αλλά δεν έχουμε άλλο παίκτη σαν τον Μεϊτέ και σαν τον Ζίφκοβιτς. Πράγματι, και δεν ξέρω κι αν θα βρούμε. Αλλά μετά από 3-4 χρόνια, θα έπρεπε να υπάρχει ένα Plan B. Αν ήταν η πρώτη μας χρονιά, θα το δικαιολογούσα 1000%. Αλλά δεν μπορώ πλέον να δεχτώ ότι το παρόν ρόστερ τόσα χρόνια εκπαιδεύεται σε έναν τρόπο παιχνιδιού μόνο. Δεν θυμάμαι ποιος (Πεπ?) έλεγε ότι μετά από 3 χρόνια δεν έχεις τίποτα να μάθεις στους ίδιους παίκτες, και μιλάμε για πράγματα εκατό φορές πιο σύνθετα από όσα κάνουμε εμείς.
3) Πράγματι μας έκατσε κακή συγκυρία, την οποία όπως εξηγώ συνδιαμορφώσαμε, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι κάθε χρόνο το μοτίβο παραμένει σταθερό. Κάκιστοι ως τον Οκτώβριο, οι καλύτεροι ως τον Φεβρουάριο, και μετά καθίζηση. Και το 2024 η ομάδα βρήκε το κουράγιο για το 4/4 χωρίς να παίζει όπως πριν, έκανε προσαρμογές, κουβάλησαν τρελά ορισμένοι παίκτες, κι έκρυψε το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι - και πάλι καλά γιατί σηκώσαμε τον πιο όμορφο τίτλο. Αλλά την μια λέμε για τραυματισμούς, την άλλη για καυγάδες στην Φιλαδέλφεια, την άλλη το ένα, την άλλη το άλλο, ε δεν γίνεται να αγνοούμε την μεγάλη εικόνα.
Κλείνοντας, επειδή όλα αυτά είναι αγωνιστικά θέματα, δίκαια χάνουμε τον τίτλο που κρίνεται βάσει της πορείας μιας ομάδας από την έναρξη ως την λήξη της σεζόν. Είχαμε τις καλύτερες προοπτικές, το καλύτερο ρόστερ, και το καλύτερο peak, αλλά συνολικά δεν κάναμε την καλύτερη σεζόν.