21. Vladimir Ivić
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Ο Φωτάκης ρε φίλε τί θέση παίζει?Ξέρεις?khaledfreepaok έγραψε:το θεμα ειναι οτι πηραμε τοσες μεταγραφες και δεν πηραμε παιχτη καλυτερο ουτε του ιβιτς.
τι να πεις??
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Α
Ρ
Γ
Ο
Σ
παικτης , στο μυαλο και στην κινηση . Πιστευω δεν μπορει να βοηθησει οταν παιζουμε με γρηγορους στα πλαγια .
Ρ
Γ
Ο
Σ
παικτης , στο μυαλο και στην κινηση . Πιστευω δεν μπορει να βοηθησει οταν παιζουμε με γρηγορους στα πλαγια .
- sidpanos
- Δημοσιεύσεις: 4148
- Εγγραφή: Πέμ 06 Δεκ 2007, 07:30
- Τοποθεσία: ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΝΑΠΟΛΗ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΤΟΥ ΜΠΕΛΛΟΥ
Re: Βλάνταν Ίβιτς
με έναν ακόμη στο κέντρο δίπλα του μπορεί...Απλώς μια δύο βδομάδες να πάρει να μάθει με την μια κοντρόλ γιατί δεν δικαιολογείται παίχτης τέτοιου επιπέδου να μην μπορεί να κοντρολάρει,και να θέλει δύο και τρείς επαφές...
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Πριν ξεκινήσω το σεντόνι να ενημερώσω πως είμαι ένας από αυτούς που έχωνε στον Ίβιτς σε κάθε ευκαιρία, πως θεωρούσα στην αρχή της περσινής χρονίας πως ήταν η μόνη παραφωνία στην υπόλοιπη ποιοτική ομάδα.
Ξεκινάω την σταυροβελονιά με μία ιστορία που κυκλοφορούσε πολύ στα μέρη που μεγάλωσα. Ο Νιόπλιας που λέτε, ο γνωστός, κατάγεται από την Γαλατινή Κοζάνης. Σε νεαρή ηλικία δοκιμάστηκε από την ομάδα της Κοζάνης (Γ' Εθνική τότε) και απορρίφθηκε. Μάλιστα, η αρβύλα που κυκλοφορούσε τότε ήταν πως ο "ανιχνευτής" ταλέντων είχε πετάξει την ατάκα "σαν κι αυτόν έχω δέκα στην ομάδα". Τον, ανίκανο να παίξει στην Κοζάνη, Νιόπλια ανακάλυψε ο Γκέραρντ που έχοντας μία λίγο καλύτερη "μύτη" από τον συνάδελφο του στην Κοζάνη τον πήρε στον ΌΦΗ, με την γνωστή συνέχεια.
Το ηθικό δίδαγμα σε αυτή την ιστορία είναι πως, όπως σε όλα τα πράματα στην ζωή, δεν είναι όλοι ικανοί στο να μπορούν να διακρίνουν τις ποδοσφαιρικές ικανότητες ενός παίχτη. Εάν αναστρέψουμε το λογικό σχήμα της προηγούμενης πρότασης φτάνουμε στο ότι ο κάθε καλός παίχτης είναι φτιαγμένος για να αναγνωρίζεται το ταλέντο του από άτομα που είναι τουλάχιστον σε κάποιο επίπεδο "σκαουτερίστικης εύφυιας", και αυτό το επίπεδο διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση.
Για παράδειγμα, ακόμα και με την γιαγιά μου να βλέπω αγώνα της Μπαρτσελόνα δεν μπορεί, σε κάποιο σημείο θα μου πετάξει κανένα "ωρέ τι είναι εκείνος ο στούπας ο σβούρας, τους κάνει ότι θέλει". Δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολύ από μπάλα για να καταλάβεις το πόσο παιχταράς είναι ο Μέσι. Αντίθετα, υπάρχουν παίχτες "δύσκολοι", που το στυλ τους τους κάνει ανιχνεύσιμους μόνο σε "καλλιεργημένες" μύτες. Ο Έφεμπεργκ για παράδειγμα ήταν ένας παίχτης που σε πρώτη ανάλυση ήταν αργός, όχι ιδιαίτερα ψηλός, δεν είχε άλμα, δεν ήταν εκρηκτικός, δεν είχε καλό σουτ, και είχε μία απλά συμπαθητική πάσα. Παρόλαυτα, ήταν η μισή Μπάγερν της εποχής 90φεύγα-00κάτι. Η αξία του φαινόταν (σε εμάς τους ερασιτέχνες του αθλήματος που δεν μπορούμε να εμβαθύνουμε παρά μέχρι ενός περιορισμένου σημείου) κυρίως όταν έλειπε, όποτε η Μπάγερν συνήθως δεν βλεπόταν.
