Περί Παλινια: Το πρώτο που πρέπει να κατανοήσουμε, είναι ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να πάρει καλύτερο στα χαρτιά παίκτη από Πορτογαλία. Ο Παλινια είναι περίπτωση Ποντενσε: παίκτης με συμμετοχές σε πολύ καλή ομάδα, σε καλή ηλικία, ταλέντο που για κάποιο λόγο έμεινε ένα βήμα πίσω. Αντικειμενικά μέχρι εκεί φτάνουμε, είναι αδύνατον να αρπάξουμε βασικό παίκτη. Κι ο Ολιβέιρα παρόμοια περίπτωση ήταν, απλά μεγαλύτερος σε ηλικία, με περισσότερες χρονιές ως βασικός και σε θέση που φαίνεται καλύτερα η τακτική του παιδεία. Τώρα, το αν είναι ταλέντο κι ανέτοιμος, γελάει ο ποδοσφαιρικός πλανήτης με τους Έλληνες που νομίζουν ότι στα 24 του ο άλλος είναι ακόμα νέος. Σαφώς και βελτιώνεται και προσθέτει στοιχεία στο παιχνίδι του, αλλά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, οι μεγάλες σχολές έχουν τον παίκτη έτοιμο από τα 18-19 του. Τέλος, στα της τιμής, το πορτογαλικό πρωτάθλημα πουλάει πολύ και πουλάει καλά. Παίκτης που έβγαλε το δεύτερο μισό της σεζόν βασικός στην Μπράγκα, με ανοδική πορεία, σε καλή ηλικία κλπ, δεν κατεβαίνει από τα 5 εκατομμύρια έτσι απλά.
Περί μεταγραφών γενικά κι αόριστα: Για μένα δεν έπαιξε τον πιο καθοριστικό ρόλο η αλλαγή προπονητή, παρόλο που σαφώς και παγώσε τις εξελίξεις. Αντιθέτως, και μάλλον διαφωνώντας με πολλούς εδώ μέσα, θεωρώ ότι αυτή η μεταγραφική περίοδος είναι η πιο δύσκολη για τον ΠΑΟΚ. Από τη μια, εμείς νομίζουμε ότι ανεβήκαμε επίπεδο/α, και αυτονοήτως κυνηγάμε παίκτες από το πάνω ράφι. Από την άλλη, όλοι οι άλλοι ακούνε μια ομάδα για την οποία ελάχιστα ξέρουν, μια ομάδα που έκανε μια καλή σεζόν και θα παίξει στα προκριματικά του τσλ, και ακούνε τις προσφορές μας, αλλά δεν είναι δα κι ότι συγκινούνται όπως ίσως εμείς να νομίζουμε. Άλλωστε, ανεβαίνοντας επίπεδο, δεν ανταγωνίζεσαι την Σπάρτα Πράγας, την Μπολόνια, την Εστορίλ κλπ για έναν παίκτη, αλλά την Βασιλεία, την Γαλατασαράι, την Σαμπντόρια. Αυτομάτως δηλαδή, η απόκτηση ενός παίκτη γίνεται πιο δυσκολη, κυρίως γιατί το πρωτάθλημα μας είναι μπουρδέλο, αλλά και γιατί δεν έχουμε ούτε την οικονομική επιφάνεια αυτών των ομάδων, ούτε την φήμη τους. (Κάπου εδώ πρέπει να μετανιώνουν οι οπαδοί του "ποια Ευρώπη/Γιουρόπα λιγκ".) Νομίζω δηλαδή ότι κολλάμε κυρίως επειδή δεν ξέρουμε ακόμα ποιο είναι το επίπεδο παικτών που μπορούμε να φέρουμε ομαλά και χωρίς πληστηριασμους, καθυστερήσεις και ρίσκα. Αυτό μου έδειξε κι η σπασμωδική κίνηση Στοχ, ενός παίκτη δηλαδή που ήδη ξέραμε, βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία και είναι μετάφραση από το μεσαίο ράφι - εικάζω επειδή οι πρώτες μας προτεραιότητες ήταν παίκτες που ανακαλύψαμε πως πολύ δύσκολα θα μας προτιμούσαν.