παντως ακουσα χθες απο το θεοφιλοπουλο(μια μερα θα κανω ενα αφιερωμα με τις λαλακιες που λες
) το εξης τραγικο λεει οτι η φιφα εδωσε ιδιαιτερες οδηγιες για την αντιμετωπιση των ποδοσφαιριστων αστεριων...τι παει να πει αυτο δλδ??οτι δεν κανει να τους πλησιαζουν ή οτι οι αλλοι ειναι παιδια κατωτερου θεου??τι λαλακιες ειναι αυτες??οποιος παει μουντιαλ παει για να παιξει επιλογη του ειναι...
παρτε και ενα ωραιο αφιερωμα του γκαζετα για τον τομας μιλερ
Lucky thirteen!
Έχει όνομα βαρύ σαν ιστορία. Και σα να μην του ήταν αρκετό, επέλεξε και το ανάλογο νούμερο. Ο Τόμας Μέλερ είναι το σούπερ... 13άρι για την Γερμανία και το gazzetta.gr εξηγεί τους λόγους.
Παιδί της Βαυαρίας!
Σε μια μικρή περιοχή, νότια του νομού ξεκινάει το 1989 η ιστορία. Σε ένα χωριό στην ουσία μόλις 2.500 κατοίκων, θα γεννηθεί στις 13 Σεπτεμβρίου ο Τόμας Μέλερ. Το Παλ, τόπος καταγωγής του, θα ζήσει μια παραφροσύνη 21 χρόνια μετά. Οι κάμερες θα εγκατασταθούν εκεί από τις 13 Ιουνίου, όταν η Γερμανία θα ξεκινήσει με εντυπωσιακό τρόπο το μουντιάλ (σ.σ. νίκη 4-0 επί της Αυστραλίας) και ο μέσος της Μπάγερν Μονάχου θα πετύχει το τρίτο γκολ. Ο πατέρας του, μηχανικός της BMW και η μητέρα του Κλόντια, βρέθηκαν ξαφνικά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Και δεν ήταν οι μόνοι...
Το σόι του στο μικρό χωριό του νομού Βέιλχεϊμ είναι διάσημο και όλοι πήραν ένα κομμάτι από την πίτα. Τα ξαδέλφια του, που μαζεύονται και βλέπουν τον αγώνα σ' ένα χασάπικο που διατηρούν, οι θείοι του, οι πρώην συμπαίκτες του, ο πρώτος του προπονητής... «Χρειάστηκε να αλλάξω αριθμό κινητού τηλεφώνου», αποκάλυψε, τη στιγμή που έχει μετατρέψει το γκαράζ του σπιτιού του σ' ένα τεράστιο σαλόνι για να θαυμάσει η γειτονιά το δικό της παιδί.
Ο Πίτερ Χεκλ, μηχανικός κι εκείνος στο επάγγελμα, ήταν προπονητής στην τοπική ομάδα, όπου εντάχθηκε ο Τόμας Μέλερ από την ηλικία των πέντε ετών. Τότε, αλλά και ακόμα νωρίτερα είχε ξεκινήσει η επαφή του με την ασπρόμαυρη μπάλα, στον κήπο του σπιτιού του. Διαδρομή που ακολούθησε και ο τρία χρόνια μικρός αδελφός του, Σιμόν. Εκείνος που είναι ο πιο αγχωτικός στην οικογένεια και του στέλνει δεκάδες sms στη διάρκεια των 90 λεπτών, που ο Τόμας αγωνίζεται! Η αλήθεια, όμως, είναι πως όλοι είχαν μια ιστορία να διηγηθούν για εκείνον...
Ο πρώην προπονητής του θυμήθηκε την πρώτη μέρα στην προπόνηση, όταν και εμφανίστηκε 1,5 ώρα πριν την έναρξή της. Κάτι που θα συνεχιζόταν για χρόνια... Οι συμπαίκτες του, το πείσμα που είχε για να πετύχει και να δουλέψει, παρότι σύμφωνα με μερικούς δεν ήταν ο πιο ταλαντούχος στην ομάδα. Τότε, του είχαν βγάλει το παρατσούκλι «κόλλα», λόγω της ικανότητάς του να μην χάνει τη μπάλα. Το χωριό του θα ζήσει ακόμα μεγαλύτερη δόξα, όσο ο ίδιος και η Γερμανία εντυπωσιάζουν στο μουντιάλ. Εντελώς ξαφνικά, όπως ήρθε και η δική του καθιέρωση.
From zero to hero!