Παραδείγματα τέτοιων παιχτών υπάρχουν αρκετά. Για να μην πάμε μακριά, να θυμίσω την αντιμετώπιση της κερκίδας του ΠΑΟΚ και των φωστήρων των ραδιοφώνων στον σημερινό ήρωα της ομάδας, τον Ζήση Βρύζα. Πόσο και πόσο κράξιμο δεν είχε φάει μόνο και μόνο γιατί το ποδοσφαιρικό του σπάνιο μέταλλο κρατιόταν κρυφό απ' τα μάτια των μη-μυημένων.
Πλέον είμαι της άποψης πως και η περίπτωση του Ίβιτς ανήκει ακριβώς σε αυτήν την κατηγορία. Χωρίς εμφανή ποδοσφαιρικά χαρίσματα και με ένα εκνευριστικό στυλ παιχνιδιού που όποτε παίρνει την μπάλα σε κάνει να περιμένεις πως "όπου να ναι θα την κάνει την μαλακία του", πολύ λογικά κατηγορείται από την πλειοψηφία των άσχετων (στους οποίους βάζω εννοείται και τον εαυτό μου, όπως και όλους όσους η ασχολία τους με το ποδόσφαιρο περιορίζεται στην κερκίδα, το psp, και πέντε εμφανίσεις με τον Ατρόμητο Κουκουβάουνας) ως παλτό. Είμαι πλέον πεπεισμένος πως ο Ίβιτς είναι τουλάχιστον πολύ καλός παίχτης (για τα ελληνικά δεδομένα, έτσι;). Απλά, δεν μπορείς να το παρατηρήσεις με την μία αν δεν έχεις "διδακτορικό" στο ποδόσφαιρο.
Το πράγμα άρχισα να το ψυλλιάζομαι, όπως συμβαίνει στο 99% αυτών των περίπτωσεων, όταν ο Ίβιτς τραυματίστηκε σε κάποιο σημείο της περσινής περιόδου. Σε όλους εκείνους τους αγώνες ο ΠΑΟΚ εμφανιζόταν επιθετικά ακίνδυνος, προβλέψιμος, με μόνη διέξοδο να ψάξει το γκολ μέσω των επελάσεων του Λίνο ή τις σέντρες του Κονσεισάο. Και αν είχα αποκτήσει μία υποψία για την αξία του Ίβιτς (ρε λες τσάμπα να τον βρίζουμε;) μετά από την περσινή περίοδο, στους λίγους φετινούς ευρωπαικούς αγώνες του ΠΑΟΚ η υποψία έγινε βεβαιότητα.
Ειδικά στους διπλούς αγώνες με την Χέρενφεν ο Ίβιτς δεν ήταν απλά ο καλύτερος παίχτης του ΠΑΟΚ, ήταν ο παίχτης-βαρόμετρο της ομάδας. Όταν ο Ίβιτς πατούσε καλά στο γήπεδο ο ΠΑΟΚ ανέβαινε, γινόταν επικίνδυνος, έκανε παιχνίδι, είχε ευκαιρίες. Όταν ο Ίβιτς δεν υπήρχε (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) δεν υπήρχε ούτε ο ΠΑΟΚ. Δεν ήταν μόνο ο οργανωτής του παιχνιδιού, ήταν (μαζί με τον Βιτόλο) ο μόνος τσαμπουκαλής παίχτης της ομάδας, και φάνηκε πως είναι ο μόνος έτοιμος παίχτης του ΠΑΟΚ που μπορεί να κάνει προσωπική ενέργεια. Κουτσιανικούλης - Βιερίνια είναι λίγο νωρίς ακόμα για αυτούς, και ο Κονσεισάο είναι λίγο αργά πλέον για αυτόν. Ο Ίβιτς είναι ο μόνος παίχτης που με μία προσωπική ενέργεια μπορεί να γυρίσει παιχνίδια (όχι παιχνίδι, παιχνίδια) που η ομάδα έχει κολλήσει είτε γιατί ο αντίπαλος κατέβηκε πολύ καλά διαβασμένος είτε γιατί πολύ απλά ο ΠΑΟΚ δεν βρέθηκε σε καλή μέρα. Τέλος, είναι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει μπάλα (έστω και αν το παρακάνει ώρες ώρες). Και αν ο (Μαντο)Λίνο είχε βγάλει καλύτερα την σέντρα στην δεύτερη μεγάλη ευκαιρία στον επαναληπτικό (για όσους θυμούνται την φάση, θα θυμούνται πως ο Ίβιτς βρισκόταν καλυπτόμενος από τους αμυντικούς και μπροστά από τον Φωτάκη, σε θέση που μόνο ο Βαίτσης θα το έχανε) ο Ίβιτς θα μετατρεπόταν ξαφνικά (με πολλά χοπ χοπ χοπ από μερικούς μερικούς) από μαύρο πρόβατο σε ήρωα του ΠΑΟΚ.
