Jean Valjean...
Καλημέρα φίλε marsantos.
Ο Πετράκης, ο Παντελίδης και οι λοιποί, του Αλμέιδα μη εξαιρουμένου, έχουν σε όλες τις ομάδες θαυμαστές.
Κι εδώ μέσα έχω διαβάσει κατά καιρούς απόψεις να παίξουμε συστημα 352 καθώς και "γιατί να μην παίξουμε με δυο φορ" , ξεχνώντας πως αυτά είναι σχηματισμοί και διατάξεις για μικρές ομάδες, καθαρά αμυντικές με σκοπό την καταστροφή του ποδοσφαίρου του αντιπάλου.
...
Το point του ποσταρίσματος μου είχε να κάνει περισσότερο με το ότι μια ομάδα που θέλει να λέγεται πρωταθληματική, δεν ντρέπεται να βγάζει ως επικοινωνία ότι ζήλεψε το πλάνο του Σάββα και του Γιάννη. Δεν ντρέπεται να επικοινωνεί πως παίζω για να μην ξεφτιλιστώ. Κι όχι μόνο δεν ντρέπεται αλλά το καυχιέται κιόλας.
Η κουβέντα που ανοίγεις για τους σχηματισμούς και τις διατάξεις είναι πολύ εύστοχη μα πάνω από όλα ατελείωτη.
Το ίδιο το ποδόσφαιρο έχει αποδείξει πως είναι ατελείωτη.
Πάντως ακόμα και η τριάδα που παίζει ο Γιάννης ο Πετράκης είναι πιο ορθολογική από αυτό που έκανε ο Αλμέιδα.
3 σέντερ μπακ νταμάρια σε αρχική ενδεκάδα δε θυμάμαι να έχω ξαναδεί σε αυτό το επίπεδο. Δεν ξέρω αν το Αιγάλεω απέναντί μας είχε κάνει κάτι τέτοιο. Στη σύγχρονη έποχη το ένα από τα 2 ακριανά στόπερ είναι πιο ελαφρύ και έχει χαρακτηριστικά που του επιτρέπουν να κινηθεί με ευχέρεια και πιο περιφερειακά.
Δλδ πως το κάναμε εμείς με Μίχα (προ τραυματισμού) ή με Κρέσπο επί Αμπέλ, με Βιεϊρίνια επί Γκαρσία.
Ακόμα κι αν οι συνθήκες του παιχνιδιού σε αναγκάζουν να μπεις εντελώς επιφυλακτικά σε ένα παιχνίδι, δεν κατεβαίνεις ποτέ με 3 καδρόνια. Ο Αλμέιδα προχθές έδωσε διαπιστευτήρια ανικανότητας είτε στο πεδίο προπονητικής επάρκειας είτε στο πεδίο αυτοδιαχείρισης της πνευματικής του κατάστασης. Νομίζω το δεύτερο καθώς παρόλο που τον έχω πολύ χαμηλά σε εκτίμηση δεν θεωρώ πως βρίσκεται στον πάτο του προπονητικού βαρελιού.
Μιας και η κουβέντα για σχηματισμούς.
Ο Μαρτίνς του οσφπ είχε δοκιμάσει να παίξει με τριάδα πίσω στην μοντέρνα εκδοχή της όμως.
Ουσιαστικά στους 3, ο ένας ήταν καθαρόαιμο ακραίο μπακ και όταν η ομάδα βρισκόταν σε φάση ανάπτυξης μόνο ο μεσαίος έμενε στη θέση του ως στόπερ ενώ οι άλλοι 2 ακροβολίζονταν ως ακραία μπακ με αποτέλεσμα να βγαίνει με έξτρα παίκτη στην επίθεση. Εκεί κατέβαινε ως κάλυψη ένα αμυντικό χαφ να ζητήσει μπάλα η να καλύψει τον στόπερ που ήταν μόνος του (συνήθως ο Εμβιλά). Αυτό όντως ήταν η μοντέρνα εκδοχή τριάδας η οποία ήταν άκρως ενδιαφέρουσα για ομάδα που ήθελε να παίξει κυριαρχικά και να δημιουργήσει.
sn0ufel4
