Abel Fernando Moreira Ferreira

Ριαν_ΚαπαγιαννιδηςΕγω βλεπω μια ομαδα που σε αντιθεση με την διετια Λουτσεσκου, βγαζει κατα διαστηματα στο γηπεδο την πραγματικη διαφορα ποιοτητας της σε σχεση με τον αντιπαλο. Δηλαδη το οτι περσι μας ελεγαν κωλοφαρδους, μη πειστικους κλπ, οκ, σαφως και το ελεγαν και γιατι πηραμε το πρωταθλημα, αλλα ειναι γεγονος οτι τα μισα μας παιχνιδια θα μπορουσαν καλλιστα να εχουν φερει οποιοδηποτε απο τα 3 αποτελεσματα βασει της εικονας του αγωνα. Φετος δεν κερδισαμε ματς που να μην ημασταν 2 και 3 φορες καλυτεροι του αντιπαλου. Ακομα και στις γκελες μας, με εξαιρεση το ματς στο Καραϊσκακη που ηταν ο ορισμος του Χ, κανεις δεν μπορει να πει οτι δεν θα επρεπε να ειχαμε κερδισσει ανετα.

Το θεμα ειναι οτι δεν κερδισαμε, κι εκει πρεπει να σταθουμε. Ειναι αληθεια οτι στα περισσοτερα απο τα παιχνιδια αυτα, οσοι βλεπουν τι γινεται, κραζουν τους παικτες για τα ατομικα λαθη. Και τα λαθη αυτα ειναι ΠΑΡΑ πολλα, και βλακωδη. Μια λαθος ντριμπλα, μια κακη πασα, ενα τυφλο διωξιμο, ειναι λαθη αλλα οχι αυτα που λες οτι μας κρεμασε ο παικτης. Αλλα τα γκολ με το ληκι, η πανωλεθρια του Κρεσπο με τον βαζελο, οτι εγινε με Σλοβαν κλπ, ολα αυτα ειναι λαθη που ειναι δυσκολο να αποδοθουν στην τακτικη, το στησιμο, τις οδηγιες κλπ. Μια πιθανη εξηγηση του γιατι ολα αυτα μαζεμενα φετος, ειναι οτι ο τροπος παιχνιδιου μας ειναι τρομερα απαιτητικος κι αυτο αφηνει τους παικτες εξαντλημενους και χωρις καθαρο μυαλο. Δυο χρονια επι Λουτσεσκου παιζαμε σβηστα, αργα, χωρις ενταση, ειδικα στο δικο μας τριτο του γηπεδου.

Κι εδω παμε στο τεραστιο προβλημα του ροστερ του ΠΑΟΚ. Εχουμε καλους παικτες, αλλα μονο για συγκεκριμενα ματς. Κι αυτο τυφλωνει και μπερδευει πολλους, που αναρρωτιουνται πως γινεται να θεωρουμε καποιοι οτι ο ΠΑΟΚ δεν εχει το καταλληλο ροστερ και να λεμε οτι ο Μαουρισιο, ο Μπισεσβαρ, ο Βιεϊρινια, κι ο Στοχ δεν κανουν, κι οτι ο Βαρελα με τον Ματος και τον Κρεσπο γερνανε. Ακουμε διαρκως το ποσο ποιοτικοι ειναι, ποση μπαλα ξερουν, ποσες στιγμες μαγειας εχουμε δει. Το θεμα ειναι οτι για ενα παιχνιδι που παιζεται στο 50% του τεμπο ενος μεσου ευρωπαϊκου αγωνα ομαδων του δικου μας επιπεδου, ειναι εξαιρετικοι. Ως εκει ομως. Αν αυξησεις το τεμπο, μειωνεις το χρονικο διαστημα ανα 90 λεπτα που θα βλεπεις πραγματα. Μειωνεις και τους αγωνες που θα βλεπεις αυτα τα πραγματα. Κι οσο κουραζεται το κορμι, θολωνει το μυαλο.

Ξαναειπα οτι ο Αμπελ εχει εκτοξευσει ποδοσφαιρικα Γιαννουλη και Λημνιο, αλλα υπαρχει και κατι ακομα. Οι δυο τους, μαζι με Μισιτς, Ινγκασον, και τα δυο μας φορ, ειναι σταθερα οι πιο αποδοτικοι παικτες μας (=παιζουν στο 100% των δικων τους δυνατοτητων, ακομα κι αν αυτες δεν ειναι τοπ επιπεδου), κυριως λογω εξαιρετικης φυσικης καταστασης. Απο κοντα ο Αουγκουστο, ο Κρεσπο στα περισσοτερα ματς γιατι ειναι ταχυδυναμικος και γυμνασμενος τοσα χρονια στους τρελους ρυθμους του Ισπανικου ποδοσφαιρου κλπ. Εγω λοιπον θα επιμεινω σ'αυτο που λεω εδω και 1,5 χρονο. Η ομαδα θελει σταδιακη αλλα δραστικη μεταβαση σε ενα ροστερ δομημενο πανω σε διαφορετικη βαση. Απο τους παικτες-προσωπικοτητες με εμπειριες και υψηλα συμβολαια, πρεπει να παμε στους παικτες με συγχρονα αθλητικα προσοντα, σε νορμαλ ηλικιες (20-28) που να μπορουν να αντεξουν το παιχνιδι υψηλων απαιτησεων που παιζει ενας συγχρονος προπονητης οπως ο Αμπελ, κι αυτη η ομαδα να μπολιαστει με 1-2 παικτες απο το πανω για δικα μας δεδομενα ραφι, παικτες ομως παλι αθλητικους κι ικανους να βγαζουν εστω 60 λεπτα σε τοπ επιπεδο. Για μενα το σκαουτινγκ μας πρεπει να επικεντρωθει σε πρωταθληματα που ετοιμαζουν τους παικτες για γρηγορους ρυθμους και υψηλες εντασεις, (Ισπανια, Πορτογαλια, Γαλλια, Κροατια) κι οχι σε πρωταθληματα οπου μαζευονται παικτες με προσοντα απλα και μονο γιατι πληρωνουν καλυτερα. (Ρωσια, Ουκρανια, Τουρκια)

Ο Αμπελ δουλευει εξαιρετικα την ομαδα. Ο τροπος που βγαζουμε φασεις με 6 πασες σε 10 δευτερολεπτα, οι παικτες απο τις πισω γραμμες που πατανε περιοχη, οι σεντρες και τα παραλληλα γυρισματα με 4 παικτες σε αποσταση 10 μετρων απο την εστια, οι καθετες, οι υπερφορτωσεις πτερυγων κλπ, ειναι πραγματα που δεν τα βλεπαμε (τουλαχιστον οπως γινονται φετος, στην ταχυτητα που γινονται και με την πυκνοτητα που οδηγουν σε καλες τελικες προσπαθειες) ποτε, τουλαχιστον τα τελευταια 10 χρονια που ο ΠΑΟΚ ξαναμπηκε σε λογικες πρωταθλητισμου. Η αμυνα παντα θα λειτουργει λιγοτερο καλα, αλλα αν δοθει το καταλληλο υλικο στον Αμπελ, το σκορ που θα μας συνοδευει θα ειναι το 3-1, κι οχι το αγχωτικο 1-0. Ο Πορτογαλος ΠΡΕΠΕΙ να στηριχθει.