Ας πούμε και κάτι για το περιβόητο κουτούλημα.
Για όποιον έχει δει όλους τους αγώνες της ομάδας, το κουτούλημα αυτό είναι εμφανές. Συμβαίνει όταν συγκλίνει ο Πέλκας, ο Ελ Καντουρί τραβιέται στα αριστερά και ανεβαίνει ένας ακόμα τουλάχιστον μέσος στο κέντρο της επίθεσης (Τσίμιροτ συνήθως). Και γενικότερα υπάρχει μια αδυναμία στο ξεκαθάρισμα των θέσεων επιθετικά, ειδικά με τον Ελ Καντουρί. Επιπλέον, το παιχνίδι με τον Αστέρα ήταν το ΠΡΩΤΟ που ανέβαιναν ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΑΚΡΑΙΟΙ ΜΠΑΚ. Στα υπόλοιπα, κάποιος (;) κρατούσε κόσμο πίσω με αποτέλεσμα να αφηνιάζει ο Μάτος, να ανεβαίνει μόνος του και να μην έχει να δώσει τη μπάλα γιατί στα άκρα άκρα του τάφου σιωπή και στη μέση συνωστισμός και από τα μαρκαρίσματα του αντιπάλου (κουτουλήματα!).
Στο παιχνίδι με τον Αστέρα, αυτά δεν συνέβησαν στον ίδιο βαθμό για πολλούς λόγους. Πρώτον, η μπάλα παίχτηκε πολύ περισσότερο από τη δεξιά πλευρά. Δεύτερον, ούτε ο Μαουρίσιο ούτε ο Τσίμιροτ πατούσαν περιοχή στα ανεβάσματά τους. Τρίτον και σπουδαιότερον, Πέλκας και Ελ Καντουρί συνεννοήθηκαν πολύ καλύτερα μεταξύ τους (κι αυτό είναι δουλειά προπόνησης που πιστώνεται στο ρουμάνο).
Ωστόσο είναι εντυπωσιακό ότι όπως ανέφερε ο Αποστόλης, από τις 16 τελικές μας μόλις οι 3 ήταν εντός περιοχής. Και μάλιστα ότι αυτές έγιναν στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά (το καλύτερο έως σήμερα τέταρτο του ΠΑΟΚ), όταν ο Αστέρας αμυνόταν στο τελευταίο τέταρτο του γηπέδου. Όταν ανεβασε τις γραμμές του στο μισό του γηπέδου, είχαμε ένα νεκρό διάστημα που ξεκλειδώθηκε με τις γκολάρες του Μαουρίσιο. Φυσικά δεν παραβλέπω την ανάπτυξη στο 2ο γκολ, η οποία είναι συνδυασμός θέσεων (προπόνηση) και τεράστιας ατομικής (και εγκεφαλικής, δλδ. Μαουρίσιο στην 3η-4η πάσα) ποιότητας. Πάντως από το 15' και μετά, μπάλα στην περιοχή δεν μπήκε.
gergeo4
