Razvan Lucescu VI

[xrisitsapa]

Είμαι από τη γενιά που έφτασε σχεδόν να χάσει κάθε ελπίδα ότι θα δει πρωτάθλημα.

Μέχρι που ήρθε ενας τρελός Ρουμανος, ΠΑΟΚ απο μικρός, και έφτιαξε την καλύτερη ΟΜΑΔΑ.που είδα ποτέ στην Ελλάδα, τους Invincibles.

Αυτή την αίσθηση του να θεωρώ αδύνατο να χάσουμε, του να περνάς σαν οδοστρωτήρας από ΠΑΝΤΟΥ, δεν την είχα ζήσει- ούτε ίσως θα τη ζήσω ξανά ποτέ.

Και μετά....φεύγει, έρχεται....και φτιάχνει κάτι άλλο.

Την πιο ΠΟΡΩΤΙΚΗ ομαδα.που εχω δει ποτέ.
Με μάγους Ντελια-Ταισον- Ζιλε, με ψυχαρα.Κουλιε- Κεντζιορα, με βράχο Μειτε.
Και παίρνει το πιο ΜΑΓΚΙΚΟ πρωτάθλημα EVER.

Ότι και να έγινε, είσαι ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ μας.
Μας έκανες να κλάψουμε σε χαρές και λύπες.
Το ευχαριστώ ειναι λίγο.

[Stratego]

Εμμονικος; ;;σίγουρα..
Προβλέψιμος; ; ίσως
Αλλά κ υο πιο σημαντικό μέλος της αναγέννησης της ομάδας.
Αντίο όχι στον στρατηγό κ άλλα σαχλα, αλλά στον προπονητή που σεβάστηκε την ιδέα

[Black_Knight]

Ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία της ομάδας. Ταίριαξε και σαν προσωπικότητα με τον σύλλογο.

Κρατάω μόνο τις καλές αναμνήσεις, που πραγματικά είναι πολλές, και σε ευχαριστώ για όλα.

[Μπαρκαρούτσος]

Razvan Lucescu, multumesc!

Σε ευχαριστώ για τη συμβολή σου στο να μεγαλώσει ο ΠΑΟΚ!

Με έμαθες να μην κρίνω πριν δω, γιατί ακόμα θυμάμαι το χορό κραξίματος όταν ήρθες. Πέτρες ήθελαν να σε πετάξουν (ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ, ΜΗΝ ΤΟ ΣΒΗΣΕΙΣ EQUALIZER!!), επειδή φέραμε τον προπονητή της Ξάνθης.

Με έμαθες λίγο ποδόσφαιρο κι εσύ, μετά το Δάσκαλο Fernando.

Έζησα μαζί σου στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ, χαράχτηκαν στην οπαδική μου μνήμη.

Σε μίσησε όλο το ΠΟΚ, αλλά όλοι τους κάποτε σε ήθελαν στην ομάδα τους. Έκαναν και συζητήσεις μαζί σου. Αυτό είναι παράσημο.

Ακόμα δεν καταλαβαίνω αν το διαζύγιο ήρθε αργά ή νωρίς. Άξιζες ένα last dance, αλλά εχθρός του καλού, το καλύτερο.

Είσαι κι εσύ στην καρδιά μου, με Σούλη Μαρκόπουλο και Fernando Santos. Σε ευχαριστώ για όλα!





ΥΓ1: Κουράγιο στους υπερφάν του που κλαίνε με μαύρο δάκρυ σήμερα. Μη γυρίσουμε τρεις μήνες πίσω, να δούμε τι γραφόταν σε φόρουμ και social, κρίμα είναι.

ΥΓ2: Πρόβλεψη: Πάει στη Dinamo Kyiv να τιμήσει την τελευταία ομάδα του πατέρα του και μας αποκλείει με καθοριστικό γκολ Kedziora. Να ζητήσω μία απόδοση από στοιχηματική;

ΥΓ4: Το topic να κλειδώσει με τα στατιστικά του @theo-drama !

