Mitsospaoki4 έγραψε: Δευ 27 Απρ 2026, 13:51
Ξέρω ότι όλα αυτά τώρα τα λέμε κατόπιν εορτής αλλά δυστυχώς το φετινό στραπατσο ήταν μεγαλειώδης.
Θα σταθώ λίγο στο μοντέλο διοίκησης Ιβάν από το 2019 και μετά.
Όσοι γνωρίζουν 2-3 πράγματα από επιχειρήσεις, γνωρίσουν την βασική αρχή πως μαγαζί που δεν ασχολείται ο ιδιοκτήτης, είναι καταδικασμένο.
Ο πρόεδρος κάποια στιγμή όταν ακόμα ήμασταν καβάλα στο άλογο (πριν το 2019 νομίζω) είχε χρησιμοποιήσει πρώτη φορά τον όρο αυτάρκεια.
Έναν όρο όπου στην πορεία για αρκετές μεταγραφικές περιόδους, ακούγαμε από τα αρδ για να δικαιολογήσουν τις κινήσεις που γινόταν.
Ήταν φανερό πως ο Ιβάν όπου επί μία 3ετια είχε φτιάξει την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα όντας μπροστάρης σε αυτόν αγώνα εντός και εκτός γηπέδου, είχε περάσει σε ένα νέο μοντέλο στηριζόμενο σε πωλήσεις και Ευρωπαϊκές προκρίσεις.
Αυτάρκεια και πρωταθλητισμός όμως, είναι δύο έννοιες που δεν μπορούν να μπουν στην ίδια πρόταση.
Αυτάρκεια έχουν οι ομάδες στα τοπικά όπου πουλάνε λαχνούς και ημερολόγια για να βγάλουν τα έξοδα της σεζόν.
Σαν να έβαλε ο ιδιοκτήτης την ομάδα στον αυτόματο και να προσπαθούσε να αυτοσυντηρηθεί βασιζόμενος στις πωλήσεις παικτών από τις ακαδημίες σου και στα μαγικά του προπονητή σου (πρωτάθλημα 2024).
Το περασμένο καλοκαίρι και ενώ όλα έδειχναν πως θα ζήσουμε μια από τα ίδια, το ενδιαφέρον Μυστακίδη άλλαξε τα πάντα.
Ο Ιβάν που μέχρι τότε εμφανιζόταν 2 φορές τον χρόνο από Skype, ξαναπατήσε γήπεδο μετά από 6 χρόνια.
Μίλησε για πρώτη φορά για κατάκτηση νταμπλ στα 100 χρόνια, θέτοντας ξεκάθαρο στόχο προς όλες τις κατευθύνσεις.
Από πράξεις;
Η έλευση ενός από τους καλύτερους Έλληνες χαφ (ίσως με αρκετά μεγαλύτερο κόστος από το πραγματικό) δεν συνδυάστηκε ποτέ με αντίστοιχες κινήσεις σε άλλες θέσεις που πονούσαν.
Ταυτόχρονα στην ομάδα διοικητικά επικρατεί τουρλουμπουκι.
Ασυμφωνία χαρακτήρων, στρατόπεδα, άσχετα άτομα και ένα κλίμα τοξικότητας με αποκορύφωμα την μη χειραψία προχτές Μαρίας - Ραζβαν.
Τι θα κάνει ο Ιβάν από εδώ και πέρα;
Η αλήθεια είναι πως ήρθε η ώρα για πολύ γενναίες αποφάσεις.
Δεν γίνεται διαφορετικά, εδώ που έφτασε η κατάσταση νομίζω πως πιάσαμε πάτο.
Διαφορετικά καλό θα ήταν σιγά σιγά να ετοιμάζεται η επόμενη μέρα, είτε μας αρέσει είτε όχι.