Paokmania.Gr

Tetradje έγραψε: Μη ξεχνατε οτι στη χουντα απαγορευοντουσαν οι συγκεντρωσεις 3 και ανω ατομων αλλα στο γηπεδο συνερρεαν χιλιαδες! Το ιδιο και σε αλλα δικτατορικα καθεστωτα!

ΥΓ Το οπιο δεν φαινεται να επεδρασε και πολυ ουτε στον Che, μιας και ηταν παθιασμενος με το ποδοσφαιρο...

O Che ηταν ποδοσφαιροφιλος και οπαδος της Ροζαριο Σεντράλ (μεγαλωσε στο Ροζάριο). Την περιοδο μαλιστα που "περιοδευε" στην Λατινικη Αμερικη παρεα με τον κολλητο του, Αλμπερτο Γκραναδο, (γνωστο προσωπο για οσους εχουν δει την ταινια "Ημερολογια Μοτοσυκλετας" και οσοι δεν την εχουνε δει τους προτεινω ανεπιφυλακτα να την δουνε) εκαναν μια σταση και στην Κολομβια οπου προπονουσαν μια ομαδα και μαλιστα γνωρισαν και τον θρυλικο Αλφρεντο ντι Στεφανο που εκεινη την περιοδο αγωνιζοταν στην Μιγιονάριος της Μπογκοτά, απο την οποια και πηγε στην συνεχεια στην Ρεαλ.

Στην δε Τουμπα ειχε ακουστει το συνθημα (την περιοδο της Χουντας) : "Eξω η Χουντα απο την Τουμπα!".

Υπαρχουν πολλες τετοιες ιστοριες που αφορουν την σχεση ποδοσφαιρου και πολιτικης και εγω προσωπικα βρισκω παντα μεγαλο ενδιαφερον σε αυτες...

Κass o Τολιατι ηταν οπαδος της Τορινο, οχι της Γιουβεντους. Απολυτως λογικο αυτο μια και η Τορινο ηταν η ομαδα της εργατικης ταξης, και το Τορινο η πλεον βιομηχανοποιημενη πολη της Ιταλιας και κεντρο του εργατικου κινηματος στην Ιταλια επι δεκαετιες. Η Γιουβεντους ηταν η ομαδα της Φιατ του Ανιελι και των αστων της πολης. Ακομα και σημερα η Τορο εχει περισσοτερους οπαδους απο την Γιουβεντους στο Τορινο.

Παρενθετικα να πω εδω οτι η θρυλικη Τορο που εξαφανιστηκε το 1949 στο αεροπορικο δυστυχημα της Σουπεργκα αποτελουνταν απο ποδοσφαιριστες που ηταν ολοι τους εργατες στο εργοστασιο της Φιατ στο Τορινο. Μοναδικη εξαιρεση ηταν ο Βαλεντινο Ματσολα, ο μεγαλυτερος παικτης εκεινης της ομαδας και πατερας του σπουδαιου Σαντρο Ματσολα (που μεγαλουργησε στην Ιντερ), ο οποιος ηταν εργατης στο εργοστασιο της Αλφα Ρομεο μεχρι που παραιτηθηκε και επιασε δουλεια στην Φιατ για να ειναι μαζι με τους συμπαικτες του.

Εκεινη η Τορινο ειναι η μοναδικη ομαδα στην Ιταλικη ποδοσφαιρικη ιστορια που εχει μεινει με το προσωνυμιο "Μεγαλη": "Grande Torino". Για τα ρεκορ εκεινης της ομαδας που παραμενουν ακομα και σημερα αξεπεραστα δειτε εδω
http://en.wikipedia.org/wiki/Torino_F.C.


7 χιλιαδες αιωνες μακρια φαινεται εκεινη η εποχη. Δυστυχως...

Χίντε δύο ακόμα πηγές βρήκα, αλλά όχι αξιόπιστες, η μία τον παρουσιάζει σαν οπαδό της Γιούβε κι η άλλη της Τορίνο. Βρες μπας και ήταν ΠΑΟΚ ;
Πάντως καλά λέμε εμείς " και θέλω τον δικέφαλο στον τάφο μου επάνω".
Φαντάζεσαι μετά 100 χρόνια να λένε ότι είμασταν 'Αρης ;

Hideguti έγραψε:Little John (αληθεια, απο τον συντροφο του Ρομπεν των Δασων το πηρες το nick?) συμφωνω με αυτα που γραφεις οπως καταλαβαινεις, πλην ομως διαφωνω με την πρωτη προταση. Ο Αντονιο Γκραμσι δεν ηταν οπαδος της Γιουβεντους, δεν ξερω καν αν ασχολειτο με το ποδοσφαιρο, αλλα αν ηταν οπαδος καποιας ομαδας τοτε θα ηταν της Τορινο, σαν τον "διαδοχο" του τον Παλμιρο Τολιατι, που πηγαινε στο γηπεδο τακτικα και παντα με το κασκολ της θρυλικης Τορο.

Τετρατζε οταν λες οτι η ρηση "Το ποδοσφαιρο ειναι το οπιο του λαου" ανηκει στον Μαρξ, φανταζομαι οτι απλως παραφραζεις την ρηση "Η θρησκεια ειναι το οπιο του λαου" η οποια οντως ανηκει σε αυτον. Δεν υπηρχε ποδοσφαιρο οσο ζουσε ο Μαρξ, περα απο καποια σωματεια που πιθανως να ιδρυθηκαν προς το τελος της ζωης του.

