icueΝα κανω μια προβοκατορικη ερωτηση.
Περυσι ο Μαρτινς εχασε το πρωταθλημα απο την ξεκαθαρα καλυτερη ομαδα, ξεκινοντας μαλιστα και με 2 βαθμους παραπανω. Στο κυπελλο αποκλειστηκε απο την Λαμια (ε ρε και να το παθαιναμε εμεις αυτο) και καπως τον εσωσε η πορεια στην Ευρωπη, που ουσιαστικα ηταν ενα ματς ολο και ολο η νικη με την Μιλαν γιατι περα απο την Μπερνλι που εκεινη την περιοδο ηταν για τα πανηγυρια, κερδισε 2 ματς με το μεγαθηριο Ντουντελανζ. Και ομως τον κρατησαν. Και του πηραν και 3-4 παικτες που ηθελε.
Φετος ο ΠΑΟΚ του Αμπελ στο πρωτο γυρο δεν ηταν κακος. Κερδισε ολα τα ματς εκτος απο αυτα που θεωρουνται ντερμπι. Αλλα δεν τα εχασε κιολας. Και παρολο που με βαζελο και αρη στη τουμπα ισοφαρισαμε στο τελος, ηταν πλασματικη εικονα γιατι και στα δυο ημασταν πολυ καλυτεροι. Επισης τα 2 Χ σε ΟΑΚΑ και Καραισκακη δεν τα λες κακα αποτελεσματα. Επισης η εικονα ηταν συμπαθητικη μεχρι την στιγμη που "επρεπε" να βαλει ξανα στην ομαδα 2 παικτες που δεν ηταν στην προετοιμασια, τον Μαουριτσιο και τον Βιερινια. Συν ολους τους τραυματισμους που βγαιναν σε λαθος στιγμες που τα εχουμε πει 100 φορες.
Απο την ωρα που ξεκινησαν να παιζουν μπαλα οι Μαρουπες και οι Αρκουδηδες, η ομαδα και αγωνιστικα πηρε την κατω βολτα, ο Αμπελ εχασε την μπαλα και οι παικτες συνεχιζαν να κανουν αστεια ατομικα λαθη, που δεν ειχαν λειψει ουτε απο τον πρωτο γυρο. Και ακομα ομως με ολα αυτα ηταν κοντα στον πρωτο αν και φαινοταν οτι ηταν παρα πολυ δυσκολο πλεον.
Και ρωταω (επιτελους) τωρα χωρις οπαδικα γυαλια. Αν ο γαυρος παρει φετος νταμπλ και αηττητος (πολυ πιθανο) και κανει και κανα χαζο και προχωρησει και στο γιουροπα (οχι τοσο απιθανο) και παραλληλα εμεις βγουμε ανετα δευτεροι (σχεδον σιγουρο αν επιστραφουν οι 7 βαθμοι) μπορει καποιος να πει οτι απετυχε ο προπονητης; Εχασε το πρωταθλημα απο μια πολυ καλυτερη ομαδα, αποκλειστηκε απο το κυπελλο απο την ιδια ομαδα και μοναδικη παραφωνια ειναι ο αποκλεισμος απο την Σλοβαν.
Να συμφωνησουμε οτι η εικονα ηταν πολυ κακη απο το δευτερο μισο και μετα, αλλα εκ του αποτελεσματος θα μπορουσε να κανει κατι καλυτερο με ολα αυτα που γιναν; Εγω αμφιβαλλω παρα πολυ. Αν ειχε αντιπαλο τον περσινο γαυρο και του πηγαιναν ολα οπως τα ηθελε, θα το επαιρνε το πρωταθλημα; Κανεις δεν ξερει, αλλα αν δεν το εκανε θα ηταν πολυ πιο ξεκαθαρο οτι θα ειχε αποτυχει.
Και αυτα δεν τα λεω για εμας εδω που εχουμε βγαλει ηδη το πορισμα. Αλλα για το τι θα μπορουσε να συζητηθει μεταξυ του Αμπελ και της ΠΑΕ.
Προσωπική άποψη, θα μπορούσε. Το ότι ξεκίνησε καλά η χρονιά δεν μπορώ να το πιστώσω κατά ανάγκη σε αυτόν. Μπορεί απλά να ήταν συνέχεια της προηγούμενης χρονιάς, αφού η ομάδα σίγουρα είχε ακόμη κάποια συνοχή και μεγάλη αυτοπεποίθηση.
Το ότι γύρισαν δύο σημαντικοί παίχτες μετά από τραυματισμό και δεν κατάφερε να τους επαναφέρει ομαλά μέσα στην ομάδα, είναι υπεύθυνος και αυτός. Γενικά θέματα σε τρεξίματα και φυσική κατάσταση είχαμε όλη την χρονιά και όχι μόνο με αυτούς τους δύο παίχτες. Ο Λούτσε αντίστοιχα είχε παραλάβει μία ομάδα απροπόνητη και μέσα σε δύο μήνες είμασταν μια χαρά. Προφανώς ένας γυμναστής που κατέχει την δουλειά μπορεί να κάνει θαύματα. Όπως και το να έχεις έναν ειδικό για στημένες φάσεις, που φέτος είναι φανερό πόσο μας λείπει.
Αλλά το πιο σημαντικό κατά την γνώμη μου και εκεί που στράβωσε το όλο πράγμα ήταν μετά το παιχνίδι στο Χαριλάου. Ένα ματς στο οποίο είμασταν πολύ καλοί, αλλά και πολύ αφελείς.
Τι έκανε μετά από αυτό; Φανερά έχασε την ψυχραιμία του, παράτησε αυτό που έπαιζε και άρχισε τα πειράματα. Μπήκε ο Εσίτι, μετακινήθηκε ο Μίσιτς και γενικά η συνολική προσέγγιση των αγώνων έγινε τελείως φοβική. Μην μας κάνουν καμία αντεπίθεση και φάμε κανένα εύκολο γκολ.
Έτυχε στον πρώτο αγώνα που το επιχείρησε να παίξουμε τον ΌΦΗ και η εικόνα ήταν συμπαθητική. Βέβαια στην συνέχεια για έναν μήνα δεν βλεπόμασταν και είμασταν για το ανάθεμα. Εδώ οι ΑΡΔ τον ρωτούσαν στις συνεντεύξεις τύπου και αυτός το μόνο που ήξερε να σου πει ήταν για αποτελεσματικότητα. Εξάλλου την ίδια καραμέλα συνεχίζει να σου λέει ακόμη και τώρα.
Είχαμε τύχη που είχαμε μερικά βατά ματς και την κολοφαρδία με το μέρος μας. Δεν θυμώμαστε αγώνες όπως με Βόλο, ΑΕΧ, Λαμία κτλ.; Καταλάθος κερδίζαμε. Όταν ήρθαν τα πιο δύσκολα φάνηκε ότι αυτό δεν τσουλάει. Αλλά το διάστημα ήταν αρκετό για να χαθεί η όποια συνοχή και αυτοπεποίθηση που είχε απομείνει.