Βιβλία

araya4Slade

Με εβαλες σε πειρασμο και με το σχολιο σου, θα το ψαξω το βιβλιαρακι. Επισης 2 βιβλια για Σαλονικα, ειναι το "αχ Θεσσαλονικη" αν θυμαμαι καλα, καθως και το......"Θεσσαλονικη, πολη των φαντασματων".... και αυτο δεν το θυμαμαι καλα. Αν τα ξερεις, ριξε κανα σχολιο, για το πρωτο πιο πολυ, γιατι το δευτερο μιλα για τις φυλες της πολης στις αρχες του περασμενου αιωνα........και φυσικα ερπετοφερνει καπως 8)

Φιλε araya4 το "αχ Θεσσαλονικη" δεν το εχω διαβασει , το "Θεσσαλονικη, πολη των φαντασματων" ομως το διαβασα 2-3 φορες μιας κ ειναι ενα εργο το οποιο προκαλεσε ιδαιτερη αισθηση για πολλους κ διαφορους λογους οταν κυκλοφορησε κ ειναι ενα βιβλιο που αγγιζει καποια πολυ λεπτα θεματα που σηκωνουν πολυ συζητηση.
Ενω ο συγγραφεας ειναι καθηγητής ιστορίας/ερευνητης το εργο του αυτο εχει τεραστιες ιστορικες ανακριβιες , επισης ο συγγραφεας απ την αρχη του βιβλιου παρουσιαζει (σωστα) την Θεσσαλονικη σαν μια πολυπολιτισμικη πολη οπου ομως συμφωνα μ αυτον χριστιανοι,εβραιοι κ μουσουλμανοι συνυπαρχουν σχεδον αρμονικα...
Παρουσιαζει τους μουσουλμανους σαν θυματα , κατηγορει τους προσφυγες οτι ευθυνονται για την παρακμη της πολης , αγιοποιει την εβραικη κοινοτητα, αποφευγει να ασκησει οποιαδηποτε κριτικη στο οθωμανικο κρατος κ αλλα πολλα.
Βεβαιως αναφερει κ πολλες αληθειες οι οποιες απο την μερια μας εχουν αποσιοπηθει αλλα ο συγγραφεας σε καμια περιπτωση δεν κραταει ουδετερη σταση απενατι στις διαφορες εθνοτητες που κατοικουσαν στην Θεσσαλονικη.

gash04Προτείνω ανεπιφύλακτα το


ΣΙΔΗΡΑ ΚΑΙ ΧΡΥΣΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
( 1864-1922 )
Το βιβλίο γράφτηκε το 1901 και είναι τόσο διαχρονικό όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε.
Τύφλα να έχει ο Όργουελ.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και μέσο Internet.
Απλά απόλαυση.

Υ.Γ Είχε απαγορευτεί στην Ελλάδα όταν πρωτοδημοσιεύτηκε.
Λογικό...

ααα οι "Διαθηκες" του Δημητρακοπουλου ειναι απ τα αγαπημενα μου συγχρονα φιλοσοφικα εργα !!

παραθετω μερικα αποσπασματα απ το βιβλιο

«Το γήρας δεν έρχεται απ΄ εκεί όπου λευκαίνεται η κόμη, αλλ΄ απ΄ εκεί όπου μαυρίζει η καρδία.
«Μη εμπιστεύεσαι εις την όρασιν του ανθρώπου, σπανιώτατα αντιλαμβάνεται όπως βλέπει, συνηθέστατα βλέπει όπως αντιλαμβάνεται.
«Φρονήσεως δείγμα το να γελάσης πρώτος δια την αφροσύνην σου, πριν γελάσουν άλλοι.
«Αληθής η αρετή την οποίαν δεν βλέπεις.
«Πολιτική με κόμμα, έθνος με τελείαν.
«Ο γάμος όταν δεν είνε σύνδεσμος είνε επιφώνημα.
«Ο ανεμοδείκτης του ανακτόρου χρησιμότερος του βασιλέως. Τουλάχιστον δεν έχει ανάγκην εξόδων, και στρέφεται προς όλα τα μέρη του βασιλείου.
«Ουδείς θα κηρυχθή πολέμιός σου εάν πρώτον δεν αναγνωρίση την αξίαν σου.
«Το κακόν δεν έχει απόλυτον βάρος, ζυγίζεται δια της χειρός του διαπράξαντος αυτό.
«Τόλμη: πτέρυγες δια το μεγαλείον, βάραθρον δια την σμικρότητα.
«Ομιλούν περί ανθρώπων πωλούντων την συνείδησίν των. Ουτοπία. Είναι εμπόρευμα η συνείδησις, το οποίον τότε επώλησεν ο άνθρωπος, όταν έπαυσε να το έχη.
«Ο ανήρ φαινομενικώς είναι ο σύζυγος της γυναικός. Κυρίως είναι το υποσυζύγιόν της.