Ειχα γραψει καποτε ενα κειμενο σχετικα με την συνδεση πολιτικης και ποδοσφαιρου εστιαζοντας στα διπολα εργατικης-αστικης ταξης σε διαφορες πολεις του κοσμου που ανακλωνται και σε διπολα ομαδων εντος αυτων των πολεων (πχ Λιβερπουλ-Εβερτον, Τορινο-Γιουβεντους, ΠΑΟΚ-Αρης κτλ) καθως και τους δρομους μεσα απο τους οποιους αυτες οι καποτε αδρες γραμμες διαχωρισμου αρχισαν να διαλυονται μεχρι το σημερινο σημειο, οπου σχεδον δεν υφιστανται πλεον (σχεδον ομως και οχι απολυτα). Δυστυχως σβηστηκε οταν εγινε η ανανεωση του σαιτ. Καποια στιγμη ισως να το ξαναγραψω.

Φιλε Hideguti,ναι,απο αυτον πηρα το nick!
Για τον Γκραμσι,τι να σου πω,εχω ακουσει πολλες φορες οτι ηταν οπαδος της Γιουβεντους,ομως οχι απο καποια επισημη πηγη,αλλωστε δυσκολα να συμπεριλαμβανε καποιος συγγραφεας ενα τετοιο στοιχειο...
Παντως στον κομμουνισμο μυηθηκε τον καιρο που σπουδαζε στο Τορινο,οποτε πολυ πιθανο να ειχε ηδη επιλεξει την ομαδα του χωρις να υπολογιζει την "πολιτικη" παραμετρο των δυο ομαδων του Τορινο,και μπορει σ' αυτο να τον εσπρωξε και κατι το τελειως ασχετο και γηινο,πχ απλα να υποστηριζαν την Γιουβεντους καποιοι φιλοι του.
Κατα τ' αλλα περιμενω με ανυπομονεσια να διαβασω το ποστ σου που δεν το προλαβα,αν φυσικα αποφασισεις να το ξαναγραψεις.

Αρχικα σκεφτομουν να ποσταρω το παρακατω κειμενο στο τοπικ “ΠΑΟΚ-Βαλερενγκα” παιρνοντας αφορμη απο τις αυστηρες οδηγιες της αμεμπτου ηθικης ΟΥΕΦΑ, αλλα επειδη ξεφυγα αρκετα, το ποσταρω σε αυτο το πολυ ωραιο και ξεχασμενο τοπικ που ειχε ανοιξει ο Φαν Ρόι.


Γνωστη η πολιτικη της ΟΥΕΦΑ εδω και πολλα χρονια. Λεφτα, λεφτα, λεφτα.... Ταυτοχρονα ακολουθειται με συνεπεια και η πολιτικη της πληρους αποπολιτικοποιησης και αποκοινωνικοποιησης του ποδοσφαιρου, καθως το να σηκωνει ο Ρομπι Φάουλερ πχ την φανελα του για να φανει ενα μπλουζακι που γραφει ενα συνθημα υπερ των απολυμενων λιμενεργατων του Λιβερπουλ συνιστα παραφωνια στον “Θαυμαστο Καινουριο Κοσμο” (ωραιο βιβλιο, διαβαστε το) που εχουν με συνεπεια οικοδομησει η ΟΥΕΦΑ και οι χορηγοι της.

Εχοντας εγκαθιδρυσει καθεστως πληρους φιλελευθερισμου στο ευρωπαικο ποδοσφαιρο, η ΟΥΕΦΑ εχει επιτυχει την σφυρηλατηση ενος απιστευτου χασματος μεταξυ των δυνατων και των αδυνατων. Στο οχι μακρινο παρελθον, υπηρξαν τελικοι ευρωπαικων κυπελλων οπως πχ Μαγδεμβουργο-Μιλαν και Ρεαλ-Βιντεότον ενω η Δυναμο Τυφλιδας ή η Νόττιγχαμ Φόρεστ σηκωναν ευρωπαικες κουπες. Αυτα πλεον εχουν περασει οριστικα στο παρελθον. No more heroes anymore.

Υπηρχαν καποτε τρια ευρωπαικα κυπελλα, το Κυπελλο Πρωταθλητριων στο οποιο συμμετειχαν μονο οι πρωταθλητες και ο κατοχος του τιτλου, το Κυπελλο ΟΥΕΦΑ στο οποιο συμμετειχαν δευτεραθλητες, τριταθλητες ή και τεταρταθλητες και το Κυπελλο Κυπελλουχων. Αδιαφορωντας πληρως για το αθλημα και προσανατολισμενοι αποκλειστικα σε ζητηματα κερδοφοριας και μονο, τυποι σαν τον Λέναρντ Γιόχανσον (προεδρος της ΟΥΕΦΑ απο το 1990 μεχρι το 2007), εστησαν αυτη τη γελοια εμποροπανηγυρη του Τσαμπιονς Λιγκ προσπαθωντας να χωρεσουν εκει μεσα ολη την ανφαν γκατε. Αυτο ειχε ως αποτελεσμα την καταργηση του Κυπελλου Κυπελλουχων και την αγωνιστικη καταβαραθρωση του Κυπελλου ΟΥΕΦΑ (το οποιο καποτε ηταν πραγματικη κυπελλαρα).

