Βρίσκομαι σε δίλημμα για το τι θέλω στο ματς με τα χανουμια.
Να σκεφτώ ορθολογικά και με κρύο αίμα η συναισθηματικα και το αίμα μου να βράζει;
Προς το παρόν τείνω στο συναίσθημα.
Το συναίσθημα μου ζηταει μόνο ένα πράγμα , τάκλιν στη καρωτιδα σε καθε σπιθαμή του γηπέδου και ας μείνουν μέσα στο γήπεδο μόνο ο κοταρσκι ...ας μην προκριθούμε ...ας φάμε 10 κόκκινες.
Δεν θέλω να δείξουμε ανωτερότητα ούτε ότι αλλάξαμε επίπεδο και γίναμε Ευρωπαίοι που μας φτύνουν και λέμε ότι βρέχει.
Και αφού το ξανασκεφτώ λέω τότε έχω πέσει και γω στη παγίδα τους.
Δυστυχώς με τον πάγκο άδειο τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο ραζβαν δεν βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον πάγκο κατά τη διάρκεια του αγώνα;; Απαγορεύεται;
Αγωνιστικά τι να συζητήσουμε; Τα προβλήματα μας είναι δεδομένα και επαναλαμβανόμενα...σε κάθε ματς ένα λάθος και δεχόμαστε αστεια γκολ.
Αν θέλουμε να προκριθούμε πρέπει να κρατήσουμε το μηδέν πίσω.
Στο κέντρο η κατάσταση είναι γνωστή όποτε για να τους περάσουμε πρέπει τα άκρα μας να βγάζουν φωτιές.



















