ΕΥΡΩΠΗ 2025-26

[Jim_Chatz]

Φενέρ είναι μια κλασική τουρκική ασοβαρη ομάδα. Το θέμα είναι μην σε καταπιουν λόγω της αδιαμφισβήτητης ποιότητας τους εκεί μέσα. Και ο γαύρος προπερσι για αποκλεισμό ήταν.

Η Πλζεν κλασική κωλοπετσωμενη ομάδα με 3-5-2. Την είδαμε και πέρυσι, έχει λίγες αλλαγές. Η καλύτερη άμυνα του Γιουρόπα μαζί με Λυών.

Αν είναι να τυχουμε μια από αυτές τις τρεις, προτιμώ Ερυθρό. Και αυτοί σοβαρή ομάδα, τίποτα το ιδιαίτερο όμως

[geobila]

Είναι κρίμα που το διπλό στη Λιόν δεν έχει αυτόματα την επιβράβευση με μια θέση στην 8αδα. Ελπίζουμε να κάτσει ευνοϊκά η τελική βαθμολογία και να πέσουμε σε βατό αντίπαλο, αν και όπως είναι τώρα η ομάδα και με την προσθήκη Ζαφείρη, δεν έχει να φοβηθεί κανέναν.
Για την ενδιάμεση φάση προτιμώ τα νεαρά αγόρια της Ελβετίας ή τη Μπραν που μας έκοψε την 8αδα. Μακριά από Λιλ και Φενέρ

ψες ο Ζαφειρης ηταν οτι πρεπει για να πιεσει/μαρκαρει προς στο τελος.

[obanebane]

Δεν μας βολεύουν ομάδες που παίζουν πίσω απο την σέντρα, τέτοια ειναι η πλζεν,ο ΠΑΟΚ θέλει ομάδες που επιτίθενται,θέλει ομάδες που παίζουν ποδόσφαιρο, οχι ομάδες που πάνε να κλέψουν το παιχνίδι.
Δεν υπάρχουν εύκολοι αντίπαλοι εδω που φτάσαμε, ας είναι όποιος θέλει,θα τον γαμησουμε γιατί έχουμε ομαδάρα και παιχταράδες με τεράστια @@,απλά οι ομάδες που παίζουν ταμπούρι, θα μας δυσκολέψουν περισσότερο.

[Maklaz]

Δεν μας βολεύουν ομάδες που παίζουν πίσω απο την σέντρα, τέτοια ειναι η πλζεν,ο ΠΑΟΚ θέλει ομάδες που επιτίθενται,θέλει ομάδες που παίζουν ποδόσφαιρο, οχι ομάδες που πάνε να κλέψουν το παιχνίδι.
Δεν υπάρχουν εύκολοι αντίπαλοι εδω που φτάσαμε, ας είναι όποιος θέλει,θα τον γαμησουμε γιατί έχουμε ομαδάρα και παιχταράδες με τεράστια @@,απλά οι ομάδες που παίζουν ταμπούρι, θα μας δυσκολέψουν περισσότερο.

Μ αρέσει που γράφεις "θα τον γαμήσουμε" και μια γραμμή κάτω "τεράστια @@" , δεν θα παρεξηγηθεί κανείς, δώστο!!

[Χωρικός]

Να με συγχωράτε που θα σας κόψω την ωραία συζήτηση σχετικά με ποιόν θα έχουμε αντίπαλο, τί γίνεται στις διασταυρώσεις κ.λ.π. και θα σας φανερώσω την μοναδική αλήθεια.
Μαρινάκης κύριοι!Νότιγχαμ φόρεστ και τους πατάμε και διασυνοριακά τους γαβρους

[leomatos88]

Πολύ σημαντικό το διπλό στη Λυών. Όχι τόσο για την πρόκριση στους 8, φαντάζει κάτι τέτοιο μακρινό. Αλλά, μαζί με τους επιπρόσθετους βαθμούς από την κατάταξη, το να πλησιάσουμε τη Σαχτάρ θα είναι ευεργετικό.

Η ομάδα (ποια ομάδα, η ομαδάρα) θα κοιτάξει στα μάτια και το πιο τρομαχτικό μεγαθήριο, θα παίξει το υψηλού επιπέδου ποδόσφαιρό της με κάθε αντίπαλο. Αισιόδοξος, όπως όλη τη χρονιά, δε με νοιάζει ποιος θα έρθει.

Κάθε χρόνο σκέφτομαι το τρεμπλ να πω την αλήθεια. Η διαφορά είναι πως φέτος δεν πατάω στα σύννεφα. Λίγο η διαίσθηση, λίγο ό,τι έχω δει από το καλοκαίρι, λίγο το κάρμα που μας χρωστάει τα πάντα, τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

Δεν έχει πιάσει το ταβάνι του ακόμα ο ΠΑΟΚ.