Χερι, χερι με την επαναδομηση του ποδοσφαιρικου ευρωπαικου χαρτη πηγαινε και η πληρης απορρυθμιση της ποδοσφαιρικης αγορας, με την, με τις ευλογιες της ΟΥΕΦΑ, απολυτως ελευθερη κινηση τοσο του κεφαλαιου οσο και της εργασιας. Ως γνωστον (?) σε συνθηκες ελευθερου ανταγωνισμου, οι ανισοτητες διευρυνονται σε βαθμο τετοιο που ουσιαστικα καταργειται η οποιαδηποτε εννοια ανταγωνισμου (περα απο τον κλειστο κυκλο μια μικρης ελιτ). Ο Αγιαξ μας χαιρετησε και παει, η Τσελσι του γνωστου εγκληματια ηλθε και μας κανει παρεα. Η Λιντς στην τριτη Εθνικη, η Σαχταρ, του αλλου εγκληματια, Κυπελλουχος. Τα παραδειγματα που δειχνουν, εστω σε καθαρα αγωνιστικο επιπεδο, τις γιγαντιαιες και ανευ προηγουμενου αλλαγες στην δομη του ευρωπαικου ποδοσφαιρου ειναι αναριθμητα.

Το θεμα ειναι οτι αυτοι οι ανθρωποι δεν χορταινουν με τιποτα. Οι σκεψεις του Μπλατερ (του Θωμα της ΦΙΦΑ) για διοργανωση του Μουντιαλ, του ιεροτερου θεσμου για καθε ποδοσφαιροφιλο, καθε 2 (!!!) χρονια, ή και του Πλατινι παλιοτερα, για διευρυνση της εστιας (!!!) προκειμενου να μπαινουν περισσοτερα γκολ καταδεικνυουν πως οριο, δυστυχως, δεν υπαρχει.

Ταυτοχρονα για ολο και περισσοτερο κοσμο το γηπεδο αποτελει μια εξαιρετικα δυσκολη υποθεση καθως οι τιμες των εισητηριων εχουν παρει την ανιουσα ενω ακομα και η τηλεοπτικη παρακολουθηση ενος αγωνα γινεται ολοενα και δυσκολοτερη υποθεση μια και δεν ξερεις τι κονδυλι και σε ποιο πακετο να διαθεσεις. Το δε “πολιτισμικο” καρακιτσαριο που συνοδευει το αθλημα (“αυτοβιογραφιες” 25-χρονων ή και 21-χρονων ακομα ποδοσφαιριστων, αναλυση με κωμικοτραγικη σοβαροφανεια ενος απλου 1-2 με βελακια, κυλινδρους και οχταγωνα απο διαφορους αρλεκινους, καθημερινη ενημερωση για το ποιος πηδαει ποια πλαστικη μοντελα, φαινομενα Μπεκαμ κτλ) απλα ντυνει το ολο “σωμα” με το καταλληλο ενδυμα.

Αυτες οι εξελιξεις τωρα δεν ειναι αποκλειστικα ευθυνη της ΟΥΕΦΑ. Θα ηταν αστειο να το ισχυριστει αυτο κανεις. Αποτελουν απλως το καθρεφτισμα στο ποδοσφαιρικο γιγνεσθαι αλλων συνταρακτικων μεταβολων που αγκαλιαζουν σαν πυθωνας ολους τους τομεις της ζωης (για την μεγαλη πλειοψηφια τουλαχιστον). Οι “αντικειμενικες καταστασεις” βεβαια απο την αλλη δεν αποτελουν συνειδησιακο ή αλλου τυπου αλλοθι για την δραση του καθε συγκεκριμενου “υποκειμενου”, της ΟΥΕΦΑ στην περιπτωση μας, στον δικο του χωρο ευθυνης. Σαν κλασικος υποκριτης μπουρζουας, που εχει γ*μησει κοσμο και κοσμακη αλλα συμμετεχει ταυτοχρονως, και με την καταλληλη διαφημιση βεβαιως, σε φιλανθρωπικες δωρεες ενω δεν αμελει να παει και στο εκαστοτε Μεγαρο να "ακουσει" Μπετοβεν την στιγμη που στην λιμουζινα του ακουει την Μπρίτνι και την Μπιγιονσέ, η ΟΥΕΦΑ ενδιαφερεται για ζητηματα “αισθητικης” (οπως οι πυρσοι πχ στην δικη μας περιπτωση, αλλα θα μπορουσα να αναφερω και αλλα) ενω τα ζητηματα ουσιας, το ιδιο το ποδοσφαιρο δηλαδη, ακολουθουν τον δικο τους δρομο προς τον αποπατο των Μπλατερ, των Αμπραμοβιτς, των Περεθ και των αλλων αυτων συμπαθητικων πλασματων.

Υποκλινομαι και ταυτοχρονως ζηλευω...Μακαρι να μπορουσα να χειριστω κι εγω τον γραπτο λογο με τον τροπο που το κανεις εσυ Χιντε , οπως και αλλα παιδια εδω μεσα.

Και συναμα σας ευχαριστω γιατι απο τοτε που εγινα μελος με βοηθατε να ξαναθυμηθω , αλλα και να μαθω απο την αρχη , τη μητρικη μου γλωσσα που ομοια της δεν υπαρχει σε ολη την οικουμενη.

