Διάφορα άρθρα για τον Π.Α.Ο.Κ.

[Sick Bastard]

Πόσο κοστίζει το να βρεθείς στην κορυφή του κόσμου; Όχι, δεν τρελάθηκα.

Ξέρω πως ο ΠΑΟΚ δεν ανέβηκε σε καμία κορυφή με τη νίκη επί της Τότεναμ. Ξέρω πως το χειροπιαστό, το μετρήσιμο κέρδος είναι τρεις βαθμοί, μια πρόκριση στους 32 της διοργάνωσης και τα λεφτά που αυτά συνεπάγονται. Αυτά κέρδισε ο ΠΑΟΚ, μια νίκη, μια πρόκριση και λεφτά.

Όμως, η ερώτηση μου παραμένει. Πόσο κοστίζει το να βρεθείς στην κορυφή του κόσμου; Πόσο κάνει, πόσα θα πλήρωνε μια ομάδα για να το πετύχει; Τι θα ήταν διατεθειμένη να θυσιάσει για ένα τέτοιο επίτευγμα;

Κατάληψη στην κορυφή

Όπως ίσως αρκετοί γνωρίζετε, στο Twitter υπάρχει μια λίστα δέκα λέξεων ή φράσεων που ονομάζεται “Trending topics”. Σ’αυτήν απεικονίζονται οι λέξεις ή φράσεις που χρησιμοποιούνται περισσότερο στον πλανήτη τη δεδομένη χρονική στιγμή. Σαν ένα παγκόσμιο Top10 στιγμιαίας δημοφιλίας για το τι συζητιέται στο Twitter ανά πάσα στιγμή, μια λίστα που ανανεώνεται ασταμάτητα και είναι εμφανής σε όλους τους χρήστες.

Στις 22.29 ώρα Ελλάδας το βράδυ της Τετάρτης 30 Νοεμβρίου 2011 η παγκόσμια λίστα ήταν διαμορφωμένη ως εξής: Στην πρώτη θέση ήταν η ακατάληπτη λέξη “PAOK”. Στην δεύτερη θέση υπήρχε η σαφώς πιο επεξηγηματική φράση “Tottenham 0-2 PAOK”. Ακολουθούσαν στην τρίτη και στην τέταρτη θέση τα περίεργα “Athanasiadis” και “Georgiadis”. Σε όλες τις οθόνες, σε όλους τους υπολογιστές και τα κινητά όλου του κόσμου.

Κι η ερώτηση μου παραμένει. Πόσο κοστίζει αυτό; Πόσο το πληρώνει μια ομάδα; Όχι απαραίτητα μια ομάδα από την μικρή Ελλάδα, μια οποιαδήποτε ομάδα στον κόσμο. Πόσα θα έδινε, αν ήταν στο χέρι της το να αγοράσει και να έχει δικά της τα τέσσερα πρώτα θέματα στο Ίντερνετ παγκοσμίως; Πόσο λέτε να είναι κέρδος της ομάδας που πετυχαίνει κάτι τέτοιο, έστω και για μερικά λεπτά; Οι βαθμοί, η πρόκριση, τα λεφτά, όλα αυτά μπορείς να τα μετρήσεις. Το “PAOK”, “Tottenham 0-2 PAOK”, “Athanasiadis”, “Georgiadis” πως το μετράς και σε πιο ύψος σε φτάνει το μέτρημα;

“Εκεί” είναι το ταξίδι

Πάμε μερικούς μήνες πίσω, στα τέλη του Αυγούστου, να θυμηθούμε τι συζητάγαμε όταν ο ΠΑΟΚ είχε πάρει το εισιτήριο για τους ομίλους στον εκτός έδρας αγώνα με την Καρπάτι.

“Τα κέρδη για τον ΠΑΟΚ είναι πολλά. Είναι η ελπίδα πως ο Γεωργιάδης δεν θα αποδειχθεί Κουτσιανικούλης, πως μπορεί να σηκώνει κεφάλι μετά από χαμένο τετ-α-τετ, πως έχει μέσα του τη φλόγα να παίξει και στο παραπάνω σκαλί. Είναι η αισιοδοξία πως μπορεί να πάρει πράγματα κι από τους “δεύτερους” παίκτες του, πως μπορεί να μάχεται ακόμα κι όταν αυτοί λείπουν, να παίζει στα ίσια “no matter what”.

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη συμμετοχή στους ομίλους. Δεν είναι τα λεφτά, που όλοι ξέρουμε πόσο χρειάζονται, είναι που πλέον στον ΠΑΟΚ έχουν καταλάβει πως ο,τι κι αν κάνεις “εδώ”, το μυαλό πρέπει πάντα να είναι “εκεί”. Στην Ευρώπη. Εκεί που μετράς τις δυνάμεις σου, εκεί που ονειρεύεσαι, εκεί που ζεις τις μεγάλες βραδιές, εκεί που πετάς στα ουράνια στις νίκες, μαθαίνεις και φτιάχνεις χαρακτήρα στις ήττες. Εκεί που θα πάθει και μάθει ο κάθε Γεωργιάδης κι ο κάθε Κλάους, εκεί που θα βελτιωθεί για να σου κάνει την διαφορά την Κυριακή, στο “εδώ”.

