Paokmania.Gr

Κρίμα για τα νέα παιδιά, δράμα κυρίως για τους γονείς που τα χάνουν έτσι άδικα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα, κουράγιο στον πατέρα και τη μάνα.

Ό,τι και να πούμε θα είναι λίγο… Πόσο κρίμα κι άδικο να χάνονται τόσο νέοι άνθρωποι… Καλό κουράγιο στις οικογένειες των παιδιών…

Ας είναι ελαφρό τω χώμα που τους σκεπάζει και καλό κουράγιο στους δικούς τους

Αδέρφια ζείτε...
Τα χέρια τρέμουν. Τα δάχτυλα αρνούνται να χτυπήσουν τα πλήκτρα. Το σώμα μου έχει παραλύσει, έχει αδειάσει..
Μόνο η ψυχή έχει μείνει να ουρλιάζει βουβά. Γράφω με όση ψυχή απέμεινε, τα λόγια στέρεψαν στην άσφαλτο της Ρουμανίας.
"Δικέφαλε μου κάποτε για σένα έξι παιδιά φύγαν απ' τη ζωή..."
Πάντα σήκωνα τα μάτια προς τον ουρανό, για τα έξι αετόπουλα των Τεμπών.
Ένιωθα ότι μας βλέπουν και μας ακούν.
Νόμιζα πως ο φόρος αίματος πληρώθηκε.
Νόμιζα πως ο χάρος χόρτασε από ασπρόμαυρες ψυχές.
Νόμιζα όσο ζω, ότι δεν θα το ξαναζήσω.

27 Ιανουαρίου 2026. Η παρέα των αγγέλων μας μεγάλωσε.
Ξεκίνησαν εκδρομή, για μια γιορτή, για εκείνη την τρέλα που μόνο εμείς καταλαβαίνουμε. Χιλιόμετρα για την μαστουρα μας την πιο μεγάλη.
......
Δεν πέθαναν, αδερφέ.
Τα αετόπουλα δεν πεθαίνουν. Άλλαξαν πέταλο.
Εκεί ψηλά, στα Τέμπη του Παραδείσου, τους περιμένουν οι άλλοι έξι.
Ο Χαράλαμπος, ο Δημήτρης, η Χριστίνα, ο Αναστάσιος, ο Γιώργος, ο Κυριάκος.
Σηκώθηκαν από τις θέσεις τους, άνοιξαν τις φτερούγες και τους αγκάλιασαν ήδη.

"Τους πήρε η αγάπη τους για σένα, μα πάντα θα 'ναι ζωντανοί."
Εμείς εδώ κάτω με τσακισμένα φτερά, δίνουμε υπόσχεση ιερή γραμμένη την ώρα του πόνου.
Όσο υπάρχει ΠΑΟΚ, θα υπάρχετε κι εσείς.
Σε κάθε σύνθημα, σε κάθε ταξίδι, σε κάθε γκολ.
Αδέρφια μας εκεί ψηλά που ζείτε, παρέα μας φωνάξτε δυνατά.
Φωνάξτε να ακούσουμε τη φωνή σας, να μας δώσετε κουράγιο τώρα που η θλίψη έχει γίνει ανυπόφορη.
Καλό ταξίδι αλάνια.
Καλή αντάμωση.
Κρατήστε μας μια θέση δίπλα σας.
Καλό Παράδεισο.
Αθάνατοι.

Καλό ταξίδι στα αετόπουλα. Συλλυπητήρια και κουράγιο στις οικογένειες τους. Μόνο αυτοί ξέρουν τι περνάνε και τι θα περάσουν. Όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία

Καλό ταξίδι παοκτσακια μου ! Οι ώρες είναι πολύ δύσκολες ! Ας είναι ελαφρύ το χώμα ! Δύναμη στις οικογενείς των θυμάτων ! Τα λέμε εκεί ψηλά !

Ας ευχηθούμε να επιζήσουν οι 3 τραυματίες ,που θα είναι ένα θαύμα μετά από τέτοια σύγκρουση , συλληπητηρια στις οικογένειες ! Πολύ παράξενο ατύχημα !

Σε τέτοιες στιγμές τα λόγια στερεύουν, σκοτεινιάζουν τα πάντα, η ψυχή αδειάζει. Τα δάκρυα έρχονται από μόνα τους στα μάτια και δεν σταματούν. Καλό παράδεισο παλικάρια. Μια ανάσα είναι η ζωή.

Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι!!!
Λένε ότι η ζωή συνεχίζεται. Σήμερα για όλους μας υπάρχει μια παύση. Ούτε μεταγραφές, ούτε σκέψη για το μεθαυριανό ματς.
Για τα παιδιά μας συνέχεια δεν έχει. Για τις οικογένειες βαριά κι ασηκωτη η συνέχεια.
Κάποιος φίλος έγραψε για γνωστό του. Καλή δύναμη και κουράγιο!
Και πολλά είπα.... Ανάσα, ανάσες

τι σκατά να γράψεις..

Χρηστάρα καλό παράδεισο!
και στα υπόλοιπα παιδιά

θα μαζευτούμε όλοι μαζί εκεί ψηλά
εις το επανιδείν

Απίστευτα τραγικό γεγονός και αδιανόητα άδικος χαμός. Ο Θεός να δώσει υγεία, δύναμη και κουράγιο στις οικογένειες των παιδιών που χάθηκαν να αντέξουν αυτή τη δοκιμασία.

"Οι τρεις τραυματίες έχουν συνείδηση και αυτή την στιγμή μεταφέρονται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Τιμισοάρα. Περισσότερες πληροφορίες για την υγεία τους θα έχουμε σε λίγη ώρα. Είμαστε έτοιμοι να παράσχουμε κάθε είδους βοήθεια που θα χρειαστεί ή να τους μεταφέρουμε στην Ελλάδα εάν αυτό κρίνουν οι γιατροί."

Ολα να πανε καλα για τους 3.

Καλο Ταξιδι εκει ψηλα,κουραγιο στις οικογενειες και στους φιλους.
Δε ξερω τι να γραψω,δε θελω να γραψω..

"και οταν θα πεθανω,θελω τον Δικεφαλο στο ταφο μου επανω"

Ο Θεός να δώσει δύναμη στις οικογένειες αυτών των παιδιών.
Άδικο και αδιανόητο.

Δεν υπαρχουν λογια.

Δυο πραγματα περνουν απο το μυαλο μου.

Το πρωτοσελιδο του "ΠΑΟΚΤΣΗ" μετα τα Τεμπη....
"Τα αδελφια μας δεν τα κλαιμε..... τα τραγουδαμε".

Ενα παλιο πανο που εγραφε....
" Αν επαιζες στον ουρανο, θα πεθαινα για να σε δω".

Καλο παραδεισο αδελφια.