Θα ήταν πολύ ωραίο αν μπορούσες και είχες την διάθεση να μας το δείξεις με γραφικά όλο αυτό.Ριαν_Καπαγιαννιδης έγραψε: Πέμ 09 Ιούλ 2026, 12:23Τρία βασικά, αλλά όχι τα μόνα, πλεονεκτήματα είναι τα εξής:van rooy έγραψε: Πέμ 09 Ιούλ 2026, 11:47 Όπως?
και ποια τα μειονεκτήματα του συγκεκριμένου σχηματισμού?
Οι παίκτες που διαθέτουμε μπορούν να ανταπεξέλθουν?
Σε ποιες θέσεις θα χρειαστούμε αλλαγή χαρακτηριστικών για να παίξουμε έτσι?
1) 3αδα πίσω απέναντι σε 4-4-2 που χρησιμοποιούν στο πρέσινγκ οι περισσότεροι, που επιτρέπει είτε καλύτερη κυκλοφορία, είτε αναγκάζει ένα από τα αντίπαλα χαφ να ανέβει πολύ ψηλά ανοίγοντας χώρο στον άξονα (ή αν είναι στα άκρα, τότε εκεί).
2) Το να έχεις έναν παίκτη στα άκρα σου δίνει περισσότερες επιλογές για συνεργασίες και πάσες σε σημεία του γηπέδου απ'όπου μπορείς να απειλήσεις υπό καλύτερες προϋποθέσεις, αλλά και να δημιουργήσεις καλύτερα έχοντας περισσότερες επιλογές. Ειδικά όταν η μπάλα φτάνει ψηλά, έχεις 5 παίκτες σχεδόν στην ίδια ευθεία κι ο καθένας σε μια κάθετη ζώνη. Αυτό δημιουργεί νέα υπεραριθμία, 5 εναντίον 4.
3) Οι δύο χαφ προσφέρουν καλή κάλυψη σε αντεπιθέσεις, ειδικά αν το ένα μπακ της 3αδας δίνει βάθος στην πλευρά του.
Τώρα για τους πάικτες, έχω δύο βασικά ερωτήματα. Το ένα έχει να κάνει με τον παίκτη που θα βγαίνει δίπλα στον Ντέλια ως ο δεύτερος της μπροστά 2αδας. Θεωρητικά το αριστερό μας μπακ είναι το πλέον επιθετικογενές, ειδικά αν έρθει ο Γιαννούλης που θα βγάλει μάτια στον ρόλο αυτό, αλλά αυτό σημαίνει ότι πάμε για αριστερό εξτρέμ που παίζει πολύ καλύτερα στον άξονα. Αυτό σημαίνει ότι ο Ζίφκοβιτς θα πρέπει να δίνει πλάτος δεξιά, που με φοβίζει. Ο Ντεσπότοφ θα ήταν τέλειος σ'αυτό. Η εναλλακτική είναι ο Τέιλορ να γίνεται ο δεύτερος της πίσω 2αδας, που είναι και ο κανονικός του ρόλος ως παίκτης, και να δίνουν πλάτος τα δύο εξτρέμ, με τον Ζαφείρη να ανεβαίνει δίπλα στον Ντέλια. Αυτό σημαίνει όχι Γιαννούλης όμως.
Επίσης μια ερώτηση. Πιο σύστημα και με ποιες προϋποθέσεις το κάνει counter αυτό;
