Razvan Lucescu VI

[marsantos]

...

Ευχαριστώ Ριαν.
Κατανοητός.
Άρα δεν είναι ότι η ομάδα δεν δουλεύει αληθινά.
Απλά ότι δεν υπάρχει ποικιλία σε αυτό που δουλεύει.
Εκτιμώ πως ο Ρασβάν είναι της λογικής πως δουλεύω λίγα πράγματα και καλά. Τα δουλεύει θέλοντας να έχει συγκεκριμένα εργαλεία αλλά τα δουλεύει σε βάθος απαιτώντας συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Όταν αυτή η δουλειά αφομοιωθεί τότε όπως είπες και εσύ το όλο δίκτυο λειτουργεί πολύ καλά.
Δε είναι τόσο απλό να πούμε πως όποιος έχει χρόνο να προετοιμαστεί μας ζορίζει. Πχ. ο Μεντιλίμπαρ που έχει παίξει πολλές φορές απέναντι στον Λουτσέσκου, ανήκει πάνω κάτω στο γκρουπ των προπονητών που ανέφερες και που γνωρίζονται απέξω και ανακατωτά με τον Ρασβάν, η πλάστιγγα έχει γείρει υπέρ του Ρασβάν. Δλδ βλέπουμε πως όταν ο ΠΑΟΚ παίζει με την κανονική του σύνθεση σπάει άνετα παγίδες και ψηλό μπλοκ.
Βεβαίως και κάποιος που έχει σκοπό να μελετήσει έναν αντίπαλο και θέλει να τον ακυρώσει μπορεί να το καταφέρει. Ισχύει και το αντίστροφο όμως. Δηλαδή βλέπω πως όταν ο Λουτσέσκου έχει συγκεκριμένο head to head με κάποιον συγκεκριμένο προπονητή, προϊόντος του χρόνου φένρει τα πράγματα με το μέρος του. Το έκανε και με το Γιοβάνοβιτς και με τον Αλμέιδα και με τον Μεντιλίμπαρ.
Τώρα φυσικά και κάποιοι θα μπορούν να ακυρώσουν το παιχνίδι γιατί η ακύρωση είναι εκ των πραγμάτων πιο εύκολη. Ποιος προπονητής δε συναντά δυσκολίες όταν κάποιος τον μελετά για να τον ακυρώσει.
Πολλά πράγματα είναι και θέμα φιλοσοφίας. Πχ. εμένα μου αρέσει αυτό το μοτίβο προπονητών. Που κάνουν ένα πράγμα και προσπαθούν να το τελειοποιήσουν. Δε μου αρέσει η έννοια της προσαρμοστικότητας (όπως παρουσιάζεται γιατί δεν υπάρχει προπονητής που δεν προσαρμόζεται και δίνει εξειδικευμένες οδηγίες ανάλογα με τον αντίπαλο). Προτιμώ να δουλεύεται ένα πράγμα ώστε η ομάδα να έχει παντού τον ίδιο χαρακτήρα ώστε να είναι αυτή που θα καθορίζει το παιχνίδι. Από τη στιγμή που όταν έχει τα εργαλεία του φτιάχνει κάτι που λειτουργεί σε ψηλό βαθμό εμένα μου κάνει.
Αν λείπουν τα εργαλεία, ναι, αυτό που παρουσιάζει είναι πολύ κακό. Όμως πες μου ποιος προπονητής αν είχε δίδυμο Οζντόεφ - Καμαρά ή Οζντόεφ - Ζαφείρη θα κατάφερνε να φτιάξει build up όπως το περιγράφεις. Κανένας. Αν και στα 2 σου χαφ δε μπορείς να ακουμπήσεις μπάλα, ο κάθε reactive προπονητής θα σε οδηγήσει στα πλάγια και θα σου στήσει παγίδες. Δεν είναι τόσο απλό.
Όμως ακόμα κι έτσι ο προπονητής έχει δείξει πως μπορεί να αλλάξει τη φιλοσοφία του και να πάει και σε άλλα στυλ παιχνιδιού. Έχει παίξει παιχνίδι δεύτερης μπάλας (στο κλείσιμο των πλέι οφ του πρωταθλήματος), έχει παίξει μόνο χάι πρες αδιαφορώντας για την κατοχή (σε ευρωπαϊκά εντός), έχει παίξει παιχνίδι καθοδήγησης του αντιπάλου και στήσιμο παγίδων και στοχευμένο counter press σε πλευρές (επίσης σε ευρωπαϊκά). Δεν είναι τόσο μονοδιάστατος. Οκ, τo build up που κάνει η Μπόντο με τα διαθέσιμα εργαλεία που έχουν οι Νορβηγοί δε μπορεί να το φτιάξει. Αλλά αυτό δε μπορεί να το αντιμετωπίσει ούτε η πρωταθλήτρια Ιταλίας.
Για μένα το μεγαλύτερο θέμα που παρουσιάζεται όσο περνάει ο καιρός είναι η φθίνουσα πορεία στα επιθετικά στημένα. Μπορεί να παίρνουμε γκολ, αλλά εκεί είναι εμφανές πως υπάρχει μείωση ποικιλίας και ιδεών και γενικότερα πιο αυτοματοποιημένων κινήσεων.

