Paokmania.Gr

gpap5 έγραψε:Γιαννάκο, ξέρεις γιατί εμείς πουλήσαμε 10μμύρια τον Τζήμα, ενώ ο γαύρος πούλησε 35μμύρια τον Κωστούλα;

Διότι ο Κωστούλας έπαιξε στην πρώτη ομάδα, αφήνοντας στον πάγκο Βέρντε και Πάλμα, όχι μόνο σε αγώνες με Λαμίες και Τρίπολες, αλλά και σε ευρωπαϊκούς αγώνες. Και τον είδε κόσμος και κοσμάκης.

Ο δικός μας, καθόταν πάγκο για να παίζει ο Σαμάτα και ο Τσάλοφ, και έπρεπε να πάει στην Β' Γερμανίας για να τον δούνε οι Άγγλοι.

Αυτός είναι ο λόγος.
Άσε τους άλλους να μιλάνε για ''ξέπλυμα'' ή για "συμφωνίες κάτω από το τραπέζι''.
25μμύρια παραπάνω έφερε ο Κωστούλας, από τα 10μμύρια που σου έφερε ο Τζήμας.

Μπορείς να το επιβεβαιώσεις, πιάσε τον πρεζέμπορα και ρώτα τον.

Δύο επιλογές έχει λοιπόν κυρΓιάννη.
Το δέχεσαι και το καταπίνεις.
Ή πιάνεις τον Ρουμάνο από τον γιακά και του λες ''θέλω πιτσιρικάδες στην 11άδα''.
Επιλογή σου είναι.

Επειδή εσύ τρως ξύλο απ τη γυναίκα σου και το αφεντικό σου δεν σημαίνει ότι είμαστε υποχρεωμένοι να διαβάζουμε τον εμετό σου εδώ μέσα. Δασκαλιστικο υφακι παντογνωστη με μειωτικους χαρακτηρισμους στον "Γιαννάκη" και τον "Ρουμάνο" και προπαγάνδα με τα "10μμυρια" του Τζημα. Θα έγγραφα κι άλλα αλλά θέλω το μπαν μου να μην κρατήσει πάνω από βδομάδα. Ευχαριστώ.

Γιαννάκο, ξέρεις γιατί σήμερα το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι για δευτεροκλασάτους τουρίστες και κοντέινερ με ακτινίδια, ενώ τον Πειραιά τον έχουν κάνει πύλη της Ευρώπης;

Γιατί στον Πειραιά μπήκαν με σχέδιο. Έφεραν κρουαζιέρες, επενδύσεις, φορτία, θέσεις εργασίας. Δεν έκαναν φιέστες με μακέτες και εγκαίνια.
Γιατί εκεί δεν το άφησαν το λιμάνι στους βυσματούχους yes-men, αλλά το πέρασαν σε ανθρώπους που ήξεραν τι σημαίνει στρατηγικός κόμβος.

Εμείς εδώ τι κάναμε;
Αφήσαμε το λιμάνι να το βλέπουν κάτι πλοία απ’ την Τουρκία και τα Βαλκάνια, κι αντί να το κάνουμε κέντρο των Βαλκανίων, το κάναμε σκουπιδότοπο ανευθυνότητας και δημοσίων σχέσεων.

Μην ακούς λοιπόν τα παραμύθια για "γεωπολιτική σημασία", "στρατηγικό βάθος" και "ανάπτυξη" –
ούτε containers δεν έχουμε να δείξουμε στον χάρτη.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Πειραιάς φέρνει τα δισεκατομμύρια, κι εμείς μετράμε βαρκούλες στην Καλαμαριά.

Δύο επιλογές έχεις λοιπόν, Γιαννάκο:

Ή το δέχεσαι, το καταπίνεις και συνεχίζεις να πουλάς παραμύθια,
ή πιάνεις δουλειά και φτιάχνεις λιμάνι με ρόλο – όχι ντεκόρ για το instagram.

Επιλογή σου είναι.
Απλά να θυμάσαι:
Τα καράβια φεύγουν. Οι ευκαιρίες όχι.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Πειραιάς βάζει τα δις και εμείς μετράμε τις βαρκούλες από την Καλαμαριά.

