Paokmania.Gr

prist64 έγραψε:

barlow4 έγραψε:μονο ποταμισιο?

ΥΓ σαν την σαρδελα στα καρβουνα δεν εχει.

και το γαυρο στο τηγανι.
υγ.το τηγανητο γριβαδι ειναι ωραιο πραμα.

Γριβάδι από την Βόλβη.
Και χέλι.
Αμάν.

Καλημερες!

Πωωωωωω ρε ενας ηλιος νααααα, τυφλωθηκαμε!
Καλημερες.

Καλημέρα σε όλους!

Καλημερα κι απο μενα.

Αλεξιε,τα νοστιμοτερα γριβαδια ηταν απο την λιμνη του Αγιου Βασιλειου.

Αναγειάσου.

Μπονζούρ και γκουντμόρνινγκ.

Τί κακό πράγμα είναι η απληστία!
Ειδικά όταν συνδυάζεται με την ημιμάθεια.

Καλημέρα Π.Α.Ο.Κ.τσάκια!!!! Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!!!!

Νίκες πα-ντού!!!!

Ale έγραψε:Μπονζούρ και γκουντμόρνινγκ.

Τί κακό πράγμα είναι η απληστία!
Ειδικά όταν συνδυάζεται με την ημιμάθεια.

Για καν' το ταληρα.

Γεια.

Καλησπέρα πέεερα για πέεερα!!!!

prist64 έγραψε:

Ale έγραψε:Μπονζούρ και γκουντμόρνινγκ.

Τί κακό πράγμα είναι η απληστία!
Ειδικά όταν συνδυάζεται με την ημιμάθεια.

Για καν' το ταληρα.

Από την δουλειά είναι το ερέθισμα.

Τα..... τάληρα δεν είναι ποτέ αρκετά για κανέναν επιχειρηματία, όπως επίσης και η αίσθηση της εξουσίας, την οποία συνεχώς πρέπει να ακονίζει επάνω στις ζωές των υπαλλήλων του.
Αυτό το εγγενές, νομιμοποιημένο και ενθαρρυνόμενο από τον καπιταλισμό ζωώδες ένστικτο οδηγεί στην ύβρι.
Όταν μάλιστα η ημιμάθεια και η ανασφάλεια συμβάλλουν στην κατάσταση, τότε η νέμεσις επιταχύνεται.
Διότι ο υπάλληλος, ο οποίος γνωρίζει την αξία του, σύντομα θα πει τον επιχειρηματία, να βάλει στον κώλο τα λεφτά του.

Βάζοντας τα παραπάνω σε κοινωνική κλίμακα και αντικαθιστώντας το ατομικό παράδειγμα με την ταξική πραγματικότητα, το μόνο που λείπει από την επιβεβαίωση των παραπάνω συνθηκών, είναι η αυτοσυνειδητοποίηση της εργατικής τάξης.
Στην οποία εργατική τάξη ανήκουμε όλοι, αλλά μας έχει περάσει εντέχνως η ψευδαίσθηση, πως είμαστε "αστοί" και πως η αγορά είναι "ελεύθερη".

Καθήκον μας προσωπικό και κοινωνικό είναι καθημερινά να συνειδητοποιούμε την κατάσταση γύρω μας, την θέση μας σε αυτήν την πραγματικότητα, καθώς και να ενεργούμε πάντοτε σύμφωνα με την αξιοπρέπειά μας.

τα βροντηξες?

Όχι ακόμη.
Απλά ήρθε πάλι η στιγμή, που μετράει ο χρόνος ανάποδα.
Συνήθως αυτό κρατάει γύρω στο εξάμηνο.