Την άνοιξη του 23, είχα μια συνάντηση με έναν επιχειρηματία στον Πειραιά. Η συνάντηση κράτησε κοντά 2 ώρες και το αντικείμενο ήταν ευρύ. Όταν συζητήσαμε για τα οικονομικά των εταιρειών του και τις διασυνδέσεις μεταξύ τους κάλεσε και τον εξωτερικό λογιστή του για λίγη ώρα 'ωστε να απαντήσει σε ορισμένα ερωτήματα που του είχα θέσει. Προφανώς τον είχε ενημερώσει αρκετές μέρες νωρίτερα ώστε να παραβρίσκεται την ώρα της συνάντησής μας. Εμφανίστηκε ενας τύπος μεσαίου ύψους, χοντρός με μουστάκι και στρογγυλό πρόσωπο κι ο επιχειρηματίας βγήκε για λίγο έξω από την αίθουσα συσκέψεων να μιλήσει στο κινητό του. Συστήθηκα με τον λογιστή και αφού μου είπε το ονοματεπώνυμό του συμπλήρωσε με έπαρση "είμαι εγώ που έστησα τον ΠΑΟΚ στον τοίχο για την υπόθεση της Ξάνθης, αν έχετε ακουστά". Ηταν ο Αρκούδης. "Τελικά, δεν πετύχατε και πολλά" του λέω. "Τον στόχο που είχε τεθεί τον πετύχαμε" μου απάντησε. "Ε τότε μπράβο σας. Το σημαντικό είναι να πετυχαίνουμε τους στόχους μας" είπα κι εγώ. Μπήκε μέσα ο επιχειρηματίας και συνεχίσαμε με τα θέματα της ημέρας.
Γιατί το αναφέρω αυτό; Διότι πολλές φορές, ο στόχος που υπάρχει πίσω από μια υπόθεση είναι γνωστός μόνον σε αυτούς που την υλοποιούν και εμπλέκονται άμεσα σε αυτήν. Οι υπόλοιποι μόνον υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Κάποιες φορές ο στόχος δεν είναι αυτός που φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Ετσι και στην υπόθεση διακαστικής διένεξης Καρυπίδη- Μαρινάκη, δεν είναι για μένα κάθόλου σίγουρο ποιός έιναι ο στόχος. Φτάνω στο σημείο να φανταστώ πως πιθανόν να είναι και όλο στημένο. Παρεμπιπτόντως μου φαίνεται δύσκολο να πετύχει κάτι η πλευρά Καρυπίδη σε αυτήν τη διένεξη.
Ούτε θα συμφωνήσω πως υπάρχει μεγάλη κόντρα μεταξύ Μητσοτάκη-Μαρινάκη. Οι σχέσεις τους μπορεί να περνούν από ύφεση (μέχρι και κρίση) αλλά στους κύκλους αυτούς και σε αυτό το υψηλό επίπεδο σπάνια φτάνουν σε ανοιχτή σύγκρουση μέχρι τελικής πτώσεως. Ο λόγος είναι διπλός, από τη μια διακυβέυονται πάρα πολλά και από την άλλη η κορυφή της ιεραρχίας σε αυτήν την οιονεί μαφιόζικη δομή είναι άγνωστη και σίγουρα κατ'εμέ αυτή δεν είναι ο Κούλης ή ο Βαγγέλης. Εντάσσονται κι αυτοί σε μια ευρύτερη δομή, που σημαίνει ότι έχουν διασυνδέσεις που μπορεί να τους "φρενάρουν".
Όπως φαίνεται κι από το παράδειγμα που ανέφερα πιο πάνω, οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε μια τέτοια δομή είναι καθημερινοί άνθρωποι, σαν εσάς και σαν εμένα, που έχει ο καθένας τον δικό του "κόσμο" στον οποίο εντασσεται. Κάθε άνθρωπος συμμετέχει σε πολλούς τέτοιους "κόσμους", κανείς δεν είναι μονοδιάστατος.