Δύο επιλογές έχεις λοιπόν, Γιαννάκο.

Ή το δέχεσαι, το καταπίνεις και συνεχίζεις να πουλάς παραμύθια,
ή πιάνεις δουλεια και κανεις λιμάνι με ρόλο, όχι ντεκόρ.

Επιλογή σου είναι.
Απλά να θυμάσαι: τα καράβια φεύγουν, οι ευκαιρίες όχι.

Γιαννάκο, ξέρεις γιατί το Μακεδονία Παλλάς σήμερα είναι απλώς ένα ωραίο φόντο για στορι από μπαλκόνι, ενώ θα έπρεπε να είναι το σύμβολο της Θεσσαλονίκης στην ανατολική Μεσόγειο;

Γιατί κάποτε ήταν το σημείο αναφοράς για πολιτικούς, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες. Κέντρο αποφάσεων, εικόνας, ζωής.
Τώρα; Μια επένδυση που έγινε βιτρίνα — χωρίς ταυτότητα, χωρίς κύρος, χωρίς ρόλο.

Γιατί, Γιαννάκο, εκεί που άλλοι πήραν ιστορικά ξενοδοχεία και τα έκαναν brand διεθνούς βεληνεκούς,
εμείς το κάναμε σκηνικό για δεξιώσεις και καφέ με θέα.
Κι όποιος πάει εκεί, πάει για την τοποθεσία — όχι για αυτό που αντιπροσωπεύει το κτίριο.

Ξεχάσαμε τι είναι το Μακεδονία Παλλάς.
Το αφήσαμε να γίνει ένας ωραίος τοίχος στο Instagram και μια φήμη από το παρελθόν.

Μην ακούς, λοιπόν, τα μεγάλα λόγια για "αξιοποίηση", "ανάπτυξη", "φιλοξενία υψηλού επιπέδου".
Ούτε συνέδρια δεν φιλοξενούμε της προκοπής πια.

Αυτός είναι ο λόγος που η Αθήνα έχει Hilton και Grand Bretagne, και εμείς έχουμε έναν θρύλο που ξεθωριάζει με τα χρόνια.

Δύο επιλογές έχεις λοιπόν, Γιαννάκο:

Ή το δέχεσαι και συνεχίζεις να λες «μια χαρά είναι και τώρα»,
ή κάθεσαι κάτω με σοβαρούς ανθρώπους και λες: "πώς το φέρνουμε ξανά στο επίκεντρο;"

Επιλογή σου είναι.
Απλά να θυμάσαι:
Το κτίριο μπορεί να μείνει. Η αίγλη, όχι.


ΥΓ. Μην με τσιγκλάτε, γιατί επιφυλάσσομαι και για την Αγκροκομ.Ήρθε η ώρα να του μάθουμε business.

Άσε την αγροκομ, Σουρωτή θέλω να δω τι θα πεις.

Γιαννάκο, ξέρεις γιατί η Σουρωτή σήμερα είναι απλώς ένα σκονισμένο όνομα σε ένα αλουμινένιο στο ράφι του σούπερ μάρκετ, ενώ θα έπρεπε να είναι το ελληνικό Perrier;

Γιατί κάποτε η Σουρωτή ήταν κάτι παραπάνω από ένα «ανθρακούχο φυσικό μεταλλικό νερό». Ήταν η γεύση της εκλεκτής παρέας, το κρυφό στολίδι της Βόρειας Ελλάδας, το νερό που έδινες στον ξένο για να πεις «εδώ έχουμε ποιότητα».

Τώρα; Μια φίρμα που απλώς επιβιώνει. Χωρίς αφήγημα, χωρίς εξωστρέφεια, χωρίς φιλοδοξία.

Γιατί, Γιαννάκο, εκεί που άλλοι πήραν ένα προϊόν με προέλευση και το έκαναν διεθνές σύμβολο (δες San Pellegrino, δες Evian), εμείς κρατήσαμε τη Σουρωτή για τους καλοκαιρινούς καφέδες με γκαζόζα στο χωριό.
Κι όποιος τη διαλέγει, το κάνει από συνήθεια — όχι γιατί λέει κάτι το όνομα.