[tzakis82]

Όταν ο μέγιστος δάσκαλος Φερνάντο σε χαρακτηρίζει ως κορυφαίο τότε δεν γίνεται να μην είσαι. Όταν λοιπόν έχεις τον κορυφαίο κάνεις τα πάντα να τον κρατήσεις, δεν τον αφήνεις να φύγει. Δεν πυροβολείς τα πόδια σου. Τον βοηθάς με κάθε τρόπο. Ιδίως όταν αυτός στήριξε έναν ολόκληρο οργανισμό μόνος του, όταν όλοι κρυβόντουσαν. Μόνο και μόνο που πανηγυρίζει όλο το σύστημα των κάτω που έφυγες, είσαι ένας από εμάς. Αγαπημένε Ραζβάν, το ευχαριστώ είναι ελάχιστο για όλα τα συναισθήματα χαράς και περηφάνειας που με έκανες να αισθανθώ όλα αυτά τα χρόνια. Περίμενα χρόνια να αντικρύσω το φόβο και την αγωνία των κάτω και εσύ αυτό μου το έδωσες απλόχερα. Σεβασμός απεριόριστος από εμένα.
Όταν στηρίχθηκες όπως έπρεπε δεν έβλεπε κανένα η ομάδα. Ήλπιζα ότι φέτος θα γινόταν έστω για μια τελευταία φορά αυτό. Κρίμα...
Σου εύχομαι να είσαι υγιής και που ξέρεις, μπορεί να ανταμώσουμε ξανά...Γιατί όπως λένε, όταν κάτι γίνεται δύο φορές τότε θα γίνει και μία τρίτη. Στο νέο μας γήπεδο που ο ευεργέτης μας ο ΙΒΑΝ θα φτιάξει.
Χαιρετώ τον πιο ΠΑΟΚΤΣΗ οπαδό-προπονητή (για μένα) που θα μπορούσαμε να είχαμε ποτέ!

[marsantos]

Ρασβάναρε έφτασε η στιγμή για τους τίτλους τέλους.
Σε ευχαριστώ για όσα μας βοήθησες να ζήσουμε και με τον τρόπο που τα ζήσαμε.

