Μαρία Γκοντζάρεβα

[Taseos]

Γλέντα τους Μαράκι!

[Taseos]

Ο Παναθηναϊκός έριξε στη μάχη, τον άρτι αφιχθέντα πιο ακριβό ποδοσφαιριστή της ιστορίας του. Φυσικά τον έριξε στη μάχη! Φυσικά; Μια δεύτερη σκέψη είναι ότι ο ΠΑΟΚ τον δικό του άρτι αφιχθέντα πιο ακριβό ποδοσφαιριστή στα χρονικά, τον κράτησε επί ενενήντα λεπτά στον πάγκο. Σε μάχη, στην οποία δεν είχε διαθέσιμο το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο ολόκληρης της Σούπερ Λιγκ. Είναι ευτυχία να έχεις, και τον πιο ακριβό ποδοσφαιριστή στα χρονικά του κλαμπ και το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο του πρωταθλήματος. Είναι δυο φορές ευτυχία, να (είσαι τόσο σωστά δουλεμένος ώστε να) μη έχεις εξάρτηση ούτε από τον πιο ακριβό ούτε από τον πιο πολύτιμο.

As a spyropoulos.
Με ceo την Μαρία ε;

[ABOLEYTOI]

fair play

[Special 4]

Ο θυμόσοφος λαός λέει μια πολύ σοφή παροιμία. «Κοντά στο βασιλικό, ποτίζεται και η γλάστρα»

Όπως επίσης θυμήθηκα και κάτι άλλο τώρα, που λέει ότι: «Η νίκη έχει εκατό πατέρες, ενώ η ήττα είναι ορφανή».

[Sera4]

Έχει και άλλες παροιμίες ο λαός. Για παράδειγμα "της κοντής ψ@λής της φταίνε οι τρίχες".

Επίσης στον ΠΑΟΚ συμβαίνει το εξής παράδοξο. Στην καλύτερη εποχή από την ίδρυση του, καθόλη τη διάρκεια των χρόνων διαβάζουμε αποκλειστικά για γλάστρες, ποτέ για βασιλικούς.

Αυτή την ομάδα την αγαπάει ο Θεός, δεν εξηγείται αλλιώς

Υγ Εφόσον είμαστε και στο τόπικ της κ. Γκοντσάροβα, να αναφέρω ότι όλοι οι αγαπημένοι ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την ομάδα (πχ Αντρέ, Κρέσπο, Βαρέλα κλπ) μόνο κακή κουβέντα δεν έχουν να πούνε. Αυτά για κάποιους αστικούς μύθους που γράφονταν εδώ μέσα. Και έτσι μου ήρθε ένα ακόμα γνωμικό.

Ει τοσαύτα εφρόνεις, ουκ αν τοσαύτα ελάλεις.

[Patron]

Une bataille perdue, c’est une bataille qu’on croit perdue.

[Amsterdamer_87]

Υγ Εφόσον είμαστε και στο τόπικ της κ. Γκοντσάροβα, να αναφέρω ότι όλοι οι αγαπημένοι ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την ομάδα (πχ Αντρέ, Κρέσπο, Βαρέλα κλπ) μόνο κακή κουβέντα δεν έχουν να πούνε. Αυτά για κάποιους αστικούς μύθους που γράφονταν εδώ μέσα. Και έτσι μου ήρθε ένα ακόμα γνωμικό.

Ει τοσαύτα εφρόνεις, ουκ αν τοσαύτα ελάλεις.

Ο Κρεσπο εχει αλλη γνωμη ..

[Sera4]

Όχι δεν ισχύει αυτό, αν τον πετύχεις μπορείς να τον ρωτήσεις. Τη Θεσσαλονίκη δεν την ξέχασε και έρχεται συχνά και για δουλειές πλέον.

[navigator11]

Τι έγινε ρε; Το έχουμε ρίξει σε παροιμίες, γνωμικά, fancy τσιτάτα κλπ; Εμένα πάντως στην κατηγορία όλων αυτών πολυαγαπημένο παραμένει το ... παπανδρεικό "Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω". Είχε, θυμούμαι, κάνει ψιλοθραύση εδώ μέσα προ κάμποσων μηνών.

[aivas19]

Όλοι μαζί πετυχαίνουν και όλοι μαζί αποτυγχάνουν, με κεφαλή τον Ιβάν

[eorptol1]

Τι έγινε ρε; Το έχουμε ρίξει σε παροιμίες, γνωμικά, fancy τσιτάτα κλπ; Εμένα πάντως στην κατηγορία όλων αυτών πολυαγαπημένο παραμένει το ... παπανδρεικό "Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω". Είχε, θυμούμαι, κάνει ψιλοθραύση εδώ μέσα προ κάμποσων μηνών.

προσπαθησαν αλκης και θανασης στις16 ιουνιου και μετα ,αλλα τους πηρε ο ποταμος .....

[leomatos88]

Τι έγινε ρε; Το έχουμε ρίξει σε παροιμίες, γνωμικά, fancy τσιτάτα κλπ; Εμένα πάντως στην κατηγορία όλων αυτών πολυαγαπημένο παραμένει το ... παπανδρεικό "Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω". Είχε, θυμούμαι, κάνει ψιλοθραύση εδώ μέσα προ κάμποσων μηνών.

Και σε μένα ενεφανίσθη, χθες το βράδυ αργά, σαν φωτεινή υπενθύμιση, το συγκεκριμένο τσιτάτο. ''Το ποτάμι πίσω δε γυρνά''... Εάν το πεις πολλές φορές συνεχόμενα, μέχρι που θα το πιστέψεις σαν απόλυτη αλήθεια, ενδεχομένως και να γλυστρίσεις. Ήταν από τις πλέον εύγλωττες επισημάνσεις των μόνοΠΑΟΚ (και των μόνοΜπάσκετ αργότερα), κομμάτι περισσότερο βαρύγδουπη, αποφασιστική και απελευθερωτική (από τα δεσμά της προσωπολατρείας φυσικά), σε σχέση ειδικά με πολυφορεμένες, μα και διαχρονικές, εκφράσεις όπως ''παρατημένη ομάδα'', ''μπατίρης'' και πάει λέγοντας. Αν και το αγαπημένο μου, για να πω την αλήθεια, ήταν και παραμένει το ''έκλεισε ο κύκλος του'', μιας και με κομμένη την ανάσα περίμενα να δω να ανοίγει ο επόμενος, ο κύκλος ντε, έτι παγκοσμιότερος, και με επίκεντρο μάλιστα τα τσιμέντα της Τούμπας (ή και της Ρώμης, δεν έχει σημασία). Για να μη φλυαρώ περισσότερο, δεν ήταν τελικά ποτάμι μάλλον, πιο πολύ για βουλωμένο καζανάκι μου έμοιασε, και είναι και λογικό, αφού αν ρίξεις μέσα δυακόσιες πενήντα εκατομμύρια χαρτοπετσέτες, όσο να πεις, θα βουλώσει!

[zissos]

Τι έγινε ρε; Το έχουμε ρίξει σε παροιμίες, γνωμικά, fancy τσιτάτα κλπ; Εμένα πάντως στην κατηγορία όλων αυτών πολυαγαπημένο παραμένει το ... παπανδρεικό "Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω". Είχε, θυμούμαι, κάνει ψιλοθραύση εδώ μέσα προ κάμποσων μηνών.

Τελικά το τσιτάτο που περιγράφει όλο αυτό το σκηνικό, είναι "ο κουφός και ο κλανιάρης, δίπλα στο νταούλι πάνε"