Εν κατακλείδι, δηλώνω πρώτον μετανοών για την αρχική κρίση μου απέναντι στον Ίβιτς, και δεύτερον άκρως ανακουφισμένος για το γεγονός πως αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες της ομάδας ξέρουν κάτι κιλά περισσότερη μπάλα και από μένα, και από όλους μας (κι εδώ μέσα και σε ραδιόφωνα).
Υ.Γ. είναι τελείως χαζούτσικο να θεωρείται η έλλειψη του Ίβιτς στο Β' μέρος με την Λειβαδειά ικανή να μεταμορφώσει μία ομάδα που είχε 11 σερνάμενους στο πρώτο μέρος στην ομάδα που καθάρισε με άπειρη άνεση και αρχοντιά στο δεύτερο (δεν ξέρω, δεν έχω κάποιο κονέ η κάποια πληροφορία, αλλά μου χει κολλήσει στο μυαλό πως στην ανάπαυλα έπεσε ξέχεσμα εξ άνωθεν στους μέχρι τότε εμφανιζόμενους ως παίχτες ανήκοντες στην περιπατητική σχολή). Άλλωστε, στο πρώτο ημίχρονο το πρόβλημα δεν στην θέση του Ίβιτς αλλά στην αρχή-αρχή της ανάπτυξης, με τα μπακ να μην μπορούν να περάσουν την μπάλα στο κέντρο, πρόβλημα που λύθηκε φέρνοντας έναν επιπλέον παίχτη (Φωτάκη) στο 6ρι και απελευθερώνοντας τα άκρα σε ένα 4-2-2-2 που ήταν πιο κοντά σε 4-2-4 παρά σε 4-4-2...
Ξεκινάω την σταυροβελονιά με μία ιστορία που κυκλοφορούσε πολύ στα μέρη που μεγάλωσα. Ο Νιόπλιας που λέτε, ο γνωστός, κατάγεται από την Γαλατινή Κοζάνης. Σε νεαρή ηλικία δοκιμάστηκε από την ομάδα της Κοζάνης (Γ' Εθνική τότε) και απορρίφθηκε. Μάλιστα, η αρβύλα που κυκλοφορούσε τότε ήταν πως ο "ανιχνευτής" ταλέντων είχε πετάξει την ατάκα "σαν κι αυτόν έχω δέκα στην ομάδα". Τον, ανίκανο να παίξει στην Κοζάνη, Νιόπλια ανακάλυψε ο Γκέραρντ που έχοντας μία λίγο καλύτερη "μύτη" από τον συνάδελφο του στην Κοζάνη τον πήρε στον ΌΦΗ, με την γνωστή συνέχεια.
Το ηθικό δίδαγμα σε αυτή την ιστορία είναι πως, όπως σε όλα τα πράματα στην ζωή, δεν είναι όλοι ικανοί στο να μπορούν να διακρίνουν τις ποδοσφαιρικές ικανότητες ενός παίχτη. Εάν αναστρέψουμε το λογικό σχήμα της προηγούμενης πρότασης φτάνουμε στο ότι ο κάθε καλός παίχτης είναι φτιαγμένος για να αναγνωρίζεται το ταλέντο του από άτομα που είναι τουλάχιστον σε κάποιο επίπεδο "σκαουτερίστικης εύφυιας", και αυτό το επίπεδο διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση.
Για παράδειγμα, ακόμα και με την γιαγιά μου να βλέπω αγώνα της Μπαρτσελόνα δεν μπορεί, σε κάποιο σημείο θα μου πετάξει κανένα "ωρέ τι είναι εκείνος ο στούπας ο σβούρας, τους κάνει ότι θέλει". Δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολύ από μπάλα για να καταλάβεις το πόσο παιχταράς είναι ο Μέσι. Αντίθετα, υπάρχουν παίχτες "δύσκολοι", που το στυλ τους τους κάνει ανιχνεύσιμους μόνο σε "καλλιεργημένες" μύτες. Ο Έφεμπεργκ για παράδειγμα ήταν ένας παίχτης που σε πρώτη ανάλυση ήταν αργός, όχι ιδιαίτερα ψηλός, δεν είχε άλμα, δεν ήταν εκρηκτικός, δεν είχε καλό σουτ, και είχε μία απλά συμπαθητική πάσα. Παρόλαυτα, ήταν η μισή Μπάγερν της εποχής 90φεύγα-00κάτι. Η αξία του φαινόταν (σε εμάς τους ερασιτέχνες του αθλήματος που δεν μπορούμε να εμβαθύνουμε παρά μέχρι ενός περιορισμένου σημείου) κυρίως όταν έλειπε, όποτε η Μπάγερν συνήθως δεν βλεπόταν.