Η συμπεριφορά κι οι εμφανίσεις του ΠΑΟΚ σ’αυτούς τους προκριματικούς αγώνες είχαν έναν χαρακτήρα που δεν είχε μόνο τη σφραγίδα του Μπόλονι, αλλά κι αυτήν την περσινής ευρωπαϊκής πορείας. Αυτοί οι δώδεκα περσινοί αγώνες, με τα πάνω τους και τα κάτω τους, έπαιξαν τεράστιο ρόλο στη παρουσία του ΠΑΟΚ στην φετινή Αυγουστιάτικη δοκιμασία. Σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα της ομάδας, εδραίωσαν την πεποίθηση πως “κάθε χρόνο πρέπει να είμαστε εδώ, εδώ είναι οι εξετάσεις, εδώ μεγαλώνεις ως ομάδα, ως ποδοσφαιρικός οργανισμός”.

Κι η κλήρωση, η Τύχη, η Μπάλα, λες και παρακολουθούν την πορεία της ομάδας, της έκλεισαν το μάτι. Λες και είδαν από κοντά τις επιδόσεις του ΠΑΟΚ στις περσινές εξετάσεις, αποφάσισαν φέτος να του δώσουν νέα βιβλία, λίγο πιο δύσκολα. Άλλο βιβλίο το “Βιγιαρεάλ, Μπριζ και Ντιναμό Ζάγκρεμπ” κι άλλο βιβλίο το “Τότεναμ, Ρούμπιν Καζάν και Σάμροκ Ρόβερς”.

Η ποδοσφαιρική εξέλιξη του ΠΑΟΚ απαιτεί την ίδια ακριβώς προσέγγιση με την περσινή, ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος. Γιατί αυτές οι εξετάσεις, αυτά τα βιβλία σου αφήνουν τεράστιο κέρδος, είτε περάσεις είτε όχι. Αρκεί να είσαι “εκεί”, παρών, με όλες σου τις δυνάμεις.

Χειροκρότημα

Δεν τα επαναλαμβάνω για διεκδικήσω καμία ηλίθια δικαίωση, άλλωστε δεν τα έγραφα για να προβλέψω το πόσο καλά θα τα πάει ο ΠΑΟΚ στους ομίλους, το θέμα δεν ήταν το μελλοντικό αποτέλεσμα. Το θέμα ήταν να χειροκροτήσω την προσέγγιση, το γεγονός πως με τη συμπεριφορά στα προκριματικά ο ΠΑΟΚ μου έδειχνε πως και φέτος ξέρει τι πρέπει να κάνει και θα το κάνει, με τον τρόπο που πρέπει.

Γι’αυτό αξίζει όλο το χειροκρότημα ο ΠΑΟΚ, για την ίδια την προσέγγιση, όχι για το πόσο μακριά τον πήγε αυτή. Ο ΠΑΟΚ δικαιούται τους επαίνους κι οι οπαδοί του πρέπει να είναι περήφανοι γιατί ο σύλλογος έχει καταλάβει πως αυτά που δεν μετριούνται είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά. Τα μη χειροπιαστά, αυτά που βρίσκεις μόνο στην Ευρώπη και μόνο αν είσαι παρών με όλες σου τις δυνάμεις. Δεν θα κερδίσεις ποτέ τίποτα αν κοροϊδεύεις με το να λες “μας ενδιαφέρει η Ευρώπη” και μετά να παρατάς τα παιχνίδια πριν καν ξεκινήσουν. Δεν είναι αρκετό τίποτε λιγότερο από το όλα για όλα.

Κι αυτό το όλα για όλα έχει πάντα κόστος, για οποιαδήποτε ελληνική ομάδα. Όλοι το ξέρουμε, όλοι το έχουμε καταλάβει τόσα χρόνια, απλώς η πίκρα από το κόστος θολώνει την κρίση του οπαδού. Κι ακριβώς γι’αυτόν τον λόγο έγραψα τα δύο κείμενα, το ΠΑΟΚ, Part I και ΠΑΟΚ, Part II, γιατί να εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ πως η προσέγγιση της ομάδας αξίζει στήριξη, όχι γκρίνια για τις γκέλες και τις ήττες στην Ελλάδα.

Χωρίς εξαιρέσεις

Η λογική της συνολικής προσέγγισης ισχύει σε μικρογραφία και για το έπος του Λονδίνου. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ σίγουρα δεν θα ξεχάσουν ποτέ τα γκολ του Σαλπιγγίδη και του Κλάους, ούτε τις ασίστ του Γεωργιάδη που έγινε άντρας. Δεν θα ξεχάσουν το άνοιγμα του Γκαρσία στον χώρο, τα μέτρα του Λαζάρ με την μπάλα, το ψύχραιμα κοψίματα του Μαλεζά. Θα μνημονεύουν στους αιώνες το διπλό σώσιμο του Κοντρέρας, που οι κραυγές του πέρασαν μέσα από τα ηχεία της τηλεόρασης όπως “ακούγονταν” στ’αυτιά μας οι κραυγές που διαβάζαμε στα κόμικ του Ερίκ Καστέλ.

