Βιβλία

PRAKTORINOSΑφιερωμένο στους 2 προλαλήσαντες αυτού του topic
αλλά και σε όλους σας:

Eνα κείμενο τού Ανδρέα Τυρου,
κριτικού κινηματογράφου
και καλού ΠΑΟΚτσή,
στο (RIP) περιοδικό IΣΤΟΣ
κάπου πολύ αρχές του '90.

Ανήκει στην εποχή του.
Μην το κρίνετε με σημερινά δεδομένα.

[/url]

[/url]

[/url]

[/url]

Ανήκει στην εποχή του.
Μην το κρίνετε με σημερινά δεδομένα.

ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ.ΥΠΕΡΟΧΟ.ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ.Σας ευχαριστώ...

Ειχα πολυ καιρο να ποσταρο στο συγκεκριμενο τοπικ
Επεστρεψε με 2-3 προτασεις ακρως ενδιαφερουσες.

1ο
Θαυμαστός καινούργιος κόσμος - Brave new world
Απο τον : Huxley Aldous Leonard


Σε ένα ορατό(?) μέλλον, η βιοεπιστήμη και η γενετική έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο που υποκαθιστούν τη φυσική εξέλιξη (βλ. σεξουαλικη αναπαραγωγη) του ανθρώπινου είδους. Ο χαρακτήρας, ο ψυχικός κόσμος, η ευτυχία, η κοινωνική θέση κάθε ανθρώπου είναι προκαθορισμένα πολύ πριν τη γέννησή του με επεμβασεις στο DNA .
Στον θαυμαστο καινουριο κοσμο του κ.Χαξλει λοιπον υπαρχουν οι οργανομενες κοινωνιες , αποστειρωμενες , ανεκφραστες, ομαδοπιοιμενες, χωρις την χαρα της τεχνης (αφου θεωρειτε επαναστατικη και επικυνδινη για την κοινωνια) , εκφιλυσμενες , κινυκες , και απροσωπες.
Καπου εκει γεννατε το ερωτημα....γιατι οχι ετσι?Γιατι οχι?Υπαρχει ευημερια και μια γενικευμένη ευτυχια (λογο της αγνοιας της πραγματικης ζωης) , μπορει βεβαια να μην υπαρχει η τεχνη και ο ερωτας , αλλα υπαρχουν τα βασικα (και αυτονοητα ) σε υπερθετικο βαθμο .
Καπου εκει ομως ανακαλυπρουμε οτι υπαρχουν και οι αλλες κοινωνιες ...των προτωγονων ...
Εξαιρετικο βιβλιο και πηγη εμπνευσεις για πολλους καλιτεχνες (βλ. Iron Maiden album :Brave New World)
Τιμη: 20-22 €

2ο
Το πιο γλυκο ονειρο
Απο την : Ντορις Λεσινγκ

Η Φράνσις Λένοξ τραπεζώνει κάθε βράδυ το ενθουσιώδες, ετερόκλητο πλήθος των νεολαίων που μαζεύονται στη φιλόξενη κουζίνα της: το απαρτίζουν οι δυο της γιοι και οι κολλητοί τους, τα κορίτσια τους, οι πρώην τους, ακόμη και άστεγοι καινούργιοι φίλοι. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του '60, όπου όλα συμβαίνουν «για καλό, στον καλύτερο από όλους τους δυνατούς κόσμους». Μόνο που, λόγω οικονομικής στενότητας, η Φράνσις αναγκάζεται να μένει με τα παιδιά της στο παλιό αρχοντικό της αξιοσέβαστης πρώην πεθεράς της. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο πρώην άντρας της,πηγη εμπνευσεις για καθε επαναστατιμενο βρεττανο νεο, ο σύντροφος Τζόνι, της «φορτώνει» την προβληματική κατα μια ενοια έφηβη κόρη της δεύτερης συζύγου του και στην συννεχεια της φορτωνετε και η ιδια. Στο μεταξύ, το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό έχει γίνει πιο σουρεαλιστικό από ποτέ...

Με φόντο τη δεκαετία που άλλαξε για πάντα τον κόσμο, η Ντόρις Λέσινγκ, μια από τις σπουδαιότερες συγγραφείς του 20ού αιώνα, μας γνωρίζει μια ομάδα ανθρώπων που τόλμησαν να ονειρευτούν - και ήρθαν κατόπιν αντιμέτωποι με την αναπόφευκτη κατάρρευση των ονείρων τους.

Ενα απο τα καλυτερα πολιτικα μυθιστορηματα που εχω διαβασει, ΑΝ και η ολη κριττικη στον κομμουνισμο βγαζει μια χολι...και σκιαγραφει τους καμματικοπιοιμενους κομμουνιστες σαν γραφικους μετα-επαναστατες που αποφευγουν την υπευθηνοτητα οπως ο παπαζογλου το γκολ...
Παρολα αυτα ειναι ενα εξαιρετικο βιβλιο που αξιζει τον κοπο να διαβασει καποιος.
Τιμη : 18 (απο πρωτοπορεια)- 25

Πολύ καλό πολιτικό μυθιστόρημα (επιστημονικής φαντασίας) είναι "Ο αναρχικός των δύο κόσμων" της Ursula Le Guin.

paokovia ο "Αναρχικος των δυο κοσμων" ηταν το προηγουμενο απο το "Brave new world" , πολυ καλο βιβλιο και ευκολοδιαβαστο, χωρις φιοριτουρες και πολιτικαλ κορεκτ σταση στην παρουσιαση της αναρχικης και της καταναλωτικης - καπιταλιστηκης κοινωνιας.
Ακρως διδακτικο και επικαιρο, νομιζω το ειχα αναφερει σε ενα παλιο ποστ μου αλλα δεν θυμαμαι .
Σουπερ βιβλιο.