Ξεχάσαμε τι είναι η Σουρωτή.
Την αφήσαμε να γίνει μια αναφορά στο παρελθόν, ένα ρετρό λογότυπο και μια χαμένη ευκαιρία.

Μην ακούς, λοιπόν, τα μεγάλα λόγια για "επανεκκίνηση", "επενδυτικό ενδιαφέρον", "αναβάθμιση της μονάδας".
Ούτε καν storytelling σωστό δεν έχουμε χτίσει γύρω από αυτήν.

Αυτός είναι ο λόγος που η Ιταλία πουλάει φυσαλίδες με prestige, και εμείς μπουκάλια με νοσταλγία.

Δύο επιλογές έχεις λοιπόν, Γιαννάκο:

Ή το δέχεσαι και συνεχίζεις να λες «καλό είναι, φτάνει που είναι ελληνικό»,
ή κάθεσαι κάτω με ανθρώπους που βλέπουν μπροστά και λες: "πώς το κάνουμε πάλι εθνικό κεφάλαιο;"

Επιλογή σου είναι.

Psaras

Ωραιος ο Psaras

Καλο σουκου να εχουμε κ επειγοντως για μερικους,βουτιες σε δροσερα νερα.

Συμβουλές από δισεκατομμυριούχους στον φτωχομπινε Γιαννακο.... Γιαννακο διάβασε τα σαινια να μάθεις από επιχειρείν....σφίξανε οι ζέστες....

Γιαννάκο, ξέρεις γιατί το Κόκκινο Σπίτι σήμερα είναι απλώς ένα ωραίο φόντο για φωτογραφίες στο δρόμο, ενώ θα έπρεπε να είναι το αρχιτεκτονικό καμάρι της Θεσσαλονίκης;

Γιατί κάποτε δεν ήταν απλώς ένα κτίριο. Ήταν δήλωση. Ήταν τόλμη, αισθητική, ευρωπαϊκός αέρας σε μια πόλη που ήξερε να κοιτάζει μπροστά.
Ήταν το σημείο που περνούσες και σήκωνες το βλέμμα. Το κτίριο που έλεγε: «εδώ υπάρχει κοσμοπολίτικος αέρας».

Τώρα; Μια πρόσοψη που στέκεται κουρασμένη, περιμένοντας κάποιον να της δώσει ρόλο.
Ούτε μουσείο, ούτε χώρος πολιτισμού, ούτε μπουτικ ΠΑΟΚ, ούτε καν μια σοβαρή πρόταση για χρήση.
Ένα κόσμημα παρατημένο, παγιδευμένο σε φωτογραφίες και διαγωνισμούς προθέσεων.

Γιατί, Γιαννάκο, εκεί που άλλες πόλεις πήραν τέτοια κτίρια και τα έκαναν τοπόσημα,
εμείς απλώς το δηλώνουμε στον ΕΝΦΙΑ και το αφήνουμε να ξεθωριάζει με τα χρόνια.

Ξεχάσαμε τι είναι το Κόκκινο Σπίτι.
Το αφήσαμε να γίνει urban background, αντί για πρωταγωνιστής της πόλης.

Μην ακούς, λοιπόν, τα μεγάλα λόγια για "ανάδειξη πολιτιστικής κληρονομιάς", "σύγχρονη αξιοποίηση" και "σεβασμό στην ιστορία".
Όσο δεν το γεμίζεις με ζωή, με ιδέες, είναι απλώς ένα σκηνικό.

Αυτός είναι ο λόγος που το Βερολίνο έχει Bauhaus, η Βαρκελώνη έχει Gaudí, κι εμείς έχουμε ένα στολίδι που το κοιτάμε απ' έξω.

Δύο επιλογές έχεις λοιπόν, Γιαννάκο:

Ή συνεχίζεις να λες «τουλάχιστον στέκεται ακόμη»
ή κάθεσαι κάτω και λες: "πώς το κάνουμε φάρο πολιτισμού, δημιουργίας, ζωής;"

Επιλογή σου είναι.
Απλά να θυμάσαι:
Το κτίριο αντέχει. Η αδιαφορία δεν αντέχεται.

