Paokmania.Gr

Ε όχι και μλκες...
Πρώτοι είμαστε και απλά τα χουμε παίξει!!!!

desperando έγραψε:
Υγ2 παπά ο othin είπε για πέναλτι μουφα με αντιπάλο τον γαβρο

Το ξερω και ειπα οτι ειναι αδυνατο να βρεθει κατι τετοιο.

Απο την αλλη τα οικονομικα μου.......δεν τα λες και καλα.

Ενα 20ρικακι προτεινα,κακο ειναι?

navigator11 έγραψε:Βασικά, είναι κουβέντα τύπου αιώνιου ερωτήματος στυλ κότας και αυγού ή από την αντίστροφη.

Έχει απαντηθεί επιστημονικά αυτό το ερώτημα, η κότα, καθώς το αυγό δεν έχει τα στοιχεία εκείνα (πρωτεϊνες, ένζυμα κτλ) που θα του επέτρεπαν να κάνει μια κότα.

Το ερώτημα που ταλανίζει την επιστημονική κοινότητα τελευταία είναι το εξής:
Είναι δεδομένο, ότι μια φέτα ψωμί που αλείφεις πάνω της κάτι (μερέντα, μαρμελάδα, μέλι, οτιδήποτε), αν σου πέσει θα πέσει απ τη μεριά που έχει το υλικό.
Επίσης είναι δεδομένο ότι μία γάτα προσγειώνεται πάντα στα πόδια της.
Το ερώτημα που γεννάται είναι, αν δέσεις μια αλειμμένη φέτα στη ράχη μιας γάτας (με το αλλειμμένο υλικό να κοιτάζει προς τα πάνω) κι αφήσεις τη γάτα να πέσει απ την αγκαλιά σου, τι θα γίνει;

Άιντε ανοίξτε τα Γιάννενα

Sick Bastard έγραψε:

navigator11 έγραψε:Βασικά, είναι κουβέντα τύπου αιώνιου ερωτήματος στυλ κότας και αυγού ή από την αντίστροφη.

Έχει απαντηθεί επιστημονικά αυτό το ερώτημα, η κότα, καθώς το αυγό δεν έχει τα στοιχεία εκείνα (πρωτεϊνες, ένζυμα κτλ) που θα του επέτρεπαν να κάνει μια κότα.

Το ερώτημα που ταλανίζει την επιστημονική κοινότητα τελευταία είναι το εξής:
Είναι δεδομένο, ότι μια φέτα ψωμί που αλείφεις πάνω της κάτι (μερέντα, μαρμελάδα, μέλι, οτιδήποτε), αν σου πέσει θα πέσει απ τη μεριά που έχει το υλικό.
Επίσης είναι δεδομένο ότι μία γάτα προσγειώνεται πάντα στα πόδια της.
Το ερώτημα που γεννάται είναι, αν δέσεις μια αλειμμένη φέτα στη ράχη μιας γάτας (με το αλλειμμένο υλικό να κοιτάζει προς τα πάνω) κι αφήσεις τη γάτα να πέσει απ την αγκαλιά σου, τι θα γίνει;

Γατα........εισαι.

Θα περιστρέφεται αιωνίως η γάτα, αρνούμενη να προσγειωθεί (σαν δυο μαγνήτες που απωθούνται).

Μάλιστα θα περιστρέφεται δεξιόστροφα αν είσαι στο βόρειο ημισφαίριο.

Αλλιώς αριστερόστροφα .

Σικ γνώμη μου είναι ότι έχεις λάθος σ αυτό που λες και συμφωνώ απόλυτα με αουρελιανο που έθεσε το θέμα στις σωστές του βάσεις.
Αν οι κανόνες ήταν αρκετοί τότε δε θα υπήρχε κανένας λόγος να έχουμε δικαστές και δικηγόρους αλλά άμεση εφαρμογή των κανόνων από την αστυνομία.
Είναι σαφώς και θέμα ερμηνείας. Είναι μάλιστα δύσκολο ακόμη και να κρίνεις με τον ίδιο τρόπο παρόμοιες φαινομενικά φάσεις γιατί τελικά η κάθε φάση είναι διαφορετική.
Σε πιο σημείο το άγγιγμα στο πόδι γίνεται χτύπημα στο πόδι για παραδειγμα;
Ειναι λοιπόν κ θέμα ερμηνείας. Με αλλο σκεπτικό θα πρέπει να κρίνει ένας διαιτητής μια φάση αμφισβητουμενη όταν κάποιος είναι σε θέση για γκολ κι αλλιώς όταν βρίσκεται σε εντελώς ακίνδυνη θέση. Αν την κρίνει με τον ίδιο τρόπο αντί για αποκατάσταση της αδικίας μπορεί να προκύψει αδικαιολόγητη εύνοια.
Άλλωστε αυτή είναι και η ουσία του πέναλντι το πνεύμα του νόμου δλδ. Να εξισορροπήσει μια προφανή αδικία σε μια ομάδα που προκλήθηκε με αντικανονικο τρόπο και όχι να την φέρει σε πλεονεκτικότερη θέση από αυτή που βρισκόταν αν δε γινόταν η παράβαση.
Η στείρα εφαρμογή κανόνων δεν μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη.

