ΠΑΟΚ είμαι χάρε μου, την ψυχή μου πάρε μου

[DC]

@ Hideguti.
Ευχαριστούμε για την γνωριμία του ανθρώπου πίσω από το νικ.
Το κάνει δυσκολότερο αλλά χρειαζόταν.

[dimitrissss]

@ Hideguti.
Ευχαριστούμε για την γνωριμία του ανθρώπου πίσω από το νικ.
Το κάνει δυσκολότερο αλλά χρειαζόταν.

Ναι, συμφωνώ. Ευχαριστούμε Hideguti.

[shark4]

Κριμα ...Ειναι απιστευτο αυτο που συνεβη...Ο θεος να τον αναπαυσει... Ενας ξεχωριστος ανθρωπος - για οσους τουλαχιστον τον γνωρισαν μονο μεσα απο γραπτα του -εφυγε απο κοντα μας ...


Υ.Γ. Stepas, Kass, Oli , Paokara4 .....PAOKMANIA και εκει ψηλα....

[Dinos_Liverpool]

Όσο απίστευτο και αν ακούγεται, χάσαμε έναν δικό μας άνθρωπο που οι περισσότεροι από μας ούτε καν γνωρίσαμε! Αντιληφθήκαμε, όμως, πλήρως ότι επρόκειτο για έναν ξεχωριστό άνθρωπο που η μοίρα δεν στάθηκε καθόλου γενναιόδωρη μαζί του! Πολύ-πολύ κρίμα!

Θα ήθελα να παρακαλέσω όσους από τους Αθηναίους μπορούν να δώσουν το παρόν στο ύστατο «χαίρε», να το κάνουν αύριο στις 16:00 στην εκκλησία του προφήτη Ηλία στην Αγ. Παρασκευή.

Καλό σου «ταξίδι», Κωστή...

Κουράγιο και δύναμη στους οικείους του...

[praktorinos.1]

Ο χαμός τού Kώστα,
μιας τόσο χαρισματικής περσόνας όπως ο διαδικτυακός Olivares
μας μάτωσε την ψυχή, την καρδιά και το νου.


Είναι αδιανόητο και σοκαριστικό
όταν φεύγουν απροσδόκητα άνθρωποι της ηλικίας του
πολύ περισσότερο όταν εγνωσμένα έχουν να προσφέρουν ποταμούς γνώσης, αγάπης και συμπυκνωμένης σοφίας.


Τα αναπόφευκτα κλισέ,
και πώς να αποδώσεις τις δέουσες τιμές όταν αποχαιρετάς το μάστορα των λέξεων,
τον καλό ΠΑΟΚτσή στρατιώτη Ολιβάρες,
το προσκύνημα που γίνεται αυτές τις ώρες εδώ
υπερτονίζει τη σημαντικότητα τής απώλειας.

[Kap]

Είναι από τις στιγμές που απλώς θες να πεις κάτι, όχι για να γραφτεί κάτι, αλλά για να το βγάλεις από μέσα σου και να προσπαθήσεις να λύσεις τον κόμπο στον λαιμό σου. Ένα παιδί στην ηλικία μου το οποίο δεν γνώρισα ποτέ, διότι δεν κατάφερα να βρεθώ ποτέ στην γνωστή καφετέρια όπου συναντιόνταν τα παοκτσάκια στην Αθήνα λόγω δουλειάς, αλλά που μέσω των γραπτών του απολάμβανε τουλάχιστον τον σεβασμό μου αλλά και την ασυναίσθητη συμπάθεια που νοιώθεις για κάποιον που (πιστεύεις) ότι μπορεί να έχεις παρεμφερείς ιδέες και ιδανικά.

Αν και έχω να πάω σε κηδεία από τότε που πέθανε ο πατέρας μου πολύ νέος πριν από 18 χρόνια, θα το παλέψω να πάω για να τιμήσω τη μνήμη του, όπως και αυτός τιμούσε με την παρουσία του το (μοναδικό) σάιτ στο οποίο είμαι μέλος. Αναπαύσου εν ειρήνει συνοπαδέ μου.