Από το βιβλίο του Θ.Βαλτινού : Στοιχεία για τη δεκαετία του '60


2 Οκτωβρίου 1963
Ενδιαφέρομαι για μετανάστευση στην Αυστραλία. Είμαι παντρεμένος και με ένα παιδί τριών μηνών. Είμαι πρακτικός ηλεκτρολόγος και απόφοιτος με γραμματικές γνώσεις δημοτικού και άλλες τεχνικές δουλειές αλλά πάλι χωρίς άδεια.
Σας παρακαλώ στείλτε μου οδηγίες τι να κάνω. Ξένη γλώσσα δεν γνωρίζω.
Νικόλαος Λ.
Κυπαρισσία

25.5.1962
Προς
τον κύριο προϊστάμενο μεταναστεύσεως
εξ Ελλάδος
Παρακαλούμε ευσεβάστως όπως μας αποστείλετε καταστάσεις εγγραφής δια αποδημίαν εις Καναδάν ή όπου
Οικογένεια Κωνταντίνου Κ. Άτομα 4
Οικογένεια Ευαγγέλου Τ. Άτομα 8
Οικογένεια Δημητρίου Τ. Άτομα 2 Άτεκνοι
......
Χωρίον Κεραμίδι Τρικάλων
ευχαριστούμε

6η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
http://www.helexpo.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=1&&page=686&newsid=818

Έκανα χθες τ απόγευμα μια βόλτα στον χώρο της έκθεσης , καλή οργάνωση , πολλοί εκδοτικοί οίκοι από Ελλάδα κ εξωτερικό ,ενδιαφέρουσες προσφορές κ ωραία αφιερώματα.Αξίζει να πάτε

Αδέρφια έχεις κάποιος να μου προτείνει ενα καλό βιβλίο βιογραφικού περιεχόμενου;;

Αδερφε βιογραφικο εχω μονο το βιβλιο "ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ" το οποιο ειναι γραμμενο απο την γυναικα του και εναν στενο του φιλο στις μαχες της Κουβας. Το συγκεκριμενο βιβλιο ειναι κορυφη !

Αυτοβιογραφικο και ποδοσφαιρικο ειναι του Μαραντονα, το "ΕΓΩ Ο ΝΤΙΕΓΚΟ". Γραφει για ολα αν και κατι ξεχασε ο μεγαλος (καμια αναφορα για την χειροτερη ατμοσφαιρα που εζησε) Αξιζει.

Εκτος αν εννοεις βιογραφικα, κατι σαν "το λουλουδι της ερημου" η το "ποτε χωρις την κορη μου", τα οποια ειναι σε στυλ μυθιστορηματος.

Αδερφέ ευχαριστώ για τις προτάσεις του ΤΣΕ φυσικά και το έχω διαβάσει λόγω ιδεολογίας αλλα του Μαραντόνα οχι και το βρίσκω ενδιαφέρον γενικά θέλω πάντως βιογραφίες αθλητών

Παοκτσάκι από την Κέρκυρα ένα πολύ καλό σχετικό βιβλίο είναι το " Καταραμένη ομάδα " και αφορά ένα κομμάτι της καριέρας του μεγάλου αλλά και ιδιαίτερα ιδιόρυθμου προπονητή Μπράιαν Κλαφ. Να τι γράφει ο Κ. Παπαγιώργης για το βιβλίο, που σου συνιστώ ανεπιφύλακτα ( αν δεν σου αρέσει θα στο πληρώσω εγώ ) :

Καταραμένη ομάδα
του Πις Ντέιβιντ

Στην Αγγλία αλλά και στον λοιπό ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό κόσμο, η περίπτωση του Μπράιαν Χάουαρντ Κλαφ έχει αφήσει εποχή. Έχοντας διαπρέψει στη δεύτερη κατηγορία (251 τέρματα σε 274 παιχνίδια), μια ρήξη χιαστών του έκοψε την μπάλα, οπότε ο «Κλάφι» πήρε τη μεγάλη απόφαση να κερδίσει ό,τι του στέρησαν. Αυταρχικός, ανυποχώρητος, προσβλητικός με τους συνεργάτες τους, αθυρόστομος, αλαζόνας, μέχρι τις φτέρνες, θέλησε να αποδείξει ότι το κουτσό τσακάλι είναι πιο επικίνδυνο. Έσωσε την άσημη Χάρτπουλ από υποβιβασμό, πήρε το πρωτάθλημα με την Ντέρμπι Κάουντι και το Κύπελλο Πρωταθλητριών με τη Νότιγχαμ Φόρεστ. Ο Πις αφηγείται τα κατορθώματά του Κλαφ χωρίς συμβατικότητες• αποδίδει ζωντανά τον ποδοσφαιρόκοσμο της περιφέρειας, τις άγριες σχέσεις μεταξύ ημετέρων και υμετέρων, τα πιοτά και τα τσιγάρα παικτών και παραγόντων (όλοι οι παίκτες πίνουν και καπνίζουν). Το βιβλίο αξίζει επειδή σιχαίνεται τη φιλολογία, το συναισθηματισμό, τις εύκολες γραφικότητες. Οι ποδοσφαιρόφιλοι θα το αγαπήσουν.