1001 τρόποι βασανιστηρίων.
Η απόλυτη Θεολογία στο μαρτύριο.
H απορρόφηση της ψυχής του τρίτου και άλλου.
Πίστη και υποταγή στον σεβάσμιο Παναγιώτατο του Φωτός και της Αλήθειας.
Απο τον δικό μας Pablo Garsia







p.s.

Αμυαλε βλασφημε. Το χιουμορ εχει και καποια ορια.


Ο Pablo ''macho'' Garcia θα σε τιμωρησει αμαρτωλε. 👿


πσ. τον αναρχικο των 2 κοσμων τον διαβακα και εγω πριν κατι χρονια και με αρεκε.πολυ καλη η science fiction μεταφορα ειδικα στο θεμα κοινοκτημοσυνη/μη κατοχη.

Συμπάθα με μάστα!
άλλωστε θα έπρεπε να με δόκεις τα εύσημα καθότι σκανδάλισα το κοινό για το βλιβλίο με την χειρότερη δυνατόν καλύτερη διαφήμιση που θα μπορούσε να έχει το βλιβλίο. 👿

SATANASπσ. τον αναρχικο των 2 κοσμων τον διαβακα και εγω πριν κατι χρονια και με αρεκε.πολυ καλη η science fiction μεταφορα ειδικα στο θεμα κοινοκτημοσυνη/μη κατοχη.

Φυσιολογικό....όσοι δεν έχετε στην κατοχή σας τίποτα άλλο πέραν του ταπεινού σαρκίου σας να επιβουλεύεστε τα πλούτια μας,τις Μερτσεντέ μας και τις βιλάρες μας που αποκτήσαμε τίμια και με τόσο κόπο, ιδρώτα και σπέρμα

Οργουελ ντακ με παρεξηγησες.

Ως γνησιος οπαδος του ανιμισμου (οχι animation Σ.Α.Μ.199.Ο), λατρης ειδώλων και μυστης του σολιψισμου, ειμαι επιλεκτικα αναρχικος. Αλλά συνήθως είμαι μεθυσμένος... 👿

Άλλωστε το θρησκευτικο κομμα των Αναρχοβουδιστων στο οποίο ειμαι Ιδρυτης/Ανωτατος Ιερεας/μοναδικος οπαδος, πρεσβευει οτι η κατοχη σταματα στα κινητα που μπορεις σωματικα να κουβαλησεις (πχ τα κερατα της συζυγου) και στα ακινητα που μπορεις σωματικα να επικαλυψεις. (Π.χ ταφος)... 👿


yg. ευγε τεκνον κωνσταντινε (για να μην ξεχνιομαστε)

Πέθανε ο Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ, συγγραφέας του «Φύλακα στη σίκαλη» (1951)
Ολιγογράφος, ερημίτης, μια φωτογραφία του που κυκλοφορεί χρονολογείται δεκαετίες πριν.
«Ήταν σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν ήταν αυτού του κόσμου» τιτλοφορεί το αφιέρωμα της η σημερινή Ελευθεροτυπία κι εκφράζει νομίζω απόλυτα την σκοτεινή προσωπικότητα του σπουδαίου αυτού συγγραφέα.
Αυτά τα λίγα λόγια ως φόρο τιμής σε έναν συγγραφέα που θα κατέτασσα στους τρεις, άντε πέντε αγαπημένους μου και σ’ ένα βιβλίο που ξαναδιαβάζω κάθε 3-4 χρόνια από τότε που πρώτη φορά έπεσε στα χέρια μου.
Είναι σίγουρο πως τις προσεχείς μέρες θα γίνουν πολλά αφιερώματα. Πριν τα διαβάσετε, διαβάστε τον Φύλακα, όσοι δεν το έχετε κάνει ακόμα.

Eνα ωραίο τεύχος που διάβασα πρόσφατα
είναι το εικονιζόμενο.

[/url]

Τα θερμά μου συγχαρητήρια στους συντελεστάς του.

kass4Πέθανε ο Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ, συγγραφέας του «Φύλακα στη σίκαλη» (1951)
Ολιγογράφος, ερημίτης, μια φωτογραφία του που κυκλοφορεί χρονολογείται δεκαετίες πριν.
«Ήταν σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν ήταν αυτού του κόσμου» τιτλοφορεί το αφιέρωμα της η σημερινή Ελευθεροτυπία κι εκφράζει νομίζω απόλυτα την σκοτεινή προσωπικότητα του σπουδαίου αυτού συγγραφέα.
Αυτά τα λίγα λόγια ως φόρο τιμής σε έναν συγγραφέα που θα κατέτασσα στους τρεις, άντε πέντε αγαπημένους μου και σ’ ένα βιβλίο που ξαναδιαβάζω κάθε 3-4 χρόνια από τότε που πρώτη φορά έπεσε στα χέρια μου.
Είναι σίγουρο πως τις προσεχείς μέρες θα γίνουν πολλά αφιερώματα. Πριν τα διαβάσετε, διαβάστε τον Φύλακα, όσοι δεν το έχετε κάνει ακόμα.

Η ζωή είναι ενα αίνιγμα. Πολλοι το λένε κι ελάχιστοι οπως ο Σαλιντζερ το ζούνε.