το παρατεταμενο τραβηγμα σε παικτη που κατευθύνεται προς την μπαλα δεν ειναι ακριβως θεμα ερμηνειας....δεν ηταν ενα απλο (απο τα χιλιαδες) τραβηγματα στα κορνερ...το οποιο και δεν θα εδινε ποτε στο 85 φυσικα σε εμας...

Στην περιπτωση των νομων μιας κοινωνιας τα πραγματα ειναι παρα πολυ περιπλοκα και ειναι απαραιτητη η προσωπικη κριση. Σε ενα παιχνιδι, ειναι πιο ευκολο να υπαρχουν σαφεις κανονες που να τηρουνται κατα γραμμα. Το θεμα του τραβηγματος φανελας ας πουμε ειναι ενδεικτικο. Οκ, μπορει να τραβηξει ο αμυντικος την φανελα του αλλου ελαχιστα, και να μην εχει καμια επιρροη στη φαση, αλλα γιατι να τραβηξει τη γαμωφανελα; Γιατι να μην κρατησει τα ξερα του κατω και να παιξει με τους κανονες του παιχνιδιου ως οφειλει; Γιατι το να το αφησουμε στην κριση του διαιτητη το "ποσο τραβηξε τη φανελα", μαθηματικα θα οδηγησει στην αδικια, ιδιως σε ενα τοσο διεφθαρμενο περιβαλλον οσο το δικο μας. Ειναι πιο απλο λοιπον το "κατω τα ξερα σας" και τελειωσαμε. Ναι, και η στειρα εφαρμογη κανονων δεν ειναι πανακεια και περιπτωσεις που περιγραφεις οπως το σε ποιο σημειο ειναι το αγγιγμα στο ποδι ειναι πιο περιπλοκες απο το παραδειγμα που εθεσα εγω, αλλα αν εχω να διαλεξω μεταξυ των δυο, θα διαλεξω την στειρα εφαρμογη γιατι αφηνει λιγοτερα περιθωρια να αδικηθω. Η ισορροπια θα ηταν το ζητουμενο αλλα αυτο προϋποθετει οτι εχεις εξασφαλισει την ακεραιοτητα των διαιτητων και την εμπιστοσυνη του κοσμου σε αυτους. Απεχουμε ετη φωτος απο κατι τετοιο ομως.

Το ίδιο πράγμα είναι sic απλά σε μικρότερη κλίμακα. Όπως στην κοινωνία υπάρχουν άνθρωποι που κρίνουν το "αθώος-ένοχος" και κατά την κρίση τους υποβάλλουν ποινές, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος κανόνας που να αντιστοιχεί κάποιο έγκλημα σε συγκεκριμένη ποινή, το ίδιο γίνεται και στο ποδόσφαιρο.

Και στην κοινωνία πολλές φορές οι άνθρωποι αυτοί είναι διεφθαρμένοι-υποκειμενικοί-ανίκανοι και κρίνουν λάθος. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε σε αυτές τις θέσεις να έχουμε ανθρώπους των οποίων η κρίση θα είναι δίκαιη και αντικειμενική, ειδάλλως θα καταντήσουμε να κάνουμε 2 χρόνια φυλακή για μια φρατζόλα ψωμί σαν τον Γιάννη Αγιάννη.

Μόνο άνθρωπος που έχει δει μόλις ένα ποδοσφαιρικό ματς στη ζωή του θα πει πως δεν υπάρχει το "ολίγον πέναλτυ". Υπάρχει και παραϋπάρχει. Ο διαιτητής θα κρίνει αν ήταν ή όχι. Απλά φροντίζεις ο διαιτητής να είναι άνθρωπος του οποίου η κρίση δεν επηρεάζεται και δεν καθοδηγείται. Το να τα δίνεις όλα δεν είναι λύση, χαλάς το άθλημα.

eorptol1 έγραψε:Δεν υπάρχει υπερβολικό η όχι, είναι η δεν είναι..... Και ναι είναι.... Όπως και το χέρι του Μιχαι......

+1

Kαλο μ@υνι η Γωγώ πάντως

Εδώ δε νομίζω ότι θα διαφωνήσει κανείς.

Aureliano Buendia έγραψε:

eorptol1 έγραψε:Τι θα πει δίνεται αλλά δεν θα το έδινα....
Η είναι η δεν είναι..... Αν δίνεται είναι.......