[katafraktos]

Πολύ σημαντικό το διπλό στη Λυών. Όχι τόσο για την πρόκριση στους 8, φαντάζει κάτι τέτοιο μακρινό. Αλλά, μαζί με τους επιπρόσθετους βαθμούς από την κατάταξη, το να πλησιάσουμε τη Σαχτάρ θα είναι ευεργετικό.

Η ομάδα (ποια ομάδα, η ομαδάρα) θα κοιτάξει στα μάτια και το πιο τρομαχτικό μεγαθήριο, θα παίξει το υψηλού επιπέδου ποδόσφαιρό της με κάθε αντίπαλο. Αισιόδοξος, όπως όλη τη χρονιά, δε με νοιάζει ποιος θα έρθει.

Κάθε χρόνο σκέφτομαι το τρεμπλ να πω την αλήθεια. Η διαφορά είναι πως φέτος δεν πατάω στα σύννεφα. Λίγο η διαίσθηση, λίγο ό,τι έχω δει από το καλοκαίρι, λίγο το κάρμα που μας χρωστάει τα πάντα, τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

Δεν έχει πιάσει το ταβάνι του ακόμα ο ΠΑΟΚ.

Έχει κλειδώσει το τρέμπλ με το super cup τον Ιανουάριο

[PAOK_Antarctica]

Νόμιζα πως το τρεμπλ το έχουν κλειδωμένο τα χαρτιά

[Maklaz]

Quadruple

[pilotos]

«Από τη γέννα η πρώτη λέξη»

Πολλές ιστορίες ξεκινάνε με πόνο. 30 βάλε βαθμοί, ζέστη, ιδρώτας—μαυρισμένος από τα μπάνια, κουρασμένος από τη θερινή ραστώνη. Κι ένα 0-0 που σε αφήνει να κοιτάς το ρολόι σαν να μη ξεκίνησε ποτέ ο αγώνας. Φεύγεις από την Τούμπα με το ίδιο βάρος που είχες όταν μπήκες—μόνο που τώρα το βάρος απέκτησε όνομα: στον επαναληπτικό “πρέπει”.
Εκείνο το βράδυ της πρεμιέρας με τη Βόλφσμπεργκερ, το όνειρο της Ευρωπαϊκής πορείας φάνηκε να θολώνει. Μέχρι τη  στιγμή του επαναληπτικού που ο Χατσίδης έκλεψε τη μπάλα κι ο Καμαρά έστειλε την μπάλα εκεί που δεν πάει πολλές φορές το χρόνο. Το πείσμα και το πάθος κέρδισαν.
Ανάσα. Άλλη μια χρονιά ξεκινούσε με όνειρα για εκδρομές που δεν σταματάνε και με μυαλά που πονάνε.

League Phase και μαζί της το γνώριμο παιχνίδι της μοίρας: άλλες φορές χαμογελά, άλλες φορές σε κοιτά στα μάτια και σου λέει “βρες τρόπο”, εγώ θα σου βάζω συνέχεια τρικλοποδιές.
Με τη Μακάμπι στην Τούμπα, το γκολ δεν ήρθε. Έμεινε εκεί, σαν λέξη στην άκρη της γλώσσας. Ένα 0-0 που δεν ήταν άδειο. Αν μια φάση έμπαινε, αν μια τελική, αν… Όμως η Ευρώπη δεν μετράει “αν”. Μετράει βαθμούς κι οι Εβραίοι τον πήραν. Τους έμεινε αυτό το παράσημο μετά από 7 αγώνες. Ο ένας βαθμός στην Τούμπα.

