+1...!!teratios έγραψε:Μία αρχή της παιδαγωγικής λέει πως όταν ένα παιδί κάνει μια μαλακία δεν του λες "είσαι μ@λ@κ@ς" αλλά "έκανες μαλακία". Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου. Το πρώτο ως τελεσίδικη κρίση μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει, δεν υπάρχει περίπτωση να τον ξυπνήσει, να τον συνεφέρει ή να τον κάνει να προσπαθήσει να βελτιωθεί, μόνο αντίδραση μπορεί να γεννήσει, φάση "ναι ρε είμαι μ@λ@κ@ς και α και γαμήσου στην τελική". Έχω βαρθεί να βλέπω στον ΠΑΟΚ ταλέντα να καίγονται (ΚΑΙ) για ψυχολογικούς λόγους, γιατί πριν ακόμα πατήσουν το πόδι τους στην Τούμπα βαφτίζονται οι διάδοχοι του Κούδα και με τον πρώτο αγώνα που καταρρέουν κάτω από το βάρος των προσδοκιών να μετατρέπονται από την μία μέρα στην άλλη σε άμπαλους, άσχετους, άχρηστους που τσάμπα πιάνουν μια θέση στο ρόστερ του ΠΑΟΚ. Βεβαίως, ο λόγος της στασιμότητας τους δεν είναι μόνο αυτός, ούτε καν ο κύριος λόγος είναι αυτός, ο κύριος λόγος είναι πως στην Ελλάδα την εξέλιξη ενός ταλέντου την αφήνουμε στον θεό και τον χρόνο, λέμε ένα "καθώς περνάνε τα χρόνια θα βελτιώνεται" και περιμένουμε το ταλέντο να ωριμάσει παίζοντας βαριεστημένοι με τις τάπες των βαρελιών.
Αυτό που μένει είναι η αντιμετώπιση από εμάς καθώς και η όρεξη του ίδιου του παίχτη. Εμείς για μια ακόμα φορά ο ρόλος μας είναι να τον στηρίξουμε, να του δώσουμε όσο γίνεται περισσότερες ευκαιρίες. Πόσες είναι αυτές; Ξεκινάμε από το να μην είμαστε προκατηλειμμένοι εναντίον του. Μία του την χαρίζουμε, δύο του τις χαρίζουμε, τρεις του τις χαρίζουμε κλπ. Όταν πια νιώθουμε πως μας πιάσαν μ@λ@κες, πως δεν μπορούμε άλλο να μην του την πούμε μόνο τότε αρχίζουμε να κράζουμε. Και όχι, δεν είναι φυσιολογικό από το πρώτο κακό 90λεπτο να μην αντέχουμε άλλο.
Y.Γ. Και η αρχή της παιδαγωγικής στην οποία αναφέρθηκε ο Τεράτιος δεν είναι σχήμα λόγου, υπάρχει στην πραγματικότητα...