[navigator11]

Προσωπικά,νιώθω,πέρα από στενοχώρια για τον άδικο χαμό του Όλι,που δεν είχα τη χαρά να γνωρίσω,μια μικρή χαρά για συνοπαδούς,που έστω κάτω από θλιβερές συνθήκες,επέστρεψαν,έστω και για λίγο,στο φόρουμ.
Φιλικούς χαιρετισμούς σε Χίντε,Πρακτορίνο,Τσί και άλλους.Ευχομαι να είστε άπαντες καλά.Έστω και απόντες.

[Emeismazi4]

Καλό ταξίδι στον άνθρωπο που αποτέλεσε τη νο1 αφορμή να δημιουργήσω αυτόν τον λογαριασμό στο φόρουμ. Παρότι δεν τον γνώριζα, η πένα του με ταξίδευε.

Καλό ταξίδι, και πάλι, και καλή αντάμωση.

[Quefor]

Καλό ταξίδι Κώστα, σ ευχαριστώ για τη συμβολή σου στην οπαδική μου γαλούχηση και θεώρηση του ποδοσφαίρου
καλή αντάμωση

[mpafos4]

Προσωπικά,νιώθω,πέρα από στενοχώρια για τον άδικο χαμό του Όλι,που δεν είχα τη χαρά να γνωρίσω,μια μικρή χαρά για συνοπαδούς,που έστω κάτω από θλιβερές συνθήκες,επέστρεψαν,έστω και για λίγο,στο φόρουμ.
Φιλικούς χαιρετισμούς σε Χίντε,Πρακτορίνο,Τσί και άλλους.Ευχομαι να είστε άπαντες καλά.Έστω και απόντες.

Σε ευχαριστω που τo εγραψες,φιλε,πλοηγε.Δεν θα μπορουσα να το γραψω καλυτερα!

Θελω να γραψω τοσα πολλα,αυτες τις μερες,για ολα οσα συμβαινουν στην ομαδα μας αλλα δεν βρισκω τη δυναμη...το κουραγιο...

Τελικα....μαλλον.... καποιοι εδω μεσα δεν ειναι ενα απλο νικ....αλλα κατι πολυ περισσοτερο!...

[obanebane]

Γεια σου ρε φιλε δεν θα σε ξεχασω ποτε.
Δεν μου βγαινει τιποτα μου ειναι τοσο δυσκολο να πιστεψω οτι δεν θα εισαι πια αναμεσα μας.

[Othin]

Από την Κυριακή που διάβασα το τραγικό νέο, άρχισα ασυναίσθητα να αποφεύγω να μένω παραπάνω από λίγα λεπτά στο site. Με κυριεύει η αίσθηση αδικίας και η μελαγχολία στην σκέψη του τόσο πρόωρου χαμού ενός ευγενή, έξυπνου και καλλιεργημένου από κάθε άποψη αδερφού. Αν και δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά, νιώθω σα να έχασα κάποιον πολύτιμο φίλο που γνώριζα χρόνια.
Δεν έχω διάθεση να γράψω κάτι άλλο.
Συλλυπητήρια στους συγγενείς του και κουράγιο.

[Bono.]

[youtube]4O05PZdYiyo[/youtube]

[gia panta paok...]

