Ειλικρινά αμφιταλαντευόμουν για το αν έπρεπε να κάτσω και να ασχοληθώ με τη γενικότερη κατάντια του Ελληνικού μπάσκετ, τη στιγμή μάλιστα, που εμείς οι ίδιοι που πριν από 15 και 20 χρόνια είμασταν αθεράπευτα μπασκετικοί, έχουμε γυρίσει την πλάτη μας με επιδεικτικό τρόπο στο πιο πετυχημένο τμήμα του συλλόγου.
Μερικές φορές όμως, η ανάγκη να βγεις και να πεις μερικά πράγματα, έχοντας ως μόνη διέξοδο το.. αναγνωστικό κοινό, σε ωθεί στο να κάτσεις και να αναλώσεις ατέλειωτες «χαμένες» ώρες για να ασχοληθείς με ένα κείμενο που στην ουσία, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε. Γιατί δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ η βλάχικη νοοτροπία του νεοπλουτισμού που μας χτυπάει.
Όπως και να το κάνουμε στην Ελλάδα του επαγγελματικού αθλητισμού (σικ!), ο άγραφος νόμος θέλει τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό να είναι οι μόνιμοι «δυνάστες» σε όποιο άθλημα τυγχάνει να συμμετέχουν. Θέλετε το χρήμα, θέλετε η επιρροή που έχουν, θέλετε οι πιέσεις που ασκούνται, το αποτέλεσμα είναι ότι οι πρασινοκόκκινοι του Ελληνικού αθλητισμού καταφέρνουν να υπερκαλύπτουν με σχετική ευκολία όλο το υπόλοιπο φάσμα του αθλητισμού. Σε βαθμό μάλιστα που να αναρωτιόμαστε αν όντως στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο αυτοί οι σύλλογοι ή αν οι υπόλοιποι απλώς σε ρόλο κομπάρσων συμπληρώνουν το.. κάστινγκ!
Για μέρες ακούμε για την κόντρα του ΠΣΑΚ με τον ΕΣΑΚΕ και την ΕΟΚ. Κόντρα που αναζωπυρώθηκε φέτος –και που στην αλήθεια ποτέ δεν έληξε- φέρνοντας και πάλι στην επιφάνεια, το πόσο σαθρές και υπανάπτυκτες υποδομές έχουμε στο, κατά τεκμήριο, πιο πετυχημένο ομαδικό άθλημα της χώρας μας..
Αυτή η κόντρα λοιπόν, όσο δεν υπήρχε διάθεση από τους κρατικούς (και μη) φορείς για να ασχοληθούν με τα προβλήματα των αθλητών, μεγάλωνε με γεωμετρική πρόοδο μέχρι να φτάσουμε πραγματικά λίγο μετά την έκρηξη. Ομάδες με μεγάλο όνομα στο Ευρωπαϊκό στερέωμα, έγιναν για μία ακόμη φορά βορά στα αρπακτικά με την ανοχή και την σιωπή της πολιτείας!
Όταν οι αθλητές βγαίνουν κι αποφασίζουν τη συνέχιση των απεργιακών τους κινητοποιήσεων έχοντας ως μόνο στόχο τη θέσπιση μέτρων που θα προφυλάσσουν και θα διασφαλίζουν τις ίδιες τους τις ζωές και την υγεία τους, κι έχουν απέναντι τους έναν ΕΣΑΚΕ να διαμηνύει ότι σε περίπτωση που δεν κατέβει μία ομάδα στο παρκέ, απειλείται με τιμωρία κι αφαίρεση βαθμών, τότε βγαίνει μπροστά το χρήμα και το «θέλω» των χρημάτων!
Πως αλλιώς θα μπορούσε να σχολιαστεί η δήλωση του Καϊμακόγλου (που αγωνίστηκε) μετά το τέλος του αγώνα με τον ΠΑΟΚ ότι ντρέπεται για την κατάντια που υπάρχει; Πως αλλιώς θα μπορούσε να σχολιαστεί η ατάκα του Ομπράντοβιτς ότι για όλα όσα συμβαίνουν «φταίμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με το μπάσκετ;»
Αλλά βλέπετε, οι παραπάνω κύριοι ήταν παρόντες, τη στιγμή που κάποιοι άλλοι απεργούσαν και γι αυτούς!
