Κατάστημα MARFIN πριν από λίγο.
Interad: Καλημέρα, θα ήθελα να συμμετάσχω στην ΑΜΚ της ΠΑΕ ΠΑΟΚ
Υπάλληλος με φάτσα βάζελου: μάλιστα, θα περάσετε στην κυρία τάδε. Κυρία τάδεεε, ο κύριος είναι για τον ΠΑΟΚ...
35αρα, ξανθιά, άψογο νουνί, με το πουκάμισο λίγο παραπάνω ανοικτό: Μάλιστα, περιμένετε λίγο κύριε να τελειώσω με τον κύριο που έχω στο γραφείο μου... Κι αυτός για τον ΠΑΟΚ είναι... Είσαστε αρκετοί τελικά!!!
Στο γραφείο της καθόταν ένας 65αρης συνταξιούχος, με το βλέμμα του καρφωμένο στο πουθενά (καμία σχέση με την 35αρα)... ούτε καν γύρισε να κοιτάξει ποιος άλλος είχε έρθει για τον ίδιο σκοπό με αυτόν...
Η ταλαιπώρια των χρόνων, φαίνονταν στο πρόσωπό του... Είχε μια ηρεμία και μια περηφάνια... Σίγουρα δεν ήταν η πρώτη φορά που «έπιανε» τον ΠΑΟΚ στα χέρια του...
Μπορεί να είχε πιάσει και χώμα από το γήπεδό μας... όταν αυτό χτιζόταν... και τώρα αυτός ήταν εκεί... παρ’όλο που δεν πολυγούσταρε τα ακαταλαβίστικα που του έλεγαν, αυτός ρώτησε απλά «που πρέπει να υπογράψω»
Όση ώρα περίμενα και οι άλλοι με κοιτούσαν σαν εξωγήινο, εγώ πλημμύριζα για άλλη μια φορά από συναισθήματα όμορφα...
Όταν έφτασε η σειρά μου, η 35αρα με ξενέρωσε απίστευτα... «Είστε πολύ λιγότεροι αυτοί τη φορά... Μόλις 2 σε αυτό ο κατάστημα... Εσείς και ο προηγούμενος κύριος... Την προηγούμενη φορά ήσασταν πολύ περισσότεροι...»