Παραδείγματα τέτοιων παιχτών υπάρχουν αρκετά. Για να μην πάμε μακριά, να θυμίσω την αντιμετώπιση της κερκίδας του ΠΑΟΚ και των φωστήρων των ραδιοφώνων στον σημερινό ήρωα της ομάδας, τον Ζήση Βρύζα. Πόσο και πόσο κράξιμο δεν είχε φάει μόνο και μόνο γιατί το ποδοσφαιρικό του σπάνιο μέταλλο κρατιόταν κρυφό απ' τα μάτια των μη-μυημένων.
Πλέον είμαι της άποψης πως και η περίπτωση του Ίβιτς ανήκει ακριβώς σε αυτήν την κατηγορία. Χωρίς εμφανή ποδοσφαιρικά χαρίσματα και με ένα εκνευριστικό στυλ παιχνιδιού που όποτε παίρνει την μπάλα σε κάνει να περιμένεις πως "όπου να ναι θα την κάνει την μαλακία του", πολύ λογικά κατηγορείται από την πλειοψηφία των άσχετων (στους οποίους βάζω εννοείται και τον εαυτό μου, όπως και όλους όσους η ασχολία τους με το ποδόσφαιρο περιορίζεται στην κερκίδα, το psp, και πέντε εμφανίσεις με τον Ατρόμητο Κουκουβάουνας) ως παλτό. Είμαι πλέον πεπεισμένος πως ο Ίβιτς είναι τουλάχιστον πολύ καλός παίχτης (για τα ελληνικά δεδομένα, έτσι;). Απλά, δεν μπορείς να το παρατηρήσεις με την μία αν δεν έχεις "διδακτορικό" στο ποδόσφαιρο.
Το πράγμα άρχισα να το ψυλλιάζομαι, όπως συμβαίνει στο 99% αυτών των περίπτωσεων, όταν ο Ίβιτς τραυματίστηκε σε κάποιο σημείο της περσινής περιόδου. Σε όλους εκείνους τους αγώνες ο ΠΑΟΚ εμφανιζόταν επιθετικά ακίνδυνος, προβλέψιμος, με μόνη διέξοδο να ψάξει το γκολ μέσω των επελάσεων του Λίνο ή τις σέντρες του Κονσεισάο. Και αν είχα αποκτήσει μία υποψία για την αξία του Ίβιτς (ρε λες τσάμπα να τον βρίζουμε;) μετά από την περσινή περίοδο, στους λίγους φετινούς ευρωπαικούς αγώνες του ΠΑΟΚ η υποψία έγινε βεβαιότητα.
Ειδικά στους διπλούς αγώνες με την Χέρενφεν ο Ίβιτς δεν ήταν απλά ο καλύτερος παίχτης του ΠΑΟΚ, ήταν ο παίχτης-βαρόμετρο της ομάδας. Όταν ο Ίβιτς πατούσε καλά στο γήπεδο ο ΠΑΟΚ ανέβαινε, γινόταν επικίνδυνος, έκανε παιχνίδι, είχε ευκαιρίες. Όταν ο Ίβιτς δεν υπήρχε (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) δεν υπήρχε ούτε ο ΠΑΟΚ. Δεν ήταν μόνο ο οργανωτής του παιχνιδιού, ήταν (μαζί με τον Βιτόλο) ο μόνος τσαμπουκαλής παίχτης της ομάδας, και φάνηκε πως είναι ο μόνος έτοιμος παίχτης του ΠΑΟΚ που μπορεί να κάνει προσωπική ενέργεια. Κουτσιανικούλης - Βιερίνια είναι λίγο νωρίς ακόμα για αυτούς, και ο Κονσεισάο είναι λίγο αργά πλέον για αυτόν. Ο Ίβιτς είναι ο μόνος παίχτης που με μία προσωπική ενέργεια μπορεί να γυρίσει παιχνίδια (όχι παιχνίδι, παιχνίδια) που η ομάδα έχει κολλήσει είτε γιατί ο αντίπαλος κατέβηκε πολύ καλά διαβασμένος είτε γιατί πολύ απλά ο ΠΑΟΚ δεν βρέθηκε σε καλή μέρα. Τέλος, είναι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει μπάλα (έστω και αν το παρακάνει ώρες ώρες). Και αν ο (Μαντο)Λίνο είχε βγάλει καλύτερα την σέντρα στην δεύτερη μεγάλη ευκαιρία στον επαναληπτικό (για όσους θυμούνται την φάση, θα θυμούνται πως ο Ίβιτς βρισκόταν καλυπτόμενος από τους αμυντικούς και μπροστά από τον Φωτάκη, σε θέση που μόνο ο Βαίτσης θα το έχανε) ο Ίβιτς θα μετατρεπόταν ξαφνικά (με πολλά χοπ χοπ χοπ από μερικούς μερικούς) από μαύρο πρόβατο σε ήρωα του ΠΑΟΚ.
