Ήθελα να ανοίξω αυτό το θέμα για να θυμηθούμε όλοι γιατί είμαστε τρελαμένοι με αυτή την ομάδα μιας και τελευταία πολλοί μιλάνε για τίτλους και διάφορα άλλα όπως ΠΑΟΚ πάνω από έθνη κλπ.
Εγώ έγινα ΠΑΟΚ μετά τον τελικό κυπέλλου το 2001 όπου τα συναισθήματα ήταν απερίγραπτα. Βέβαια λίγα καταλάβαινα τότε για το τι ήταν ο ΠΑΟΚ αλλά ως Πόντιος κατατρεγμένος σε πολλές χώρες ένιωσα αμέσως πως αυτή η ομάδα είναι κάτι που με εκφράζει. Ακόμα και σαν πιτσιρικάς δε με ένοιαζε στο σχολείο που δεν παίρναμε πρωτάθλημα και όλοι ήταν γαύροι/βάζελοι/αεκ και η καζούρα πήγαινε σύννεφο επειδή έβλεπα μια ομάδα να παλεύει στο γήπεδο εναντίον όλων, μόνο με τον κόσμο στο πλευρό της και ήμουν περήφανος. Ένιωθα πως ήταν αυτό που μου έδινε δύναμη και με συνέδενε με την Ελλάδα όταν ήμουν έξω. Ανυπόστατες δηλώσεις κατά τη γνώμη μου οι φιλίες με τουρκικές ομάδες ενώ το οπαδικό ξύλο με αφήνει αδιάφορο επειδή λόγω κάποιων δεν μπορώ να πάω να δω τον ΠΑΟΚ σε όλα τα γήπεδα. Και τελευταίο, ακόμα και σήμερα νιώθω τον ΠΑΟΚ σαν σπίτι μου, σαν γονιό μου, μπορεί να μαλώσουμε, να κάνει μια βλακεία αλλά τον αγαπώ και όταν πάω Τούμπα σέβομαι το κάθε εκατοστό της. Καλώς να έρθουν και οι τίτλοι αλλά για μένα δεν αξίζει ένας τίτλος όσο αυτά που ζω.