Μετά τα όσα έγιναν την περασμένη εβδομάδα, όπωου ήταν και η αφορμή για να παραιτηθεί ο Ζαγοράκης (είχε την ευθιξία να το πράξει συγκριτικά με κάποιους άλλους..), ήρθε η απάντηση του ίδιου του Κυριάκου Αλεξανδρίδη στο μαφιόζικο χτύπημα την περασμένη Δευτέρα με θύμα τον ίδιο και το γιο του:

"Δεν έδωσα ποτέ δικαίωμα"

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ και προπονητής του Βισαλτιακού Νιγρίτας, Κυριάκος Αλεξανδρίδης προχώρησε σε μία γραπτή δήλωση σχετικά με την επίθεση που δέχθηκε.

Στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι: "Σε όλη μου την διαδρομή ως άνθρωπος και ως επαγγελματίας αθλητής, προσπάθησα και πιστεύω ότι δεν έδωσα ποτέ δικαίωμα σε κανένα να με αισθανθεί και να με θεωρήσει εχθρό του.
Άλλωστε ήμουν και είμαι της άποψης ότι ο αθλητισμός και ειδικότερα το ποδόσφαιρο, είχε και έχει την ιδιαιτερότητα, να είναι μια τεραστία οικογένεια όπου γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους με τους οποίους μόνο φίλος γίνεσαι.

Όλα αυτά τα 35 χρόνια περίπου που ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο πιστεύω ότι έχω καταφέρει και έκανα πολλούς φίλους, πέραν και ανεξάρτητα σωματειακών πεποιθήσεων τα οποία δεν έχουν καμία απολύτως σημασία μπροστά στις ανθρώπινες σχέσεις.

Όλοι μας κάπου πιστεύουμε, όμως στο πλαίσιο της λογικής και της υπευθυνότητας με τα ιδεώδη της ευγενής άμιλλας, του ανταγωνισμού και της διάκρισης.

Με αυτά τα χαρακτηριστικά να με διακρίνουν σε όλη την αθλητική διαδρομή μου, νιώθω υπερήφανος που ανήκω στην αθλητική οικογένεια του Π.Α.Ο.Κ.

Το γεγονός ότι μου επιτέθηκαν Συνδεσμίτες του SUPER 3 Βυζαντίου δεν μπορεί να κρυφτεί και να κουκουλωθεί. Είναι αδύνατον να πηγαίνω στο σπίτι μου, στην ίδια μου τη γειτονία και ο ίδιος σύνδεσμος που ποτέ στο παρελθόν δεν μου είναι δημιουργήσει πρόβλημα, από την Δεύτερα και εντελώς ξαφνικά να με αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο.

Παρά το γεγονός ότι κάποιοι από αυτούς, φώναζαν να μας αφήσουν να περάσουμε για το σπίτι μας, αφού μας γνωρίζουν γιατί διαμένουν στην ίδια περιοχή, κάποιοι άλλοι Συνδεσμίτες άρχισαν να μας επιτίθενται με λοστούς και μπουκάλια και με μανία να σπανέ το αυτοκίνητο μου, να μας κυνηγούν και για αρκετά μέτρα να απειλούν τις ζωές μας.

ποτέ μου δεν έχω δώσει δικαίωμα και δεν έχω προκαλέσει με την συμπεριφορά μου τόσο αυτούς όσο και κανένα άλλο σύνδεσμο και λυπάμαι για αυτή τη συμπεριφορά τους.
Είναι καθήκον μου ως απλός πολίτης, να εξάρω και να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στην ελληνική Αστυνομία για την άμεση ανταπόκριση και το αίσθημα ασφάλειας που με έκαναν και ένιωσα με την έγκαιρη (Εντός 5 λεπτών μετά τα γεγονότα) και δίχως άλλο σωτήρια παρέμβαση τους όταν τους κάλεσα.
Είναι μικρό το ευχαριστώ αλλά πραγματικό πολύ μεγάλο όταν είναι αληθινό.

Αυτό που έζησα εύχομαι ποτέ να μην το ζήσει κανένας άνθρωπος. ιδιαίτερα ένας γονέας που κατευθύνεται προς το σπίτι του και είναι μαζί με το παιδί του. όσοι αντιλαμβάνονται τι εννοώ το αντιλαμβάνονται, θεωρώ ότι δεν χρειάζονται περισσότερες διευκρινίσεις για το συγκεκριμένο θέμα.

Εκείνο που χρειάζεται είναι να πάψουν επιτέλους αυτοί οι γνωστοί άγνωστοι, που τελικά δεν είναι καθόλου άγνωστοι, να είναι στην ατιμωρησία.

Αυτά τα φαινόμενα βίας είναι ντροπή για την πόλη μας, για τον πολιτισμό μας, για την ιστορία μας.
Θα τολμήσω να πω ότι είναι ντροπή και για τα ίδια τα σωματεία μας τα οποία έχουν τεραστία ιστορία και εμπνέουν σεβασμό σε όλη την αθλητική Ελλάδα.

Μια ιστορία για την οποία είμαι σίγουρος ότι δεν την γνωρίζουν και δεν μπορούν να την τιμήσουν αυτοί οι ανεγκέφαλοι.