Μαζί μ’αυτά, οι ΠΑΟΚτζήδες, αλλά κι οι οπαδοί όλων των ομάδων που χθες φώναξαν “ναι, ρε ΠΑΟΚ!”, θα πρέπει να θυμούνται και κάτι άλλο. Πως όλα αυτά έγιναν γιατί ο ΠΑΟΚ δεν άφησε το ματς. Θα μπορούσε κάλλιστα να το κάνει, αφού δεν ήταν τελικός, υπήρχε η ευκαιρία με την Καζάν την τελευταία αγωνιστική, ενώ του έκανε μόνο το “αδύνατο” διπλό. Με γκέλες στην Ελλάδα, κούραση, γκρίνια, με τον Βιεϊρίνια τραυματία, το ματς είναι απ’αυτά που τα περνάς για να πας παρακάτω.

Ο ΠΑΟΚ δεν το άφησε, το έπαιξε κι αυτό στο όλα για όλα, δεν έκανε ούτε τώρα εξαίρεση στην συνολική του προσέγγιση. Γιατί είμαστε αυτό που κάνουμε με συνέπεια. Κι οι ομάδες είναι πραγματικά μεγάλες μόνο όταν κυνηγούν με πίστη και χαρακτήρα το δύσκολο, το μη χειροπιαστό κέρδος, αλλά ταυτόχρονα το κάνουν χωρίς εξαιρέσεις. Με συνέπεια, χωρίς να συμβιβάζονται και να ασχολούνται με τα εύκολα και τα μετρήσιμα. Χωρίς παρακάμψεις, χωρίς “πάμε παρακάτω, γιατί μας περιμένουν τα Γιάννενα”.

Άλμα πίστης

Το να κατέβεις μ’αυτήν την λογική ακόμα κι απέναντι στην πιο φορμαρισμένη ομάδα της Αγγλίας, ενώ δεν είναι η τελευταία σου ευκαιρία για πρόκριση, δεν είναι μόνο κατάθεση φιλοσοφίας κι απόδειξη χαρακτήρα, αλλά και ένα ποδοσφαιρικό άλμα πίστης. Μ’αυτά, συνήθως τρως τα μούτρα σου και προσγειώνεσαι ανώμαλα. Αν, όμως, δεν τα επιχειρήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ αν απόψε είναι η βραδιά που το άλμα θα σε φέρει να πατάς στην κορυφή του κόσμου.


onsports.

Άει στο διάολο πρωϊ πρωϊ, μας πήραν τα ζουμιά, μεγάλοι άνθρωποι....

[abc_o_ karpouzas]

γαμισετα φιλε μου και αντι εμεις σαν τους πουστιδες να συσπιρωθουμε ποιο γερα γυρω απο την ομαδα μια μερα μετα το τεραστιο 2πλο αρχισαμε παλι σιγα σιγα τις θεωριες

τι να πω

[Karelias]

Όποιος δεν καταλαβαίνει
δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει.

[MANIAKOS]

ΤΟυς προσκαιρους ΄΄θαυμαστες '' αρδ της ομαδας τους σιχαινομια περισσοτερο απο ολα///

Αφηστε μας ησυχους...ασχολειθειτε με τον τσακα τσακα....με τη γκρινια βαζελου για καλοπουλο και το ανταλλαγμα σε σπαθα...τον υποβιβασμου κυρκου επειδη εχασε ο γαβρος..

[Karelias]

Ο συγκεκριμμένος δεν είναι πρόσκαιρος.
Έχει γράψει πολύ ψύχραιμα άρθρα (ΠΑΟΚ part I και ΙΙ) τα οποία είναι όαση στα ΑΡΔίστικα έντυπα.

[MANIAKOS]

ΟΧι γενικα το εγραψα.γιατι εχω δει και αρθρα για τον ΠΑΟΚ απο τον καθε πικραμενο...δεν ειδα καν τα απο πανω αρθρα

[Doomlord4]

Ο Μπόλονι είναι ο ιδανικός προπονητής για μια ομάδα που δεν έχει χρήματα να διαθέσει καθώς το κύριο προσόν του είναι πως του αρέσει να δουλεύει με νέα παιδιά και να τα αναδεικνύει.
Στο βιογραφικό του πέρα από τίτλους και διακρίσεις έχει στα πολύ σημαντικά επιτεύγματα του πως έδωσε πρώτος ευκαιρίες σε ποδοσφαιριστές που στη συνέχεια έκαναν μεγάλη καριέρα. Σε άλλους η συμβολή του ήταν μικρότερη σε άλλους μεγαλύτερη όμως ο Μπόλονι δεδομένα αν δει σε έναν νέο ποδοσφαιριστή ταλέντο και χώρο στην ομάδα θα του βρει και τον τρόπο να τον βελτιώσει γνωρίζει. Σήμερα μπορεί ο Κωστένογλου να λέει πως έβαλε νέους ποδοσφαιριστές σε ευρωπαϊκό παιχνίδι όταν όμως θες πραγματικά να βγάλεις ένα ταλέντο δεν τον πετάς σε παιχνίδι που δεν υπολογίζεις αλλά εκεί που καίει η μπάλα.