Ταξίδι στη Γαλικία—από αυτά που τα θυμάσαι σαν έπαιζες σε ταινία. Ξεκίνημα από Θεσσαλονίκη για Μαδρίτη, την ημέρα που οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας είχαν προαναγγείλει απεργία. Κάθε ειδοποίηση στο κινητό έμοιαζε με κέρμα που στριφογυρίζει στον αέρα, για το αν θα πάμε ή θα ψαχτούμε να φύγουμε από, Σόφια, Βουκουρέστι μέχρι που ένας πρότεινε, ρε δεν ξεκινάμε με αυτοκίνητο; Δεν έχει ανοίξει χάρτη στη ζωή του... Τελικά απεργία δεν έγινε. Πετάξαμε.
Από τη Μαδρίτη αυτοκίνητο, χιλιόμετρα...
Ποντεβέδρα: πόλη-έκπληξη, από αυτές που δεν φωνάζουν "έλα να δεις τι ωραία που είμαι", αλλά σε κερδίζουν από την πρώτη βόλτα. Ένα κρασάκι να σβήσει η διαδρομή, να γλυκάνει η κούραση, να μπει η ιδέα στο κεφάλι: «ωραία, ήρθαμε—τώρα πάμε να δούμε και πώς ζει ο κόσμος εδώ πέρα».
Προσκύνημα στον Άγιο Ιάκωβο, στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Μια στάση που σε "μαζεύει πνευματικά", αξίζει να πας αν βρεθείς, θα νιώσεις. Από εκεί θάλασσα: A Illa de Arousa—πολύ μικρό νησάκι στον Ατλαντικό, φτάνεις με γέφυρα. Από την πρώτη ανάσα καταλαβαίνεις ότι εδώ ο χρόνος δεν τρέχει όπως αλλού. Έντεκα το πρωί και το καφέ-μπαρ είναι ήδη γεμάτο. Ποτήρια που γυαλίζουν—κρασί, μπύρα, και χαλαρή κουβέντα. Οι ψαράδες με τις μπότες και τα ρούχα της δουλειάς, περνάνε σαν να ’ναι καθημερινή διαδικασία. Λίγο φαγητό, λίγο ποτό, κι ύστερα σιέστα. Όλοι ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ! Μοναδικό αίσθημα. Κι εσύ εκεί, να κοιτάς τη θάλασσα κάτω από τα πόδια σου και να αναρωτιέσαι «καλά, γίνεται να είναι καθημερινότητα αυτό;» Πολλά μέρη του μικρού κόσμου που έχω γυρίσει, μου έχουν κάνει εντύπωση, αλλά αυτό το νησάκι... Αν μου έλεγες που θέλεις να ζήσεις, όση ζωή σου απέμεινε, θα είχα δίλημμα, εδώ ή στη Ντονόστια;
Μπάνιο στον Ατλαντικό. Νερό που δεν σε χαϊδεύει—σε ξυπνάει. Εδώ δεν είναι Χαλκιδική. Σου κόβει για λίγο την ανάσα, σαν να σου λέει καθαρά: «μέχρι εδώ ήταν εκδρομή. Από εδώ και πέρα, δοκιμασία σαν να περνάς σχολείο εκστρατείας».
Βίγκο. Η πόλη μυρίζει αλάτι, και η πορεία από τη θάλασσα ως το Μπαλαΐδος κλασσική ΠΑΟΚτσίδικη τελετουργία. Μέχρι να φτάσεις στο γήπεδο η βραχνάδα είναι ιατρικώς διαπιστωμένη. Τρελή ανηφόρα. Βάλαμε πρώτη ταχύτητα σαν τα λεωφορεία που περνούσαν δίπλα μας. Φωνή ατελείωτη—θέλεις να αφήσεις σφραγίδα, να σε θυμούνται ότι κάποτε από εδώ πέρασαν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ.
Ανεβήκαμε 15; 18; 20 ορόφους; Δε θυμάμαι, ούτε μέτρησα. Μας έβαλαν εκεί ψηλά σε μια γωνιά. Εξέδρα Γ' εθνικής. Κρεμασμένοι σαν αετόπουλα ο ένας πάνω στον άλλον. Στα εκτός βγάζεις περισσότερα ντεσιμπέλ από ότι εντός. Βγαίνει μόνο του, δεν θέλει κόπο. Το ανακάλυψα μια φορά που κοιτούσα την καταγραφή στο ρολόι μου. Είπαμε, θέλεις να αφήσεις σφραγίδα να σε θυμούνται. Όπου έχω ταξιδέψει παντού είδα να γυρίζουν κινητά προς το μέρος μας και να τραβάνε βίντεο. Δεν μας τραβάνε μόνο για την ομορφιά μας...
Το πιστέψαμε, το φωνάξαμε, το μεταδώσαμε στο χορτάρι. Το πίστεψαν κι οι παίκτες στο 0-1 και φάνηκε. Τελικά ψυχρά ήρθε το 3-1. Δεύτερη αποτυχημένη απόπειρα στην Ισπανία, δεύτερη συνεχή χρονιά. Του χρόνου προβλέπω θα κληρωθούμε νότια Ισπανία, θα κάνουμε κύκλο εκεί, μέχρι να φτάσουμε στο κέντρο-Μαδρίτη. Πέτυχα σε ένα ταχυφαγείο έξω απο το γήπεδο, τον τύπο που μετέδιδε για την cosmote τον αγώνα και επειδή το παληκαράκι πραγματικά γνωρίζει από φόρμουλα, (από ποδόσφαιρο δεν σκαμπάζει και πολλά) του έκανα την εξής ερώτηση. "Πώς είδες τον ΠΑΟΚ σήμερα;" "Λίγα πράγματα.." ξεκινά να λέει... κατάλαβα το ύφος και τον έκοψα απότομα πριν προλάβει να αρθρώσει τρίτη λέξη "βάζελος είσαι δεν περίμενα να ακούσω κάτι άλλο, θα τον δεις στο τέλος τον ΠΑΟΚ" έστριψα κι έφυγα. Μάρτυράς μου ο Μελισσίδης που ήταν δίπλα και χαζογελούσε λες κι είχε κερδίσει η ομάδα του...