Εν κατακλείδι, δηλώνω πρώτον μετανοών για την αρχική κρίση μου απέναντι στον Ίβιτς, και δεύτερον άκρως ανακουφισμένος για το γεγονός πως αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες της ομάδας ξέρουν κάτι κιλά περισσότερη μπάλα και από μένα, και από όλους μας (κι εδώ μέσα και σε ραδιόφωνα).
Υ.Γ. είναι τελείως χαζούτσικο να θεωρείται η έλλειψη του Ίβιτς στο Β' μέρος με την Λειβαδειά ικανή να μεταμορφώσει μία ομάδα που είχε 11 σερνάμενους στο πρώτο μέρος στην ομάδα που καθάρισε με άπειρη άνεση και αρχοντιά στο δεύτερο (δεν ξέρω, δεν έχω κάποιο κονέ η κάποια πληροφορία, αλλά μου χει κολλήσει στο μυαλό πως στην ανάπαυλα έπεσε ξέχεσμα εξ άνωθεν στους μέχρι τότε εμφανιζόμενους ως παίχτες ανήκοντες στην περιπατητική σχολή). Άλλωστε, στο πρώτο ημίχρονο το πρόβλημα δεν στην θέση του Ίβιτς αλλά στην αρχή-αρχή της ανάπτυξης, με τα μπακ να μην μπορούν να περάσουν την μπάλα στο κέντρο, πρόβλημα που λύθηκε φέρνοντας έναν επιπλέον παίχτη (Φωτάκη) στο 6ρι και απελευθερώνοντας τα άκρα σε ένα 4-2-2-2 που ήταν πιο κοντά σε 4-2-4 παρά σε 4-4-2...
Re: Βλάνταν Ίβιτς
ποπο για να το γραψει αυτο το κειμενο ο ιβιτς θα επρεπε να ξεκινησει 3 μερες πριν!!!

Re: Βλάνταν Ίβιτς
teratios έγραψε:
Υ.Γ. είναι τελείως χαζούτσικο να θεωρείται η έλλειψη του Ίβιτς στο Β' μέρος με την Λειβαδειά ικανή να μεταμορφώσει μία ομάδα που είχε 11 σερνάμενους στο πρώτο μέρος στην ομάδα που καθάρισε με άπειρη άνεση και αρχοντιά στο δεύτερο (δεν ξέρω, δεν έχω κάποιο κονέ η κάποια πληροφορία, αλλά μου χει κολλήσει στο μυαλό πως στην ανάπαυλα έπεσε ξέχεσμα εξ άνωθεν στους μέχρι τότε εμφανιζόμενους ως παίχτες ανήκοντες στην περιπατητική σχολή). Άλλωστε, στο πρώτο ημίχρονο το πρόβλημα δεν στην θέση του Ίβιτς αλλά στην αρχή-αρχή της ανάπτυξης, με τα μπακ να μην μπορούν να περάσουν την μπάλα στο κέντρο, πρόβλημα που λύθηκε φέρνοντας έναν επιπλέον παίχτη (Φωτάκη) στο 6ρι και απελευθερώνοντας τα άκρα σε ένα 4-2-2-2 που ήταν πιο κοντά σε 4-2-4 παρά σε 4-4-2...
περσι οταν ο ιβιτς δεν επαιζε η επαιζε χαλια,επαιζε χαλια και η ομαδα...συμφωνουμε...ωστοσο
1)οταν παιζει ο ιβιτς,ο σαντος κανει το συστημα ετσι ωστε να κρεμεται ολη η ομαδα απο αυτον για τη δημιουργια στην επιθεση...δηλαδη την πασα απτο κεντρο στη επιθεση....σε περιπτωση που δεν ειναι σε καλη μερα,ειμαστε ανυπαρκτοι.Αυτο δε σημαινει πως ο ιβιτς ειναι παιχτουρα
2)με το λεβαδειακο παιξαμε ενα σχημα που ουδεποτε θα παιζαμε με ιβιτς....ξαφνικα απαλαχτηκαμε απο ενα συστημα το οποιο ειχε ως επικεντρο αυτον,και η ομαδα ρολαρε κανονικα με τα 2 νεαρα εξτρεμ
για μενα ο ιβιτς δεν εχει θεση στον παοκ που φανταζομαστε....μονο για 3η αλλαγη
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Ο ιβιτς ειναι παικτης-βαρομετρο γιατι η θεση που παιζει ειναι θεση-βαρομετρο... οταν παιζει χαλια ο παικτης που παιζει σε εκεινη τη θεση η ομαδα παει χαλια γιατι πολυ απλα ολες οι φασεις περνουν απο τα ποδια του...
