Ο black fox εξέθεσε στο πρώτο του ποστάρισμα με άγαρμπο τρόπο την άποψή του.
Το έθεσε κάπως υπερβολικά και όχι στη σωστή του βάση.
Επί της ουσίας όμως, σε δύο μόνο σημεία διαφωνώ..
Στην εκ προοιμίου απαισιοδοξία για την πρόκριση.
Στο ότι θα προκριθεί ο Παπαναστασιακός.
Με το δεύτερο ποστάρισμά του όμως εγώ δεν διαφωνώ.
Χωρίς ελεγχόμενο ρίσκο, το μεγάλο άλμα προς τα μπρος είναι σχεδόν αδύνατο.
Και η διάθεση για το παραμικρό ρίσκο είναι υπό του μηδενός.
Η έννοια του ρίσκου είναι
σχετική και μεταβαλλόμενη.
Αν δεν ρισκάρεις καθόλου, μη ενισχύοντας λίγο ακόμη την ήδη καλή και φτιαγμένη σου ομάδα, κινδυνεύεις να χάσεις μεγάλες ευκαιρίες και να μην επιβιβαστείς στο τρένο της σωτηρίας σου.
Έτσι μπλέκεις σε ένα φαύλο κύκλο, κάνεις άλματα προς τα πίσω και νιώθεις σιγά σιγά τη θηλιά στο λαιμό.
Εγώ το βρίσκω αυτό
πολύ πολύ μεγαλύτερο ρίσκο σε μεσομακροπρόθεσμο επίπεδο.
Η ομάδα έκανε άλματα προόδου με ραγδαία ταχύτητα.
Και η διοίκηση μας, σε πολλούς τομείς,
δεν ήταν απόλυτα προετοιμασμένη για τόσο απότομη βελτίωση.
Οργανωτικά, οικονομικά, διοικητικά, ψυχολογικά.
Δεν είναι ούτε μομφή ούτε αρνητισμός αυτό.
Μία απλή
λογική διαπίστωση είναι που δεν αναιρεί τίποτα από όσα όμορφα έχουν γίνει.
Κατά τ' άλλα, μάχη μέχρις εσχατων για την πρόκριση.
Πίστη και αισιοδοξία.
Στο κάτω κάτω, η μόνη ελληνική ομάδα που έπαιξε σε υψηλό επίπεδο αυτή την εποχή είμαστε, γιατί να είμαστε ηττοπαθείς?
Άλλο αυτό όμως και άλλο η ανάλυση μίας κατάστασης.
Ο
στρουθοκαμηλισμός είναι από τους χειρότερους έχθρους μας.
Πρέπει να το καταλάβουμε όλοι αυτό.
υγ είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει στο φόρουμ.
Το "κύνηγι γκρινιάρηδων" είναι το αντίστοιχο κυνήγι μαγισσών σε αυτο το site, το οποίο υπεραγαπώ και το νιώθω δεύτερο οπαδικό μου σπίτι μετά το γήπεδο.
Οι αφοριστικά αρνητικοί, οι σκόπιμα προκλητικοί είναι ελάχιστοι και από κάμια στιγμή και έπειτα, αν αγνοηθούν, θα αποβληθούν σε μία φυσική διαδικασία.
Δεν γίνεται όποιος διαφωνεί ή εκφράζει προβληματισμούς, γράφοντας με επιχειρήματα, να τρώει τέτοιο πέσιμο.