Τα βιβλια "το στομα του διαβολου" και "η νυχτα της λευκης παπαρουνας" ειναι δυο απο τα καλα που διαβασα τελευταια και που αξιζει να αναφερω. Βεβαια κινουνται στο χωρο του φανταστικου, αλλα αυτο δεν πρεπει να προβληματιζει ιδιαιτερα....ουτε εγω ειμαι φαν αυτου του ειδους. Του τρομου ναι, οπως εχω αναφερει απο την αρχη, αλλα οχι τοσο σε αυτη του τη μορφη.

Απλα και τα δυο ειναι ελληνικα, γραμμενα απο νεους συγγραφεις και απλα γραφουν για τους φοβους που εχουμε βιωσει κατα καιρους, για πραγματα που ειτε εχουμε συζητησει με φιλους σε καποια μεταμεσονυχτια παρεα, ειτε εχουμε σκεφτει και μας εχουν στοιχειωσει για καποιο διαστημα, καποιο βραδυ κτλ. Το οτι και των δυο τα διηγηματα κινουνται γυρω απο την ελληνικη φυση και υπαιθρο, απλα τα κανει πιο σκοτεινα και πιο ζωντανα. Νομιζω πως αξιζουν μια ματια.

Αυτό το τόπικ δεν του αξίζει να αραχνιάζει. Το ανασύρω από την αφάνεια με μια πρόταση κλασσική, ένα βιβλίο που το ανέφερα σε ανύποτο χρόνο για τον "Πρέσσφιλντ" του φόρουμ (λέγε με και Kass4).Το εξαιρετικό είναι πτωχή λέξη για να περιγράψει το βιβλίο. Μια αρχαία Σπάρτη βάρβαρη και σκληρή αλλά και με ήθος, τιμή. Συνήθειες και έθιμα των Σπαρτατών που πλέον φαντάζουν απάνθρωπες, αλλά και αξίες και ιδανικά που πλέον τείνουν να αφανιστούν.
---------------------------------------------------------------------
ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Steven Pressfield
Εκδόσεις: Πατάκη 2001
Σελίδες: 552

Επτά ημέρες πολέμου και ζωής...
Σε ένα στενό πέρασμα του όρους Καλλιδρόμου με τη θάλασσα, που λέγεται Θερμοπύλες, μακριά από τη γενέτειρά τους, το 480 π.Χ. τριακόσιοι επίλεκτοι Σπαρτιάτες πολεμιστές απώθησαν τους χιλιάδες πολεμιστές του Πέρση εισβολέα και έδωσαν με γενναιότητα τη ζωή τους, υπηρετώντας με ανιδιοτέλεια τη δημοκρατία και την ελευθερία. Μια απλή επιγραφή σε επιτύμβια στήλη δείχνει το μέρος όπου είναι θαμμένοι. Από αυτή την επιτύμβια στήλη εμπνεύστηκε ο συγγραφέας και συνέδεσε με υπέροχο τρόπο τη γνώση με τη φαντασία, βασιζόμενος στις αυθεντικές λογοτεχνικές πηγές του Ηροδότου, του Πλάτωνα, του Ξενοφώντα και πολλών άλλων, αλλά και σύγχρονων ιστορικών των οποίων η δημοσιευμένη σοφία βοήθησε το συγγραφέα να επιχειρήσει να φανταστεί χαμένους κόσμους και πολιτισμούς. Ο Στίβεν Πρέσσφιλντ δεν ήταν στις Θερμοπύλες το 480 π.Χ., αλλά όταν τελειώσετε το βιβλίο θα νομίζετε ότι ήταν, κι εσείς μαζί.

Η ταινια "300" βασιστηκε σε αυτο το βιβλιο. Ο Πρεσφιλντ και ο Μανφρεντι (κυριως) ειναι οι καλυτεροι συγγραφεις ιστορικων μυθιστορηματων.

τίποτα απο κούντερα έχετε να προτείνετε?
Τι στύλ είναι?Σαν τον Εκο?

Κάπου άκουσα ότι έχει γίνει της μόδας πλέον,όπως ήταν παλιότερα ο μπράουν...