Κάνω έκκληση, ως απλός πολίτης αυτής της υπέροχης πόλης που ζούμε, επιτέλους να σταματήσουν αυτές οι ακρότητες που δεν οδηγούν πουθενά και δεν έχουν κανένα μα κανένα λογικό νόημα.
Πρέπει να προλάβουν οι αρμόδιοι τα γεγονότα πριν να θρηνήσουμε κάποιο θύμα.
ο αθλητισμός είναι ιδέα που δεν μπορούν αυτοί οι ελάχιστοι να την αμαυρώνουν.
Όσοι είναι υπεύθυνοι για τη βία πρέπει να συλληφθούν και να τιμωρηθούν.

Πρέπει να υποστούν τις κυρώσεις που προβλέπει το ελληνικό κράτος και η νομοθεσία ώστε να το σκεφτούν πολύ να το ξανακάνουν οι ίδιοι ή οι άλλοι.

Με τιμή

Κυριάκος Αλεξανδρίδης"

http://sport24.gr/html/ent/616/ent.321616.asp

.

Η Ουνιόν Βερολίνου είναι μία από τις νεοφώτιστες ομάδες της 2ης κατηγορίας της Γερμανίας.
Πριν χρόνια είχα διαβάσει κάποια πράγματα για αυτόν το σύλλογο που μου έκαναν εντύπωση.
Δυστυχώς εκείνο το άρθρο δεν το βρήκα, πολλές φορές έχω μετανιώσει για πράγματα που πέταξα...
Βρήκα όμως το παρακάτω κομμάτι, γραμμένο πριν λίγους μήνες, και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον ώστε να το ποστάρω εδώ.
Μου θύμισε και τον πατέρα μου που πριν πολλά-πολλά χρόνια ιδρωκοπούσε με ένα φτυάρι στην θ.7 της Τούμπας...




ΟΥΝΙΟΝ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ: ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥΣ
Χτίζουν το παλάτι της!

Μέχρι πού θα έφταναν οι φανατικοί οπαδοί μιας ομάδας για να αποδείξουν την αγάπη τους για τον σύλλογο;

Οι οπαδοί της γερμανικής Ουνιόν Βερολίνου πάντως έφτασαν πολύ μακριά. «Απαντώντας» στο κάλεσμα της ομάδας τους, έπιασαν μυστρί, φτυάρι, σκεπάρνι, καλέμι, έστησαν σκαλωσιές και στρώθηκαν στη δουλειά. Από πέρυσι τον Ιούνιο περίπου 1.600 οπαδοί της Ουνιόν στα ρεπό και τις άδειές τους δουλεύουν για να ολοκληρώσουν το νέο γήπεδο της ομάδας τους! Ναι, χτίζουν οι ίδιοι το γήπεδο στο οποίο σε λίγες ημέρες θα παρακολουθούν τους αγώνες της Ουνιόν. Η Ουνιόν Βερολίνου δεν είναι μεγάλο όνομα. Ωστόσο είναι ένας σύλλογος που τον κάνουν ξεχωριστό οι οπαδοί της. Πρωταθλήτρια φέτος στην Γ΄ κατηγορία, θέλει το νέο της κόσμημα- που χτίζεται πάνω στο παλιό της γήπεδο «Άλτε Φέρστερεϊ», στο Ανατολικό Βερολίνο- να είναι έτοιμο στις 8 Ιουλίου για τα εγκαίνια στον φιλικό αγώνα με τη Χέρτα.

Όταν πέρυσι η γερμανική ομοσπονδία ανακοίνωσε στην Ουνιόν ότι το γήπεδο στο οποίο αγωνίζεται από το 1920 δεν πληροί τους όρους ασφαλείας και πρέπει να κλείσει, η διοίκηση βρέθηκε σε αδιέξοδο. Χρήματα δεν είχε για να χτίσει νέο γήπεδο. Ευτυχώς γι΄ αυτήν έχει ξεχωριστούς οπαδούς. Όταν τους ζητήθηκε η συνδρομή τους, έσπευσαν κατά δεκάδες να βοηθήσουν. Σε σύντομο χρονικό διάστημα περισσότεροι από 1.600 δήλωναν «παρών» στο εργοτάξιο υπό τις οδηγίες έξι μηχανικών. Γιατροί, νοσοκόμες, δικηγόροι, οικοδόμοι όχι μόνο προσέφεραν εθελοντική εργασία τις ελεύθερες ώρες τους, αλλά διέθεταν και κάθε είδους εξοπλισμό που ήταν χρήσιμος. Κάθε ημέρα 30 με 100 διαφορετικά άτομα συνεχίζουν να εργάζονται για την ολοκλήρωση του γηπέδου με την ίδια όρεξη και ορμή που είχαν την πρώτη ημέρα.

Υπολογίζεται πως ο σύλλογος κέρδισε 75.000 εργατοώρες αξίας δύο εκατ. ευρώ. Βλέποντας την προσπάθεια των οπαδών, οι χορηγοί της ομάδας έσπευσαν να τους προμηθεύσουν ατσάλι, τσιμέντο, αλλά και εξειδικευμένο προσωπικό. «Η εργασία των οπαδών αποτελεί ένα σπουδαίο κίνητρο για τους παίκτες, καθώς θέλουν να ανταποδώσουν με καλές εμφανίσεις στο γήπεδο», λέει ο εκπρόσωπος του συλλόγου Κριστιάν Αρμπάιτ.