Άλλωστε δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, τα μεγάλα κεφάλια από πάνω τους περίμεναν στη γωνία αν έκαναν πως δεν συμμορφώνονταν με όσα τους επιτάσσει.. η θέση τους στα σωματεία τους. Σάμπως ήταν η πρώτη φορά που οι δύο «αιώνιοι δυνάστες» είχαν τη συγκεκριμένη συμπεριφορά στους αγώνες τους; Η παρακάτω φωτογραφία μπορεί να μη θυμίζει πολλά σε αρκετούς, όμως για τους έχοντας γνώση είναι συνυφασμένη με τη μεγαλύτερη κατάντια και ξεφτίλα Ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη.
Η προσπάθεια του Ολυμπιακού να δηλητηριάσει την ΤΣΣΚΑ, προκειμένου να καλύψει τη διαφορά με την οποία είχε χάσει στη Μόσχα και να περάσει στο Φάιναλ Φορ, όπου «επιστήμονες» και βάζελοι, ξεφτιλίστηκαν και μας ξεφτίλισαν διεθνώς, αυτή τη φορά.. εκτός των τειχών, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία από ένα κύριο που είναι γνωστός και για τις.. επιστημονικές τους μεθόδους "βάζω σακάκι-βγάζω σακάκι".
Τι να πούμε γι αυτές τις δύο ομάδες; Ότι τόσα χρόνια αποτελούν με τον καλύτερο τρόπο τον καθρέφτη του Ελληνικού μπάσκετ στην Ευρώπη, εκμεταλλευόμενοι την ασυλία και κατακρεουργώντας όλους τους υπόλοιπους; Ότι η Πολιτεία τους κάνει όλα τα χατίρια τους μειώνει ποινές και τους δίνει επιχορηγήσεις με το τσουβάλι για να έχει την εύνοια των.. κεφαλών των δύο ομάδων;
Το μπάσκετ στην Ελλάδα, πραγματικά, είναι σε τέλμα. Όταν βλέπεις τον πρόεδρο του ΕΣΑΚΕ να δίνει εντολή στην ΕΛ.ΑΣ και στην ιδιωτική εταιρία ασφάλειας (σεκιούριτι) να πάρουν.. σηκωτούς (βλέπε κλειστό Καλαμίτσας) τους απεργούς παίκτες από το παρκέ, τότε καταλαβαίνεις με τον καλύτερο τρόπο ότι δε ζεις σε δημοκρατική χώρα, αλλά σε χώρα όπου οι πολύ λίγοι αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους, αγνοώντας τους!
Γιατί πολλοί από αυτούς που χθες η αστυνομία πήρε σηκωτούς από τα παρκέ των ελληνικών γηπέδων, είναι παιδιά που κάποτε δόξασαν αυτή τη χώρα κι όλοι τους παρακαλούσαν για μια φωτογραφία δίπλα τους. Γιατί πολλά παιδιά από αυτά που αναγκάστηκαν να φύγουν από το «χώρο» τους, είναι μεροκαματιάρηδες των 15 και 20 χιλιάδων ευρώ το χρόνο, τη στιγμή που οι ακριβοπληρωμένοι παίκτες σωπαίνουν παρότι όλο το προηγούμενο διάστημα βροντοφωνάζουν για τα δίκαια αιτήματα!!
Η αχαριστία και η αλαζονεία προσωποποιημένες!!
ΥΓ. Θέλει να έχεις γερά «καρύδια» για να τα βάλεις με όλους αυτούς, Λάζαρε, κι εσύ τα έχεις.. Ξέρεις ότι για εμάς πρώτα από όλα είναι η περηφάνια κι αυτό το δίδαξες κι εσύ, άσχετα που κανείς πραγματικά δεν κατάλαβε τι σημαίνει αλληλεγγύη!!
ΥΓ2. Πολλά μπράβο σε όλα τα παιδιά που στάθηκαν στο πλευρό του Λάζαρου που από χθες το βράδυ μετράει φίλους κι εχθρούς!
ΥΓ3. Είναι αυτοί που δε φταίνε σε τίποτα για την κατάντια του Ελληνικού μπάσκετ, όμως μπήκαν στο γήπεδο σαν πρόβατα στη σφαγή. Ο λόγος για τους Γκρέι, Σιμς, Μάρσαλ, Μαγκράθ και Γκετσέφσκι που παρότι δεν έφταιγαν σε τίποτα, ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ να γίνουν ο σάκος του μποξ!! Πολλά μπράβο στα παιδιά που παρότι ήξεραν από την αρχή την αποστολή τους, εντούτοις δεν παρέδωσαν πουθενά τα όπλα και πολέμησαν μέχρι τέλους!