Πολλοί αιφνιδιάστηκαν όταν στο 0-0 με τον ΟΦΗ σήκωσε για αλλαγή τον Γιάνου. Το παιδί έδειξε κάποια στοιχεία αλλά το πολυπόθητο γκολ δεν ήρθε. Ο Μπόλονι όμως δεν πτοήθηκε και τον έβαλε ξανά όταν η μπάλα έκαιγε στην Τρίπολη. Μιλάω για τον Γιάνου επίτηδες γιατί μέχρι σήμερα από αυτόν δεν έχει πάρει ξεκάθαρα κάτι σημαντικό όπως για παράδειγμα από τούς Αθανασιάδη, Γεωργιάδη και από το γεγονός πως ο ΠΑΟΚ στο πρόσωπο του Σταφυλίδη βάζει ένα στοίχημα πως λόγω Μπόλονι μπορεί να κερδίσει έναν αριστερό μπακ που θα κλειδώσει μια δύσκολη θέση για την επόμενη δεκαετία.Αν δεν έχεις χρήμα μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορείς να δουλέψεις και ο Μπόλονι σε αυτήν τη λογική είναι πιθανότατα ο καλύτερος που έχει έρθει ποτέ στη χώρα μας.



Με βάση την εικόνα που έδειξε ο ΠΑΟΚ στο πρώτο 40λεπτο θα μπορούσε να πετύχει μια εμφατικά μεγάλη σε έκταση σκορ νίκη στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν. Η αποβολή του Σταφυλίδη όμως έδωσε ηρωικές διαστάσεις στην επικράτηση. Πιθανότατα να είναι καλύτερα έτσι αρκεί να μην ξεχάσουμε την εικόνα που είχε ο ΠΑΟΚ όσο έπαιζε με 11 ποδοσφαιριστές αλλά και πως ο πραγματικός λόγος που κινδύνεψε ήταν πως έπαιζε με τον Χαλκιά τερματοφύλακα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κοιτάξει η διοίκηση του ΠΑΟΚ για το Γενάρη είναι να βρει έναν αξιοπρεπή τερματοφύλακα τα υπόλοιπα βελτιώνονται με χρόνο και με δουλειά. Ο Μπόλονι έχει ξεκάθαρη ρεαλιστική πρόταση για τον ΠΑΟΚ. Αυτό που χρειάζεται είναι να τον αφήσουν να δουλέψει με ηρεμία.

http://www.onsports.gr/Opinion/Tsarly/i ... ri-protasi

Αυτός ο Τσάρλυ και ο Καίσαρης είναι ότι καλύτερο έχει το onsports του Κόλκα

Ναι! ο Τσάρλυ είναι εξαιρετικός

[eorptol]

οντως τσαρλυ και καισαρης ειναι παρα πολυ καλοι στις αναλυσεις τους.....

[MANIAKOS]

ο τσαρλυ ποιος ειναι?

[paprica]

Γενικά δεν τον πάω, αλλά με αυτό το άρθρο συμφωνώ 100 %

Αντώνης Καρπετόπουλος

Το «εν τούτω νίκα» του ΠΑΟΚ
Tα πρώτα είκοσι λεπτά του ΠΑΟΚ στο ματς με την Τότεναμ είναι έργο Τέχνης: το είδος του ποδοσφαίρου που ο κάθε οπαδός θα ήθελε να δει την ομάδα του να παίζει μία φορά τουλάχιστον.


nextprevious
Η αρμονική εφαρμογή του 4-3-3, η πίεση στη μεσαία γραμμή, τα ξεδιπλώματα του Γεωργιάδη και του Σαλπιγγίδη, οι κινήσεις στον χώρο του Λαζάρ και του Αθανασιάδη είχαν χαρακτήρα χορογραφίας. Οι παίκτες της Τότεναμ, που έβλεπαν τους παίκτες του Μπόλονι να βγαίνουν από όλες τις πλευρές πάντα πρώτοι στην μπάλα και πάντα με μια ταχύτητα παραπάνω, τα είχαν χαμένα! Είχα την εντύπωση ότι κάποια στιγμή ήθελαν κι αυτοί να χειροκροτήσουν έναν αντίπαλο όχι απλώς ανώτερο, αλλά αποφασισμένο να τους δείξει για ένα βράδυ την ομορφιά του ποδοσφαίρου σε όλο της το μεγαλείο. Ποτέ ελληνική ομάδα δεν έχει κάνει στην Αγγλία τέτοιο ξεκίνημα.