[deathmassious]

Τι σημαίνει αυτό το «να απαιτούμε»; Δηλαδή μας έρχονται τίτλοι και τους αρνούμαστε, όχι δε θέλω; Να πάμε στο γήπεδο να πουμε βαρια βαρια η φανέλα; Να πάμε στα γραφεία; Τι μπορούμε να κάνουμε δηλαδή;

Βαράς υπερωρίες βλέπω εσύ. Θέμα νοοτροπίας είναι, όταν υπάρχει συνολικά απαίτηση και πίεση από τον κόσμο για συνεχή πρόοδο ,αυτό περνάει και στους "από πάνω ", να είσαι σίγουρος. Ούτε επίσκεψη στα γραφεία χρειάζεται, ούτε τπτ άλλο. Όταν διαμορφώνεται όμως μια συλλογική αντίληψη "δε βαριέσαι, ΠΑΟΚ δε γίναμε για τους τίτλους ούτως ή άλλως ", αυτό το κλίμα συμβιβασμού με τη στασιμότητα διακατέχει όλο το club.

Μη τρελαινεσαι, ερωτηση εκανα. Δεν απάντησες. Να αλλαξουμε τα vibes δηλαδη; Η διαμόρφωση συλλογικής αντιληψης «δε βαριέσαι» είναι υποκειμενική σου άποψη, δεν ισχύει. Μπορεί η νοοτροπία να μην περνάει

Δεν τρελαίνομαι, εννοείται ότι εκφράζω υποκειμενική άποψη-δεν χρειάζεται να λέμε τα αυτονόητα- και σου έχω απαντήσει, νομίζω με αρκετή σαφήνεια.

[van rooy]

...

