vs40 έγραψε:Ελπίζω να κάνει επιτέλους αλλαγές ο Λουτσέσκου. Ο Στόχος του πρωταθλήματος έχει χαθεί και αν δεν μπορεί ούτε τώρα να βάλει μέσα νεαρούς, του λείπουν κάποια στοιχεία για να είναι ολοκληρωμένος προπονητής. Φέτος στηρίχτηκε στα δικά του παιδιά, που του έφερεαν νταμπλ, και ειρωνεύτηκε όλους όσους μίλησαν με ηλικίες λέγοντας ότι δεν ελέγχει Διαβατήρια να βλέπει ηλικίες. Το ρόστερ είχε Κωσταντέλια για να ξεκουράσει τον Μπίσεσβαρ, παίκτης που παίζει 10άρι κυρίως και όχι στα πλάγια που τον έβαλε. Επίσης χωράει και Κωσταντέλιας στο 10 και Μπίσε αριστερά, για κάποια διαστήματα. Υπάρχει ο Τσιγγάρας για το κέντρο, ο Λύρατζης στα μπακ, απλά γιατί οι άλλοι είναι μηδενικά. Ο Λύρατζης τουλάχιστον έχει περιθώριο βελτίωσης. Θεωρώ όμως έγκλημα να μην παίρνει χρόνο ο Κούτσιας, ένα παιδί που έχει δουλέψει πάρα πολύ το σώμα του και φαίνεται. Γιατί να πληρώνουμε τόσα για τις ακαδημίες μας, όταν ο Λουτσέσκου τις αναιρεί; Τον στηρίζω ως προπονητή που μπορεί να φέρει ξανά τίτλους, επιτυχίες, αποτελέσματα, γιατί το έχει κάνει λίγα χρόνια πριν. Όμως τώρα που έχουμε χάσει τους στόχους μας, αν δεν προωθήσουμε μικρούς πότε θα το κάνουμε;
Εγώ την ατάκα, αν βάλεις τον νέο μέσα θα τον κάψεις, την λαμβάνω ως γραφική. Κάποιον τον καις όταν δεν τον βάζεις καθόλου. Τι έχει χάσει ο Μιχαϊλίδης που παίζει φέτος βασικός, τί έχασε ο Τζόλης και τόσοι άλλοι; - Μόνο κέρδισαν. Απλά αν ο παίκτης παίξει βασικός και αποδείξει ότι δε μπορεί, θα καταλήξει σε μια μικρή ομάδα της κατηγορίας, όπως ο Χαρίσης. Πάλι χαμένος δε θα βγει. Από το να εξαφανιστεί από το ποδόσφαιρο, παίζει όσο μπορεί. Ο Κάτσε δίχως σώμα για αμυντικό χαφ, με πολλά χαρακτηριστικά να του λείπουν, έκανε καριέρα στο ποδόσφαιρο και έβγαλε χρήμα. Θα ήταν καλύτερα για τον ίδιο να μην πάρει ευκαιρίες από τον ΠΑΟΚ; Η μόνη εξαίρεση είναι όταν βλέπεις έναν νεαρό να έχει σώμα που είναι αγύμναστο, δεν είναι έτοιμο για τους άντρες και τον βάζεις βασικό μέχρι να τον τραυματίσεις, να του κάψεις το σώμα δηλαδή.
Επίσης, παίκες όπως ο Πέλκας και ο Γιαννούλης, έδειξαν ότι πηγαίνοντας δανεικοί, επέστρεψαν και έπαιξαν στα 22 τους, δηλαδή δεν κάηκαν όταν δοκιμάστηκαν μικρότεροι, όπου και δεν μπόρεσαν να σταθούνε.
Ενώ σε γενικές γραμμές συμφωνώ ως προς το να δοθεί περισσότερος χρόνος σε νεαρά παιδιά, υπάρχουν κάποια σημεία που πράγματι πρέπει να προσεχθούν ως προς την διαχείριση τους.
Το να βάλεις έναν ταλαντούχο παίκτη 17-18 χρόνων σε μια θέση όπου παρουσιάζεται πρόβλημα και να περιμένει όλη η κερκίδα να αλλάξει την εικόνα της ομάδας, προσθέτει τρελή πίεση στον παίκτη. Μπορεί να μπει και να ανταπεξέλθει, αλλά τις περισσότερες φορές μπορεί να έχει αρνητική επίδραση.
Επίσης υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε κάθε παίκτη, ως προς την ψυχοσύνθεση του, την θέση στην οποία παίζει και την σωματική του ετοιμότητα.
Ο Κωνσταντέλιας πχ. είναι παιδί που δεν είναι έτοιμο σωματικά (αυτό φαινόταν και στις ακαδημίες) και έχει δηλώσει πως ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα βελτίωσης.
Ο Κούτσιας ξεχωρίζει σωματικά από τα 15 του, κάνει τη διαφορά σε όλες τις μικρές ηλικίες και φαίνεται να έχει την προσωπικότητα για μεγάλη καριέρα. Στις εμφανίσεις του με τη μεγάλη ομάδα, όσες φορές πήρε χρόνο, έδειξε ένα άγχος να δείξει πράγματα. Είναι και στη θέση του φορ, που αν μη τι άλλο το γκολ μετράει. Αν η ομάδα πήγαινε καλά και οι Άκμπομ- Σβιντέρσκι σκόραραν φυσιολογικά, ο Κούτσιας θα μπορούσε να έχει πάρει χρόνο με μεγαλύτερη ασφάλεια. Είναι αλλιώς να μπει ως αλλαγή σε παιχνίδι που είναι 3-0 στο 70' και αλλιώς στο τελευταίο δεκάλεπτο με το σκορ 1-1.
Είναι πρόσφατο και το παράδειγμα Τζιόλη, ο οποίος είναι παίκτης που βγαίνει μια φορά στα 10 χρόνια στο ελληνικό ποδόσφαιρο, που ο κίνδυνος να περιμένουμε να μπουν αυτά τα παιδιά και να σαρώσουν είναι μεγάλος.
Το παράδειγμα του Μιχαηλίδη ας πούμε, που ξεκίνησε με ενθουσιασμό της κερκίδας, όταν έκανε ντεμπούτο στα πλέι οφ με Φερέιρα (και την υπέροχη εκτέλεση φάουλ), είναι χαρακτηριστικό. Την επόμενη σεζόν, όταν έκανε το σοβαρό λάθος στα προκριματικά και φαινόταν να μην μπορεί να ανταπεξέλθει σε δυάδα, πόσα σχόλια άκουσε; Πόσοι ήταν διατεθειμένοι να δεχτούν τα λάθη ενός 20χρονου στόπερ; Εκεί ευτυχώς το προπονητικό τιμ τον προστάτευσε, του έδωσε χρόνο να καθαρίσει το μυαλό του και να δουλέψει στις αδυναμίες του.