Ήδη έχει ολοκληρωθεί το 80% των εργασιών του γηπέδου χωρητικότητας 20.500 θέσεων γήπεδο σε χρόνο ρεκόρ και απομένει να τοποθετηθεί μόνο το σκέπαστρο. Η κεντρική κερκίδα του παλιού γηπέδου δεν έχει πειραχθεί, αλλά οι εργασίες για την ανακατασκευή της αναμένεται να αρχίσουν την επόμενη σεζόν.

«Ποτέ δεν είχαμε φανταστεί πως θα συμμετείχαν τόσοι πολλοί οπαδοί», λέει με υπερηφάνεια ο Κρίστιαν Αρμπάιτ. Η Ουνιόν γεννήθηκε το 1906 υπό την ονομασία Ολύμπια και εκπροσωπεί την εργατική τάξη. Στην Ανατολική Γερμανία θεωρείτο το μαύρο πρόβατο, γιατί οι οπαδοί της ήταν απείθαρχοι απέναντι στο καθεστώς. Σχεδόν όλοι παρακολουθούνταν από τη «Στάζι», τη μυστική αστυνομία, ενώ υποβάλλονταν σε εξονυχιστικό έλεγχο κάθε φορά που περνούσαν τις θύρες των γηπέδων. Λόγω της «απείθαρχης συμπεριφορά τους» απορρίπτονταν οι αιτήσεις τους για εργασία.

«Αυτός ο σύλλογος είχε πάντα μία διαφορετική κουλτούρα. Δεν ήταν ένας σύλλογος που αποτελούνταν από αντάρτες, αλλά από ανθρώπους που δεν συμφωνούσαν σε όλα με το καθεστώς και δεν φοβούνταν να κάνουν γνωστές τις διαφωνίες τους», λέει ο Αρμπάιτ. Και συνεχίζει: «Έρχεσαι εδώ όταν έχεις μία διαφορετική θέση, έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Σήμερα εναντιωνόμαστε στην εμπορευματοποίηση του αθλητισμού».

Ιστορικό είναι το σύνθημα των οπαδών της Ουνιόν κάθε φορά που η αντίπαλη ομάδα έκανε τείχος στα φάουλ: «Το τείχος πρέπει να πέσει φώναζαν» και φυσικά εννοούσαν το τείχος του αίσχους που χώριζε το Βερολίνο.

Το τείχος έπεσε τελικά πριν από είκοσι χρόνια. Η πορεία της Ουνιόν όμως στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα σ΄ αυτό το διάστημα έμοιαζε με καρδιογράφημα ασθενούς που υποφέρει από ταχυκαρδία.

Η σημαντικότερη στιγμή της ήταν η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου το 2001 και στα ευρωπαϊκά Κύπελλα την επόμενη σεζόν πριν βυθιστεί στις ερασιτεχνικές κατηγορίες και στην οικονομική ανασφάλεια που λίγο έλειψε να την οδηγήσει στη χρεοκοπία.

Τον τελευταίο χρόνο λόγω της έργων στο γήπεδό της, η Ουνιόν αναγκάστηκε να αγωνιστεί στην έδρα της άλλοτε μισητής Δυναμό, που είχε ταυτιστεί με τη Στάζι στην Ανατολική Γερμανία. Για τον λόγο αυτό πολλοί οπαδοί της προτιμούν να μην πηγαίνουν στο γήπεδο. Ακόμα όμως κι αυτοί που παρακολουθούν τους αγώνες στο Γιανσπορτπαρκ πηγαίνουν μετά στο υπό κατασκευή γήπεδό τους και κάνουν πάρτι. Όπως συνέβη το προηγούμενο Σάββατο, μετά το νικηφόρο παιχνίδι με τη Ρέγκενσπουργκ που εξασφάλισε στην Ουνιόν τον τίτλο στην Γ΄ κατηγορία και την άνοδό της στη Β΄.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&a ... 16787&ct=5

Εκεί δεν έχουν φραπέ όμως

Παρόμοιες καταστάσεις πάντως...

Kαι working class, και East Berlin, και παιρνουμε την κατασταση στα χερια μας. Την σημειωνω την Ουνιόν (μετα την μεγαλη Γκλάντμπαχ ομως )

Και που είστε ακόμα..

Βεντέτα με βόμβες σε συνδέσμους οπαδών

Σε πόλεμο μεταξύ οπαδών που κορυφώθηκε με τη χρήση εκρηκτικών μηχανισμών , αποδίδεται η ανατίναξη τα ξημερώματα γραφείων συνδέσμου του ΠΑΟ στο Μπραχάμι.

Τον τελευταίο καιρό , είχαν κλιμακωθεί οι συγκρούσεις μεταξύ οπαδών -που φαίνεται πως διατηρούν σχέσεις με τον υπόκοσμο-με την ανατίναξη γραφείων συνδέσμου του ΟΣΦΠ στον Βύρωνα.

Και η απάντηση δεν άργησε. Στις 4 τα ξημερώματα , άγνωστοι τοποθέτησαν εκρηκτικό μηχανισμό στα γραφεία συνδέσμου του ΠΑΟ στη διασταύρωση των οδών Κολοκοτρώνη και Μεγαλουπόλεως. Η έκρηξη ήταν ιδιαίτερα ισχυρή και προκάλεσε πολύ σοβαρές ζημιές στην πολυκατοικία όπου στεγαζόταν , έσπασαν τα τζάμια σε βιτρίνες και παράθυρα σε κτίρια της περιοχής και υπέστησαν ζημιές σταθμευμένα αυτοκίνητα.

