Ο κόσμος παίζει μπάλα

[Χόλγκερ Τρίμχολντ]

Λεβ Γιασίν το όνομα της αράχνης.....

[curtis]

ντιεγκο λιο γιοχαν..........γραφετε μερικοι για πελε και δεν τον εχετε δει καν μονο γιουτιουμπε......ο μαστερκαρντ σημερα δεν θα περναγε 2ο παιχτη........α και ο μαριο κεμπες ηταν μεγαλη παιχτουρα και δεν εβαζε μονο ευκολα γκολ παρα το υψος του ειχε εκπληκτικη ντριπλα ο ντιεγκο πρεπει να τον ειχε ινδαλμα

[ΑποστόληςΑ]

Τι γίνεται στο τόπικ; Δημοσκόπηση;

[niks]

τους παλιους παιχτες δεν τους υπολογιζουμε βασικα γιατι δεν τους εχουμε ζησει
Ομως την ενταση, αγωνια και ανταγωνισμο που εχουν σημερα οι αγωνες ειχαν και τοτε
Και τα περι δυναμης, αντοχης κλπ που λεμε για σημερα....ας υπηρχε ενας Γκαριντσα, Πελε,Ζαιρζινιο να δουλευονταν με τη σημερινη τεχνολογια να δω ποιος θα τους επιανε...
Οποτε, μια η αλλη...
Για μενα ειναι δυο :ο αρτιστας και ηγετης Ντιεγκο, και ο πιο αθλητης και ολοκληρωμενος Πελε
Μετα βαλε Γιοχαν, Ζιζου και Ροναλντο....
Μεσσι νεροβραστος....
Οσο για Πελε, δεν ειναι λιγο στα 17 να γινεται βασικος και να παστελωνει 4-5 τεμαχια σε μουντιαλ , ακομα και στον τελικο...
Ισως να το παιρνανε και χωρις αυτον, οπως το 62, αλλα και παλι δεν ειναι και λιγο...
Για μενα παντως, η μεγαλυτερη καψουρα ειναι η Βραζιλια του 82. Οτι κανανε αυτοι τοτε, ηταν πολυ μπροστα απο την εποχη τους....σημερα τα λεμε οβερλαπ, τρανζισιον κλπ....τοτε τα κανανε χωρις να υπαρχει η ορολογια. Το 78 ξεκινησε αυτες τις αλλαγες ο συγχωρεμενος Κουτινιο, και το τελειοποιησε ο Σαντανα
Το μεγαλο μειον εκινης της ομαδας ηταν πως ειχε μεν 9 δεκαρια στην ομαδα, αλλα και εναν τροχονομο γκολκιπερ και ενα αγγουρι σεντερ φορ....εναε Τζοφ και ενας Ροσσι λειπανε...

[tolis01]

Για μενα παντως, η μεγαλυτερη καψουρα ειναι η Βραζιλια του 82. Οτι κανανε αυτοι τοτε, ηταν πολυ μπροστα απο την εποχη τους....σημερα τα λεμε οβερλαπ, τρανζισιον κλπ....τοτε τα κανανε χωρις να υπαρχει η ορολογια. Το 78 ξεκινησε αυτες τις αλλαγες ο συγχωρεμενος Κουτινιο, και το τελειοποιησε ο Σαντανα
Το μεγαλο μειον εκινης της ομαδας ηταν πως ειχε μεν 9 δεκαρια στην ομαδα, αλλα και εναν τροχονομο γκολκιπερ και ενα αγγουρι σεντερ φορ....εναε Τζοφ και ενας Ροσσι λειπανε...

Βραζιλία του 82... τι λες τώρα... Ακόαμ θυμάμαι το κλάμα που έριξα 11χρονος.
Την πρωτοείδα τη σελεσάο σε αυτό το τουρνουά και έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Ήταν άλλο άθλημα.
Και αυτός ο τερματάς ο αχαίρευτος Βαλντίρ Περες είχε στοιχιώσει τις νύχτες μου.
Βασικά λόγω απόδοσης η Βραζιλία έπρεπε να είχε σηκώσει και το 78 και το 82 και το 86..
Αλλά ας όψεται η αργεντίνικη χούντα, ο τροχονόμος και η γκαντεμιά στον προημητελικό με Γαλλία (2 πέναλτυ έχασαν Ζίκο, Σόκρατες)

