keep_paokizeinΑρχίζει πάλι να ξεφεύγει η κουβέντα. Οι υπερβολές και οι χαρακτηρισμοί κι απ τα δύο μέτωπα έχουν προσωποποιήσει απόλυτα το θέμα του προπονητή και οδηγούν σε αντεγκλήσεις που δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα. Κουβέντα (χαμηλού επιπέδου) να γίνεται δηλαδή και καρδιές αδελφών να χαλούν. Αυτό το οποίο οι αρτηριοσκληρωτικοί δεν θέλουν να καταλάβουν είναι ότι οι μεν πρέπει επιτέλους να ξεφύγουν από τη νοοτροπία της προπονητολογίας της κερκίδας και οι δε ότι μετά τον Σάντος (ως πρόσωπο) δεν έρχεται η καταστροφή. Έτσι χάνουμε την ουσία.
Και η ουσία είναι ότι ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο. Και σε αυτό το στάδιο το μόνο που εγγυάται την επιτυχία της προσπάθειας είναι η σταθερότητα στις καίριες θέσεις της ομάδας και μία από αυτές για το αγωνιστικό κομμάτι είναι η θέση του προπονητή. Παίκτες ήρθαν και έφυγαν και για κανένα χρόνο ακόμα θα έρχονται και θα φεύγουν, γιατί η οικονομική στενότητα δεν εγγυάται πάντα ότι οι ποδοσφαιριστές που αποκτούνται θα ανταποκριθούν με βεβαιότητα στις προσδοκίες και στα συστήματα. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο (με εξαίρεση ίσως την Μπαρτσελόνα) η προπονητική είναι παιχνίδι τακτικής και στρατηγικής που ξεκινάει από την άμυνα και τα αμυντικά χαφ, δεν είναι γιουρούσι κι «άντε παλικάρια μου πάμε να τους φάμε» τύπου Αλέφαντου και Αγγελου. Κι έχει αποδείξει ο προπονητής της ομάδας ότι το αντικείμενο το γνωρίζει πολύ καλά. Μπορεί αν ήταν άλλος στη θέση του να ήμασταν καλύτερα, μπορεί και χειρότερα. Ακόμα κι αν είχαμε τον Μουρίνιο όμως, αυτό το ενδεχόμενο θα υπήρχε. Πάντα υπάρχει το καλύτερο. Οσες κορφές κι αν ανεβείς κι άλλες, νέες θα ξεπροβάλουν μπροστά σου έγραψε ο Κ. Παλαμάς.
Εχουμε όμως σταθερότητα και βελτίωση. Θαύματα δεν γίνονται και θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. Καλό είναι σ αυτό το μεταβατικό στάδιο, όπου η ομάδα χτίζεται να κάνουμε υπομονή και να έχουμε εμπιστοσύνη στη διοίκηση και τον προπονητή αν θέλουμε μια ομάδα που θα χτιστεί σε γερά θεμέλια και θα έχει αντοχή στο χρόνο. Αν πάλι θέλουμε ομάδα πυροτέχνημα, μπορούμε να αλλάζουμε προπονητή κάθε εξάμηνο και 10 παίκτες κάθε καλοκαίρι, κάποια στιγμή θα «μας κάτσει» κι ένα ντέρμπυ στην Αθήνα.
ΕΥΓΕ.
ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΝ ΟΛΟΙ.
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΚΑΘΑΡΟΙ ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΡΑΔΙΟΦΟΝΙΚΟΥΣ ΠΡΟΑΓΩΓΟΥΣ




















