Να...Ζήσης παλικάρι μου
Ο Πασχάλης Παπαδόπουλος γράφει για τον φίλο Κλάους και τον... παλιόφιλο Ζήση
Η αλήθεια είναι πως το χθεσινό παιχνίδι δεν είχε πολύ... ψωμί. Μέχρι το 65' τουλάχιστον, θύμιζε φούρνο κυριακάτικα. Τότε, ο Μάκης Χάβος είχε τη φαεινή ιδέα να κάνει το αυτονόητο. Να περάσει στο παιχνίδι τον Στέφανο Αθανασιάδη.
Αφού το παλικάρι την έχει (συγχωρέστε με για τη λαϊκή χροιά της έκφρασης) γκόμενα τη Λάρισα. Τη συναντά πρόπερσι στο Αλκαζάρ. Δύο μπαλάκια. Επιστρέφει φέτος από τον δανεισμό του, τη βρίσκει στο AEL FC ARENA, γκολ στην πρώτη του επαφή με την μπάλα, κηδεία η φιέστα. Χθες μπαίνει στο 65ο λεπτό αντί του ανυπόφορου -πλέον- Μουσλίμοβιτς, εντός τριλέπτου, με ένα φορίσιο γκολ, βάζει τη σφραγίδα του στη νίκη του Δικεφάλου και συνάμα στον -δίκαιο και προδιαγεγραμμένο- υποβιβασμό της χειρότερης ομάδας του φετινού Πρωταθλήματος.
Ξεκαθαρίζω, πριν συνεχίσω, ότι δεν είμαι εμπαθής με τη Λάρισα, ούτε μπλέκω τις προσωπικές μου σχέσεις με τη δουλειά μου.(Δεν ξέρω αν) ήθελα να πέσει η Λάρισα, ξέρω όμως, μετά βεβαιότητας ότι ο Αθανασιάδης έχει ένα τεράστιο προσόν, ικανό από μόνο του να του εγγυηθεί μία μεγάλη καριέρα.
Κ επειδή αν τον ανέφερα ως Αθανασιάδη θα υποκρινόμουν (και δεν το θέλω), θα μιλήσω για τον φίλο μου τον Κλάους. Ανδρωθήκαμε παρέα στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ. Ταξιδέψαμε μαζί σε τουρνουά, φάγαμε τα πόδια μας στα «ξερά», διατελέσαμε συμπαίκτες για μία οκταετία, πριν ενός μικρού διαστήματος που βρήκε τον Κλάους να δοκιμάζει την τύχη του στο εξωτερικό, και, γενικώς, διατηρήσαμε μία σχέση που παραμένει, προϊόντος του χρόνου, φιλική.
Από μία μεγάλη φουρνιά, αυτή των 88άρηδων, ο Κλάους ήταν ο μόνος που κατόρθωσε να εκφράσει αξιώσεις καριέρας με τον Δικέφαλο στο στήθος.
Για να είμαι ειλικρινής και δίκαιος, ο Κλάους δεν ήταν ποτέ ο πιο ταλαντούχος, ούτε ο πιο δουλευταράς, ούτε ο πλέον ελπιδοφόρος.
Επιστρέφοντας, όμως, από μία μίνι περιπλάνηση σε Ιταλία και Γερμανία, έδειξε κατευθείαν ότι διέπεται από ένα σπάνιο χάρισμα στο σκοράρισμα.
Ίσως να μην το είχε εξωτερικεύσει ποτέ αν δεν δοκίμαζε την τύχη μου στο εξωτερικό, δεδομένου ότι οι δικοί μας φωστήρες τον χρησιμοποιούσαν είτε ως σέντερ μπακ, είτε ως αμυντικό χαφ. Πόνταραν, μάλλον, στη φυσική του δύναμη...
Κλείνοντας, περί Κλάους, οφείλω να ομολογήσω, ότι η δεύτερη περίοδος δημοσιότητας τον βρίσκει πιο ώριμο και πιο έτοιμο εντός και εκτός γηπέδου. Η ικανότητά του στο να βρίσκει δίχτυα τον καθιστά απαραίτητο. Με σκληρή δουλειά, λίγη τύχη και αρκετή προσοχή, μπορεί να κάνει τη γενιά των 88άρηδων υπερήφανη.