Στάλθηκε από το MI MAX 2 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Θα πει αυτό που λέει η ξεκάθαρη διατύπωσή μου στα ελληνικά.
Στο πρώτο ρήμα χρησιμοποίησα τον τύπο "δίνεται", άρα πρόκειται για ένα συνηθισμένο φαινόμενο να σφυρίζονται τέτοιου είδους πέναλτι. Το δεύτερο ρήμα που χρησιμοποιώ έχει υποκείμενο το "εγώ" και είναι ενεργητικό. Η δική μου οπτική είναι ότι τέτοιου είδους φάσεις δεν πρέπει να σφυρίζονται. Το πέναλτι συνιστά μια κολοσσιαία διαφοροποίηση στην εξέλιξη του αγώνα και η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να σφυρίζεται με φειδώ και όχι ελαφρά τη καρδία.
Από την άλλη, είναι μάλλον φανερό από το ποστ μου ότι αν δινόταν αυτό το πέναλτι εις βάρος μας δεν θα έκραζα ποτέ ότι μας αδίκησαν. Φυσικά, εσύ, κατά 99,99% αν δινόταν εναντίον μας, θα έγραφες "κανένα πέναλτι". Ε, δεν πειράζει, καλή καρδιά.

Στο 2ο σκέλος αυτού που λες, είναι συγκλονιστικό να βλέπει κανείς τόσο χρόνια μπάλα, όπως εσύ, και να μην έχει συνειδητοποιήσει ότι το πέναλτι δεν είναι σαν την εγκυμοσύνη. Δεν χωρίζεται μανιχαϊστικά σε "είναι" / "δεν είναι". Πολλές φάσεις στο ποδόσφαιρο είναι θέμα οπτικής, στάθμισης, μενταλιτέ, ερμηνείας. Δεν είναι μαθηματική πράξη όπου 2 + 2 θα κάνει πάντα 4.

Φίλε Aureliano συμφωνώ σχεδόν σε όλα όσα έχεις γράψει έως σήμερα και πάντοτε διαβάζω με ενδιαφέρον τις απόψεις σου ακόμα και στις ελάχιστες περιπτώσεις όπου διαφωνώ.

Ωστόσο μου κάνει εντύπωση η αντίθεσή σου στο ποστάρισμα του Πτολεμαίου. Το πέναλτυ, όπως και το οφφσάιντ, όπως και όλοι οι κανονισμοί του ποδοσφαίρου είναι (και) για μένα απόλυτοι και σαφώς μανιχαϊστικοί. Εξάλλου, έτσι οφείλουν να είναι, απολύτως σαφείς, αλλιώς είναι για τον π0#τς0.

Και για να το θέσουμε επί πραγματικού case study: στο ματς κυπέλλου γάβρος-κούλα το πρωτοπαλήκαρο ο Φιγκέιρας λάκτισε (sic) μέσα στην μεγάλη περιοχή επιθετικό της κούλας στις καθυστερήσεις του αγώνα. Επρόκειτο καταφανώς (σύμφωνα με τους κανονισμούς) για πέναλτυ και κάρτα στο πρωτοπαλήκαρο, απόφαση που θα έκρινε τον αγώνα. Πέναλτυ άχαρο βέβαια, αφού η κούλα όχι μόνον δεν επιτίθετο εκείνην την στιγμή, αλλά και δεν άξιζε με βάση την εικόνα της στο ματς όχι τη νίκη αλλά ίσως ούτε καν την ισοπαλία. Εννοείς δηλαδή ότι με βάση την αίσθηση πχ περί δικαιοσύνης ο διαιτητής καλώς δεν το έδωσε? Έχει ο διατητής την αρμοδιότητα να κρίνει τον νικητή του αγώνα σύμφωνα με την δική του οπτική? Και η μαγεία του ποδοσφαίρου όπου ο αδύνατος μπορεί να κερδίσει τον ισχυρό (έστω και αναφανδόν άδικα σύμφωνα με την δυναμικότητά του) οφείλει να διορθωθεί και αυτή μέσω της οπτικής του διαιτητή? Δε νομίζω ότι αυτό είναι το πνεύμα του αθλήματος.

Και όχι το άγγιγμα δεν ποινικοποιείται ούτε αποτελεί αντικείμενο ερμηνείας. Αυτό που υπόκειται σε ερμηνεία υποτίθεται ότι είναι πχ η ανατροπή. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν είμαστε ικανοί να καταλάβουμε αν κάποιος ανατρέπεται ή κάνει θέατρο, επειδή ο αντίπαλος είναι πολύ κοντά του και μπορεί να ξεγελάσει τον διαιτητή. Αυτό μπορεί να είναι θέμα αντίληψης ή ευφυίας, αλλά δεν είναι θέμα ερμηνείας κανονισμών. Οι κανονισμοί είναι σαφείς. Η ανατροπή είναι ανατροπή. Αν μπορούμε να διακρίνουμε την ανατροπή από το θέατρο, καλώς να γίνουμε διαιτητές, αλλιώς να ασχοληθούμε με το ψάρεμα. Το άγγιγμα δεν ποινικοποιήθηκε, όχι στο ποδόσφαιρο τουλάχιστον.

Είμαι πραγματικά περίεργος για την ερμηνεία σου. Όχι ότι μου την οφείλεις, αλλά θα με ενδιέφερε