Σύμφωνα με την αστυνομία , ο εκρηκτικός μηχανισμός ήταν αυτοσχέδιος. Επρόκειτο για μεγάλη ποσότητα πυρίτιδας , τοποθετημένα σε έναν κομμένο μικρό πυροσβεσστήρα. Πυροδοτήθηκε με κοντό βραδύκαυστο φυτίλι. Αυτό σημαίνει ότι οι δράστες της επίθεσης τοποθέτησαν την βόμβα , άναψαν το φυτίλι και τράπηκαν σε φυγή.

Είναι η έκτη φορά , που ο ίδιος σύνδεσμος γίνεται στόχος επίθεσης , αλλά η πρώτη σε τέτοια κλίμακα. Τις προηγούμενες άγνωστοι είχαν ρίξει βόμβες μολότωφ είχαν σπάσει τα τζάμια και είχαν προκαλέσει ζημιές.

Οι "αντίπαλοι" είχαν χτυπήσει πριν από δύο εβδομάδες. Με έναν αυτοσχέδιο εκρηκτικό-εμπρηστικό μηχανισμό που τοποθετήθηκε σε σύνδεσμο του ΟΣΦΠ στον Βύρωνα. Η έκρηξη έγινε αίσθηση στην περιοχή και προκάλεσε ζημιές στα γραφεία του συνδέσμου.

Η αρχή της βεντέτας

Τι είχε προηγηθεί; Αλεπάλληλες "συναντήσεις" οπαδών ή οργανωμένες επιθέσεις-επιδρομές που έκαναν ομάδες νεαρών με μοτοσυκλέτες. Η εμπόλεμη περιοχή ήταν το Παγκράτι.

Στην πρώτη σύγκρουση , στην λεωφόρο Σπ.Μερκούρη , το άγριο ξύλο στο δρόμο , το ακολούθησε πετροπόλεμος φωτιές σε κάδους απορριμάτων και ζημιές σε αυτοκίνητα.

Στη δεύτερη σύγκρουση , που έγινε νωρίς το βράδυ πριν από περίπου 20 ημέρες , μία ομάδα με μοτοσυκλέτες ("παπάκια και μεγάλου κυβισμού) κατεύθασαν στην λεωφόρο Υμηττού , στην Πλ. Προφήτη Ηλία και έκαναν επιδρομή. Εσπασαν βιτρίνες από καταστήματα και τζάμια αυτοκινήτων. Σε χρόνο μηδέν επέστρεψαν στις μοτοσυκλέτες και εξαφανίστηκαν.

Τις επόμενες δύο φορές είχε προγραμματιστεί η διεξαγωγή αγώνων μπάσκετ και βόλευ στο κλειστό γήπεδο του Μετς. Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας με διμοιρίες των ΜΑΤ και αστυνομικούς των ομάδων "Δ" και "Ζ" είχαν πάρει θέσεις κοντά σε ότι μπορούσε να θεωρηθεί στόχος. Κυρίως καφετέριες-στέκια οπαδών και γραφεία συνδέσμων ομάδων της περιοχής. Αυτή τη φορά , οι συγκρούσεις έγιναν με την αστυνομία.

Το ίδιο επαναλήφθηκε και στο επόμενο "ραντεβού". Και πάλι στην λεωφόρο Υμηττού , στο Παγκράτι ΜΑΤ και μοτοσυκλετιστές είχαν πάρει θέσεις. Στο κλειστό του Μετς και πάλι αγώνας Βόλευ , μεταξύ μεγάλων συλλόγων. Το φυτίλι είχε ανάψει. Η όλη υπόθεση κατέληξε σε σύγκρουση με την αστυνομία , η οποία χρησιμοποίησε αυτή τη φορά και δακρυγόνα. Η κυκλοφορία στην Υμηττού και τους γύρω δρόμους διακόπηκε και το τοπίο έμοιαζε να έχει βομβαρδιστεί.

Πηγές αναφέρουν , ότι η κλιμάκωση τέτοιων επεισοδίων , έγινε μετά την απόφαση μεγάλου συλλόγου να μετακομίσει για τους αγώνες βόλευ στο κλειστό γήπεδο του Μετς. Αυτό θεωρήθηκε "πρόκληση" από τους οπαδούς άλλου μεγάλου συλλόγου που στεγάζονται σε σύνδεσμο στην ίδια περιοχή (Παγκράτι).

Ομως, κανείς δεν είχε τολμήσει να κάνει την αρχή για μαζικές επιθέσεις. Μεμονωμένα επεισόδια στην περιοχή γύρω από το γήπεδο , άρχισαν να τροφοδοτούν την "βεντέτα" , η οποία πήρε γρήγορα διαστάσεις , με τις μαζικές κινητοποιήσεις οπαδών στη λογική "ποιός θα μαζέψει τους περισσότερους" για να επικρατήσει.

Τίποτε από όλα αυτά δεν πέρασε απαρατήρητο στον κόσμο των φιλάθλων. Μάλιστα το πρώτο "ραντεβού" στην Σπ.Μερκούρη , ήταν μεταξύ οπαδών μεγάλου συνδέσμου της Αθήνας και αντίστοιχου μεγάλου συνδέσμου της Θεσσαλονίκης.