Ευχαριστώ Ριαν.
Κατανοητός.
Άρα δεν είναι ότι η ομάδα δεν δουλεύει αληθινά.
Απλά ότι δεν υπάρχει ποικιλία σε αυτό που δουλεύει.
Εκτιμώ πως ο Ρασβάν είναι της λογικής πως δουλεύω λίγα πράγματα και καλά. Τα δουλεύει θέλοντας να έχει συγκεκριμένα εργαλεία αλλά τα δουλεύει σε βάθος απαιτώντας συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Όταν αυτή η δουλειά αφομοιωθεί τότε όπως είπες και εσύ το όλο δίκτυο λειτουργεί πολύ καλά.
Δε είναι τόσο απλό να πούμε πως όποιος έχει χρόνο να προετοιμαστεί μας ζορίζει. Πχ. ο Μεντιλίμπαρ που έχει παίξει πολλές φορές απέναντι στον Λουτσέσκου, ανήκει πάνω κάτω στο γκρουπ των προπονητών που ανέφερες και που γνωρίζονται απέξω και ανακατωτά με τον Ρασβάν, η πλάστιγγα έχει γείρει υπέρ του Ρασβάν. Δλδ βλέπουμε πως όταν ο ΠΑΟΚ παίζει με την κανονική του σύνθεση σπάει άνετα παγίδες και ψηλό μπλοκ.
Βεβαίως και κάποιος που έχει σκοπό να μελετήσει έναν αντίπαλο και θέλει να τον ακυρώσει μπορεί να το καταφέρει. Ισχύει και το αντίστροφο όμως. Δηλαδή βλέπω πως όταν ο Λουτσέσκου έχει συγκεκριμένο head to head με κάποιον συγκεκριμένο προπονητή, προϊόντος του χρόνου φένρει τα πράγματα με το μέρος του. Το έκανε και με το Γιοβάνοβιτς και με τον Αλμέιδα και με τον Μεντιλίμπαρ.
Τώρα φυσικά και κάποιοι θα μπορούν να ακυρώσουν το παιχνίδι γιατί η ακύρωση είναι εκ των πραγμάτων πιο εύκολη. Ποιος προπονητής δε συναντά δυσκολίες όταν κάποιος τον μελετά για να τον ακυρώσει.
Πολλά πράγματα είναι και θέμα φιλοσοφίας. Πχ. εμένα μου αρέσει αυτό το μοτίβο προπονητών. Που κάνουν ένα πράγμα και προσπαθούν να το τελειοποιήσουν. Δε μου αρέσει η έννοια της προσαρμοστικότητας (όπως παρουσιάζεται γιατί δεν υπάρχει προπονητής που δεν προσαρμόζεται και δίνει εξειδικευμένες οδηγίες ανάλογα με τον αντίπαλο). Προτιμώ να δουλεύεται ένα πράγμα ώστε η ομάδα να έχει παντού τον ίδιο χαρακτήρα ώστε να είναι αυτή που θα καθορίζει το παιχνίδι. Από τη στιγμή που όταν έχει τα εργαλεία του φτιάχνει κάτι που λειτουργεί σε ψηλό βαθμό εμένα μου κάνει.
Αν λείπουν τα εργαλεία, ναι, αυτό που παρουσιάζει είναι πολύ κακό. Όμως πες μου ποιος προπονητής αν είχε δίδυμο Οζντόεφ - Καμαρά ή Οζντόεφ - Ζαφείρη θα κατάφερνε να φτιάξει build up όπως το περιγράφεις. Κανένας. Αν και στα 2 σου χαφ δε μπορείς να ακουμπήσεις μπάλα, ο κάθε reactive προπονητής θα σε οδηγήσει στα πλάγια και θα σου στήσει παγίδες. Δεν είναι τόσο απλό.
Όμως ακόμα κι έτσι ο προπονητής έχει δείξει πως μπορεί να αλλάξει τη φιλοσοφία του και να πάει και σε άλλα στυλ παιχνιδιού. Έχει παίξει παιχνίδι δεύτερης μπάλας (στο κλείσιμο των πλέι οφ του πρωταθλήματος), έχει παίξει μόνο χάι πρες αδιαφορώντας για την κατοχή (σε ευρωπαϊκά εντός), έχει παίξει παιχνίδι καθοδήγησης του αντιπάλου και στήσιμο παγίδων και στοχευμένο counter press σε πλευρές (επίσης σε ευρωπαϊκά). Δεν είναι τόσο μονοδιάστατος. Οκ, τo build up που κάνει η Μπόντο με τα διαθέσιμα εργαλεία που έχουν οι Νορβηγοί δε μπορεί να το φτιάξει. Αλλά αυτό δε μπορεί να το αντιμετωπίσει ούτε η πρωταθλήτρια Ιταλίας.
Για μένα το μεγαλύτερο θέμα που παρουσιάζεται όσο περνάει ο καιρός είναι η φθίνουσα πορεία στα επιθετικά στημένα. Μπορεί να παίρνουμε γκολ, αλλά εκεί είναι εμφανές πως υπάρχει μείωση ποικιλίας και ιδεών και γενικότερα πιο αυτοματοποιημένων κινήσεων.

Μου αρέσει που μιλάτε για ποδόσφαιρο!!!!

[van rooy]

Αυτό που πρέπει να προβληματίσει την ομάδα και ειδικά τον προπονητή μας είναι πρωτίστως οι τραυματισμοί που είχαμε φέτος.

Η αποθεραπεία και η επανένταξη των παικτών στην ομάδα που δεν έφτασε σε καλά επίπεδα.

Επίσης να μας προβληματίσουν παιχνίδια όπως αυτά με τη θέλτα με ομάδες αντίστοιχου τρόπου παιχνιδιού.

Να μας προβληματίσει ότι είχαμε πολλά νεκρά διαστήματα μέσα στα παιχνίδια.

Είχαμε αρκετά πρώτα ημίχρονα που δεν ήμασταν καλοί.

Να δουλέψουμε περισσότερο τα στημένα ακόμα και στα πλάγια άουτ μπλοκάρουμε και κάνουμε λάθη.

Να δουλέψουμε σε σουτ εκτός περιοχής.

Να δούμε γιατί δεν διατηρούμε το υψηλό πρες καθ όλη τη διάρκεια της σεζόν παρά μόνο για ένα διάστημα.