Επος

Η ιστορία ήθελε την πληρότητα αυτή τη φορά να τη διαδεχτεί το έπος και όχι το χάος, όπως συνηθίζεται. Η αποβολή του πιτσιρικά Σταφυλίδη, άδικη εντελώς, άλλαξε τα δεδομένα κι έβαλε από την Κερκόπορτα της Μοίρας την ανάγκη να φανεί όχι μόνο η άρτια προετοιμασία, αλλά και η καρδιά. Αν στο πρώτο ημίχρονο παίζει ο ΠΑΟΚ του Μπόλονι, στο δεύτερο παίζει ο ΠΑΟΚ του Θοδωρή Ζαγοράκη -ένας ΠΑΟΚ ηρωικός, ψυχωμένος, σκληροτράχηλος και ανθεκτικός στον οποίο ο ίδιος ο πρόεδρός του θα ήθελε να αγωνίζεται. Αν ο ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου κατέπληξε, αυτός του δεύτερου συγκίνησε. Είναι ο ίδιος ΠΑΟΚ που στάθηκε όρθιος κάποτε απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου πριν αποκλειστεί στα πέναλτι, ο ίδιος που κάποτε απέκλεισε την αήττητη Αρσεναλ στο «Χάιμπουρι» αφού προηγουμένως πέρασε μια θύελλα, ο ίδιος που πέρυσι στη Μόσχα αποκλείστηκε από την ατυχία του. Ο ίδιος ΠΑΟΚ που σε κάνει για μια βραδιά φανατικό οπαδό του, ικανό να ζήσεις εποποιίες ανέλπιστες, πράγματα κόντρα στη λογική. Αυτόν τον ΠΑΟΚ των θαυμάτων τον ξέρουμε και τον έχουμε ξαναδεί. Τον ζηλεύουμε και τον περιμένουμε, αλλά την ίδια στιγμή γνωρίζουμε ότι ακριβώς, επειδή το θαύμα του είναι κατόρθωμα και όχι αποστολή του, δεν μπορούμε να τον έχουμε πάντα δεδομένο. Ο σκοπός είναι να φτάσουμε να βλέπουμε τον ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου, αυτόν που είχε σχέδιο περισσότερο από ψυχή και πίστη πιο πολύ από πάθος. Αυτός είναι το ζητούμενο.

Παιχνίδι

Δε θέλω σήμερα να σας γράψω πού τελματώνει το παιχνίδι του Μπόλονι και γιατί γίνεται καμιά φορά αντιπαραγωγικό και δύσκολο: θα το κάνω προσεχώς. Αυτό που σήμερα επιβάλλεται να γίνει κατανοητό είναι ότι η ομάδα μπορεί να γίνει σπουδαία διότι έχει και προπονητή και προοπτική. Μόνο που για να γίνουν αυτά χρειάζεται να σταματήσουν στη Θεσσαλονίκη οι ΠΑΟΚτσήδες να τρώνε τα σπλάχνα τους και να μείνουν όλοι τους διπλά στην ομάδα: γιατί ο ΠΑΟΚ είναι εύθραυστος κι όσο εύκολα απογειώνεται άλλο τόσο εύκολα θρυμματίζεται. Αυτό το «πάνω-κάτω» θα είναι το χαρακτηριστικό της χρονιάς του.

Σάντος

Ο ΠΑΟΚ έρχεται από τρία χρόνια με το Σάντος. Στα τρία αυτά χρόνια κατηχήθηκε ένας ολόκληρος κόσμος σε ένα είδος ποδοσφαίρου που εκείνη τη στιγμή ήταν χρήσιμο, πλην όμως μακροχρόνια δεν οδηγούσε πουθενά. Είναι λογικό όταν μια ευτυχισμένη σχέση ολοκληρώνεται να μένουν μόνο τα καλά: να θυμάσαι π.χ. μια νίκη με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη και να ξεχνάς τρεις στην Τούμπα. Είναι επίσης λογικό να θυμάσαι ότι παρακολουθούσες μια ομάδα που δύσκολα δεχόταν γκολ και να ξεχνάς ότι στα νοκ άουτ αποκλείονταν από τη Χερενφέιν ή έχανε στα Γιάννενα. Ολα αυτά είναι λογικά, όμως δεν γίνεται η νοσταλγία να σκοτώσει την πρόοδο: το ποδόσφαιρο του Μπόλονι, στις λίγες στιγμές που το είδαμε, είναι ένα βήμα μπροστά. Κυρίως αποτελεί μια συνταγή επιτυχίας κι όχι έναν τρόπο διαχείρισης. Αυτό ας το 'χουν όλοι υπ' όψιν τους -νοσταλγοί και μη.

Πίστη

Μια ομάδα για να χτιστεί απαιτείται κοινή πίστη. Στον ΠΑΟΚ, αυτή στο πρώτο διάστημα της σεζόν έλειψε. Η επίθεση του Ιβιτς στον προπονητή π.χ. μετά το ματς με τον Ολυμπιακό ήταν η απόδειξη ότι δεν συμφωνούν όλοι με τις ιδέες και τους τρόπους του κόουτς: το βρίσκω λογικό, όχι όμως και συνταγή επιτυχίας. Η νίκη με την Τότεναμ πρέπει να γίνει σημείο αναφοράς, απόδειξη ότι το ποδόσφαιρο που προσπαθεί να παίξει ο ΠΑΟΚ πρέπει να υποστηριχθεί από όλους. Πρώτα από όλους από τον ίδιο τον κόσμο, βαρόμετρο σε επιτυχίες και αποτυχίες.

