Στο
ποδόσφαιρο έχουμε τους
ΑΡΔ οπαδικούς κάφρους και προεδρικούς κόλακες.
Στο
μπασκετ έχουμε τους
γέννημα- θρέμμα γλύφτες διάφορων τοτέμ του μπάσκετ, οι οποίοι τοποθετήθηκαν τελείως αυθαίρετα σε ένα πάνθεον ηθικής.
Στην Ελλάδα δυστυχώς συγχέουμε το ατσαλάκωτο κουστούμι με το περιεχόμενο.
Μονο εδώ θα μπορούσε να επικρατήσει ο μέγιστος παραλογισμός του να θεωρείται ο Ομπράντοβιτς κύριος με το "κ" κεφαλαίο (κατά την αφόρητα βαρετή και προβλέψιμη ατάκα των ΑΡΔ)
Ο άνθρωπος που όταν έχασε και αποκλείστηκε η Σερβία στην Αθήνα το 2004, απαγόρευσε στον παίκτη του Ρακόσεβιτς να μιλήσει στα αγγλικά στη συνέντευξη τύπου.
Ο άνθρωπος που επηρεάζει τους διαιτητές εδώ και μία 10ετία με κάθε τρόπο, που ωρύεται στο κάθε φάουλ και σφύριγμα ακόμη και αν η διαφορά είναι στους 40 πόντους.
Βέβαια ναι, ξέρω, μετά από 200 τίτλους, καταδέχεται αν χάσει να πει και ένα "συγχαρητήρια".
Αν μείνει 2-3 χρόνια χωρίς τίτλο, θα σου πως εγώ πώς θα αλλάξει το τροπάρι...
Ας κάνουμε και κάποια δωρεάν μαθήματα απλής λογικής στον γεννημένο σφογγοκωλάριο κύριο Μαγουλά (φανταστέιτε ο τύπος είναι τόσο αμερικανάκι τύπου junk food, ατάκες, στο τέλος ο καλός παίρνει το κορίτσι, που όταν κερδίσαμε στη Σαϊτάμα, την επομένη βγήκε να μας διευκρινίσει ότι κερδίσαμε μεν Λεμπρόν, Γουέιντ, Χάουαρντ, Μπος και δεν ξέρω εγώ ποιον άλλο, αλλά αν ήταν ο Κόμπι θα τον πίναμε

)
Δεν είναι μεγαλοπρέπεια ότι τον έβγαλε από το ματς
είναι
ξεφτίλα που τον ξανάβαλε.