Να μάθουμε να κλειδώνουμε αποτελέσματα και να μην χάνουμε την επιθετικότητα μας μόλις σκοράρουμε ένα γκολ.

[Ριαν_Καπαγιαννιδης]

Ευχαριστώ Ριαν.
Κατανοητός.
Άρα δεν είναι ότι η ομάδα δεν δουλεύει αληθινά.
Απλά ότι δεν υπάρχει ποικιλία σε αυτό που δουλεύει.
Εκτιμώ πως ο Ρασβάν είναι της λογικής πως δουλεύω λίγα πράγματα και καλά. Τα δουλεύει θέλοντας να έχει συγκεκριμένα εργαλεία αλλά τα δουλεύει σε βάθος απαιτώντας συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Όταν αυτή η δουλειά αφομοιωθεί τότε όπως είπες και εσύ το όλο δίκτυο λειτουργεί πολύ καλά.

Ναι, συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό. Δουλεύει πολύ λίγα πράγματα. Και δουλεύει πράγματα που έχουν δυστυχώς ξεπεραστεί ποδοσφαιρικά, με αποτέλεσμα νέες ιδέες και νέες τεχνικές αντιμετώπισης δυσκολιών που θέτει ένας καλός αντίπαλος απουσιάζουν. Γενικά δεν θα είχα πρόβλημα αν η ομάδα άλλαζε κάθε καλοκαίρι τον κορμό της ή αν ήταν καινούριος στην ομάδα. Τώρα όμως θεωρώ ότι δεν παρουσιάζει τίποτα το καινούριο, με αποτέλεσμα, και σε συνδυασμό με άλλα μειονεκτήματά του, να βλέπουμε την ομάδα να μην μπορεί να αποφύγει τα ίδια και τα ίδια κάθε χρόνο. Να πω επίσης ότι σε ομαδικό άθλημα για μένα δεν υπάρχει το κόνσεπτ του ατομικού λάθους (εξαιρώντας φυσικά τα υπερ-προφανή, πχ στραβοκλωτσιά κλπ) και πολλά τέτοια λάθη προέρχονται από την αδυναμία των παικτών να προσαρμοστούν σε συνθήκες για τις οποίες δεν έχει δουλευτεί Plan B.

Δε είναι τόσο απλό να πούμε πως όποιος έχει χρόνο να προετοιμαστεί μας ζορίζει. Πχ. ο Μεντιλίμπαρ που έχει παίξει πολλές φορές απέναντι στον Λουτσέσκου, ανήκει πάνω κάτω στο γκρουπ των προπονητών που ανέφερες και που γνωρίζονται απέξω και ανακατωτά με τον Ρασβάν, η πλάστιγγα έχει γείρει υπέρ του Ρασβάν. Δλδ βλέπουμε πως όταν ο ΠΑΟΚ παίζει με την κανονική του σύνθεση σπάει άνετα παγίδες και ψηλό μπλοκ.
Βεβαίως και κάποιος που έχει σκοπό να μελετήσει έναν αντίπαλο και θέλει να τον ακυρώσει μπορεί να το καταφέρει. Ισχύει και το αντίστροφο όμως. Δηλαδή βλέπω πως όταν ο Λουτσέσκου έχει συγκεκριμένο head to head με κάποιον συγκεκριμένο προπονητή, προϊόντος του χρόνου φένρει τα πράγματα με το μέρος του. Το έκανε και με το Γιοβάνοβιτς και με τον Αλμέιδα και με τον Μεντιλίμπαρ.