[ΑποστόληςΑ]

Το 1982, μια και το ανέφερε ο συνονόματος, ήταν η πρώτη φορά που υποστήριζα την Ιταλία. Βέβαια στην πρώτη φάση έκανε 3 ισοπαλίες (όπως τώρα η Πορτογαλία) και πέρασε με διαφορά τερμάτων από το Καμερούν (σύνολο γκολ 2-2, ενώ το Καμερούν είχε 1-1, αν θυμάμαι καλά). Μέτριο έως βαρετό ποδόσφαιρο κλπ, κλπ.
Στη β΄φάση μπήκε στον πιο δύσκολο όμιλο με αντιπάλους την Αργεντινή και την Βραζιλία (πάλι βαθμολογία) απ' όπου προκρινόταν για τους 4 μόνον ο πρώτος. Κατενίκησε την Αργεντινή, και ήθελε ισοπαλία με την Βραζιλία την οποία και πήρε πανηγυρικά (προηγήθηκαν δυο φορές οι Βραζιλιάνοι τους ισοφάρισαν οι Ιταλοί).
Ο παίκτης του Μουντιάλ του 1982 άκουγε στο όνομα: Paolo Rossi.

[tolis01]

Το 1982, μια και το ανέφερε ο συνονόματος, ήταν η πρώτη φορά που υποστήριζα την Ιταλία. Βέβαια στην πρώτη φάση έκανε 3 ισοπαλίες (όπως τώρα η Πορτογαλία) και πέρασε με διαφορά τερμάτων από το Καμερούν (σύνολο γκολ 2-2, ενώ το Καμερούν είχε 1-1, αν θυμάμαι καλά). Μέτριο έως βαρετό ποδόσφαιρο κλπ, κλπ.
Στη β΄φάση μπήκε στον πιο δύσκολο όμιλο με αντιπάλους την Αργεντινή και την Βραζιλία (πάλι βαθμολογία) απ' όπου προκρινόταν για τους 4 μόνον ο πρώτος. Κατενίκησε την Αργεντινή, και ήθελε ισοπαλία με την Βραζιλία την οποία και πήρε πανηγυρικά (προηγήθηκαν δυο φορές οι Βραζιλιάνοι τους ισοφάρισαν οι Ιταλοί).
Ο παίκτης του Μουντιάλ του 1982 άκουγε στο όνομα: Paolo Rossi.

Διόρθωση: Οι Βραζιλιάνοι ήθελαν ισοπαλία, η Ιταλία μόνο με νίκη προκρινόταν και το έκανε με 3 γκολ του Πάολο Ρόσσι.
Και τα 2 γκολ των Βραζιλιάνων ήταν χάρμα ειδέσθαι.
Στο 1ο ο Σόκρατες κατέβηκε από δεξιά και τό΄χωσε στην κλειστή γωνία.
Στο 2ο ο Φαλκάο ήταν από δεξιά στο ύψος της μεγάλης περιοχής, κάνει σπάσιμο μέσης, ανοίγει μικρό κενό στην αμυντική διάταξη και πάρτο στο γάμμα.
Μετά το 3-2 έριξε κι ένα βρωμόσουτο ο Έντερ που πήρε τον Τζοφ ένα μέτρο πίσω με τη μπάλα να σταματά στη γραμμή..

[ΑποστόληςΑ]

Έχεις απόλυτο δίκιο συνονόματε.
Οι Ιταλοί ξεπέρασαν τους 2 τρομερούς αντιπάλους τους σ' αυτή τη φάση. Στους 4 ξεπέρασαν εύκολα το εμπόδιο των Πολωνών, ενώ αντίθετα η μάχη που έδωσαν οι Γερμανοί για να περάσουν τους υπέροχους Γάλλους ήταν ΕΠΙΚΗ.
Φυσικά στον τελικό ο Paolo τους εκτέλεσε.

[Othin]

...