Πολλά έχουν γραφτεί για τα αγωνιστικά επιτεύγματα του τέως προπονητή μας αλλά και για τις όποιες αποτυχίες του.
Το κυριότερο όμως που προσέφερε στην ομάδα μας, κατά τη γνώμη μου, είναι η μεθοδική συμβολή στη μεγέθυνση της ομάδας.
Ο ΠΑΟΚ την τελευταία δεκαετία βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης της θέσης του στο ελληνικό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Και αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Όσο καιρό λοιπόν βρίσκεται σε αυτήν τη ρευστή κατάσταση χρειαζόταν έναν άνθρωπο στον πάγκο που θα τον βοηθούσε να κάνει στέρεα βήματα προς τα μπρος. Μικρά αλλά σταθερά. Μικρά που όμως να παγιώνουν τη θέση του διορθώνοντας ανορθογραφίες πρότερων καταστάσεων. Η πρώτη του θητεία προσέφερε στιγμές ανείπωτης χαράς και συγκίνησης. Η δεύτερη θητεία όμως ήταν μια περίοδος που μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα, χρόνο με το χρόνο, μεγάλωνε διαρκώς τον μεγάλο ΠΑΟΚ και τον έκανε μεγαλύτερο..
Την πρώτη χρονιά μπήκε το λιθαράκι στο να υπάρχει σοβαρή αντιμετώπιση των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων παράλληλα με τις εγχώριες υποχρεώσεις.
Τη δεύτερη, έγινε προσπάθεια αναδόμησης με ταυτόχρονη προσπάθεια αξιοποίησης νεαρών παικτών και ταυτόχρονο κυνήγι κατάκτησης τίτλων.
Την τρίτη χρονιά η ομάδα κατάφερε να μη δείχνει διάκριση σε κάποιον θεσμό παραμελώντας άλλους, σπάζοντας στερεότυπα πως δε μπορεί να πάει μέχρι τέλους με πολλά καρπούζια, καταφέρνοντας να πάει σχεδόν μέχρι τέλους παντού και κατακτώντας το πρωτάθλημα.
Στην τέταρτη χρονιά δοκιμάστηκε σε ανώτερο θεσμό στην Ευρώπη καταφέρνοντας να ανταποκριθεί στο ψηλότερο επίπεδο αντιπάλων περνώντας από τη league phase.
Την πέμπτη χρονιά κατάφερε με μεγαλύτερη επιτυχία να ανταποκριθεί απέναντι σε δυνατούς ευρωπαϊκούς αντιπάλους ενώ πέτυχε να αντιμετωπίσει το Πέμπτη - Κυριακή που τόσο τον πλήγωσε την προηγούμενη χρονιά.
Όμως εκτιμώ πως πρέπει να σταθούμε στην πέμπτη χρονιά.
Κατά την άποψή μου η 5η χρονιά ήταν ότι πιο ανέλπιστο είδα από την ομάδα μας και που πραγματικά δε μπορούσα να το διανοηθώ μέχρι φέτος.
Ο ΠΑΟΚ την 5η χρονιά κατάφερε να προχωράει παντού, να φτάνει με επιβλητικές εμφανίσεις στον τελικό κυπέλλου, να πετυχαίνει με εμφατικό τρόπο μεγάλες νίκες στην Ευρώπη, να προπορεύεται στην Ελλάδα και το κυριότερο, όλα αυτά να τα πετυχαίνει υπό την αποδοχή ανωτερότητας της ομάδας μας από όλους τους εγχώριους αντιπάλους. Ήταν μια πρωτοφανή έκπληξη για μένα να βλέπω τον ΠΑΟΚ μας για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία του να έχει τέτοια καθολική αποδοχή και να έχει δημιουργήσει αύρα επιβολής σε κάθε αντίπαλο. Μάλιστα η αύρα αυτή έφτασε σε τέτοιο σημείο ώστε ακόμα και όταν η ομάδα είχε παρατεταμένη άσχημη εικόνα, προτελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας όταν υπήρχε τριπλή ισοβαθμία, όλοι ομολογούσαν πως το φαβορί ήταν ο ΠΑΟΚ.
Αυτό είναι το ανώτερο επίπεδο στο οποίο μπορεί να φτάσει η ομάδα μας στην παρούσα κατάσταση εξέλιξης και αναδιάταξής της και κρίμα που αστοχίες και κακοδαιμονίες που τη βρήκαν πάνω στο απόγειο της λειτουργίας της, της έκοψαν τη ροή και το τέλος ήταν απογοητευτικό για όλους μας.
Όλα αυτά όμως είναι καθαρά αγωνιστικά στα οποία αρκετοί μπορεί να συμφωνούν και αρκετοί θα διαφωνούν. Ούτως ή άλλως όλα αυτά μπήκαν στο ντουλάπι της ιστορίας και είναι μάταιο να υπάρχει μια ανεξάντλητη διαμάχη των 2 πλευρών.
Ότι κι αν ισχύει όμως, ως αθηναίος ΠΑΟκτσής που μεγάλωσα με το να είμαι αντικείμενο οπαδικού χλευασμού και περιφρόνησης στα σχολικά και εφηβικά μου χρόνια λόγω της αγωνιστικής ανυπαρξίας μας, το να συναντάς ΠΟΚίτες που να αποφεύγουν να ανοίγουν κουβέντες και να σκύβουν το κεφάλι από τα πολυάριθμα head to head κατακέφαλα που τους έχουμε ρίξει αλλά και με τους συγκλονιστικούς τρόπους με τους οποίους κατακτήθηκαν αρκετοί από τους τίτλους, αυτό το συναίσθημα είναι απερίγραπτο. Νιώθω πως επιτέλους επήλθε δικαίωση για τα τόσα χαμένα χρόνια της παιδικής μου αθωότητας. Νιώθω να μπόρεσα έστω και νοητά να ξαναγίνω παιδί, να ζήσω και να χαρώ όσα δε μπόρεσα ως παιδί και που ευτυχώς είδα τα δικά μου παιδιά να ζουν.
Θέλω όμως να φύγω από το αγωνιστικό και να σταθώ σε κάτι άλλο.
Η μεγαλύτερη προσφορά του Ρασβάν κατά τη γνώμη δεν είναι η αγωνιστική.
Το μεγαλύτερο καλό που έκανε στην ΠΑΟΚτσήδικη ψυχή μου είναι πως ο άνθρωπος αυτός, είπε από τη θέση του προπονητή, όλα όσα σκέφτεται ο μέσος οπαδός της ομάδας μας. Όλα όσα βίωσε ο ΠΑΟΚτσής οπαδός μεγαλώνοντας στο ελληνικό ποδοσφαιρικό οικοσύστημα, όλα όσα τον έπνιγαν, ο άνθρωπος αυτός με ακέραιο βλέμμα τα είπε όλα μπροστά τους. Ήταν σαν να πήρε τη φωνή μας και να την έβγαλε από το δικό του λαρύγγι. Χωρίς υστερίες, χωρίς γραφικότητες, με καθαρό λόγο, με πλήρη επεξήγηση του ποια είναι η θέση της ομάδας στην ελληνική ποδοσφαιρική ανθρωπογεωγραφία και πως είναι δομημένο το εγχώριο ποδοσφαιρικό σύστημα. Και όλα αυτά τα είπε όχι ως γκρινιάρης χαμένος αλλά ως περήφανος νικητής.
Σε ευχαριστώ Ρασβάν για όλο τον πλούτο συναισθημάτων που μου χάρισες.
Κόντρα στο ρεύμα, δε θα ευχηθώ 'au revoir'. Όχι. Δε θέλω να τα ξαναπούμε.
Ο τεράστιος Φερνάντο Σάντος ήρθε στη ζωή μας και μας έμαθε τι πρέπει να κάνουμε για να γίνουμε πραγματικά μεγάλη ομάδα.
Εσύ πήρες τη σκυτάλη και μας έκανες πραγματική μεγάλη ομάδα.
Τώρα ήρθε η ώρα η σκυτάλη αυτή να παραδοθεί σε κάποιους άλλους και η ομάδα ως πραγματικά μεγάλη να μπορεί και να παίρνει αυτά που της αναλογούν όταν της αναλογούν.
Αν ευχηθώ να τα ξαναπούμε είναι σα να ευχηθώ η ομάδα μας να αποτύχει, να περάσει δύσκολα και απογοητευτικά και να αναγκαστεί να σε ξαναψάξει με διάθεση να τη σώσεις.
Όχι, κάτι τέτοιο δε θα το ευχηθώ γιατί θέλω η ομάδα μας να πάει μπροστά, να πετύχει και να κατακτήσει. Να συνεχίσει να δημιουργεί την αύρα ανωτερότητας την οποία επέβαλες με τη δική σου δουλειά. Και εκτιμώ πως κι εσύ το ίδιο θα επιθυμείς.
Αντίο Ράσβαν..

