Επειδή ορισμένοι δυστυχώς με ειρωνευτήκατε για το πιο πάνω post στο οποίο έγραφα ότι : "Νομίζω ότι με 600.000 το χρόνο μπορούμε να βρούμε σαφώς καλύτερο παίκτη...". Θα κάνω ορισμένες διευκρινίσεις γιατί ορισμένοι μου φαίνεται ότι διαβάζουν αυτό που θέλουν να διαβάσουν:
1) Δεν έθεσα θέμα "αμπαλοσύνης" του Γκαρσία, ούτε είπα ότι είναι κακός παίκτης (π.χ. σύγκριση με κάραλιτς, μπαλάφα, ηλιάδη ή όποιον άλλον σας έρχεται στο μυαλό). Το ότι έχει παίξει σε μεγάλες ομάδας φανερώνει τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές του.
2) Το μόνο κριτήριο που με προβληματίζει είναι ο λόγος προσφορά/κόστος. Και αυτό γιατί όλοι γνωρίζουμε τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν (σε διαφορετική περίπτωση δε θα μ' ένοιαζε ακόμα και αν είχαμε παίκτη του 1 εκ. να σκουπίζει τον πάγκο ή να γυαλίζει τα καθίσματα στην εξέδρα). Το θέμα είναι το εξής:Με βάση τα οικονομικά δεδομένα που υπάρχουν αξίζει να δίνεις τόσα χρήματα για έναν παίκτη με τη συγκεκριμένη προσφορά και για τη συγκεκριμένη δουλειά που κάνει ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;(τα κεφαλαία γράμματα εδώ έχουν σημασία)
3) Κατά τη γνώμη μου όχι. Υπάρχουν παραδείγματα βασικών παικτών με σαφώς χαμηλότερες αποδοχές (αναφέρομαι ενδεικτικά στους Βερόν, Σνάουτσνερ και Κονσεϊσάο) που θεωρώ ότι το κενό και η απουσία τους είναι πιο δυσαναπλήρωτο και φανερό απ' ότι του Γκαρσία.
4) Δεν θα μπω σε τεχνικές λεπτομέρειες και χαρακτηριστικά. Επαναλαμβάνω ότι ο Γκαρσία είναι καλός παίκτης, αλλά όχι για 600000. ΟΚ, ας με θεωρήσετε άμπαλο. Ρίξτε όμως και μια ματιά στο κομμάτι που έγραψε ο Κόλκας και ίσως κάποιοι να συμφωνήσουν μαζί μου (
http://www.gazzetta.gr/blogs/kolkas/?p=42)
"Μία εκτίμηση που μπορώ να κάνω – και με δεδομένο πως το μπάτζετ είναι περιορισμένο – είναι πως οι μεγάλες αλλαγές πρέπει να γίνουν στα εξάρια.
Μόνο έτσι, σε πρώτη φάση, θα αλλάξει επίπεδο η ομάδα.
Χρειαζόμαστε παίκτες που τρέχουν περισσότερο, που μεταφέρουν τη μπάλα περισσότερο, που φτάνουν έξω από την περιοχή και μειώνουν το αριθμητικό πλεονέκτημα του αντιπάλου.
Ο Πάμπλο Γκαρσία, έχει μηδέν γκολ σε μόλις οκτώ τελικές προσπάθειες που έχει επιχειρήσει σε όλη τη σεζόν, ενώ ο Βερόν μηδέν γκολ στις μόλις 13 τελικές.
Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα της έλλειψης επιθετικότητας της ομάδας.
Ο Ίβιτς με 27 τελικές είναι πρώτος από τους χαφ του άξονα, αλλά και αυτός δεν σούταρε υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις γιατί ήταν συνεχώς με τρεις και τέσσερις παίκτες δίπλα του. Πέτυχε τρία γκολ, τα δύο πέναλτι και αν είμαστε καλά παιδιά του χρεώνουμε και την καραμπόλα με τον Θρασύβουλο.
Στο ποδόσφαιρο του 2009, δεν μπορείς να προχωρήσεις με αυτά τα νούμερα.
Δεν είναι τυχαίο πως ο ΠΑΟΚ κινείται για την απόκτηση του Αμπουμπακαρί ή του Φωτάκη.
Και οι δύο, φτάνουν έξω από την περιοχή του αντιπάλου συνεχώς. Το θέμα είναι πως οι δυο τους, δεν εγγυώνται πως μπορούν να ανταποκριθούν σε ρόλο βασικού σε μια χρονιά απαιτήσεων, όπως θα είναι η επόμενη.
Άρα η θυσία, πρέπει να γίνει στο ένα ή και τα δύο βασικά εξάρια. Αν το συμβόλαιο του Βερόν δεν τρομάζει, αφού τις παίζεις για πλάκα τις 270 χιλιάδες ευρώ που παίρνει, αυτό του Γκαρσία είναι το μοναδικό που μπορείς να λύσεις για να βρεις καλύτερο. Ο Ουρουγουανός, μπορεί να αποτελεί μέγιστη συμπάθεια της κερκίδας, αλλά ο ΠΑΟΚ των δημοσίων σχέσεων ανήκει στο παρελθόν.
Με τις 600 χιλιάδες ευρώ που δίνει ο ΠΑΟΚ στον Ουρουγουανό, μπορεί να βρει ένα εξάρι πάνω στις ανάγκες του.
Που θα του δώσει και τρεις ασίστ και πέντε γκολ. Και προβλέπω, πως η θυσία του καλοκαιριού θα είναι αυτή. Είναι η πιο λογική και η πλέον απαραίτητη.
Η πολυτέλεια να κρατηθεί ένα τόσο μεγάλο συμβόλαιο που δεν καλύπτει τις ανάγκες μας δεν υπάρχει. Όλα μπορούνε να αλλάξουν αν η ΠΑΕ ακολουθήσει μία διαφορετική πολιτική στα διαρκείας - πιο ακριβά - ή πάει καλά η δημόσια διάθεση μετοχών"