-Τεινω να συμφωνησω οτι ο Λουτσε εχει κορεστει. Συνειδητα ή ασυνειδητα. Αυτο ενδεχομενως να αποδεικνυει και η δηλωση του οτι: "Και σημερα να σταματουσα απο το ποδοσφαιρο θα ενιωθα γεμάτος" (δυστυχως δεν καταφερα να βρω τη συγκεκριμενη δηλωση, οποτε την αναγραφω οπως τη θυμαμαι, αλλα το νοημα της ηταν 100% αυτο).
Γενικα, ο ρολος του Λου στον ΠΑΟΚ ειναι τρομερα επιφορτισμενος. Ελαχιστοι θα αντεχαν να κουβαλησουν ενα τοσο μεγαλο φορτιο. Την ωρα που οι συνάδελφοι του ειναι 100% επικεντρωμενοι στο αγωνιστικό κομματι, εκεινος εχει αναλαβει παμπολλα εξωαγωνιστικα καθηκοντα που δεν του αναλογουν. Με δικη του φυσικα συναινεση.
Απο την αλλη, προφανως και εχει επίγνωση του ποσο αναγκαιος ειναι για την ομαδα και ποσο μεγαλη ειναι η αξια του. Εξ ου και η ανεση με την οποια εχει δηλωσει κατα καιρους οτι "Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος μπορώ να φύγω”. Δηλωση που βγαζει απόλυτη σιγουρια, αλλα κυριως μια αισθηση πληρότητας.
Όταν φτασει κανεις σε αυτο το επιπεδο πληροτητας οι δρομοι που μπορει να ακολουθησει ειναι κυριως δυο: 1) Να χαλαρωσει ως προς το κυνηγι επαληθευσης των προσδοκιων του και να αρχισει να απολαμβανει τον ρολο που του εχει ανατεθει. 2) Να υπερεκτιμησει τις δυνατότητες του και να δινει ολο και λιγότερη σημασια στις αντικειμενικες συνηθηκες που τον περιβαλλουν. Κατα τη γνωμη μου στον Λου συμβαινει κυριως το δευτερο, με συνέπεια να μη παρεκκλινει ουτε κατα το ελαχιστο απο τις ιδέες του για το ποδόσφαιρο που θελει να παιζει η ομαδα.
Η αισθηση οτι του εχουν δοθει τα κλειδια της ομαδας, σε συνδυασμο με την υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του, κατα τη γνωμη μου, εχουν οδηγησει σε αυτό που βλεπουμε σημερα. 1) Εναν προπονητη που αντι να ειναι απολυτα αφοσιωμενος στο αγωνιστικο κομματι, "αναγκαζεται" να διοχετευει σημαντικο μερος της ενεργειας και της σκεψης του στο εξωαγωνιστικο. 2) Την ιδια ώρα, εχοντας απολυτη πιστη στη φορμουλα που εχει ο ιδιος δημιουργησει, το να φτιαχνει δηλαδη ομαδες πληρως ανταγωνιστικες χωρις να διαθετει το καταλληλοτερο υλικο, πέφτει στη λουπα του "δοκιμασμενου" και σε μεγαλο βαθμο πετυχημενου πλανου του. Αν προσθεσουμε και ενα απο τα χαρακτηριστικοτερα στοιχεια του χαρακτήρα του, τον εγωισμο (με την καλη ή κακη εννοια), τοτε η εμμονη του στη χρησιμοποιηση των "δικων του παιδιων" αρχιζει και γινεται ολοενα και περισσοτερο κατανοητη.
-Διαβασα σε καποιο σχολιο οτι η χρησιμοποίηση του Καμαρα ειναι περιτρανη αποδειξη πως ο Λου δεν ειναι αρνητικα διακειμενος απεναντι στους καινούργιους παιχτες, αφου οποιος αποδεικνυει την αξια του, αγωνιζεται, οπως ο Καμαρα.
Αν το δουμε απο μια αλλη σκοπια, ομως, ο Καμαρα αγωνιζεται στη θεση που απο πισω του δεν υπάρχει κανεις. Να το θεσω και διαφορετικα: μαζι με τη θεση του στοπερ, ειναι η μοναδικη θεση στην οποια χασαμε σημαντικο γραναζι της ομαδας. Επομενως, η χρησιμοποιηση Καμαρα είναι απολυτως αναμενομενη ουτως ή αλλως.
Αν υποθεσουμε οτι πέφτω εξω, ας δουμε τα υπολοιπα δεδομενα οσον αφορα τους υπολοιπους καινουργιους, που εχουν σχεδον εξαφανιστει. Κι εδω μια υποσημειωση: Αν δεν αλλαξει κατι θα μιλαμε για ποσοστο επιτυχιας στις μεταγραφές 10%! Σιγουρα θα προκειται περι παγκόσμιας πρωτοτυπιας.
Δεδομενα:
1) Τσαλοφ, ενω αρχιζει να σκοραρει και να παιρνει μπρος, ξαφνικα εξαφανιζεται για να παιζει ο παροπλισμενος Αλι. Στο μεταξυ, η επανοδος Μπράντον απο τον τραυματισμο του είχε ηδη υποβαθμισει τη θεση του Ρωσου στην ιεραρχεια. Αποτελεσμα: 2-3ος στην ιεραρχια.
2) Τισουνταλι, χρησιμοποιηθηκε σποραδικά, ποτε βγαζοντας 70λεπτα, ποτε 20 λεπτα. Τελευταια, υπάρχουν παιχνιδια που δεν περναει καν στον αγωνιστικό χωρο, λες και πρόκειται για παιχτακι της σειρας.
3) Κολλει, θα πρεπει να υπεπεσε σε ανεπαναληπτο πειθαρχικο για να τιμωρειται με τετοιον τροπο.
4) Θυμιανης, ο προπονητής δηλωσε οτι θα του δοθουν ευκαιριες. Για την ωρα αυτο δεν εχει συμβει.
5) Σορετιρε, 5λεπτα και 10λεπτα.
6) Λοβρεν, βγηκε απο την καταψυξη λογω απουσίας Μιχαηλιδη και μονο.
7) Γκομεζ. Μια πολυτιμη δεκαλεπτη ανασα στον Μπαμπα θα μπορουσε να την προσφερει.
8) Μπακαγιοκο, ασχολιαστο.
* Ταισον-Ντεσποτοφ, εξισου ασχολιαστο.
Τωρα, για να καταληξω και καπου, οσο και να αγαπαμε τον Λου, οφειλουμε να βαζουμε την ομαδα πανω απ ολα και ολους. Δεν ειναι κακο να αναφερουμε τα λαθη του, ουτε αυτο μας καθιστα εχθρους του. Ο Στρατηγός απο την αλλη οφείλει να κανει την αυτοκριτική του πριν χαθει οριστικα η χρονια. Για να το κανει αυτο ομως χρειαζεται να παει κοντρα στον ίδιο του τον εαυτο. Αν το καταφερει, θα ειμαστε ολοι ικανοποιημενοι. Αν δεν μπορει ή δεν θελει, ας το κουβεντιασει με τους υπευθυνους και ολοι μαζί ας βρουν λυση. Ακομα και αν η καλυτερη λυση θεωρηθει πως είναι η αποδεσμευση του. Εμεις πανω απ ολα θελουμε να βλεπουμε τον ΠΑΟΚ να προοδευει. Αν αυτο μπορει να επιτευχθει με προπονητη τον Λουτσεσκου, θα ειναι και το ιδανικο. Αν οχι, ας βρουνε εκεινον που μπορει να τα καταφερει, με οριζοντα το μελλον κι οχι το παρελθον.