Πάμε τώρα και σε ένα παλιόφιλο. Ήθελα να τοποθετηθώ αμέσως μετά την ανακοίνωσή του, αλλά σεβόμενος ότι καταφέραμε να καταστήσουμε βαρυσήμαντο το ματς με τη Λάρισα, αποφάσισα να καταστήσω το θέμα (από μείζονος σημασίας) δευτερεύον.
«Οι λόγοι της αποχώρησής μου δεν εξέλειπαν», είπε ο Ζήσης Βρύζας και ορισμένοι ανακάλυψαν την Αμερική. Δηλαδή δεν ήταν ευνόητοι οι λόγοι της φυγής του Ζήση;
Περιμέναμε την -απαντητική στις φήμες περί επιστροφής του- ανακοίνωση για να ψάξουμε τους λόγους που τον ώθησαν εκτός ΠΑΟΚ;
Προφανώς, όταν δύο ισχυρές προσωπικότητες συνεργάζονται, οι προστριβές είναι αναπόφευκτες και μοιραίες. Το γυαλί ράγισε με το πήγαινε-έλα του Ζαγοράκη, που εξέθεσε τον Βρύζα, και έσπασε ολοκληρωτικά όταν ο άλλοτε πρόεδρος, αντιπρόεδρος και τεχνικός διευθυντής της ομάδας ένιωσε εαυτόν... «καπελωμένο» σε όλα τα πόστα.
Πήρε το καπελάκι του και έφυγε ως κύριος, γνωρίζοντας ότι... αν ένας από τους δύο, τότε όχι αυτός. Προϊόντος του χρόνου, ένιωσε ότι... αν ένας από τους δύο, τότε -μάλλον- αυτός, βλέποντας το λαϊκό έρεισμα του Ζαγοράκη να ολισθαίνει.
Αν δεν τους έβλεπα ιδίοις όμμασι να παρακολουθούν από την προεδρική σουίτα παιχνίδια της ομάδας, θα θεωρούσα ακόμη το χάσμα αγεφύρωτο και την πιθανότητα εκ νέου συνεργασίας του μηδαμινή.
Με την εικόνα αυτή καρφωμένη στο μυαλό μου, κρατάω μία πισινή. Με την ανακοίνωσή του, άλλωστε, ο Βρύζας απέδειξε ότι υπάρχει καπνός.
Γνωρίζοντας πρόσωπα και πράγματα, ξέρω ότι δεν θα απαντούσε σε ένα δημοσίευμα, ούτε θα σχολίαζε μία τάση των οπαδών. (Γνωρίζω ότι) έγιναν συζητήσεις, οι οποίες (ακόμη) δεν καρποφόρησαν.
Ο Βρύζας θέλει να γυρίσει, αλλά είτε με τους δικούς του όρους, είτε (ψιλό)καβάλα στ'άλογο.
Το θέμα είναι αν οι ρόλοι μοιραστούν σωστά κι αν οι δύο τεράστιες αυτές προσωπικότητες, ο «Ζαγόρ» και ο Ζήσης, βρουν τον χώρο τους και τον ρόλο τους στην ΠΑΕ, χωρίς ο ένας να μπαίνει στα «χωράφια του άλλου».
Είμαι πεπεισμένος πως η δική τους συνύπαρξη και ο συγκερασμός των στοιχείων τους μπορεί να κάνει το μέγεθος του ΠΑΟΚ δυσθεώρητο.
Υ.Γ. 1 Άτυχη, και συνάμα ανίκανη, η Τρίπολη, «κωλόφαρδος» ο Άρης, ευνοημένος ο... ΠΑΟΚ. Δε γίνεται να περάσει σεζόν χωρίς να αισθανθεί ο συμπολίτης την... ισχύ της Τούμπας...
Υ.Γ. 2 Καλώς τα παιδιά, και στο μπάσκετ (αν όλα κυλήσουν ομαλά)...Καλώς τα παιδιά κι ας είναι και... 3-2.
Κώδικας: Επιλογή όλων
http://voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=45456