Ε λοιπον ο ιβιτς παιζει σχεδον παντα ΧΑΛΙΑ... οταν παιζει ο φωτακης ή ο σορλεν σε εκείνη τη θεση μας λειπει ο ιβιτς?
Και απο οτι φενεται ο ιβιτς δεν ειναι στα πρώτα πλανα του σαντος...οταν ειναι διαθεσιμος ο φωτακης, παιζει...
Υ.Γ. Ειμαι απο αυτους που κραζουν τον ιβιτς αλλα απο μεσα μου... οταν ειναι στο γηπεδο και παιζει φοροντας την ασπρομαυρη φανελα τον στηριζω... γιατι αυτο πρεπει να κανω...οπως ολοι...
Ε λοιπον ο ιβιτς παιζει σχεδον παντα ΧΑΛΙΑ... οταν παιζει ο φωτακης ή ο σορλεν σε εκείνη τη θεση μας λειπει ο ιβιτς?
Και απο οτι φενεται ο ιβιτς δεν ειναι στα πρώτα πλανα του σαντος...οταν ειναι διαθεσιμος ο φωτακης, παιζει...
Υ.Γ. Ειμαι απο αυτους που κραζουν τον ιβιτς αλλα απο μεσα μου... οταν ειναι στο γηπεδο και παιζει φοροντας την ασπρομαυρη φανελα τον στηριζω... γιατι αυτο πρεπει να κανω...οπως ολοι...
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Ο Σορλέν δεν είναι και καθαρό δεκάρι μην το ξεχνάμε και αυτό.
Η θέση του Ϊβιτς όντως είναι βαρόμετρο για την απόδοση της ομάδας.
Σίγουρα κάνει πράγματα τα οποία δεν τα βλέπουμε και εμείς όπως είπε και ο Τεράτιος.
Η θέση του Ϊβιτς όντως είναι βαρόμετρο για την απόδοση της ομάδας.
Σίγουρα κάνει πράγματα τα οποία δεν τα βλέπουμε και εμείς όπως είπε και ο Τεράτιος.
Re: Βλάνταν Ίβιτς
στο συγκεκριμενο ματς βγηκε ο ιβιτς και μπηκε ο φιλομενο.teratios έγραψε:
Υ.Γ. είναι τελείως χαζούτσικο να θεωρείται η έλλειψη του Ίβιτς στο Β' μέρος με την Λειβαδειά ικανή να μεταμορφώσει μία ομάδα που είχε 11 σερνάμενους στο πρώτο μέρος στην ομάδα που καθάρισε με άπειρη άνεση και αρχοντιά στο δεύτερο (δεν ξέρω, δεν έχω κάποιο κονέ η κάποια πληροφορία, αλλά μου χει κολλήσει στο μυαλό πως στην ανάπαυλα έπεσε ξέχεσμα εξ άνωθεν στους μέχρι τότε εμφανιζόμενους ως παίχτες ανήκοντες στην περιπατητική σχολή). Άλλωστε, στο πρώτο ημίχρονο το πρόβλημα δεν στην θέση του Ίβιτς αλλά στην αρχή-αρχή της ανάπτυξης, με τα μπακ να μην μπορούν να περάσουν την μπάλα στο κέντρο, πρόβλημα που λύθηκε φέρνοντας έναν επιπλέον παίχτη (Φωτάκη) στο 6ρι και απελευθερώνοντας τα άκρα σε ένα 4-2-2-2 που ήταν πιο κοντά σε 4-2-4 παρά σε 4-4-2...
ανοιξαν τα στοπερ του λεβαδειακου που στο πρωτο μετος ειχαν μονο τον μουσλι, απεκτησαν και δευτερη επιλογη για την πασα τα ακρα μας και εγινε το 3-0.
συνολικα ομως το προβλημα με τον ιβιτς ειναι οτι δεν μπορει να αξιοποιησει τον μουσλι ο οποιος περιμενει την μπαλα κυριως απο τα ακρα. αυτο μας κανει προβλεψιμους.
ποσα γκολ εχουμε βαλει με συνδιασμο των δυο?
να παρει ο μουσλι την μπαλα απο τον ιβιτς με την πλατη στο τερμα και να του την ξαναδωσει μεσα στην περιοχη για να σκοραρει ο ιβιτς? ποσα 1-2 εχουν παιξει ο φορ με τον παικτη που πρεπει να ερθει απο πισω?
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Αμφιβαλλω αν ειχε κανεις πει καλυτερα απο εμενα λογια για τον Ιβιτς κατα την προηγουμενη αγωνιστικη περιοδο σε αυτο το φορουμ. Αμφιβολο προνομιο αυτο ασφαλως, μια και προκειται για τον "αγαπημενο" σημαντικου μερους της κερκιδας για κραξιμο.