Σε ότι με αφορά, όταν προσεγγίζω τέτοια ζητήματα, δεν τα εξετάζω μόνο σε επίπεδο ατόμων που συμμετέχουν, κυρίως τα εξετάζω από την πλευρά των δομών που αποκαλύπτονται μέσα από αυτά και πώς οι δομές αυτές διαπλέκονται. Τα άτομα διαπλέκονται ούτως ή άλλως. Για να μπορέσεις να λύσεις τον γρίφο και να βρεις την άκρη του νήματος πρέπει να διακρίνεις τις δομές. Όταν λέω δομές εννοώ τα οργανωμένα συμφέροντα, τις ομάδες επιρροής, τους "κόσμους" που συμμετέχουν σε αυτό το γαιτανάκι και τις "διαδικασίες", τους τρόπους δηλαδή που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Οι στόχοι σε αυτό το επίπεδο είναι κυρίως στόχοι που καθορίζονται περισσότερο από αυτές τις δομές κι λιγότερο από τα άτομα καθαυτά. Τον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος, των απατεώνων και των παραβατικών εν γένει, δεν μπορούμε να τον προσεγγίσουμε με τον ίδιο τρόπο που προσεγγίζουμε έναν κανονικό κόσμο. Σαφώς υπάρχουν κι εκεί προσωπικές κόντρες, οι μέγάλες όμως κόντρες δεν αφορούν προσωπικά ζητήματα.
Όπως θα έλεγε και μια ψυχή "οι υλικές συνθήκες καθορίζουν τα πάντα, ακόμη και τις ιδεολογίες και τα συμφέροντα και τελικά καθορίζουν την ροή της Ιστορίας".
Είμαι σε θέση να γνωρίζω (στο βαθμό που μπορώ) πως η σύνδεση των οικογενειών Μαρινάκη-Μητσοτάκη είναι παλιά και ισχυρή και πως σ'αυτήν εμπλέκονται πάρα πολλοί και πάρα πολλά συμφέροντα πολλών ειδών (πολιτικά, οικονομικά και άλλα). Κι ας μην ξεχνάμε πως σ'αυτόν τον "κόσμο" που περιγράφουμε εντασσεται 100% και ο Αλαφούζος. Αυτοί οι άνθρωποι συμμετέχουν και στις οικονομικές και στις πολιτικές διεργασίες του τόπου, άρα έχουν διασύνδεση και με ξένα κέντρα.
Ο Μελισσανίδης και ο Ηλιόπουλος είναι πλήρως αποδεκτοί στις οικονομικές διεργασίες αλλά όχι στις πολιτικές, προσπαθούν όμως να μπουν και σε αυτές δεν γνωρίζω με ποιανών τις πλάτες (διότι δεν μπαίνεις μόνος σου σε αυτές, πρέπει να φέρεις και τον νταβατζή σου). Πολλοί ιδιοκτήτες μικρών ποδοσφαιρικών ομάδων (π.χ. Κομπότης, Καρυπίδης) συμμετέχουν σε αυτόν τον "κόσμο", περιφερειακά όμως, στις παρυφές του. Πιο κάτω υπάρχει μια στρατιά ολόκληρη από ανθρώπους "της διπλανής πόρτας" που κάνουν τη βρώμικη δουλειά και τη λάντζα (π.χ. Μαρούπα, Αρκούδης κλπ.). Τέλος υπάρχει η πλέμπα, οι αναλώσιμοι (π.χ. Ρουμπέτης).
Αυτόν τον "κόσμο" έχει να αντιμετωπίσει ο δικός μας Ιβάν. Απ'ότι δείχνουν τα πράγματα ο Ιβάν έχει χαρτογραφήσει σωστά το τοπίο κι έχει κατορθώσει να ελίσσεται αποτελεσματικά μεσα σε αυτό. Δεν μπορώ να γνωρίζω τους στόχους του. Για να τους υποθέσω θα πρέπει να γνωρίζω τον "κόσμο" του. Δεν τον ξέρω, έχω μαύρα μεσάνυχτα.
Προφανώς η έλευσή του έχει προκαλέσει αναστάτωση, τριγμούς και επανατοποθέτηση των υπολοίπων παικτών-συμμετεχόντων.
Αυτούς τους τριγμούς κι αυτήν την επανατοποθέτηση παρακολουθούμε τώρα. Κι όλα αυτά τα επεισόδια με δικαστικές διαμάχες Καρυπίδη-Μαρινάκη, με αποχώρηση Μελισσανίδη και είσοδο Ηλιόπουλου, με επανεμφάνιση στο προσκήνιο του Αλαφούζου κλπ.σημαίνουν για μένα (υπόθεση κάνω) πως υπάρχει εξ'αρχής μοίρασμα χαρτιών στην εκεί πλευρά για να πάνε στην επόμενη παρτίδα απέναντι στην εδώ πλευρά (τον Ιβάν).