Νομίζω ότι ανέφερες προπονητές που δεν πρέπει να μπουν στο ίδιο τσουβάλι. Ο Μεντιλίμπαρ πχ τακτικά φέτος τον κατάπιε τον Λουτσέσκου στα πλέι οφ, αλλά σταθήκαμε υπερβολικά τυχεροί με τα αποτελέσματα. Αλλά είναι και λιγότερο προσαρμοστικός κι αυτός, και φαίνεται ότι κι αυτός πάσχει από παρόμοια προβλήματα με τον Λουτσέσκου, παίζοντας απλώς άλλο στυλ ποδοσφαίρου. Συμφωνώ πάντως ότι απ'όλους τους προπονητές αντιπάλων, μ'αυτόν τα πάμε καλύτερα.Ο Αλμέιδα μια χαρά τα πήγαινε τα 2 πρώτα χρόνια, την τρίτη σεζόν η ομάδα του κάηκε εντελώς - φυσικά και με δική του ευθύνη. Αλλά αυτός δεν εμπίπτει καν στην κατηγορία των reactive προπονητών. Έχει την φιλοσοφία του και θα την πάει μέχρι τέλους, είτε παίζει με τη Νόα είτε με την Σίτυ. Κατά τ'άλλα νομίζω λέμε το ίδιο. Αν έχει όλους τους παίκτες που κομίζουν κάτι το μοναδικό, η ομάδα μπορεί να κοντράρει τους πάντες. Αλλά αυτό είναι το πρόβλημά μου. Ο ΠΑΟΚ είναι μια underworked ομάδα ατομικών ταλέντων. Γι'αυτό και τσιρίζω κάθε φορά που ακούω συγκρίσεις Λουτσέσκου με Πεπ ας πούμε. Το τελειότερο παράδειγμα είναι ο Αντσελότι. Τακτικά λίγα πράγματα, έμφαση στην ατομική ποιότητα, και εξαιρετικά αποδυτήρια. Αλλά αυτό δεν σε πάει πραγματικά μακριά.

Τώρα φυσικά και κάποιοι θα μπορούν να ακυρώσουν το παιχνίδι γιατί η ακύρωση είναι εκ των πραγμάτων πιο εύκολη. Ποιος προπονητής δε συναντά δυσκολίες όταν κάποιος τον μελετά για να τον ακυρώσει.
Πολλά πράγματα είναι και θέμα φιλοσοφίας. Πχ. εμένα μου αρέσει αυτό το μοτίβο προπονητών. Που κάνουν ένα πράγμα και προσπαθούν να το τελειοποιήσουν. Δε μου αρέσει η έννοια της προσαρμοστικότητας (όπως παρουσιάζεται γιατί δεν υπάρχει προπονητής που δεν προσαρμόζεται και δίνει εξειδικευμένες οδηγίες ανάλογα με τον αντίπαλο). Προτιμώ να δουλεύεται ένα πράγμα ώστε η ομάδα να έχει παντού τον ίδιο χαρακτήρα ώστε να είναι αυτή που θα καθορίζει το παιχνίδι. Από τη στιγμή που όταν έχει τα εργαλεία του φτιάχνει κάτι που λειτουργεί σε ψηλό βαθμό εμένα μου κάνει.

Η προσαρμοστικότητα δεν έχει να κάνει με τον αντίπαλο, έχει να κάνει με πιθανά σενάρια ή καταστάσεις. Πχ να πιέζουν τον Μεϊτέ. Να βγάζουν Χ παίκτες μπροστά. Να κλείνουν τους Ψ διαδρόμους. Κι αντίστοιχα, να λείπει ο Μεϊτέ και να μην υπάρχει παίκτης να σπάσει το πρέσινγκ μόνος του. Να λείπει ο Ντέλιας και να μπορούν να ανεβάσουν την πίεση πιο ψηλά χωρίς να φοβούνται. Δεν σου λέω να προσαρμοστείς στο αν πχ ο Ελ Κααμπί πιέζει εδώ ή εκεί - που το κάνεις κι αυτό, αλλά σε δεύτερο βαθμό, υπό την μορφή οδηγιών. Σου ανέφερα ένα παράδειγμα ενός προπονητή που θεωρώ τοπ, αλλά που ποτέ δεν έχει δουλέψει σε ομάδα φαβορί, του Ντε Τζέρμπι. Ο τρόπος που στήνει την ομάδα του για build up είναι δυναμικός. Αν αυτός το πετυχαίνει με ανώτερους αντιπάλους, γιατί όχι εμείς με κατώτερους? Κι ας μην είναι στον ίδιο βαθμό.

Αν λείπουν τα εργαλεία, ναι, αυτό που παρουσιάζει είναι πολύ κακό. Όμως πες μου ποιος προπονητής αν είχε δίδυμο Οζντόεφ - Καμαρά ή Οζντόεφ - Ζαφείρη θα κατάφερνε να φτιάξει build up όπως το περιγράφεις. Κανένας. Αν και στα 2 σου χαφ δε μπορείς να ακουμπήσεις μπάλα, ο κάθε reactive προπονητής θα σε οδηγήσει στα πλάγια και θα σου στήσει παγίδες. Δεν είναι τόσο απλό.