Στη Σαλαμάνκα στην επιστροφή, πας και κάθεσαι να πιεις ένα κρασί στην πλατεία. Ανοίγεις τον κατάλογο, σιγά μην ξέρεις τι να διαλέξεις από τα τοπικά και σκάει ο ένας και μοναδικός Έλληνας σερβιτόρος της πόλης. Έφερε το καλύτερο, καλά να είναι το παληκάρι. Φοιτητής βρέθηκε στην πόλη κι έμεινε εκεί, την ερωτεύτηκε...
Γυρίσαμε με ελπίδα στην τσέπη, αλλά με μηδέν βαθμούς στις αποσκευές. Στη Γαλικία, η ήττα δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα. Ήταν μήνυμα. Ότι αυτή η χρονιά, αν θέλει να γραφτεί στην ιστορία, θα χρειαστεί ισχυρότερο χαρακτήρα και λιγότερα λάθη. Από όλους.

 Όταν ακόμη η ομάδα έψαχνε πατήματα—ήρθε εκείνη η τεράστια βραδιά στη Λιλ. Ένα 3-4 που μόνο ο ΠΑΟΚ μπορεί να το κάνει με αυτόν τον τρόπο.
Λίγο μετά, το 4-0 με τη Γιούνγκ Μπόις έμοιαζε με ισχυρή δήλωση παρουσίας, αλλά επειδή ΠΑΟΚ ΕΙΣΑΙ...
ΠΑΟΚ – Μπραν. Εντάξει το έχουμε, δεν μπορεί. Θα κερδίσουμε, αυτοί έχουν πέσει σε χειμερία νάρκη. Ένα ματς που η μπάλα σε τιμώρησε στον μέγιστο βαθμό.΄Όταν γυρίζεις πίσω χωρίς λόγο, γίνεσαι φοβικός μπορεί να σου κλέψει τη χαρά στο 89’. Αυτό σου θυμίζει ότι στην Ευρώπη—ειδικά στην Ευρώπη—δεν υπάρχει “τελείωσε” μέχρι να τελειώσει.
3-3 στη Βουλγαρία με τη Λουντογκόρετς. Αυτό το σουτ του Ντέλια πως το απόκρουσες μωρή @@@ολα;
Κι όμως, κάπως έτσι χτίζονται οι ομάδες και οι χαρακτήρες. Με τα βράδια που σε θυμώνουν, σε πεισμώνουν.

Φτάσαμε στο χθες. Τούμπα. Μπέτις. Εντάξει τα έχουν πει ήδη όλα, από ποιους κέρδισε από ποιους έχασε, δε θα σε κουράσω.
Αυτή η νίκη δεν είναι μόνο τρεις βαθμοί. Είναι κάτι πολύ παραπάνω.
Η φάση του πρώτου γκολ, η βόλτα της μπάλας από την μία πλευρά της περιοχής, στην κορυφή, στην άλλη πλευρά και να μπεις με την μπάλα στα δίχτυα δεν είναι γκολ. Είναι ΑΠΟΘΕΩΣΗ. Είναι δωρεάν ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ. Είναι βέβαιο ότι αναλυτές ομάδων εξετάζουν τα πάντα με μεγενθυντικό φακό, μετρούν δευτερόλεπτα, αξιολογούν τις κινήσεις στον χώρο, κοιτούν πως θα το αντιγράψουν για να το δοκιμάσουν σε προπονήσεις.
Πώς κάνεις το τετράγωνο και βρίσκεις άδεια την εστία ρε ΠΑΟΚ; Σαν να ψάχνεις για πάρκιγκ σε τετράγωνο που έχει σχεδόν αποκλειστικά θέσεις στάθμευσης "μόνο για κατοίκους".
Χαρείτε την ομάδα, χαρείτε τις στιγμές.

Είναι μεγάλη ευλογία αυτό που ζούμε κι είναι αμαρτία να πέφτουμε θύματα κάποιων συμφερόντων, κάποιων νάνων που εξυπηρετούν άλλες ατζέντες. 

Και τον επόμενο αιώνα θα στο λέω...

ΥΓ1 Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο που εργάζεται στην ΠΑΕ, για τις στιγμές που ζήσαμε και ζούμε.
ΥΓ2 Ο ΠΑΟΚ ΠΑΙΖΕΙ ΜΑΚΡΑΝ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

[trouman]

Γεια σου pilotos!!

[Afanas]

Τα είπαμε για την καλύτερη επίθεση στο Europa League? Πρώτοι σε expected goal, δεύτεροι σε γκολ.

Αν συνεχίσει και η άμυνα όπως χτες είμαστε για μεγάλα πράγματα