Paokmania.Gr

Αυτο αναιρει την ατακα "σκουληκια μ..νι@"

Α ρε χρυσανθε σε περιμένουν μέρες δημοσιογραφικής δόξας όταν θα περιγραφεις βήμα βήμα την βουτιά στην β εθνική

Δεν βρήκα εγώ αυτή τη φωτό, από άλλο site την αντιγράφω. Ιδού οι πρόγονοι του Κατίδη.

Χρόνια πολλά, αγάπη μου γλυκιά!!

dimitrissss έγραψε:Δεν βρήκα εγώ αυτή τη φωτό, από άλλο site την αντιγράφω. Ιδού οι πρόγονοι του Κατίδη.

αδερφε ειναι ευκολο να δωσεις το λινκ η παραπανω ινφο?

Το λινκ που είχα βρει είναι αυτό (έχει την φωτό και τίποτα άλλο): https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/ ... 1195_n.jpg

Από σχόλια που είχα διαβάσει, είναι τελικός κυπέλλου στη Λεωφόρο, Παναθηναϊκός - Άρης 3-1, 2 Ιουνίου 1940. Η φωτό μάλλον υπάρχει στο ψηφιακό αρχείο εφημερίδων της ιστοσελίδας της Βουλής και πιθανόν από εκεί να πάρθηκε.

Χρονια πολλα αγαπη μου γλυκεια...και ως τα 100 θα μαι παλι εδω να σε κυνηγω! (εγω θα ειμαι...για σενα δεν ειμαι σιγουρος :/ )

Δεν καταλαβαίνω ποιό είναι το πρόβλημα με το χαιρετισμό των αθλητών του Άρεως. Οι ποδοσφαιριστές χρησιμοποιούν έναν γνωστό αρχαιοελληνικό χαιρετισμό, αποδίδοντας τιμές στον αρχαίο θεό, το όνομα του οποίου φέρει η ομάς.

(Όπως άλλωστε λιγότερο από ένα χρόνο μετά, πλήθος κόσμου χειροκροτούσε τα παρελαύνοντα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στη Θεσσαλονίκη, εκφράζοντας με αυτόν τον - θορυβώδη - τρόπο την αποδοκιμασία του στον κατακτητή).

Αυτοί το έχουν πάρει χαμπάρι από μόνοι τους !

Εμεις για β λεγαμε, αλλα αυτοι εχουν κανει προγραμματισμο και για την (μεθ)επομενη χρονια απο τωρα

Πέθαναν λοιπόν o Τζιμπούρ, ο Φιγκερόα και ο Γκαρσια και πηγαίνουν στον Παράδεισο. Τους υποδέχεται ο Αγ. Πέτρος και τους πηγαίνει στον Θεό. Εκείνος τους ζητά να απολογηθούν για την ποδοσφαιρική τους ζωή. Τον λόγο παίρνει πρώτος ο Τζιμπούρ:

- Εγώ Κύριε, δεν ήμουν και πολύ πιστός, πιστεύω όμως πως ήμουν πολύ καλός παίκτης και χωρίς να ζητώ την βοήθειά σου, έκανα πολλά. Ωστόσο, ποτέ δεν αρνήθηκα την ύπαρξή σου.

- Πολύ καλά. Κάθισε αριστερά μου, του λέει ο Θεός.

Δεύτερος μίλησε ο Φιγκερόα :

- Εγώ Κύριε, πάντα ήμουν πιστός. Σε κάθε αγώνα έκανα τον σταυρό μου, διάβαζα θρησκευτικά βιβλία και με το ταλέντο που μου έδωσες πέτυχα πολλά στο ποδόσφαιρο.

- Ναι, ναι, το γνωρίζω, ήσουν πολύ καλός άνθρωπος. Κάθισε δεξιά μου, απάντησε ο Κύριος.

- Εσύ Παμπλο;, ρώτησε τον Γκαρσια.

- Εγώ νομίζω ότι έχεις κάτσει στην θέση μου!...