Πάμε σε πολύ τεχνικές λεπτομέρειες που κανείς μας δεν μπορεί να απαντήσει. Ο Ζαφείρης έχει τα σωματικά προσόντα να κάνει dummy runs και να μεταφέρει τον προσωπικό αντίπαλο σε σημείο του γηπέδου που ανοίγει σε μας passing lane. Ένα παράδειγμα πάντα. Ο Οζντόεφ είναι τακτικά εξαιρετικός και ξέρει που να δώσει και πότε. Υπάρχει το παράδειγμα ομάδας που τραβούσε το διπλό της πίβοτ στα άκρα, άνοιγε τον άξονα, κι έπαιζε με μπαλιά στους μεσοεπιθετικούς - αν πχ πάει στον Ντέλια, τρώνε αντεπίθεση σε 5 δευτερόλεπτα. Επαναλαμβάνω, κουβέντες που κάνουμε θεωρητικά και μπορούν να τραβάνε για ώρα. Το θέμα είναι ότι ο προπονητής δεν έχει δοκιμάσει κάτι άλλο κι επιμένει στην ίδια συνταγή ότι υλικά κι αν του δώσεις. Αυτό για μένα είναι σημάδι περιορισμένων δυνατοτήτων.

Όμως ακόμα κι έτσι ο προπονητής έχει δείξει πως μπορεί να αλλάξει τη φιλοσοφία του και να πάει και σε άλλα στυλ παιχνιδιού. Έχει παίξει παιχνίδι δεύτερης μπάλας (στο κλείσιμο των πλέι οφ του πρωταθλήματος), έχει παίξει μόνο χάι πρες αδιαφορώντας για την κατοχή (σε ευρωπαϊκά εντός), έχει παίξει παιχνίδι καθοδήγησης του αντιπάλου και στήσιμο παγίδων και στοχευμένο counter press σε πλευρές (επίσης σε ευρωπαϊκά). Δεν είναι τόσο μονοδιάστατος. Οκ, τo build up που κάνει η Μπόντο με τα διαθέσιμα εργαλεία που έχουν οι Νορβηγοί δε μπορεί να το φτιάξει. Αλλά αυτό δε μπορεί να το αντιμετωπίσει ούτε η πρωταθλήτρια Ιταλίας.

Συμφωνώ ότι κατά διαστήματα έχει κάνει προσαρμογές. Πχ στον τίτλο του 2024 είχα γράψει κιόλας εδώ ότι του πιστώνω ότι σταμάτησε να μπερδεύει την ομάδα με τις οδηγίες του, και την άφησε στο τελευταίο κουαρτέτο αγώνων να παίξει εντελώς διαφορετικά, άμεσα, σύγχρονα, με αποτέλεσμα να το πάρουν πάνω τους οι 3 μπροστά. Το πήρε μέσω ατομικού ταλέντου και στιγμών/εκλάμψεων (πχ με Άρη εγώ δεν μπορούσα να κοιτάω την οθόνη γιατί φοβόμουν ανά πάσα στιγμή όπως παίζαμε), αλλά του πιστώνω με κάθε ειλικρίνεια το ότι προσαρμόστηκε, είδε ότι δεν δούλευε αυτό που ήθελε, και το άφησε. Αυτές οι προσαρμογές είναι ο λόγος που τον θεωρώ πχ καλύτερο του Νίκολιτς, αλλά νομίζω τον όρο προσαρμογές τον αντιλαμβάνομαι διαφορετικά όπως εξηγώ παραπάνω.

Για μένα το μεγαλύτερο θέμα που παρουσιάζεται όσο περνάει ο καιρός είναι η φθίνουσα πορεία στα επιθετικά στημένα. Μπορεί να παίρνουμε γκολ, αλλά εκεί είναι εμφανές πως υπάρχει μείωση ποικιλίας και ιδεών και γενικότερα πιο αυτοματοποιημένων κινήσεων.

Αυτό ισχύει, αλλά ίσως εκεί θέλει έναν πιο εξειδικευμένο βοηθό. Αν συμφωνούμε δηλαδή στο ότι δεν είναι τόσο της ποικιλίας. Θυμάμαι να διαβάζω ότι ο Φαν Χάαλ στον Άγιαξ είχε περίπου 50 σενάρια μόνο για κόρνερ και σκέφτομαι ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να το έχεις αυτό μόνο από έναν άνθρωπο στο τιμ σου, εκτός κι αν είναι αυτή η δουλειά του.

Ωραία κουβέντα, αλλά ρε γαμώτο θέλει τόπικ μόνο για τακτική.