Για μενα παντως, η μεγαλυτερη καψουρα ειναι η Βραζιλια του 82. Οτι κανανε αυτοι τοτε, ηταν πολυ μπροστα απο την εποχη τους....σημερα τα λεμε οβερλαπ, τρανζισιον κλπ....τοτε τα κανανε χωρις να υπαρχει η ορολογια. Το 78 ξεκινησε αυτες τις αλλαγες ο συγχωρεμενος Κουτινιο, και το τελειοποιησε ο Σαντανα
Το μεγαλο μειον εκινης της ομαδας ηταν πως ειχε μεν 9 δεκαρια στην ομαδα, αλλα και εναν τροχονομο γκολκιπερ και ενα αγγουρι σεντερ φορ....εναε Τζοφ και ενας Ροσσι λειπανε...

Τι πληγές ξύνεις τώρα ρε αδερφέ... Κάθε γκολ εκείνης της ομάδας ήταν poetry in motion. Και μόνον για τον τεράστιο άνθρωπο Socrates άξιζαν έναν παγκόσμιο τίτλο. Από την άλλη βέβαια, ίσως δεν έπρεπε να μνημονεύονται λόγω κάποιου τροπαίου που κατέκτησαν όπως τόσοι και τόσοι άλλοι, αλλά να μπορούν να τους εκτιμήσουν μόνον όσοι μπουν στον κόπο να ανακαλύψουν την ανυπέρβλητη αξία αυτών που δεν τους έγραψε η επίσημη ιστορία.

[goran 64]

Καλά, ας μην ήταν εκείνος ο "ανεκδιήγητος" Τζούνιορ (Junior ) που κάλυπτε σε όλα τα γκολ τους Ιταλούς (όλως περιέργως αμέσως μετά την λήξη του Mundial '82 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του -πρώτη φορά στην Ευρώπη - στην ιταλική Τορίνο ) και θα σας έλεγα τι θα έγραφε ακόμα με ολόχρυσα γράμματα η Ιστορία της Σελεσάο!!!!



Μέχρι και τον Πελέ δεν τον "συνέφερε" να πάρει εκείνη η Βραζιλία των μάγων Σόκρατες, Ζίκο και Φαλκάο και των υπόλοιπων τότε παιχταράδων το Mundial του '82, γιατί η αίγλη του θα πήγαινε πάάάάρα πολύ πίσω, με όλα τα τυχόν συνεπακόλουθα που μπορεί να είχε στην μετά από τότε "κυριαρχία" του σαν πρεσβευτής της Unesco, Ο άνθρωπος-ποδοσφαιριστής-σύμβολο με την τεράστια προβολή-εκτίμηση και τις υψηλές θέσεις από την FIFA, κ.τ.λ., κ.τ.λ.!!!

[john4serres]

«Βόμβα» στο μεταγραφικό παζάρι από την Κίνα, η οποία για άλλα μια φορά τινάζει την μπάνκα στον αέρα! Η Σανγκάι SIPG συμφώνησε με τη Ζενίτ για την απόκτηση του Χουλκ και οι οικονομικοί όροι του deal προκαλούν ίλιγγο!

Η κινεζική ομάδα θα καταβάλει 55 εκατ. ευρώ στην ομάδα της Αγίας Πετρούπολης για τον 30χρονο Βραζιλιάνο φορ, ο οποίος με τη σειρά του θα έχει ετήσιο συμβόλαιο 20 εκατ. ευρώ!

Ο Χουλκ είχε αποκτηθεί το 2012 από την Πόρτο έναντι συνολικά 60 εκατ. ευρώ και κατέκτησε με τη Ζενίτ ένα πρωτάθλημα, ένα Κύπελλο κι ένα Σούπερ Καπ.

Φέτος ο Χουλκ είχε 39 συμμετοχές, 23 γκολ και 25 ασίστ.

[ΑποστόληςΑ]

Καλά, ας μην ήταν εκείνος ο "ανεκδιήγητος" Τζούνιορ (Junior ) που κάλυπτε σε όλα τα γκολ τους Ιταλούς (όλως περιέργως αμέσως μετά την λήξη του Mundial '82 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του -πρώτη φορά στην Ευρώπη - στην ιταλική Τορίνο ) και θα σας έλεγα τι θα έγραφε ακόμα με ολόχρυσα γράμματα η Ιστορία της Σελεσάο!!!!
Μέχρι και τον Πελέ δεν τον "συνέφερε" να πάρει εκείνη η Βραζιλία των μάγων Σόκρατες, Ζίκο και Φαλκάο και των υπόλοιπων τότε παιχταράδων το Mundial του '82, γιατί η αίγλη του θα πήγαινε πάάάάρα πολύ πίσω, με όλα τα τυχόν συνεπακόλουθα που μπορεί να είχε στην μετά από τότε "κυριαρχία" του σαν πρεσβευτής της Unesco, Ο άνθρωπος-ποδοσφαιριστής-σύμβολο με την τεράστια προβολή-εκτίμηση και τις υψηλές θέσεις από την FIFA, κ.τ.λ., κ.τ.λ.!!!