[zissos]

Μεγάλε Ραζβάν, τα είπαμε.
Τα υπόλοιπα, ψωμί και αλάτι.
Υγεία να έχουμε να τα ξαναπούμε.

[theo-drama]

Επίσης είναι ο μόνος προπονητής,που δικαιωματικά έβγαλε,με το σπαθί του.
Να κρατηθεί 7 χρονιές, έως την τελευταία αγωνιστική αυτών,χωρίς να τον απολύσει η διοίκηση....
Χωρίς να φύγει καταμεσής των περιοδων.
Αυτό κάτι λέει.

[theo-drama]

Αν ευχηθώ να τα ξαναπούμε είναι σα να ευχηθώ η ομάδα μας να αποτύχει, να περάσει δύσκολα και απογοητευτικά και να αναγκαστεί να σε ξαναψάξει με διάθεση να τη σώσεις.
Όχι, κάτι τέτοιο δε θα το ευχηθώ γιατί θέλω η ομάδα μας να πάει μπροστά, να πετύχει και να κατακτήσει. Να συνεχίσει να δημιουργεί την αύρα ανωτερότητας την οποία επέβαλες με τη δική σου δουλειά. Και εκτιμώ πως κι εσύ το ίδιο θα επιθυμείς.
Αντίο Ράσβαν..

Διαφωνώ
Στη νέα Τούμπα μπορεί να ξαναέρθει,υπό οποιοδήποτε πόστο,με περισσότερη εμπειρία κ σοφότερος,όπως του αξίζει.
Να κατευθύνει κ να απολαύσει την Νέα Τούμπα.

ΥΓ.
Αν δεν έρθει,τουλαχιστον δικαιούται να κάνει μια συναυλια και να αποθεωθεί,όπως του αρμόζει,σε μια καινούργια κατάμεστη Τούμπα,ως γκεστ σταρ.