Θαύμα

Πριν από το ματς με την Τότεναμ ήθελα να γράψω πως ο ΠΑΟΚ δεν έχει ανάγκη από προπονητή, ούτε από διοίκηση και πρόεδρο, όπως διάφοροι λένε μουρμουρώντας στα ραδιόφωνα της Θεσσαλονίκης. Ο ΠΑΟΚ έχει ανάγκη από μια νέα πίστη, δηλαδή από μια απόλυτη βεβαιότητα πως ό,τι γίνεται γίνεται στο όνομα του καλού τού συλλόγου: ακόμα και τα απίθανα της σύνθεσης με την Κέρκυρα π.χ. Ελπίζω το θαύμα του Λονδίνου να δημιούργησε εκτός από υπηρηφάνεια και κάποια εκατομμύρια πιστούς. Είναι αναγκαίοι γιατί αυτοί είναι ο ΠΑΟΚ.

Κώδικας: Επιλογή όλων

http://www.sday.gr/Articles/Antonis-Karpetopoulos/%CE%A4%CE%BF--%CE%B5%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%89-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B1--%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%91%CE%9F%CE%9A.aspx

[abc_o_ karpouzas]

ο τσαρλυ τσαπλιν

[Μπαρκαρούτσος]

Ένας φαλακρός, που, έγραφε στο Sport24... Πάντως τον έχω πετύχει σε αθλητικά site κι έτσι να γράφει. Ίσως να μην τον ξέρεις γιατί είναι Αθηναίος.

Επειδή δεν είμαι ο πρώτος αναγνώστης αθλητικών site, διορθώστε με αν κάνω λάθος!

[free4]

ΠΑΟΚ Λονδίνου


Πλέον όλο το Βόρειο Λονδίνο έμαθε για τα καλά τον ΠΑΟΚ.
Πριν από 14 ολόκληρα χρόνια ο Βρύζας είχε αφήσει εκτός Ευρώπης τους «κανονιέρηδες» της Άρσεναλ και προχθές στο ίδιο έργο θεατές βρέθηκαν οι «πετεινοί» της Τότεναμ!
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα λέει ο θυμόσοφος λαός μας και αυτή η παροιμία ταιριάζει γάντι στην προχθεσινή ηρωική εμφάνιση της Ελληνικής ομάδας μέσα στο Λέιν.

Με κόντρα διαιτησία, ο Ολλανδός διαιτητής είναι χασάπης κυριολεκτικά στο επάγγελμα και δεν είναι ανέκδοτο, απέναντι στην με διαφορά πιο φορμαρισμένη ομάδα στο Νησί ο Ρέντναπ δεν μπόρεσε να βρει… αντίδοτο στον απόλυτο αιφνιδιασμό που δέχτηκε στην εκκίνηση του ματς , το σκορ ήταν 0-2 πριν κλείσει το πρώτο 15λεπτο στον αγώνα, ούτε μετά το «δώρο» του ρέφερι Νιχάους που «ανακάλυψε» πέναλτι και αποβολή στον πιτσιρικά Σταφυλλίδη στο 34΄αλλά ούτε και στο πάθος που έβγαλαν οι παίκτες του ΠΑΟΚ ειδικά στην επανάληψη και στα τελευταία λεπτά που η πίεση στα καρέ του Χαλκιά ήταν αφόρητη.

Το 1-2 είναι ένα από τα πιο περήφανα «2ιπλα» που έχει πετύχει ποτέ Ελληνική ομάδα στα Κύπελλα Ευρώπης και θαρρώ το πιο σπουδαίο του ΠΑΟΚ στην σύγχρονη ευρωπαϊκή του πορεία.
Αυτό το «2ιπλό» μπαίνει στο κάδρο πάνω και από την πρόκριση του Χάιμπουρι πριν από 14 χρόνια αλλά ίσως –λίγα εκατοστά – πιο ψηλά και από τις αλησμόνητες ισοπαλίες με την Μπάγερν Μονάχου στις αρχές της δεκαετίας του 80.
Πιο κάτω είναι η πρόκριση πέρσι τον Αύγουστο στην Πόλη απέναντι στην Φενέρ στα προκριματικά ή το 2ιπλό στο Κίεβο μετά στην φάση των ομίλων.

Σε πείσμα όσων υμών είχαμε «καταδικασμένο» τον ΠΑΟΚ προχθές αφού όλα τα προγνωστικά ήταν κατά του ο «Δικέφαλος του Βορρά» φτερούγησε στους «32» για δεύτερη σερί χρονιά αλλά τώρα καλείται να συγκεντρωθεί στις υποχρεώσεις του «εντός των τειχών» για να καλύψει το χαμένο έδαφος.

