Γιατί όταν ήμουν στο αυτοκίνητο του πατέρα μου έβλεπα μόνιμα κρεμασμένο μπρελοκ με τη μεγάλη ομάδα του '70. Και ρώταγα τα ονόματα κι όταν μου έλεγε του Κούδα εγώ φώναζα κι έλεγα "Αρκούδας" κι αυτός με αγριομάτιαζε.
Γιατι όταν πιτσιρικάς χάσαμε μια φορά και δεν αντεξα και λέω θα αλλάξω ομάδα , αυτός πήγε να με διώξει από το σπίτι και να μου είπε ότι εδώ μόνο ΠΑΟΚ. Και κατάλαβα μια και καλή ότι δεν αστειευόμαστε με πράγματα ιερά.
Ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλά μια ομάδα , δεν είναι η προέκταση του εγώ μας , δεν είναι το πουλί μας για να δείχνμουμε γαμάτοι, δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα. Πρεσβεύει πολλά περισσότερα πράγματα από τον αθλητισμό. Είναι όλη μας η ζωή, όλες οι αξίες που θα θέλαμε να έχουμε κι ας μην έχουμε κάποιες φορές.
Είναι κάτι ΙΕΡΟ και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίζουμε.