«Δεν είχα ποτέ τον χρόνο να σκεφτώ πόσο γρήγορα έγιναν όλα. Έπρεπε να προπονούμαι, να βελτιώνομαι, να τρώω με την ομάδα. Σκέφτομαι πως το μεγάλο βήμα που έκανα φέτος, ίσως και να μην είναι αλήθεια!». Ο Γιούργκεν Κλίνσμαν ήταν ο πρώτος που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει τα πρώτα δειλά βήματα με την Μπάγερν Μονάχου. Ο Λουίς Φαν Γκαάλ, όμως, ήταν εκείνος που όταν το καλοκαίρι του μιλούσαν για τα μεγάλα ονόματα της ομάδας του, εκείνος απαντούσε: «Εμένα ο Μέλερ είναι ο άνθρωπός μου».
Στην TSV Pahl έμεινε μέχρι τα 11 του χρόνια. Τα 130 γκολ σε 165 ματς την περίοδο 1997-98 τον έβαλαν στο σημειωματάριο των σκάουτερ στην Γερμανία και ποια πιο φυσιολογική εξέλιξη από τη μεταγραφή του στην Μπάγερν; Το 2000, οι Βαυαροί τον απέκτησαν και εντάχθηκε στην ομάδα νέων. Ακόμα και το φυτώριο μιας τόσο μεγάλης ομάδας, όμως, έμοιαζε φτωχό για το ταλέντο του. Το 2007 σκόραρε 18 γκολ σε 26 παιχνίδια και ως ανταμοιβή πήρε τη συμμετοχή στην ομάδα ερασιτεχνών της Μπάγερν. Οι συνεχόμενες εντυπωσιακές του εμφανίσεις, έφεραν και το μεγάλο ντεμπούτο. Στις 15 Αυγούστου του 2008 έπαιξε για 11 λεπτά απέναντι στο Αμβούργο και εκείνη τη σεζόν πήρε ακόμα τρεις συμμετοχές στην... αντρική ομάδα. Η πρώτη του ανταμοιβή ήταν το επαγγελματικό συμβόλαιο που υπέγραψε τον Φεβρουάριο του 2009.
Μέχρι τότε η καριέρα του έμοιαζε να ακολουθεί τη φυσιολογική διαδρομή. Μέχρι που ο Λουίς Φαν Γκάαλ αποφάσισε να πατήσει το κουμπί με το... turbo. Στα τέλη Αυγούστου θα ξεκινήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του βασικός, στο ντέρμπι απέναντι στην Βόλφσμπουργκ. Έκτοτε, δεν θα χάσει τον τίτλο και όταν στο Ντόρτμουντ θα σκοράρει δύο φορές απέναντι στην Μπορούσια, θα αναγκάσει στους συμπατριώτες του να ασχοληθούν λιγάκι παραπάνω με τον συνονόματο του τεράστιου Γκερντ Μέλερ. Επόμενο βήμα ήταν η κλήση του στην Εθνική Αντρών, όπου έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στην Αργεντινή στο επεισοδιακό φιλικό στις αρχές Μαρτίου και το φινάλε στην ονειρική σεζόν ήρθε με χατ-τρικ απέναντι στην Μπόχουμ στον αγώνα που εξασφάλισε η Μπάγερν το πρωτάθλημα και 90 λεπτά στον τελικό του Champions League!
«Ποιος είναι αυτός;»
Ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα δεν έκανε πρεμιέρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Τόμας Μέλερ το γνωρίζει καλύτερα απ' όλους, αφού την ημέρα που πανευτυχής αγωνιζόταν με τη φανέλα της Εθνικής Γερμανίας για 67 λεπτά απέναντι στην Αργεντινή, έζησε και την απόλυτη απαξίωση. Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε μετά το ματς, είχε την μάλλον ατυχή έμπνευση να καθίσει στο ίδιο βήμα με τον Αργεντινό προπονητή για τη συνέντευξη Τύπου.
«Ποιος είναι αυτός και τι δουλειά έχει εδώ», αναρωτήθηκε ο Μαραντόνα, ο οποίος έφυγε από την αίθουσα, εκνευρισμένος με την παρουσία του Μέλερ και επέστρεψε για να μιλήσει μόνο όταν ο Γερμανός μέσος αποχώρησε χαμογελώντας αμήχανα. «Αλήθεια είναι παίκτης; Συγνώμη, δεν το γνώριζα», θα πει στη συνέχεια ο προπονητής της Αργεντινής, ο οποίος σίγουρα τις προσεχείς μέρες θα έχει περισσότερο τον Μέλερ στο μυαλό του, απ' ό,τι τον είχε τον Μάρτιο.
«Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό, ούτε τον παρεξήγησα», εξήγησε πριν λίγες μέρες ο 20χρονος μέσος, ενώ τότε είχε πει: «Δεν είχα σκοπό να δημιουργήσω πρόβλημα, αλλά ήταν και μια ευκαιρία για τον Μαραντόνα να κάνει λίγο σόου, που του αρέσει!». Η ταπεινότητα και η ντροπαλότητα είναι δύο από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον Τόμας Μέλερ. Επίσης, ξεχειλίζει από αυτοπεποίθηση και αυτοσαρκασμό. «Μακάρι να έπαιζα σαν τον Μέσι, αλλά δεν μπορώ. Τουλάχιστον, νομίζω ότι κανείς άλλος στο Μουντιάλ δεν παίζει τόσο αστεία όσο εγώ», έλεγε σαν ένα παιδί που ορισμένες φορές θυμάται την ηλικία του, ενώ αστειεύεται ακόμα και για το σώμα του. «Δεν υπάρχουν μυς για να τραυματιστώ! Και οι αντίπαλοι βλέπουν τα κόκαλά μου και φοβούνται εκείνοι μη χτυπήσουν πουθενά».
Το «13» του... Μέλερ!
Κάθε χώρα έχει τις δικές της προλήψεις. Τις δικές της ιστορίες να διηγηθεί και να μεγαλώσει γενεές. Στην Ελλάδα έγινε βιβλίο, ταινία και ακολούθως μύθος η «φανέλα με το νούμερο 9», το «10» του Μαραντόνα και του Πελέ βάρος για την Βραζιλία και την Αργεντινή, το «7» αριθμός ορόσημο για την Αγγλία. Στην Γερμανία, έχουμ το δικό τους σύμβολο. Είναι το «13» Μαξ Μόρλοκ το 1954, του Γκερντ Μέλερ το 1970, ακόμα και του Καρλ Χάιντς Ρίντλε το 1990. Είναι το «13» του Μίκαελ Μπάλακ το 2002 και θα ήταν του μέσου της Τσέλσι, αν δεν είχε τραυματιστεί στον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας. Όλα καμιά φορά παίζουν το ρόλο τους για να δημιουργηθεί η αλυσίδα.
«Για τα μίντια μπορεί να έχει ενδιαφέρον. Για μένα, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν έχω εξάρτηση από τον αριθμό της φανέλας μου, ούτε καν είμαι προληπτικός», απαντάει για τον καινούργιο μύθο που θέλουν να χτίσουν οι Γερμανοί. Κι αν από τον αριθμό μπορεί να ξεφύγει, δεν μπορεί να αποφύγει και το όνομά του. «Θα ήταν τρελό να νιώθω πίεση επειδή έχω το ίδιο επώνυμο. Εξάλλου, είμαστε πολύ διαφορετικοί παίκτες με τον Γκερντ Μέλερ», θα εξηγήσει και παρότι οι προσδοκίες γύρω του θα μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα, εκείνος θα παραμένει ψύχραιμος και γεμάτος αυτοπεποίθηση.
«Είμαι από τη φύση μου ήρεμος και σίγουρος. Γιατί να έχω άγχος; Δεν είμαι σε θέση να βλέπω τους 20 εκ. ανθρώπους που με παρακολουθούν στην τηλεόραση και οι χιλιάδες οπαδοί στο γήπεδο δεν με επηρεάζουν. Συνήθισα από το «Allianz Arena». Μόλις ο διαιτητής σφυρίζει, για μένα υπάρχει μόνο το ποδόσφαιρο».
Οικογενειακή υπόθεση...
Η ωριμότητά του ίσως να είναι το μυστικό για την απόλυτη ισορροπία μέσα στο γήπεδο. Ο Τόμας Μέλερ απολαμβάνει να κάθεται σπίτι και να βλέπει τηλεόραση. Ακόμα και τώρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, σπάνια βγαίνει από δωμάτιο του και προτιμά να μιλάει με τη γυναίκα του! Ναι, την γυναίκα του. Με τη Λίζα παντρεύτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, μόλις 1,5 χρόνο μετά τη γνωριμία τους. «Ξέρω ότι δεν συνηθίζεται κάτι τέτοιο στην ηλικία μου, όμως απλά νιώθω ότι είναι αυτό που θέλω». Η Λίζα ασχολείται με την ιππασία κι έχει δύο άλογα υπό την φροντίδα της, ωστόσο τον τελευταίο καιρό έχει αναπτύξει τη σχέση της με το ποδόσφαιρο.
«Έχει μάθει αρκετά καλά, μπορώ να πω. Σπάνια θα μου πει κάτι, αλλά όταν το κάνει με ένα περίεργο τρόπο, έχει πάντα δίκιο!». Οι δυο τους αποφεύγουν τη δημοσιότητα και παρά τις προτάσεις που είχε φέτος ο Μέλερ να πρωταγωνιστήσει σε διαφημιστικά σποτ, το απέφυγε. Αποφεύγει ακόμα και τα social forum στο ίντερνετ και αρκείται στις ειδησεογραφικές σελίδες.
Για έναν άνθρωπο που έχει το νούμερο και το όνομα, το μόνο που χρειάζεται είναι να μιλάει στο γήπεδο. Και προς το παρόν το κάνει, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία.