Κώδικας: Επιλογή όλων

http://www.supermatch.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=87932:2011-12-01-16-01-15&catid=74&Itemid=35

(το σαιτ που εβγαλε τη μουφα περι τουρκικης εταιρειας κι ενδιαφεροντος για την ΠΑΕ ΠΑΟΚ)

[free4]

Γιατί ρε ΠΑΟΚ;

Χορτάσαμε διθυράμβους! Πομπώδη άρθρα, αναλύσεις, απόψεις που μιλούν για την επική νίκη του ΠΑΟΚ μέσα στο Λονδίνο. Διαβάσαμε για τους ήρωες, για τα παλικάρια, την ελληνική ψυχή και ό, τι συνηθίζεται να συνοδεύει τέτοιες τεράστιες επιτυχίες. Η αναπαραγωγή των κλισέ εκφράσεων μετά από κάθε νίκη ή ήττα είναι ένα σύμπτωμα του δημόσιου λόγου, που συχνά επηρεάζει και τις συμπεριφορές των οπαδών. Δεν θα ασχοληθώ τόσο με το παιχνίδι. Πρώτον επειδή έχουν γραφτεί τόσα που δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφερθούν κι άλλα, αλλά και διότι σιχαίνομαι να προσπαθώ να περιγράψω με λέξεις κάτι που δεν γίνεται να περιγραφεί έτσι.

Αυτή η νίκη γέννησε διάφορα συναισθήματα σε όλον τον κόσμο του ΠΑΟΚ και όχι μόνο. Τα συναισθήματα του καθενός είναι διαφορετικά: Άλλος χάρηκε, άλλος τρελάθηκε, άλλος αισθάνθηκε περηφάνια, άλλος ξέχασε για λίγο τα προβλήματά του. Εγώ πάλι το μόνο συναίσθημα που είχα τις μέρες που ακολούθησαν τον θρίαμβο ήταν μια πίκρα. Ένα «γιατί ρε ΠΑΟΚ;» συνόδευε τις σκέψεις μου κάθε φορά που έβλεπα τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ ή διάβαζα τα σχετικά άρθρα στο διαδίκτυο.

Αυτό το τεράστιο γιατί που με κυνηγάει αυτές τις μέρες έχει διπλή προέλευση. Η πρώτη έχει να κάνει με την προσωπική δικαίωση, μιας και ήμουν ένας από τους ελάχιστους που πρόβλεψαν την νίκη (αλλά δεν την πόνταρα λόγω εμπάργκο στον τζόγο), και μάλιστα και το τελικό σκορ (έχω και μάρτυρες). Μάλιστα, αυτό που είπα σε μια φίλη λίγες ώρες πριν το ματς ήταν ότι είμαι σίγουρος για το διπλό αλλά φοβάμαι ότι θα ξεφτιλιστούμε στα Γιάννενα. Νόμιζε ότι την κοροϊδεύω ή ότι χλευάζω τις ικανότητες της ομάδας μου.

Αντίθετα, αυτές οι ικανότητες του ΠΑΟΚ, που ήταν η δεύτερη προέλευση της πικρίας μου, με έκαναν σίγουρο ότι θα κερδίσουμε στο Λονδίνο. Δεν σκέφτομαι όπως οι περισσότεροι συνοπαδοί μου, και έχω μια διαφορετική εικόνα για τον ΠΑΟΚ. Πιστεύω ότι αυτή η ομάδα του ΠΑΟΚ είναι μια από τις πιο προικισμένες και πιο άτυχες συνάμα ομάδες που είχε ποτέ ο δικέφαλος στην ιστορία του. Πιστεύω ακόμα ότι αυτή η ομάδα έχει τέτοιες δυνατότητες που μόνο όσοι την απαρτίζουν (παίκτες, τεχνικό επιτελείο) μπορούν να κατανοήσουν. Το αποτέλεσμα με την Τότεναμ δεν ήταν καθόλου τυχαίο. Τα παιχνίδια με Φενερμπαχτσε, Άγιαξ, ΤΣΣΚΑ Μοσχας, Ρουμπιν Καζαν, Καρπάτι, Ντινάμο Ζάγκρεμπ είχαν προηγηθεί για να δείξουν πρώτα- πρώτα σε εμάς ότι ο ΠΑΟΚ είναι μεγαλύτερος και καλύτερος από όσο νομίζουμε. Δεν μου αρέσει να μεγαλοποιώ καταστάσεις, ούτε να παρασύρομαι από τα συναισθήματά μου. Όμως εδώ δεν πρόκειται για προσπάθεια να μεγαλώσεις μια ομάδα με το ζόρι, πρόκειται για μια σειρά αγώνων σε διάρκεια χρόνου που αποδεικνύουν το προφανές, μα τόσο δύσκολο να δούμε: Ο ΠΑΟΚ είναι μεγαλύτερος από όσο νομίζουμε.

Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Η εύλογη απορία είναι πως ενώ στην Ευρώπη διαπρέπει στην Ελλάδα παραπαίει; Πως γίνεται να παρουσιάζει δύο τόσο διαφορετικά πρόσωπα η ίδια ομάδα;

Πολλοί λένε, λανθασμένα κατά την γνώμη μου, ότι οι παίκτες δίνουν βάρος στην Ευρώπη και όχι στο Πρωτάθλημα και γι’ αυτό παρουσιάζουν αυτή την εικόνα εντός συνόρων. Νομίζω πως αυτή η υπεραπλούστευση δεν στέκει. Μπαίνοντας σε ένα παιχνίδι δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο παρά το στόχο σου. Ξεχνάς ότι είσαι απλήρωτος, ότι παίζεις με την Κέρκυρα ή ότι είσαι στο μίζερο ελληνικό πρωτάθλημα και προσπαθείς να κερδίσεις. Αλλά ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει, αν όντως οι παίκτες δεν τα δίνουν όλα στην Ελλάδα πρέπει να δούμε ποιος πραγματικά ευθύνεται.