Καλό ΣΚ.

Μυαλοπώλης -4-

Επίσης όσοι δίνετε συμβουλές κ το παίζετε έξυπνοι αν είναι εύκολο να παραθετετε και το νούμερο σας στη λίστα forbes δίπλα απ' το σχόλιο για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε ..

https://www.forbes.com/profile/ken-fisher/
#236 in the world today

Ναι αλλά για το σουβλατζίδικο του, δεν είπατε κάτι..

Που κατάντησες Γιαννάκο, να ψήνεις σουβλάκια για να πάρουμε χαφ..

Το Σουβλατζίδικο του Γιαννάκου κάποτε δεν ήταν απλώς σουβλάκι. Ήταν ιεροτελεστία. Ήταν το «πάμε μια Γιαννάκο;» στις 2 το πρωί, όταν όλα είχαν κλείσει εκτός απ’ την όρεξη και τις ιστορίες.

Ήταν το σημείο που περνούσες και σταματούσες, ακόμη κι αν δεν πεινούσες. Το μέρος που ήξερες ότι κάποιος φίλος θα είναι εκεί.

Τώρα; Ένα μαγαζί που παλεύει με τις ντελιβεράδικες εφαρμογές, τις καρέκλες που άδειασαν, και μια πελατεία που μεγάλωσε και «κόβει τα λιπαρά».

Ούτε cult στέκι πια, ούτε γευστικό σύμβολο.

Γιατί, Γιαννάκο, εκεί που άλλα σουβλατζίδικα έγιναν αλυσίδες, franchising, με μοντέρνες ταμπέλες και QR menus,
εσύ έμεινες με το παλιό τηλέφωνο πάνω στο ψυγείο και το “ρε φίλε, τα ίδια όπως πάντα”.

Αυτός είναι ο λόγος που το Τόκιο έχει τα izakaya, η Νάπολη τις τρατορίες, κι εμείς έχουμε ένα σουβλάκι που το θυμόμαστε μόνο στις αφηγήσεις.

Δύο επιλογές έχεις λοιπόν, Γιαννάκο:

Ή συνεχίζεις να σερβίρεις στους λίγους που θυμούνται
ή κάθεσαι κάτω και λες: "πώς το κάνουμε ξανά στέκι, μυρωδιά, ταυτότητα αυτής της πόλης;"

Επιλογή σου είναι.

paok_athens_g4 έγραψε:Επίσης όσοι δίνετε συμβουλές κ το παίζετε έξυπνοι αν είναι εύκολο να παραθετετε και το νούμερο σας στη λίστα forbes δίπλα απ' το σχόλιο για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε ..

Δεν χρειάζεται να έχεις νούμερο στην λίστα Forbes για να κάνεις ή να μην κανεις αρκετές φορές πραγματα που τα ξέρει ακόμα και πλανωδιος πωλητής.
Ούτε έναν Μητσοτάκη τον λες ότι δεν θα γίνεις ποτέ πρωθυπουργός ουτε μπαίνεις με όπλο μέσα στο γήπεδο. Δεν μπλέκεις ανηψιους σε δουλειές που σε έχουν στην μπούκα και ένα σωρό άλλα, που ειναι απλούστερα αλλά το ίδιο σημαντικά.

Χιουμοριστικός και απολαυστικός ο χακαρισμένος Psaras, αλλά καλύτερα να πάμε όλοι για καμιά βουτιά στη θάλασσα, να ξελαπικάρουμε από την ζέστη που άρχισε νωρίς τα λίμιτ απ και να αφήσουμε τον Ιβάν στην ησυχία του, μέχρι να δούμε πώς θα εξελιχθούν κάποια θέματα.

Σύνεση και ψυχραιμία. Δεν είναι υπόδειξη. Είναι φιλική παραίνεση.

Γιατί θα αρχίσουν να πέφτουν τα μπαν σαν χαλάζι και μετά δεν θέλω να κλαίμε πάλι για τους "κακούς mods" που μας "φιμώνουν'".

Θα έχουν δίκιο.

Άντε καλό Σαββατοκύριακο.