Ωραία τα σενάρια συνωμοσίας και η κατασκευή ηρώων, αλλά η καλύτερη ομάδα είναι αυτή που σηκώνει την κούπα χωρίς εξωαγωνιστικές παρεμβάσεις. Κι αυτή δεν ήταν η υπερτιμημένη Βραζιλία που έχασε πεντακάθαρα.

[goran 64]

Ο καθένας με τις απόψεις του Απόστολε (για το αν έχασε "πεντακάθαρα" τότε η Βραζιλία)...

Όσο για το αν εκείνη η Βραζιλία, του '82 ειδικά, ήταν υπερτιμημένη, η άποψη σου απλά με σοκάρει...

[ΑποστόληςΑ]

Καλή η Βραζιλία το 1982, αλλά δεν πέρναγε ούτε από Γερμανία, ούτε από την Γαλλία με τα τρία καλύτερα χαφ (Platini, Giresse, Tigana). Για την Ιταλία το είδαμε.
Η Βραζιλία είχε παικταράδες επί Πελέ, όταν σήκωσε 3 φορές στις 4 το τρόπαιο (1958, 1962, 1970). Από κει και μετά ζει με την φήμη εκείνων των παικτών. Πήρε ένα τρόπαιο στο χειρότερο τελικό ever το 1994, και ένα το 2002, που όντως είχε μια πολύ καλή ομάδα.
Η πιο αδικημένη, κατά την άποψή μου ήταν η Ολλανδία της δεκαετίας του '70 που έπεσε πάνω στους γηπεδούχους στους δύο τελικούς που συμμετείχε (1974, 1978).

[niks]

Για τους Γαλλους, μην αδικεις τους Ροστο και Σιξ. Επισης παιχταραδες.Σαν ομαδα παντως, δεν ειχαν τη μαγιά του πρωταθλητη...τοτε αρχισαν να ξυπνανε...
Οι Γερμανοι, μονο στο ακουσμα της Βραζιλιας, τα κανανε πανω τους. Δεν φτανει που οι ιδιοι τους θεωρουσαν ενα νουμερο μεγαλυτερους, ειχαν να τους κερδισουν και απο τα τελη της δεκαετιας του 60....Μαλιστα το 81 στο μουντιαλιτο του Μοντεβιδεο ειχαμε Βραζιλια-Γερμανια 4-1....
Οι Βραζιλιανοι υπολογιζαν μονο την Αργεντινη. Μετα το 3-1, σε συνδυασμο με την ισοπαλια που τους εφτανε, υποτιμησαν την Ιταλια., θεωρωντας πως ολα τελειωσανε.Δεν τους αρκουσε η ισοπαλια, που την θεωρουσαν το χειροτερο δυνατο αποτελεσμα . Δεν ειχαν την ηττα σαν ενδεχομενο. Σε συνεντευξη του Λουιζινιο, λεει πως φωναζανε στα φουλ μπακ να γυρνανε πισω....ο Σερτζινιο ελεγε πως δεν τους εφτανε η ισοπαλια. Θελανε μονο νικη.....
''Εμεις την μπαλα και οι αλλοι την τρεχαλα''
''Ενα γκολ παραπανω ποτε δεν βλαπτει''
Το τελος της αθωωτητας....
Αλλαξαν τοσο πολυ οι Βραζιλιανοι , που στον τελικο του 94 μπορουσαν να περιμενουν καρτερικα αλλες δεκα παρατασεις για να κανουν μιση ευκαιρια....η τιμωρια της Ιταλιας για το 82...
Οσο για τα χαφ,
Φαλκαο-Τονινο Σερεζο-Εντερ-Δρ. Σωκρατες-Ζικο δεν ξαναυπηρξε κεντρο και ουτε θα υπαρξει