Δεν μπορείς να ζητήσεις ευθύνες από τους παίκτες όταν έχεις μια διοίκηση η οποία δεν έχει θέσει στόχους για την φετινή σεζόν. Αλήθεια ποιος είναι ο στόχος του ΠΑΟΚ φέτος;

Προσωπικά πιστεύω ότι η διοίκηση του ΠΑΟΚ είναι η πρώτη που δεν έχει καταλάβει ποια ομάδα διοικεί. Ο Ζαγοράκης δεν έχει κατανοήσει το μέγεθος και τη δυναμική του ΠΑΟΚ. Συμπεριφέρεται λες και έχει να κάνει με μια ομάδα κομπάρσο και όχι με μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του ελληνικού αθλητισμού, η οποία μάλιστα με το υλικό και τον προπονητή που διαθέτει, κάνει μεγάλα πράγματα στο εξωτερικό και μπορεί να κάνει ακόμα μεγαλύτερα. Με ποιο τρόπο στηρίζει η διοίκηση τον προπονητή και τους παίκτες; Λοιδορώντας τους μέσω των γνωστών οδών επειδή πήγαν να παίξουν στην εθνική τους; Ή μήπως αφήνει τον προπονητή εκτεθειμένο απεμπολώντας τις δικές της ευθύνες για το βάθος του ρόστερ; Μια διοίκηση που φοβάται να ψελλίσει ότι «είμαι ΠΑΟΚ και πάω να πάρω το Πρωτάθλημα», πόσο μπορεί να εμπνεύσει τους παίκτες για να τους κρατήσει συγκεντρωμένους όταν παίζουν με την Τρίπολη και την Κέρκυρα; Κατά πόσο μπορεί να τους βάλει τις φωνές αν επιδείξουν αδιαφορία όταν δεν τους δίνει να καταλάβουν ότι κυνηγάμε το πρωτάθλημα και όχι τα πλέι οφ;

Δυστυχώς αυτό το «γιατί ρε ΠΑΟΚ;» θα συνεχίσει να με κατατρώει. Βλέποντας από τη μία τις πραγματικές δυνατότητες του ΠΑΟΚ και από την άλλη την αδυναμία να τις πραγματοποιήσει, η χαρά από νίκες όπως αυτή της Τετάρτης, αλλά και άλλες που θα έρθουν στο μέλλον, θα δίνει πάντα τη θέση της στην πίκρα.

ΥΓ. Για τους «λάτρεις» του Σαλπιγγίδη καταλαβαίνω ότι ένα γκόλ, ακόμα και τόσο σημαντικό, δεν θα σας κάνει ούτε να τον αγαπήσετε, ούτε να σταματήσετε να τον γιουχάρετε. Το γεγονός όμως ότι αυτό ξεκίνησε φέτος και δεν σταματάει με γεμίζει με υποψίες.

Κώδικας: Επιλογή όλων

http://2310net.wordpress.com/2011/12/03/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CF%81%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CE%BF%CE%BA/

[abc_o_ karpouzas]

φιλε free δεν ξερω αν αυτα τα σκεφτικες εσυ ή ειναι αντιγραφη απο καπου αλλου αλλα η λυση στους φιλοσοφικους σου προβληματισμους ειναι πολλη απλη
ο σημερινος αθλητισμος ειναι εξαρτιμενος 100/100 απο επιστημονικους παραμετρους
το ποδοσφαιρο ειναι ενα κοματι του αθλητισμου και η μονη προσεγκιση για την λυση αυτου του ιδους των προβληματων μονο μεσα απο την επιστημη θα απαντηθει
γιατι παιζω εδω γιατι δεν παιζω εκει
γιατι αντεχω εδω γιατι δεν αντεχω εκει
γιατι ενω περπαταω παθαινω ριξει χιαστων ....κατι σαν τον παρασανταλο.....και γιατι οι παικτες του ΠΑΟΚ ενω δεν περπατανε παθαινουν θλασεις
εαν δεν το εχετε προσεξει αρχισαν και στον γαυρο να τις παθαινουν ενας ενας και σε λιγο καιρο θα αερχισουν και στον βαζελο
γιατι αιματολογικα αυτοι ειναι ετσι και γιατι οι αλλοι ειναι γιουβετσι
ειναι πολλα τα οποια οποιοι δεν γνωριζουν δεν τα δινουν σημασια
αλλα εσυ και εγω αν δεν εχουμε τα καταλληλα ενζυμα φιλε μου να καψουμε τα γαλακτικα που δημιουργουνε οι καυσεις στους μυς θα παθουμε θλαση στον ....υπνο μας....
που ενας αθλητης που εχει 1000 φορες παραπανω επιβαρηνση απο εσενα και εμενα
δεν ξερω αν πιανεις τι σου λεω αν και να σου πω πιστευω οτι απο την σιγμη που πιστευεις οτι ο ζαγορακης δεν ξερει ποιαν ομαδα διοικει θεωρω οτι δεν εισαι σε θεσει να καταλαβεις τι σου λεω