Αφου εγραψα αυτο, να προσθεσω οτι με την Λιβαδια ο Ιβιτς ηταν πραγματικα αθλιος. Οχι μονο δεν συνεδεσε τα χαφ με την επιθεση, ουσιαστικα ουτε καν σωστο κοντρολ δεν μπορουσε να κανει. Με την Λιβαδεια στο πρωτο ημιχρονο, και ετσι οπως το ειδα απο το γηπεδο, παιζαμε με 4 στο κεντρο σε σχηματισμο ρομβου και παλι, με τον Φωτακη στην κορυφη του. Συνεπεια αυτου, και της κακης μερας του Ιβιτς, ηταν να μην μπορουμε ουσιαστικα να κουνηθουμε.
Σωστα αναφερει ο teratios πως στο δευτερο μερος, ο Φωτακης ηλθε πιο κοντα στον Βιτολο (και ο Βιτολο στον Φωτακη) και ετσι παιζαμε ουσιαστικα με δυο κεντρικα χαφ πραγμα που μας εκανε να κινηθουμε πιο ανετα. Σωστα ομως αναφερει και ο kos πως η παρουσια του Φιλομενο ανοιξε την αμυνα τους και σε συνδυασμο με την εξαιρετικη αγωνιστικη κατασταση του Αργεντινου στο συγκεκριμενο ματς τους πηδηξαμε κανονικοτατα κανοντας τοσες ευκαιριες σε ενα ημιχρονο οσες δεν θυμαμαι ξανα τον ΠΑΟΚ να κανει επι Σαντος, ανεξαρτητως αντιπαλου.
Για την πολυ καλη εμφανιση του Β' ημιχρονου βεβαια, επαιξε ρολο και η εγρηγορση ενος ενστικτου ποδοσφαιρικης αξιοπρεπειας, γιατι με την εμφανιση του Α' ημιχρονου, και ανεξαρτητα απο συστηματα, αποδοσεις παικτων κτλ, πιασαμε κυριολεκτικα τα απατα (οταν μαλιστα σκεφτει κανεις και εναντιον ποιου παιζαμε).
Τωρα σε ποια σειρα σημασιας θα βαλει κανεις τους παραπανω παραγοντες ειναι προσωπικο θεμα.
Αφου εγραψα αυτο, να προσθεσω οτι με την Λιβαδια ο Ιβιτς ηταν πραγματικα αθλιος. Οχι μονο δεν συνεδεσε τα χαφ με την επιθεση, ουσιαστικα ουτε καν σωστο κοντρολ δεν μπορουσε να κανει. Με την Λιβαδεια στο πρωτο ημιχρονο, και ετσι οπως το ειδα απο το γηπεδο, παιζαμε με 4 στο κεντρο σε σχηματισμο ρομβου και παλι, με τον Φωτακη στην κορυφη του. Συνεπεια αυτου, και της κακης μερας του Ιβιτς, ηταν να μην μπορουμε ουσιαστικα να κουνηθουμε.
Σωστα αναφερει ο teratios πως στο δευτερο μερος, ο Φωτακης ηλθε πιο κοντα στον Βιτολο (και ο Βιτολο στον Φωτακη) και ετσι παιζαμε ουσιαστικα με δυο κεντρικα χαφ πραγμα που μας εκανε να κινηθουμε πιο ανετα. Σωστα ομως αναφερει και ο kos πως η παρουσια του Φιλομενο ανοιξε την αμυνα τους και σε συνδυασμο με την εξαιρετικη αγωνιστικη κατασταση του Αργεντινου στο συγκεκριμενο ματς τους πηδηξαμε κανονικοτατα κανοντας τοσες ευκαιριες σε ενα ημιχρονο οσες δεν θυμαμαι ξανα τον ΠΑΟΚ να κανει επι Σαντος, ανεξαρτητως αντιπαλου.
Για την πολυ καλη εμφανιση του Β' ημιχρονου βεβαια, επαιξε ρολο και η εγρηγορση ενος ενστικτου ποδοσφαιρικης αξιοπρεπειας, γιατι με την εμφανιση του Α' ημιχρονου, και ανεξαρτητα απο συστηματα, αποδοσεις παικτων κτλ, πιασαμε κυριολεκτικα τα απατα (οταν μαλιστα σκεφτει κανεις και εναντιον ποιου παιζαμε).
Τωρα σε ποια σειρα σημασιας θα βαλει κανεις τους παραπανω παραγοντες ειναι προσωπικο θεμα.
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Η κριτικη γινεται παντα συνολικα παρόλα αυτα....
