gika έγραψε: Τρί 16 Ιουν 2026, 10:22
Ρώτησα την Gemini για περιπτώσεις προπονητών με εμπειρία στα Βαλκάνια, οι οποίοι ανέλαβαν ομάδες που βρίσκονταν σταθερά κάτω από την κορυφή (2η-3η θέση και κάτω) και κατάφεραν να τις οδηγήσουν άμεσα σε τίτλο.
Η λίστα που μου έβγαλε:
1. Albert Riera (44 ετών)
Πέτυχε το ίδιο back-to-back σε δύο διαφορετικές ομάδες στη Σλοβενία. Το 2022-23 ανέλαβε την Ολίμπια Λιουμπλιάνας (είχε τερματίσει 3η την προηγούμενη σεζόν) και κατέκτησε το νταμπλ. Την επόμενη χρονιά (2023-24) πήγε στην Τσέλιε (είχε τερματίσει 2η) και πήρε ξανά το πρωτάθλημα. Εφαρμόζει ποδόσφαιρο κατοχής και στη Λιουμπλιάνα στηρίχθηκε σε παίκτες κάτω των 23 ετών.
2. Matías Almeyda (52 ετών)
Ανέλαβε την ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2022, μετά από μια τριετία που η ομάδα τερμάτιζε 3η, 4η και 5η. Στην πρώτη του κιόλας σεζόν (2022-23), παρουσιάζοντας ένα παιχνίδι με πολύ έντονο high-pressing, κατέκτησε το νταμπλ. Παρά τον έμπειρο κορμό, ανέβασε το τακτικό και φυσικό επίπεδο των νεότερων παικτών του ρόστερ, δίνοντάς τους ενεργό ρόλο στα ντέρμπι.
3. Marko Nikolić (46 ετών)
Επέστρεψε στην Παρτιζάν τον Αύγουστο του 2016. Η ομάδα είχε τερματίσει τη select προηγούμενη σεζόν στη 2η θέση, σχεδόν 30 βαθμούς πίσω από τον Ερυθρό Αστέρα. Ο Nikolić σταθεροποίησε την ομάδα, έτρεξε ένα μεγάλο αήττητο σερί και πήρε το πρωτάθλημα (2016-17). Παράλληλα, έδωσε βασικό ρόλο και μεγάλες ευθύνες σε νεαρούς παίκτες της ακαδημίας, όπως ο Nikola Milenković και ο Dušan Vlahović.
4. Sergej Jakirović (49 ετών)
Ανέλαβε τη Ζρίνσκι Μόσταρ στη Βοσνία στα τέλη του 2020, μετά από χρονιές που ο σύλλογος τερμάτιζε 3ος και 5ος. Στην πρώτη του ολοκληρωμένη σεζόν (2021-22) κυριάρχησε στο πρωτάθλημα και κατέκτησε τον τίτλο με μεγάλη διαφορά πόντων. Είναι γνωστός για το δίκτυο σκάουτινγκ και την ικανότητά του να αναδεικνύει παίκτες από μικρότερες κατηγορίες.
5. Ράζβαν Λουτσέσκου (57 ετών)
Αν και ξεπερνάει το ηλικιακό όριο των 55, η περίπτωση του με τον ΠΑΟΚ τη σεζόν 2023-24 ταιριάζει απόλυτα στο σενάριο. Μετά την 4η θέση της προηγούμενης χρονιάς και με χαμηλότερο μπάτζετ από τους ανταγωνιστές, παρουσίασε ένα απόλυτα συμπαγές σύνολο που πήρε τον τίτλο την τελευταία αγωνιστική. Η πορεία αυτή στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην ανάδειξη παικτών από τις ακαδημίες, όπως ο Κωνσταντέλιας και ο Κουλιεράκης.
Βγάζοντας τους γνωστούς, μένουμε με Ριερα και Γιακιροβιτς.
Γιατί ο Riera προηγείται:
1. Διαχείριση Πίεσης & Πρωταθλητισμός: Ο Riera έκανε πρωταθλητισμό με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας (που έχει απαιτητικό κοινό και εσωτερική γκρίνια) και πήρε τίτλο αμέσως. Ο Jakirović έκανε σπουδαία πράγματα στη Ζρίνσκι, αλλά όταν πήγε στο κορυφαίο επίπεδο της Κροατίας με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ, παρότι πήρε το νταμπλ το 2024, αντιμετώπισε τεράστια αμφισβήτηση για το στυλ παιχνιδιού του και απολύθηκε νωρίς την επόμενη σεζόν μετά από βαριές ήττες (όπως το 9-2 από την Μπάγερν).
2. Στυλ Παιχνιδιού (Positional Play): Ο ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου έχει μάθει να παίζει ποδόσφαιρο κυριαρχίας, με build-up από την άμυνα και έλεγχο του ρυθμού. Ο Riera είναι θιασώτης αυτής της ισπανικής σχολής (κατοχή, σωστή κυκλοφορία, positional play). Η μετάβαση από τον Λουτσέσκου στον Riera θα είναι πολύ πιο ομαλή για τους υπάρχοντες παίκτες.
3. Ηλικιακό Profile & Ανάδειξη Παικτών: Στη Λιουμπλιάνα έστησε ομάδα γύρω από παιδιά 21-23 ετών χωρίς να φοβηθεί. Ξέρει πώς να διαχειριστεί το transition που δεδομένα χρειάζεται ο ΠΑΟΚ με την αξιοποίηση των ακαδημιών του.
Το αντίδοτο του Jakirović:
Ο Jakirović είναι εξαιρετικός "χτίστης" (coaching & scouting). Αν ο ΠΑΟΚ αποφάσιζε να πάει σε ένα μοντέλο ολικού rotation, να πουλήσει ακριβά και να φέρει παίκτες-λαβράκια από χαμηλότερα στρώματα για να τους εξελίξει, ο Βόσνιος είναι master σε αυτό. Όμως, το ποδόσφαιρό του είναι πιο direct, βασίζεται πολύ στη φυσική κατάσταση και το transition, κάτι που ίσως ξενίσει την ομάδα μετά από τόσα χρόνια με το στυλ του Λουτσέσκου.
Φέρτε Ριερα να τελειώνουμε.