Ταυτόχρονα κινητοποίησε πρόσωπα με διπλή ιδιότητα. Αυτή του οπαδού που είναι ταυτόχρονα και άνθρωπος της νύχτας , με διασυνδέσεις ικανές να τους προμηθεύσουν με πρώτες ύλες εκρηκτικών (πυρίτιδα) , τεχνογνωσία στην κατασκευή βομβών , εξοικείωση με τέτοιου είδους επιθέσεις (πυροδότηση στον τόπο και αποχώρηση χωρίς να συμβεί ατύχημα) , αλλά και πρόσωπα που επέλεξαν τα "γκαζάκια" - μέθοδο που χρησιμοποιείται κυρίως από ομάδες του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Η επίθεση τα ξημερώματα , εντάσεται λοιπόν , στον "κυρηγμένο" πλέον πόλεμο μεταξύ οπαδών, οι οποίοι -λόγω της έντονης παρουσίας της αστυνομίας στο Παγκράτι- επέλεξαν ως στόχο , γραφεία που στεγάζονται στον Αγιο Δημήτριο.

http://www.news247.gr/a/4!109514

Σχετικά με το χθεσινό άρθρο της Καθημερινής και την έκθεση απο την Ουέφα στην χώρα μας περί στημένων παιχνιδιών.

http://www.goal.com/gr/news/1211/super- ... E%B4%CE%B1

Ιστορικό στημένων παιχνιδιών
http://www.oragialefta.gr/index.php?opt ... &Itemid=19

Μερικό ιστορικό
http://www.espressonews.gr/default.asp? ... ID=1092815

Η μαφία του ποδοσφαίρου
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2& ... 01/03/2009


Φυσικά η Ελλάδα δεν έχει να φοβάται τίποτα απο όλα αυτά μιας και είναι το ποιο καθαρό πρωτάθλημα του κόσμου.
Συνεπώς εδώ εδώ πολύ σωστά σε αυτή την χώρα δεν χρειάζεται η ΕΠΟ να ασχοληθεί με την αμαρτωλή ΟΥΕΦΑ και τους Ζουλού Ευρωπαίους.

Να μαι πάλι.
Τον θυμάστε τον κύριο Λιμάχερ?
ΟΧΙ??
Αν όχι μπορείτε να δείτε το παραπάνω ποστ λίγες μέρες νωρίτερα.

Φυσικά πρέπει να κάνουμε παίχτες που να κερδίζουν και τους διαιτητές.
Φυσικά φταίει ο Σάντος πάντα.
Φυσικά δεν πρέπει να ασχολούμαστε με την διαιτησία γιατί βαρεθήκαμε να ρίχνουμε τις ευθύνες σε αυτήν.
Ε!ΟΧΙ κύριοι ΤΙΠΟΤΑ δεν θα πέφτει κάτω απο εδώ και στο εξής.
Απλά θα ασχολούμαστε με ΟΛΑ.
Σας αρέσει ΔΕΝ σας αρέσει.
Εννοείται πως στην χώρα μας που δεν κινδυνεύει ποτέ και ξανά προς την δόξα τραβά δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού.
Άλλωστε όλα εν σοφία δημιουργήθηκαν στο Ελλάντα.






Κύκλωμα που προκαθόριζε τα αποτελέσματα ποδοσφαιρικών αγώνων σε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και διεθνείς διοργανώσεις εξάρθρωσε, όπως έγινε γνωστό, η γερμανική αστυνομία με τη συνεργασία της UEFA.

Επί του συγκεκριμένου ζητήματος έλαβε χώρα την Παρασκευή (20/11) στο Μπόχουμ συνέντευξη Τύπου των αρμόδιων αρχών, παρόντος του γνωστού και μη εξαιρετέου Πέτερ Λιμάχερ, επικεφαλής του πειθαρχικού τμήματος της UEFA. Όπως ανακοινώθηκε σχετικά, τα ύποπτα παιχνίδια, μεταξύ των οποίων και ορισμένα του Τσάμπιονς Λιγκ, είναι τουλάχιστον 200, ενώ άλλα τόσα άτομα εμπλέκονται στο κύκλωμα.

Ειπώθηκε επίσης πως έχουν ήδη συλληφθεί 17 άτομα (15 στη Γερμανία και 2 στην Ελβετία), ενώ άλλα παρακολουθούνται πολύ στενά. Την ίδια ώρα, μετά από τις σχετικές έρευνες σε σπίτια υπόπτων, έχουν κατασχεθεί πάνω από δέκα εκατομμύρια ευρώ.

Παράλληλα, βάσει των όσων αναφέρθηκαν, τα μέλη της συγκεκριμένης σπείρας πλησίαζαν και δελέαζαν επ' αμοιβή ποδοσφαιριστές, προπονητές, διαιτητές και παράγοντες προκειμένου, αφού "στήσουν" τα παιχνίδια που ήθελαν, να αποκομίσουν οφέλη έχοντας προηγουμένως στοιχηματίσει υπέρογκα ποσά σε συγκεκριμένα γεγονότα. Πρόκειται για παιχνίδια στη Γερμανία (32), στην Τουρκία (29), στην Ελβετία (15), στην Κροατία (14), στην Ουγγαρία, στην Αυστρία και στη Βοσνία.

Η εν λόγω έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη από τις αρχές του 2009 και προχώρησε με την υποστήριξη με την αρμόδια επιτροπή της UEFA.
http://www.cosmo.gr/News/Germany/255916.html

Y.G
H E.Π.Ο λαμβάνει?