δηλαδη ποιος μας αρεσε στο πρωτο ημιχρονο με τη Λειβαδεια και μας χαλαει μονο ο Ιβιτς?ειδαμε που δεν επαιξε και ο Κονσεισαο καμια μεγαλη διαφορα?
Θα συμφωνησω οτι στο 2ο παιξαμε καλα αλλα για μενα οφειλεται περισσοτερο στο πεισμα των παικτων και στο οτι ξυπνησαν και σοβαρευτηκαν...συν το πρωτο γκολ που τους ελευθερωσε τα ποδια...
δηλαδη ποιος μας αρεσε στο πρωτο ημιχρονο με τη Λειβαδεια και μας χαλαει μονο ο Ιβιτς?ειδαμε που δεν επαιξε και ο Κονσεισαο καμια μεγαλη διαφορα?
Θα συμφωνησω οτι στο 2ο παιξαμε καλα αλλα για μενα οφειλεται περισσοτερο στο πεισμα των παικτων και στο οτι ξυπνησαν και σοβαρευτηκαν...συν το πρωτο γκολ που τους ελευθερωσε τα ποδια...
Re: Βλάνταν Ίβιτς
Μιλάω με βάση το δεδομένο ότι ο Σάντος προσαρμόζει την ομάδα στο ρόλο του Ιβιτς.
Γιατί για να μπορεί η ομάδα να ρολάρει περνώντας όλες οι επιθετικές προσπαθειες από τα πόδια του μοναδικού καθαρόαιμου 10αριού στην ομάδα, θα πρέπει να προσαρμόζεται το παιχνίδι πάνω στον Σέρβο.
Εχοντας αυτό σαν δεδομένο, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να σκεφτεί ότι ο Σάντος εμπιστεύεται τον Ιβιτς γιατί είναι ο κινητήριος μοχλός της ομάδας. Πολλές φορές όταν βγαίνει από το γήπεδο, φαίνεται πόσο πολύ λείπουν οι πάσες του.
Το αρνητικό της ταχύτητας του, μερικές φορές το ισοσκελίζει από την ηρεμία στο παιχνίδι του.
Ο Πορτογάλος τεχνικος τον προορίζει για τη θέση του οργανωτή στο 4-3-3. Οταν βλέπει ότι η ομάδα κουράζεται και δεν μπορεί να αποδώσει τα αναμενόμενα, τότε επιστρέφει στο ρομβοειδές 4-4-2 κι ο Σέρβος αφήνει τον αγωνιστικό χώρο, γιατί σε αυτό το σύστημα που απαιτεί πρωτίστως ταχύτητα, ο Ιβιτς υστερεί.
Γενικότερο συμπέρασμα:
Ολοι οι παίκτες του ΠΑΟΚ είναι χρήσιμοι, ανάλογα στο σύστημα που θα χρησιμοποιήσει ο Σάντος.
Ο κάθε ένα παίκτης έχει χαρακτηριστικά τέτοια τα οποια μπορεί να τα χρησιμοποιήσει σε κάθε ένα σύστημα που επιβάλει ο Σάντος..
Γιατί για να μπορεί η ομάδα να ρολάρει περνώντας όλες οι επιθετικές προσπαθειες από τα πόδια του μοναδικού καθαρόαιμου 10αριού στην ομάδα, θα πρέπει να προσαρμόζεται το παιχνίδι πάνω στον Σέρβο.
Εχοντας αυτό σαν δεδομένο, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να σκεφτεί ότι ο Σάντος εμπιστεύεται τον Ιβιτς γιατί είναι ο κινητήριος μοχλός της ομάδας. Πολλές φορές όταν βγαίνει από το γήπεδο, φαίνεται πόσο πολύ λείπουν οι πάσες του.
Το αρνητικό της ταχύτητας του, μερικές φορές το ισοσκελίζει από την ηρεμία στο παιχνίδι του.
Ο Πορτογάλος τεχνικος τον προορίζει για τη θέση του οργανωτή στο 4-3-3. Οταν βλέπει ότι η ομάδα κουράζεται και δεν μπορεί να αποδώσει τα αναμενόμενα, τότε επιστρέφει στο ρομβοειδές 4-4-2 κι ο Σέρβος αφήνει τον αγωνιστικό χώρο, γιατί σε αυτό το σύστημα που απαιτεί πρωτίστως ταχύτητα, ο Ιβιτς υστερεί.
Γενικότερο συμπέρασμα:
Ολοι οι παίκτες του ΠΑΟΚ είναι χρήσιμοι, ανάλογα στο σύστημα που θα χρησιμοποιήσει ο Σάντος.
Ο κάθε ένα παίκτης έχει χαρακτηριστικά τέτοια τα οποια μπορεί να τα χρησιμοποιήσει σε κάθε ένα σύστημα που επιβάλει ο Σάντος..