[flash4]

Τι να πούμε για το Ραζβάν, σημάδεψε σχεδόν μια δεκαετία με την παρουσία του τον ΠΑΟΚ μας. Είτε τον συμπαθεί κανείς είτε όχι οφείλει να αναγνωρίσει ότι έδωσε ό,τι είχε για τον ΠΑΟΚ και για αυτό θα μείνει με θετικό αποτύπωμα στην ιστορία της ομάδας. Τη γνώμη μου ότι για να εξελιχθούμε πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά στο θέμα προπονητής την έχω γράψει αρκετές φορές, αλλά δεν περίμενα ότι θα ένιωθα τόσο περίεργα τώρα που έφτασε η στιγμή της αποχώρησης. Ο λόγος είναι ότι δεν μου εμπνέει εμπιστοσύνη πια η διοίκηση με την αδράνεια της τα τελευταία χρόνια, την προβληματική επικοινωνία της με τον κόσμο, την ψυχρότητά της. Σ'ευχαριστούμε Ραζβάν, καλή συνέχεια στη ζωή και την καριέρα σου!
Υγ. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι μικρός για κανέναν Ιβάν ή Ραζβάν...

[marsantos]

...
Διαφωνώ
Στη νέα Τούμπα μπορεί να ξαναέρθει,υπό οποιοδήποτε πόστο...

Καλημέρα theo παιχταρά.
Αναφέρομαι μονο στη θέση του προπονητή μετην οπτική που έθεσα. Για τις υπόλοιπες θέσεις no problem.

[Dimg5]

Τι να πούμε για το Ραζβάν, σημάδεψε σχεδόν μια δεκαετία με την παρουσία του τον ΠΑΟΚ μας. Είτε τον συμπαθεί κανείς είτε όχι οφείλει να αναγνωρίσει ότι έδωσε ό,τι είχε για τον ΠΑΟΚ και για αυτό θα μείνει με θετικό αποτύπωμα στην ιστορία της ομάδας. Τη γνώμη μου ότι για να εξελιχθούμε πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά στο θέμα προπονητής την έχω γράψει αρκετές φορές, αλλά δεν περίμενα ότι θα ένιωθα τόσο περίεργα τώρα που έφτασε η στιγμή της αποχώρησης. Ο λόγος είναι ότι δεν μου εμπνέει εμπιστοσύνη πια η διοίκηση με την αδράνεια της τα τελευταία χρόνια, την προβληματική επικοινωνία της με τον κόσμο, την ψυχρότητά της. Σ'ευχαριστούμε Ραζβάν, καλή συνέχεια στη ζωή και την καριέρα σου!
Υγ. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι μικρός για κανέναν Ιβάν ή Ραζβάν...

Ρασβαν και καλυτερο του θα βρεις, Ιβαν θα βρεις μια στα 100 χρονια.

[paokreth4]

Στρατηγέ τα σέβη μου ! Ευχαριστούμε για όλα !

[Stelios Bagios]

Ευχαριστώ για όλα Στρατηγέ! Είσαι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην Ιστορία του ΠΑΟΚ, βάσει τίτλων και βάσει στατιστικών.

Λατρεύω πολλά πράγματα σε σένα, αλλά αυτό για το οποίο σε εκτιμώ περισσότερο είναι ότι κατάλαβες πως για να γίνει η δουλειά πρέπει να λερωθείς προσωπικά κι εσύ επέλεξες να λερωθείς.

Να είσαι πάντα καλά

[M o r b i u S]

Αγαπημενε μου Ραζβαν,
ενα Ευχαριστω για ολα ειναι πολυ μικρο για να χωρεσει ολα αυτα που ζησαμε μαζι.
Τα συναισθηματα πρωτογνωρα. Η πιστη και η αφοσιωση στην Ομαδα και στο Γκρουπ ηταν τα θεμελια του πιο ΤΡΕΛΟΥ ταξιδιου που εχουμε ζησει ποτε ως σημερα. απο τα Πρωταθληματα,
τις προκρισεις τα Κυπελλα ,τις δηλωσεις ,τις συνεντευξεις τις στιγμες που με τα λογια σου μας εκανες να ενωθουμε ολοι μαζι απεναντι στο βρωμικο συστημα.
Θα εισαι για παντα στις καρδιες μας και στην ψυχη μας.
ελπιζω να τα ξαναπουμε και ακομη μια φορα στο μελλον.
THANKS GENERAL