Αγαπητοί συν-οπαδοί,
είμαι τακτικός επισκέπτης του παοκμάνια εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια, και καθημερινά ανατρέχω σε αυτό για να ενημερωθώ και να ψυχανεμιστώ τις τάαεις του οπαδικού κινήματος, καθώς εδώ και αρκετά χρόνια δεν μετέχω ενεργά σε αυτό. Είμαι σχεδόν συνομίληκος του Κώστα (+2 χρόνια), οπότε, ναι, έχω δει πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ, έχω δει και πέναλντυ με Eintracht και πρόκριση με Σοσώ, αλλά στη Θ4 έχω χρόνια να πάω, για πολλούς και διάφορους λόγους, που δεν είναι του παρόντος.
Όταν άρχισα να επισκέπτομαι την ιστοσελίδα ήταν μέρες ανάτασης του οπαδικού αλλά και αθλητικού μας κινήματος, όταν ο ΠΑΟΚ φαίνονταν από τα πιο υγειή κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας, χάρη στην αρμονική οργανική σχέση μεταξύ ομάδας-κόσμου-διοίκησης και την αυτοδιεύθυνσή του, δηλαδή λόγω της έλλειψης μεγαλομετόχου, που έκανε αυτό το οικοδόμημα αρμονικό εφόσον όλα του τα κομμάτια λειτουργούσαν έτσι. Μετά όλα αυτά έπαψαν να ισχύουν, χάθηκε η ενότητα του οπαδικού κινήματος, και η διχόνοια άρχισε να τρώει τις σάρκες μας. Πολλές φορές ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια έχω εξοργιστεί με πράγματα που συμβαίνουν στην οικογένειά μας, όμως τελικά βλέπω ότι η πλειοψηφία του κόσμου του ΠΑΟΚ και των συνοπαδών μας λειτουργεί με τρόπο ενστικτωδώς αυτοσυντήρησης. Το τελευταίο δίνει ελπίδα.
Ο olivares ήταν ένας φάρος γνώσης και τέτοιας αντιμετώπισης των πραγμάτων που σου επιτρέπει μια μικρή απόσταση από τα "καθημερινά", τα "τετριμμένα", αυτά που σε διαιρούν, ενώ την ίδια στιγμή μεγένθυνε τα μεγάλα, αυτά που κρατάς στη μνήμη σου και συνεχίζεις να πορεύεσαι με ελπίδα. Η απώλεια του Κώστα, που δεν είχα την τύχη ποτέ να γνωρίσω προσωπικά, αλλά ήταν σαν να τον γνώριζα μέσα από τα γραπτά του, κάνει την κοινότητά μας φτωχότερη. Και όταν χάνονται τέτοιοι άνθρωποι από τις κοινότητές μας, εμείς οι υπόλοιποι που μένουμε, πρέπει να επιδεικνύουμε γνωρίσματα ενότητας και ευστοχίας, προκειμένου να ανταπεξέλθουμε της απώλειας. Είναι σαν να παίζεις με το γάβρο, καληώρα, το κοράκι σου βγάζει το καλύτερο πάικτη σου και θέλει να σε γονατίσει, εσύ μένεις με 10, η κερκίδα είναι έτοιμη να μπει μέσα, και τι κάνεις; Πρέπει οι 10 να παίξουν και για τον ενδέκατο, προκειμένου να ανταπεξέλθουν του αγώνα. Το γεγονός του θανάτου του Κώστα με συντάραξε όσο τίποτε άλλο τα χρόνια που είμαι επισκέπτης του παοκμάνια, είναι το γεγονός που με έκανε από φίλο και επισκέπτη να γίνω μέλος, και να γράψω για πρώτη φορά.
Καλό ταξίδι olivares, φίλε που δεν γνωρίσαμε, η μνήμη σου θα είναι φάρος για μας που μένουμε, και μακάρι να μη φανούμε μικρότεροι της κληρονομιάς που μας αφήνεις.

[Stelios Bagios]

Συλλυπητήρια στους οικείους του Κώστα.
Δεν τον γνώριζα προσωπικά, αλλά διάβαζα τις αναλύσεις του εδώ και χρόνια.
Εκφράσεις όπως "έχουμε γίνει φτωχότεροι" και "αφήνει πίσω του δυσαναπλήρωτο κενό" στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αποτελούν κλισέ, αλλά απεικονίζουν την πραγματικότητα.